بهزاد نبوی: اعتراض شدید آیتالله راستی به رد صلاحیت هاشمی نشانگر آزادگی و شجاعت او بود/قطعا اگر با این آگاهیها و تجربیات به ۳۵ سال پیش بازگردیم، مواضعمان تغییر خواهد کرد
بهزاد نبوی می گوید: من موضعگیری آقای راستی درباره آقای هاشمی در سال ۸۴ را ناشی از حریت و آزادگی ایشان میدانم که با وجود اختلافات فقهی و فکری با آقای هاشمی، صلاح ملک و ملت را در حمایت از ایشان دانستند. بعید میدانم تغییر ویژهای در نظرات فقهی آقای راستی بهوجود آمده بود. ایشان در آن سنوسال به درجهای از اجتهاد رسیده بودند و تغییر چندانی در افکارشان بهوجود نمیآمد. اما وضیعت کشور، ایشان را به حمایت از آقای هاشمی در برابر رقبا در سال ۸۴ وادار میساخت.
اعتمادآنلاین بهزاد نبوی می گوید: بسیار دشوار است که امروز بتوانم بگویم اگر به ۳۵ سال پیش برگردیم، هر یک از ما از چه مواضعی دفاع خواهیم کرد. آنچه مسلم است آگاهیها و تجربیات همه ما در این ۳۵ سال افزایش یافته است و قطعا اگر با این آگاهیها و تجربیات به ۳۵ سال پیش بازگردیم، مواضعمان تغییر خواهد کرد و در غیر این صورت همان مواضع قبلی تکرار خواهد شد.
در ادامه بخش های مهمی از این گفت و گو را می خوانید:
- همسر من قبل از ازدواج حجاب نداشت. ما با هم صحبتهای مفصلی کردیم و بالاخره قرار گذاشتیم ایشان در مورد حجاب بیشتر بررسی کند و اگر به نتیجه رسید، حجاب بگذارد. که خوشبختانه این بررسی خیلی زود به نتیجه مثبت رسید و به یاری خدا، ایشان محجبه شدند. پیش از مرحله اخیر عدهای از اعضای سازمان به ملاقات آقای راستی رفته و موضوع را گزارش کرده بودند. آقای راستی در پاسخ گفته بود اولا گناه هیچکس را به اسم دیگری نمینویسند، اگر همسر ایشان بیحجاب است، به ایشان ربطی ندارد. این موضع خیلی مترقی بود، آنهم برای فردی که از نظر ما دیدگاههای سنتی داشت. ثانیا اگر بتواند فردی را که به حجاب اعتقاد ندارد، به خانم محجبهای تبدیل کند که کار خیلیخوبی است. همین مثال مشی اخلاقی ایشان را نشان میدهد. در ایامی که از نظر فکری مواضع مرا قبول نداشتند، در این مورد که توسط بسیاری از مخالفان فکری، مرتبا مورد سواستفاده قرار میگرفت، آزادمنشانه و شجاعانه از من دفاع کردند.
- شاید بتوان گفت اختلافهای ما با ایشان عمدتا بر سر مواضع فکری و عملکردهای اجرایی ما بود. خصوصا از زمانی که من و آقای سلامتی در دولت شهید رجایی بهعنوان وزرای ایشان حضور پیدا کردیم، اختلافها تشدید شد یا شاید حتی بتوان گفت، ایجاد شد.چون آقای راستی نماینده امام در سازمان بودند و از جناح راست سازمان حمایت میکردند و موضع مخالف نسبت به ما داشتند، من و همفکرانم تصمیم گرفتیم از امام برای استعفا از سازمان اجازه بگیریم و در نهایت، پس از عدم مخالفت با این امر از سازمان استعفا دادیم.
- مرحوم راستی در سال ۸۴ به اتفاق برخی از مدرسان از نامزدی آقای هاشمی برای ریاست جمهوری حمایت کرده بودند. این موضوع برای ما مهم بود؛ چون تا آنجا که میفهمیدیم مرحوم راستی با مرحوم هاشمی نه فقط در مسایل فقهی بلکه در مسایل سیاسی هم اختلافنظر و زاویه دید داشتند. به همین دلیل حمایت ایشان برای ما قابلتوجه بود.
