محمدباقر قالیباف در نامه ای اعلام کرد که میخواهد جریان اصولگرایی را بازسازی کند
عبور انتقادی از اصولگرایی
مشاوران قالیباف خطاهای دوستان انقلاب را نام مستعاری میدانند بر اشتباه آنها در تشخیص کاندیدای انصرافی. هنوز هم میگویند اگر رییسی به نفع قالیباف کنار رفته بود امروز آنکه در پی چینش کابینه سراغ چهرههای مختلف میرفت حسن روحانی نبود! قالیباف البته به سیاق رفتار تبلیغاتی خود در ایام انتخابات باز هم دولت روحانی را مورد تخریب و البته تهمت قرار میدهد.
اعتمادآنلاین- «نو اصولگرایی» حالا مشتری و مبلغ تازهای پیدا کرده است. چهار باخت پیاپی این جریان سیاسی باعث شد تا قالیباف دست به قلم شود و نامهای خطاب به جوانان اصولگرا بنویسد؛ نامهای که محور آن لزوم نوسازی اصولگرایی است. او البته در این نامه گلایههایش را هم سربسته عنوان کرده است: پایان رقابتهای انتخاباتی به معنای فراموش کردن ناکارآمدیهای دولت مستقر یا نادیدهگرفتن برخی خطاهای دوستان جبهه انقلاب نیست. مشاوران قالیباف خطاهای دوستان انقلاب را نام مستعاری میدانند بر اشتباه آنها در تشخیص کاندیدای انصرافی. هنوز هم میگویند اگر رییسی به نفع قالیباف کنار رفته بود امروز آنکه در پی چینش کابینه سراغ چهرههای مختلف میرفت حسن روحانی نبود! قالیباف البته به سیاق رفتار تبلیغاتی خود در ایام انتخابات باز هم دولت روحانی را مورد تخریب و البته تهمت قرار میدهد. ناکارآمدی در حل معضلات اقتصادی، گذران زندگی همراه با آرامش خاطر را برای بسیاری از مردم، روز به روز دشوارتر میکند و این در حالی است که عدهای میخواهند برای فرار از مسوولیت و پاسخگویی، هرگونه انتقادی را با نسبت دادن به رقابتهای انتخاباتی نادیده گرفته و
کم اهمیت جلوه دهند؛ هر زمان که به سودشان باشد به رقابتهای انتخاباتی ارجاع میدهند و هر زمان که به ضررشان باشد میگویند رقابت تمام شده است. این برخورد دوگانه خطر هدررفتن سرمایه اجتماعی و ملی را به همراه دارد؛ گویی دولت خود را بینیاز از سایر مردمی میداند که به هر دلیلی به رییسجمهور مستقر رای ندادهاند. کیست که نداند دعواهای سیاسی غیر ضروری چند هفته گذشته برای آن بوده که معضلات و ناکارآمدی اقتصادی به حاشیه برده شود. در ادامه نامه قالیباف نشان میدهد هنوز از چرایی شکست در انتخابات رها نشده و سوالاتی ذهنش را مشغول کرده است.
سوالاتی که مخلص آن این است: چرا باختیم؟او نوشته است: دو پرسش بیش از هر چیز، ذهن من را به خود مشغول کرده است: پرسش اول اینکه ناکارآمدی دولت زمینه را برای تغییر در وضع موجود در افکارعمومی کاملا مهیا کرده بود، چه عواملی باعث شد که ما این فرصت بزرگ را هم مانند گذشته از دست بدهیم و در عمل اجازه بدهیم با تثبیت مدیریت خسته، بسته و زاویهدار با گفتمان انقلاب اسلامی و منافع ملی، زندگی جاری مردم و آرمانهای انقلاب اسلامی چهار سال دیگر در بیم و نگرانی سپری شود؟ و در پی این سوال، پرسش بعدی مطرح میشود که برای اصلاح این روندی که سالهاست ادامه دارد و باعث شده جمهوری اسلامی نتواند در دوران پس از دفاع مقدس حتی یک دولت کارآمد در حل نیازهای مادی و معنوی مردم و نزدیک به افق آرمانهای انقلاب اسلامی را تشکیل دهد، چه باید کرد؟ شهردار تهران که پیشتر از ورود به حوزه گفتمانی اصولگرایی پرهیز داشت و همواره از خود چهره یک مدیر اجرایی به نمایش میگذاشت اینبار خرق عادت کرده و از دل گفتوگویش با جوانان اصولگرا به این نتیجه رسیده که چارهای نیست جز تغییر اساسی در نحوه کنش جریان اصولگرایی: به این باور رسیدم که «تغییر اساسی در نحوه کنش
