علی مطهری:
اگر بناست حصر ادامه پیدا کند، قوه قضائیه باید نظر دهد/شورای عالی امنیت ملی کارش این نیست که برای افراد مجازات تعیین کند /قانون اساسی خوبی داریم ولی دائما آن را دور میزنیم
علی مطهری نایب رییس مجلس در جدیدترین اظهارات خود درباره حصر گفته است: قوه قضائیه باید سالها قبل این کار را میکرد. باید متهمان دو طرف را میخواست و دادگاه علنی تشکیل میداد و پرونده را میبستند ولی تا کنون کوتاهی شده و خلاف قانون اساسی عمل شده است. اصلا چیزی به نام حصر خانگی نداریم که بدون حکم قضایی کسی را مجازات کنند. این کار خلاف قانون اساسی و غیر قابل دفاع است
اعتماد آنلاین | علی مطهری نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و نایب رییس مجلس درباره حادثه شیراز،حصر،تغییر قانون اساسی،آقازاده ها،اصولگرایان سخن گفته است.چکیده گفت و گوی علی مطهری به شرح زیر است:
حادثه شیراز باعث تحولی در استان فارس شد
*در قضیه شیراز از همان فرودگاه میخواستند از ورودم به شیراز جلوگیری کنند. ظاهراً هفته قبلش خانم کولایی را مجبور کرده بودند از همان فرودگاه برگردد. در مورد سخنرانی آقای زیباکلام هم اتفاقی شبیه این انجام شده بود اما انعکاسی نداشت یعنی یک نهاد نظامی تصمیم میگرفت چه کسی به دانشگاه بیاید و چه کسی نیاید. ولی در مورد من ماجرا انعکاس داشت و خیلی به ضررشان تمام شد. حتی باعث شد که فضای استان فارس عوض شود و خودکامگی برخی مقامات و نهادهای آنجا خیلی کم شد و به دنبال آن قضیه استاندار هم تغییر کرد. به نظرم حادثه شیراز حادثه خیلی بابرکتی بود و پیگیریهای قضاییاش هم به نتایج خوبی رسید.
* اگر مثلا تیپهای تندرو اصولگرا سخنرانی داشته باشند، طرف مقابل معمولا حملهای به مراسم آنان نمیکند و جلساتشان را برهم نمیزند.
*طرف مقابل خودش را در یک حاشیه امن می داند و احساس می کند که کسی مزاحمش نمی شود. بنابراین نوع برخوردها با جلسات سخنرانی چهرههای سیاسی متفاوت است.
*حساب مساجد جداست و عوامل مختلفی در آن دخالت دارد. ولی به طور کلی توزیع تریبونهای حکومتی ما درست نیست. نگاهشان به شکلی است که اگر کسی در جایی انتقادی به نظام کرده باشد، باید در لیست سیاه قرار بگیرد و فقط کسانی باید از تریبونهای عمومی حرف بزنند که هیچ انتقادی نداشته و صرفا از نظام تعریف و تمجید کرده باشند. انتقاد از دولتها بحث دیگری است. اگر دولت همراستای خودشان باشد، شاید انتقاد از دولت را هم نپذیرند ولی اگر دولت نقطه مقابلشان باشد، قضیه فرق میکند. به نظرم اصل این نگاه غلط است و باید عوض شود چه در تریبون های نماز جمعه و چه در صداوسیما.
*طبیعی است وقتی شما افراد متفکر و باکیفیت را کنار میگذارید، در ریزش مخاطبان هم تاثیر میگذارد. شخصیت ائمه جمعه و صحبتهایی که بیان میشود باید به شکلی باشد که اقشار مختلف مردم مایل به شرکت در این مجامع باشند نه اینکه فقط یک قشر خاصی شرکت کنند و بقیه خیلی تمایلی به شرکت نداشته باشند.
*در مجموع سطح خطبهها پایین آمده و مسائل فکری و اعتقادی و نیازهای روز جامعه کمتر مطرح میشود. دافعه خطبهها بیشتر از جاذبه آنهاست و اصولاً دستوری بودن خطبهها به این پایگاه مهم اجتماعی سیاسی اسلام ضربه زده است. باید از علمای بزرگ و مستقلی که زینتی برای این منصب هستند استفاده شود نه کسانی که این منصب زینتی برای آنهاست.
شورای عالی امنیت ملی کارش این نیست که برای افراد مجازات تعیین کند
* آنچه که مردم را خیلی ناراحت و بدبین میکند، همین تبعیض است. ولی اگر یک سختیهایی برای همه باشد، مردم تحمل میکنند. مثلا در مورد مسائل معیشتی اگر مردم احساس کنند چنانچه محرومیتی هست برای همه هست، خیلی راحت این را تحمل می کنند ولی اگر احساس کردند که تبعیض وجود دارد و عده ای برخوردارند و عده ای محروم، اینجاست که تحمل نمی کنند.
* در مسائل قضایی و حقوق اجتماعی افراد جامعه هم همین طور است. اگر احساس کنند که تبعیضی وجود دارد، مثلا در مورد برخورد متفاوت با آقایان خاتمی و احمدینژاد، نمیتوانند این را بپذیرند. این موضوع به عملکرد قوه قضائیه برمیگردد. اگر قضات به دنبال این بروند که حق این آدم چیست و حکم واقعی و عادلانه صادر کنند، مردم به آنان اعتماد بیشتری مییابند. نه اینکه نگاه کنند که نظر مقامات عالی در مورد فلانی چیست و همان را اجرا کنند. این روش منشأ تبعیض میشود.
*این خلاف قانون اساسی است و ما اصلا چنین چیزی نداریم. اینکه یک موضوع قضایی را به شورای عالی امنیت ملی محول کنید که آنها تصمیم بگیرند و مجازات کنند، کاملا خلاف قانون اساسی است. اصلا شورای عالی امنیت ملی کارش این نیست که برای افراد مجازات تعیین کند و بگوید که کسی باید حصر خانگی شود. البته در یک شرایط اضطراری در حالی که جامعه در حال آشوب است، در کشورهای دیگر هم این اتفاق میافتد و ممکن است که رهبران را برای یک مدتی محدود کنند که از اطرافیانشان دور باشند تا این شورش را کنترل کنند ولی وقتی کنترل شد دیگر شورای عالی امنیت ملی وظیفهای ندارد و بقیه کار با قوه قضائیه است.
*اگر بناست حصر ادامه پیدا کند، قوه قضائیه باید نظر دهد و اگر باید مجازات سنگینتری هم باشد قوه قضائیه باید تصمیم بگیرد.
* قوه قضائیه باید سالها قبل این کار را میکرد. باید متهمان دو طرف را میخواست و دادگاه علنی تشکیل میداد و پرونده را میبستند ولی تا کنون کوتاهی شده و خلاف قانون اساسی عمل شده است. اصلا چیزی به نام حصر خانگی نداریم که بدون حکم قضایی کسی را مجازات کنند. این کار خلاف قانون اساسی و غیر قابل دفاع است
*قانون اساسی خوبی داریم ولی دائما آن را دور میزنیم. درواقع همه حرفهای خوب را در قانون اساسی آوردهایم ولی نهادهایی مثل شورای عالی امنیت ملی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، دادگاه ویژه روحانیت و ... درست کردهایم تا قانون اساسی و مجلس را دور بزنیم و کارهایی را که دوست داریم انجام دهیم. این قابل قبول نیست و باید درست شود. البته شورای عالی امنیت ملی در قانون اساسی وجود دارد ولی مسائل غیرمربوط را به آن ارجاع میدهیم.
*این ایراد به قوه قضائیه وارد است که در مواردی استقلال کافی ندارد و این مشکل هست. مثلا وقتی میخواهند یکی از نزدیکان آقای احمدی نژاد را بازداشت کنند، به دنبال ایجاد تعادل میروند و همزمان فرد دیگری از طرف مقابل را هم بازداشت میکنند! برای همین، مردم احساس میکنند که این کارها خیلی واقعی نیست و نوعی بده بستان است، نه اجرای حق و عدالت.
احمدی نژاد از گرمسار کاندیدا شود رأی میآورد
* [احمدی نژاد] اگر از گرمسار کاندیدا شوند رأی میآورند ولی اگر از تهران کاندیدا شوند معلوم نیست رأی بیاورند.
*این میتواند به معنی نظرات مختلف در درون نظام باشد. شورای نگهبان ایشان را برای ریاست جمهوری صالح نمیداند ولی رهبری ایشان را برای مجمع صالح میدانند. مثلا میگویند به خاطر تجربیاتی که در دوره ریاست جمهوری داشته از نظرات ایشان استفاده شود. بدون اینکه اتهاماتی که در مورد ایشان است، مورد توجه باشد. ممکن است مقداری سؤال برانگیز باشد ولی به نظرم فعلا مشکلی نیست. ممکن است نظر رهبری یک چیز باشد و نظر شورای نگهبان چیز دیگر. نباید بگوییم که لزوما باید برهم منطبق باشند. رهبری از قدیم یک علاقه خاصی به آقای احمدینژاد داشتند و ظاهراً همچنان این علاقه باقی مانده است. محبت و علاقه را کاری نمیتوان کرد و یک امر درونی است. همان طور که علاقه ایشان به آقای حسین شریعتمداری باعث شده است که کیهان سبک ویژه خود را ادامه بدهد.
*آقای قالیباف مدیر قویای بوده و هست، ممکن است تخلفاتی هم داشته باشد. مثلا خود من نسبت به مسئله بلندمرتبه سازی در تهران بارها به او انتقاد کردم. چون بسیاری از مشکلاتی که امروز در تهران هست مخصوصا مسئله ترافیک، ناشی از همین نوع ساخت و ساز در تهران است. اگر ایشان چند تا نقطه ضعف داشته، چند تا نقطه قوت هم داشته و برای تهران زحمت کشیده و کارهای مثبتی انجام داده. برای همین من در جلسة تقدیر از ایشان شرکت کردم.
*آقای رئیسی را هم برای ریاست جمهوری چندان مناسب نمیدیدم. ضمن اینکه نظر من به تبع نظر شهید مطهری این است که روحانیون تا آنجا که ممکن است پستهای اجرایی دولتی را اشغال نکنند مگر اضطراراً، یعنی در جایی که شخص غیر روحانی صالح برای آن وجود نداشته باشد.حضور انتخاباتی آقای حسن روحانی تقریبا چنین شرایطی داشت. یعنی در سال 92 یا 96 کشور در شرایطی بود که مساوی یا بهتر از ایشان کسی نبود. ولی به طور کلی اگر رئیس جمهور غیرروحانی باشد، بهتر است تا روحانیون بیشتر به کار اصلی خودشان بپردازند. آقای رئیسی همین کاری که الان انجام میدهد کار بزرگی است و مطابق اطلاعات من در کارش موفق بوده است.
*اصولگرایان اگر دولتی در راستای گرایش آنها باشد، از او انتقاد نمیکنند و کارهایش را توجیه میکنند ولی اگر در نقطه مقابلشان باشد، با بدترین روشها به او حمله می کنند و از هر وسیلهای برای رسیدن به هدفشان استفاده میکنند. ضمن اینکه در مورد دستگاه های نهادهای زیرمجموعه رهبری به هیچ وجه انتقاد نمیکنند و اصلا این را جایز نمی دانند. یعنی فکر می کنند که اگر یک انتقادی از دستگاه های زیرمجموعه ایشان داشته باشند، یا حتی از خود ایشان، خلاف اصل ولایت فقیه است.
*اینها [ اصولگرایان ] تا برداشتهای خودشان را از بعضی اصول تغییر ندهند، هیچ پیشرفتی نخواهند داشت. مثلا باید برداشت خودشان را از اصل ولایت فقیه اصلاح کرده و برداشت درستی داشته باشند. همین طور برداشت غلط از مسئله آزادی بیان یا برداشت غلط از موضوع حفظ نظام که فکر میکنند برای حفظ نظام هر کاری میتوانیم بکنیم و دست به هر کار خلافی میتوانیم بزنیم، دروغ میتوانیم بگوییم و از هر وسیلهای میتوانیم استفاده کنیم. این موارد دست و بال اینها را بسته و اینها را تبدیل به یک گروه جامد کرده است. درحالی که باید این روش را تغییر دهند و لازمه آن این است که بیایند و بحث کنند، یعنی باید یک مقدار بحثهای نظری و تئوری بین خودشان داشته باشند.
چرا کسی را که دوتابعیتی است در بدو ورود به ایران بازداشت میکنند؟
*چرا کسی را که دوتابعیتی است در بدو ورود به ایران بازداشت میکنند درحالی که میدانند چیز خاصی نیست ولی عنوان جاسوسی برایش درست میکنند تا بعد یک جایی امتیاز بگیرند. مثل داستان اخیر آقای امیر حکمتی که دوتابعیتی بود و ظاهرا سال 93 وارد ایران و بازداشت میشود و محاکمه اش میکنند؛ در ابتدا به اعدام و بعد از مدتی به 10 سال زندان محکوم میشود و بعد از امضای برجام در مقابل پولهایی که از آمریکا گرفتیم او و چند نفر دیگر را آزاد کردند. بعد ایشان به آمریکا رفت و از ایران شکایت کرد که مرا 80 روز در انفرادی نگه داشتند و تحت فشار روحی و جسمی قرار گرفتم. در نتیجه ایران به پرداخت 65 میلیون دلار محکوم و جریمه شد. یعنی این مبلغ را از اموال ما برداشت میکنند و به شاکی میدهند. خب، اگر واقعا ایشان جاسوس و محکوم به اعدام یا 10 سال زندان بوده و این داستان واقعی است؛ خب باید احکام صادره درباره او اجرا شود، چرا در عوض این کار، معامله میکنند؟ اگر اتهامات او دروغ است، چرا این کارها را انجام می دهند و گروگانگیری میکنند و باعث میشوند چنین هزینه گزافی به بیتالمال تحمیل شود.
اصولگراها به حقوق شهروندی و آزادی بیان و حقوق بشر خیلی اهمیت نمی دهند
*تعبیر اتحاد بین اصلاح طلب و اعتدالیون را قبول ندارم بلکه باید بگوییم ائتلاف معتدلها اعم از اصولگرا و اصلاح طلب. این باید برقرار باشد و ادامه پیدا کند که به نظرم قابل ادامه هم هست.
*اصلا فرق اصولگراها و اصلاح طلبها در این است که اصولگراها به حقوق شهروندی و آزادی بیان و حقوق بشر خیلی اهمیت نمی دهند. ولی در بین خود اصولگراها، معتدلهایشان، آدمهایی هستند که به این امور تا حد قابل قبولی اهمیت میدهند. اما همه شان اینطور نیستند. از آن طرف اصلاح طلبها هم تفاوتشان با اصولگراها در این است که توجهشان بیشتر به بحثهایی نظیر حقوق شهروندی، آزادی بیان، حقوق بشر و دموکراسی است و توجه لازم را به احکام اسلامی ندارند و یک جاهایی قائل به تساهل و تسامح هستند. باز در بین اصلاحطلبها هم افرادی داریم که به این شدت اینطور نیستند. یعنی باز اینها هم نسبت به مسائلی مثل حجاب حساس هستند.
*مثلا خود من در لیست امید بودم. آنها خودشان اسم مرا گذاشتند ومن هیچ درخواستی نکردم. اصلا من اصلاح طلب اصطلاحی نیستم و همه میدانند. بعد که وارد مجلس شدیم، من میتوانستم بیرون بیایم و فراکسیون مجزایی تشکیل دهم. مراجعات زیادی هم در این باره به من شد ولی معتقد بودم که اخلاقا این کار خوب نیست. حالا که در این فهرست بودم نباید به محض ورود به مجلس از آن جدا شوم، لذا تصمیم گرفتم که همان جا بمانم. ولی برخی افراد بودند که اسم شان را به زور در لیست قرار دادند
*من خیلی بلد نیستم که لابی کنم. هرچند در انتخابات هیات رئیسه در ابتدای مجلس دهم در این حد که برگهای حاوی کارنامه خودم را توزیع کنم انجام دادم. البته نمایندگان شناخت قبلی از ما داشتند. اما در ابتدای سال دوم طبعا نمایندگان شناخت بیشتری پیدا کرده بودند. رأی من 30 تا اضافه شد و آقای پزشکیان هم 21 رأی اضافه تر از دور قبل آوردند. اما هر دو ما تلاش ویژهای واقعا نکردیم.
در تهران مردم به لیست رای میدهند
*در مورد آقازاده ها باید بگویم که این دیگر به نظر مردم بستگی دارد. اگر مردم به یک کسی رای می دهند و می دانند که فرزند فلان مقام است، نشان می دهد که مقبول مردم است و ما نمیتوانیم بگوییم که چون فرزند شخصیتی بوده پس نباید به عرصه سیاسی کشور بیاید. ضمن اینکه فقط در تهران مردم به لیست رای میدهند و در شهرستانها مردم افراد را میشناسند و خیلی به لیست کاری ندارند.
*درباره پسر من طوری گفتند که ایشان پست گرفته که گویی از شهردار جدید پست گرفته است! در حالی که این موضوع مربوط به دو سال پیش بود که او در شهرداری مشغول شده ضمن اینکه سابقه کار مناسب هم داشته و قبلا در وزارت راه بوده است.
تغییر نظام ریاستی به پارلمانی را به صلاح نمیدانم
*این کار را [تغییر نظام ریاستی به پارلمانی] به صلاح نمیدانم و در واقع موجب کاهش نقش مردم در سرنوشتشان خواهد شد. با توجه به نظارت استصوابی شورای نگهبان، مجلس را به گونهای میچینند که از قبل رئیسجمهور هم مشخص باشد . در واقع سرنوشت کشور به دست آقای جنتی میافتد.
منبع:خبرآنلاین
دیدگاه تان را بنویسید