الیاس حضرتی در گفت وگو با هفته نامه صدا:
نگذاشتیم مطهری را به خاطر دیدار با خاتمی متنبه کنند/پاشنه آشیل اصلاح طلبان نداشتن عملکرد و نگفتن اقدامات شان است/مردم باید بدانند روحانی برای رفع حصر تلاش کرده است
الیاس حضرتی نماینده عضو هیات رییسه فراکسیون امید البته عملکرد فراکسیون متبوعش و دولت را مناسب و قابل دفاع میداند اما نقص کار این دو مجموعه را در نحوه اطلاعرسانی شان میداند. او این نقص و انتقاد را به این دو مجموعه وارد میداند که درباره عملکرد خود به مردم و بدنه اجتماعی خود اطلاعرسانی نمیکنند تا برای جامعه شفافیت ایجاد کنند.
اعتمادآنلاین- چکیده اظهارات الیاس حضرتی با هفته نامه صدا به شرح زیر است:
***
* ما تا حدودی نظام پارلمانی را پذیرفتهایم اما نظام حزبی را نپذیرفتهایم و هنوز با آن گنگ و مبهم برخورد میکنیم. در حالیکه در تجارب بشری نظام پارلمانی و نظام حزبی مکمل یکدیگر هستند.
*اگر قرار باشد قوهقضاییه راه خود را برود قوه مجریه و قوه مقننه هر کدام راه خود را بروند، همچنین نهادهای مختلف تاثیرگذار مانند صداوسیما، بنیاد مستضعفان، استان قدس رضوی، ستاد اجرایی، قرارگاه خاتم یا فرهنگ عمومی مردم مانند فضای عمومی دانشگاهها بحث علوم انسانی که در کشور مطرح است هر کدام راه خود را به صورت جداگانه بروند طبیعی است که یک فرد نمیتواند به تنهایی همه مشکلات را حل کند. مجموعه همه این انگشتها با هم میتواند به یک مشت تبدیل شود و اثرگذار باشد.
*جناحها چون شناسنامه دقیقی ندارند و براساس آن شناسنامهای هم که جود دارد برنامه دقیقی اعلام نمیکنند و مردم در انتخابات براساس برنامه به آنها رای نمیدهند طبیعی است که امکان جا خالی دادن و پاسخگو نبودنشان وجود دارد.
*مردم در طی سی و چند سال گذشته به سمت اصلاحطلب اطمینان بیشتری داشتهاند؛ یعنی در جاهایی که انتخابات حالت دوپینگی پیدا نمیکرد و اصولگرایان دوپینگ نمیکردند یا جاهایی مانند شورای نگهبان ردصلاحیت گسترده نمیکرد و یک رقابت حداقلی وجود داشت مردم در صحنه حاضر میشدند و سعی میکردند به اصلاحطلبان، جناح چپ و جناح خط امام رای دهند و تا با این کار نشان دهند که امیدشان و اعتقادشان به این سمت بیشتر است.
* دستگاههای مربوطه میتوانند گزارش دهند که آقای رییسجمهور جلسه شورای عالی امنیت ملی را تشکیل دادهاند و به دلیل موانعی نتیجهگیری انجام نشد. برای مثال درباره حصر الان مطرح شده که موضوع فقط و فقط در اختیار قوهقضاییه و شورای عالی امنیت ملی است. اگر چنین باشد که رییسجمهوری ریاست شورای امنیت ملی را برعهده دارد با قوهقضاییه هم به عنوان یک قوه همارض میتواند ارتباط داشته باشد و جلسه بگذارد و صحبت کند و راههایی پیشنهاد دهد و به عنوان یک معضلی که در ذهن بخش اعظمی از جامعه حتی اصولگرایان وجود دارد (چون آنها هم نسبت به موضوع حصر بیتفاوت نیستند و به دنبال این هستند که راهی پیدا شود و این موضوع حل شود) تا بتوان این قضیه را حل. به هر حال باید تلاشها انجام شود اما اگر به نتیجه نرسید مردم بدانند که رییسجمهور و نماینده منتخب آنها مداوم تلاش کرده و جلسه گذاشته، پیغام گذاشته و نامه نوشته است.
*اصلاحطلبان از نظر من هم در دولت و هم در مجلس (شورایشهر که تازه شروع به کار کرده است) عملکرد قابل دفاع خیلی جدی دارند. منتها در انعکاس و تشریح این عملکرد به نظر من یک نقطهضعف قوی وجود دارد. اصلاحطلبها همیشه یک سر و گردن در پیگیریهای مشکلات مردم و مواضع شفاف با مردم نسبت به دیگر جناحها بالاتر بودهاند، منتها باید درباره آنها صحبت شود.
*(آن چیزی که بیشتر مورد توجه قرار میگیرد این است که این کارهایی که انجام میشود چقدر در جامعه قابل لمس استخوب و بد این عملکرد میتواند پاشنه آشیل اصلاحطلبان باشد؟)بله اگر عملکرد نباشد میتواند پاشنه آشیل باشد و اگر عملکرد خوب بیان نشود هم میتواند پاشنه آشیل باشد. معتقدم در بیان این عملکردها نقص داریم. به عنوان مثال میگویم در مجلسی که آقای مطهری نمیتوانست پشت تریبون برود و سخنرانی کند و کتکش میزدند الان میرود بالا در هیات رییسه مینشیند و ریاست میکند؛ یعنی ما فرق این موضوع را متوجه نمیشویم؟ این فرق را چه کسی ایجاد کرده است؟ جادو که نشده است تعدادی از نمایندگان دست به دست همدیگر دادهاند و تاکید کردهاند که آقای مطهری باید بروند آن بالا بنشینند. سال دوم که هیات رییسه بود تعدادی کمر بسته بودند به این دلیل که آقای مطهری با نمایندگان اصلاحطلب به دیدار آقای خاتمی آمده بودند او را تنبیه کنند و به پایین بکشندش. چه کسانی با رای بسیار بیشتری او را بالا بردند. انتخابات شوراها یکی از میدانهای بزرگ کار است، برنامه این بود که همه اصلاحطلبان را مانند مجلس رد کنند. به همت فراکسیون امید با وجود فشارهای بسیار
وحشتناکی که وجود داشت حدود ۹۰ درصد کاندیداها تایید شدند.
*رسانهها نباید ملاحظه داشته باشند، باید مداوم وعدهها را به رخ وعده دهندگان بکشند و بگویند که شما آن زمان وعده دادید و الان بیایید و به مردم گزارش کارها و وعدههای محقق شده خود را بدهید. نمیگوییم که شما میتوانید همه مشکلات را حل کنید. در این کشور هر کسی حیطه وظایفی دارد و کار بین نهادها و گروهها و قوههای مختلف تقسیمشده، شما به اندازه خود بگویید که چکارهایی انجام دادهاید. ممکن است فرد بگوید که این وعده را دادهام اما به دلیل مواضینی که وجود دارد نتوانستهام آن را پیگیری کنم باید این را پرسید که اگر این طور است اصلا چرا قول آن را دادهاید و اگر پیگیری کردهاید گزارش پیگیریهای خود را اعلام کنید حتی اگر کاری از دستتان بر نیامده است. به نظر من رسانهها باید از منظر طلبکارانه و نقد و انتقاد و حتی کمک (نه تخریب) بگویند شما این حرفها را که زده بودید برای کدامشان تلاش کردید و برای کدام یک تلاش نداشتهاید. این گزارش کار دادن و بازخواست کردن مسئول مربوط به وسیله رسانهها باید تبدیل به یک فرهنگ شود.
دیدگاه تان را بنویسید