- بعد از سال ۸۸، وقتی زندان بودم، در روزنامهها خواندم که پس از ردصلاحیت آقای هاشمی، ایشان بیانیه شدیدالحنی علیه ردصلاحیتکنندگان نوشته بودند. پس از این نامه بود که من احساس کردم در مسایل سیاسی دیگر زاویه و اختلافی با هم نداریم.مسائلی که سبب اختلاف میشد، عموما مربوط به دهه ۶۰ بود. ما هم بعد از آن دوره که در کار اجرا و اداره کشور پیش رفتیم، به نتایج جدیدی رسیدیم و شاید ایشان هم در زمینههای دیگری به نتایج جدیدی رسیده بودند.
- من موضعگیری آقای راستی درباره آقای هاشمی در سال ۸۴ را ناشی از حریت و آزادگی ایشان میدانم که با وجود اختلافات فقهی و فکری با آقای هاشمی، صلاح ملک و ملت را در حمایت از ایشان دانستند. بعید میدانم تغییر ویژهای در نظرات فقهی آقای راستی بهوجود آمده بود. ایشان در آن سنوسال به درجهای از اجتهاد رسیده بودند و تغییر چندانی در افکارشان بهوجود نمیآمد. اما وضیعت کشور، ایشان را به حمایت از آقای هاشمی در برابر رقبا در سال ۸۴ وادار میساخت. یا در سال ۹۲ که بهدلیل ردصلاحیت آقای هاشمی بیانیه دادند، با این اقدام علاوه بر آزادگی، نشان دادند که نمیخواهند هیچ حقی از کسی تضییع شود. اقدام فوق در عین حال نمایانگر شجاعت ایشان هم بود. این یکی از ویژگیهای برجسته اخلاقی مرحوم راستی بود. در برابر ظلم میایستاد و منافع و مصالح کشور و ملت را بر همه چیز مقدم میدانست.
- دیدار با آقای راستی پس از ۳۵ سال انجام شد و بسیار خوب و خاطرهانگیر بود. ایشان مطالبی را در مورد حقیر مطرح کردند، که اگرچه تعریف بود اما مرا شرمنده و متعجب کرد. تعجب از آن جهت که ایشان حتی درباره من با آن سوابق اختلافی، چنین دیدگاهها و مواضعی دارند. ایشان گفتند تمام مدتی که شما زندان بودید، من برای شما دعا میکردم. همه میدانند که مرحوم راستی اهل مداهنه نبودند و دلیلی هم برای مداهنه برای یک زندانی تازه آزادشده نداشت، بنابراین ابراز لطف و محبت ایشان را خالصانه و صمیمانه یافتم. درباره مسایل کشور هم درددل کردیم، در انتهای سخنان و زمان خداحافظی به ایشان گفتم «ما اختلافات فکری با هم داشتیم، اگر بر اثر این اختلافات فکری احیانا زمانی برخوردهای من غیراخلاقی بوده است، عذر خواسته و حلالیت میطلبم.» پسر ایشان هم در حضور خودشان گفتند «اتفاقا حاجآقا چندبار از من خواسته که اگر ایشان در مجلسی بوده و علیه شما سخنی گفته شده و ایشان سکوت کردهاند، از شما حلالیت بطلبم.»
- بسیار دشوار است که امروز بتوانم بگویم اگر به ۳۵ سال پیش برگردیم، هر یک از ما از چه مواضعی دفاع خواهیم کرد. آنچه مسلم است آگاهیها و تجربیات همه ما در این ۳۵ سال افزایش یافته است و قطعا اگر با این آگاهیها و تجربیات به ۳۵ سال پیش بازگردیم، مواضعمان تغییر خواهد کرد و در غیر این صورت همان مواضع قبلی تکرار خواهد شد.
منبع: امتداد
دیدگاه تان را بنویسید