جریان اصولگرایی» یکی از مطالبات اصلی امروز شما جوانان مومن و دلسوز انقلاب و کشور است. امروز دیگر روشن است که اصولگرایی باید با حفظ مبانی و ارزشهای انقلابی جمهوری اسلامی، در نگرش و شیوه سیاستورزی خود متحول شود و با گفتمان و چهرههایی نو، حرکت در راستای «نواصولگرایی» را هرچه زودتر آغاز کند. قالیباف که در صدر نامه خود از خطای دوستان انقلاب گفته و آن را امری فراموش نشدنی عنوان کرده و در میانههای نامه جسارت خودانتقادی را مطرح کرده است: این انقلاب با تکیه بر شور و انگیزه جوانان پیروز شد و این نظام با فداکاری آنها بقای خود را تضمین کرد. در ادامه راه نیز چارهای جز تکیه بر جوانان در انجام کارهای بزرگ و ماندگار نیست و یکی از کارهای بزرگ جسارت «خودانتقادی» و متحول کردن اصولگرایی، بدون تضعیف این جریان در مقابل رقیبی است که اصلیترین هنر آن تزریق ترس مصنوعی به جامعه به قصد فراموش کردن وعدهها و ناکارآمدیهایش است. امیدوارم دیگر دوستان مسوول و اثرگذار در جبهه اصولگرایی این پیام و درخواست شما را برای ایجاد این تحول بزرگ و ضروری، بشنوند و بدانند «خودانتقادی» و تغییر نشانه قوت است و نه ضعف. اما شاهبیت سخنان قالیباف
نه پیوستن او به جرگه منادیان نواصولگرایی است. شاهبیت نامه آنجایی است که قالیباف راس اصولگرایی را دچار اختلال مینامد: این همزمانی اتفاق خواهد افتاد که شما امیدوارانه، فعالانه و آتش به اختیار وارد صحنه شده، منتظر اقدامات از بالا به پایین در جریان اصولگرایی نباشید؛ زیرا تحلیل رفتارهای پس از انتخابات برخی دوستان نشان میدهد تصمیمگیری در این مورد در راس جریان همچنان دچار اختلال است. در این بخش از نامه قالیباف یک سوال اساسی مطرح میشود: اساسا جبهه اصولگرایی دارای راس است؟ آیا در راس این جبهه جمنا قرار دارد یا جامعتین؟ از طرفی هستند تشکلهایی که زعامت هیچیک از زعیمان پذیرفته شده را بر نمیتابند و خود ساز جداگانهای میزنند. شاید مراد از اختلال در راس اصولگرایی همین چند سر بودن این جریان است. قالیباف در پایان این نامه میگوید: بدون شک نخستین گام در انجام این رسالت مهم و به سر منزل مقصود رساندن آن ترسیم ویژگیها و مبانی «نواصولگرایی» است و لذا برآنم که در همین باب چند پرسش و دغدغه جدی را با شما درمیان بگذارم و شما را دعوت کنم در عرصه عمومی و در صورت تمایل به صورت خصوصی، جواب آنها را به بحث و گفتوگو بگذارید:
١- از یک منظر آسیبشناسانه، «اصولگرایی» چه ضعفهای ساختاری، عملکردی و رویکردی دارد که باید آنها را اصلاح کرد؟ «نواصولگرایی» در این سه مورد کدام دغدغهها را باید مورد توجه قرار دهد؟ چتر نواصولگرایی باید شامل کدام گروههای جامعه باشد؟ ٢- چگونه و با چه روشی میتوان از اصولگرایی به سمت نواصولگرایی حرکت کرد؟ و چهرههای جدیدی که میتوانند این کار را انجام دهند باید چه خصایصی داشته باشند و نقش جوانان در این روند چیست؟ ٣- جایگاه مردم در نواصولگرایی چگونه باید باشد؟ آیا ما نیازمند بازگشت به مردم و توجه به مطالبات و نقش آنها در اداره همه امور نیستیم؟ چگونه میتوان بدون چشمپوشی از آرمانها با واقعیت تغییر سبک زندگی طبقه متوسط کنار آمد؟ ٤- شیوه تعامل نواصولگرایی با دولت چگونه باید باشد؟ ٥- نسبت نواصولگرایی با رهبری انقلاب، نهادهای حاکمیتی و جریانهای سیاسی رقیب چگونه باید باشد؟
*اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید