واکنشمتفاوتچهرهها به پیشنهاد منتقدان دولت؛ همراه با گفتارهایی از: صادقزیباکلام ،امیرعباس واعظآشتیانی، سیدرضا اکرمی و ...
پیشنهاد « آتشبس»/ عباسعبدی: پیشنهاد زاکانی، پیشنهاد رسمی اصولگرایان نیست
آتشبس یک طرفه، پیشنهاد علیرضا زاکانی است برای آنچه این هفتهها میان مخالفان رییسجمهور و موافقان او رخ داده است. در پی این پیشنهاد احمد توکلی نیز با جملاتی کوتاه در توییتر با آن موافقت کرد.
اعتمادآنلاین- عباس عبدی، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی اصلاحطلب اما با اینکه واژه آتشبس را مناسب شرایط موجود نمیداند و نقدهای جدی به رفتار اصولگرایان دارد اما از نفس ایجاد آرامش و شکلگیری گفتوگوی فراگیر دفاع میکند. او میگوید امروز نباید به این پرداخت که این آتشافروزی از سوی کدام گروه شروع شده بلکه باید به ویژه در میان حامیان رییسجمهور به این پرداخت که هیزمی به آتش افروخته شده اضافه نشود.
آقای زاکانی طی یادداشتی پیشنهاد اعلام آتشبس یکطرفه برای حل مشکلات مردم کرده است و دیگر افرادی نیز آن را تایید کردهاند و برخی اصلاحطلبان نیز از آن استقبال کردهاند. به نظر شما چه بستری بیش از هر چیز این آتشبس را الزامآور میکند و آیا شما با آن موافقید؟
اصطلاح آتشبس برای وضعیتی که توصیف کردهاند، اصطلاح درستی نیست. آتشبس به این معنا است که گویی دو طرف با هم جنگ دارند و حالا قرار است به طور موقت دست از جنگ بردارند. بعد از یک انتخابات مانند انتخابات ٢٩ اردیبهشت امسال اساسا چه معنایی دارد که ما دو طرف را در حال جنگ تصویر کنیم و حالا بخواهیم میانشان آتشبس برقرار شود؟ من معتقدم این اصطلاحات کمکی به ما نمیکند. با این حال فارغ از این موضوع اصل اینکه بخواهیم طرفین به یکدیگر حمله نکنند، درست است و باید از این نوع پیشنهادها استقبال کرد اما مقداری هم باید مصداقیتر صحبت کنیم.
وقتی یکی از دوستان همین آقایان با بدترین الفاظ و توهینهای شدیدی که هرکدام موجب حد شرعی است، درباره رییسجمهور صحبت میکند خود این دوستان باید جلویش را بگیرند. از این سمت که کسی حرفی نزده است. در یکی از روزنامهها خواندم یکی از مدیران استانی کردستان به اتهام توهین به رییس قوه قضاییه بازداشت شده است. وقتی با یک مدیر این گونه برخورد میکنند فکر میکنید مردمی که نشستهاند و نگاه میکنند ویدیوهایی منتشر میشود که رییسجمهور کشور را به امور نادرستی متهم میکنند و هیچ اتفاقی هم نمیافتد چه فکری میکنند؟
آیا طرحی برای اجرایی شدن آن وجود دارد؟ اصولگرایان برای پیشقدم حاضر هستند و مایل به گفتوگوی ملی بین فعالان سیاسی هستند؟
وقتی که متن آقای زاکانی را میخوانیم میبینیم ایشان به دلیل اینکه فرزند ١٥ ساله یک کارمند مترو از این اوضاع عصبانی بوده یا همکار پزشکشان ناراحت بوده و اینها را به تو منتقل کردهاند و به این نتیجه رسیدهاند که این کار باید انجام شود یا حداقل این عوامل موجب شده بیشتر در این زمینه فکر کنند. ارجاع دادن به بطن جامعه و اینکه مردم چه چیزی را مساله میدانند و چه راهحلهایی برای آن وجود دارد میتواند طرح عملی برای این پیشنهاد باشد. در این موارد باید بحث کرد والا شعر خواندن و نقد برجام کردن از طریق هجو مشکلی را حل نمیکند. اگر طرفین به این نتیجه برسند که راه برونرفت از این موضوع ایجاد یک گفتوگوی فراگیر و ملی است گام خیلی موثری را برداشتهایم. آقای توکلی و زاکانی هم این پیشنهاد را گفتهاند و فکر هم نمیکنم در این سمت کسی مخالف این ایدهها باشد.
اثرات این آتشبس در کشور چه خواهد بود؟
بهتر است بگوییم اثرات این حملات چیست؟ حملاتی که الان انجام میدهند ثمرهاش بیثبات کردن آینده کشور، ناامیدی مردم و عدم رغبت سرمایهگذاران و کنشگران اقتصادی برای فعالیت در ایران است. طبیعی است وقتی این اتفاقات نیفتد تمام این اثرات منفی زایل میشود و حتی عکس آن اتفاق میافتد به این معنی که اثرات مثبت هم خودش را نشان خواهد داد.
چرا اصولگرایان در این مقطع چنین پیشنهادی را طرح کردده اند؟
نمی توان گفت این پیشنهاد رسمی اصولگرایان است. البته نیروهای اصلی اصولگرا در این بازی نبودند. آقای زاکانی و توکلی به ذهنشان رسیده است و فکر میکنم هرکدام از نیروهای سیاسی که با متن جامعهشان ارتباط داشته باشند و یک مقدار منصفانه به اطراف کشور و مسائل داخلی نگاه کنند طبیعی است به این نتیجه برسند مسیری که میرویم درست نیست و باید اصلاح شود.
این آتش را چه کسی روشن کرد؟
قضاوت کردن و وارد شدن درباره اینکه چه کسی آتش را روشن کرد یک مجادله جدید و بیهوده است. باید از ورود به آن پرهیز کنیم اما آنچه برای من مهم است این نیست که از طرف اصولگراها روشن شده یا نه. ممکن است حتی این گونه هم باشد. برای ما مهم این است که این طرف مسوولانهتر برخورد کند و هیچ نوع هیزمی را روی این آتش نریزد. هرکسی روشن کرده، کرده، مهم این است که امروز خاموشش کنیم. اگر بخواهیم برگردیم به اینکه چه کسی آن را روشن کرده همان بحث قضاوت کردن پیش میآید و اول دعوا خواهد بود.
طرح موضوع آتشبس یکطرفه در فحوای خود نوعی بزرگ منشی دارد که گویی یک طرف لطف میکند و میخواهد کشور درگیر اختلافات نباشد حال آنکه مردم در انتخابات رای دادهاند، رییسجمهور انتخاب شده و همهچیز بر روال عادی خود پیش میرفت که آنها آتشافروزی کردند.
نباید به این چیزها اهمیت داد. به قول معروف گربه سیاه و سفیدش مهم نیست مهم موش گرفتنش است. مساله ما این نیست که آن طرف یا این طرف چه بگوید. مساله سیاستمدار این است که التهاب کاسته شود. هرکس میخواهد خودش را بزرگمنش جلوه دهد اشکالی ندارد. اگر فکر میکنیم بزرگمنشانه است این طرف این کار را انجام دهد.
آیا اساسا وضعیت جناحها در مقابل یکدیگر یا شرایط مخالفان رییسجمهور با ایشان شبیه شرایط جنگی است که یک طرف پیشنهاد آتشبس میدهد؟
تا حدودی در سوال نخست به این موضوع پرداختیم. به هر جهت ما امیدواریم تنشها کم شود چون تداوم این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.
به استقبال طرح زاکانی برویم
باید به آقای زاکانی اولا خوشآمد بگوییم. باید به استقبال آنچه ایشان میگوید برویم و نباید گفته ایشان را با لحن سرد پاسخ بدهیم. دولت و طرفدارانش باید از این طرح استقبال کنند. در عین حال چند نکته وجود دارد. اول اینکه آغازکننده این حمله نه آقای روحانی، نه اصلاحطلبان و نه طرفداران آقای روحانی بودند. آغازکننده این آتش در حقیقت اصولگرایان تندرو بودند.
آنها بودند که بعد از پیروزی شگفتانگیز آقای روحانی و ٢٤ میلیون رای ایشان دچار غیض و غضب شدند و به روحانی حمله کردند. آنها بودند که در حقیقت گفتند رای مردم اعتبار چندانی ندارد و آقای روحانی فکر نکند ٢٤ میلیون رای آورده خبری شده؛ گفتند مشروعیت از جای دیگری میآید و در جای دیگری تصمیمات کلان باید اتخاذ شود. آقای روحانی صرفا پاسخ داد و گفت که نمیشود هر موقع رای مردم با ما است بگوییم ارزش دارد و مردمسالاری دینی داریم و هر وقت رای مردم با ما نبود بگوییم مشروعیت از جای دیگری میآید. بالاخره یک روز باید پاسخ این بحث داده شود که مشروعیت از کجا میآید آیا از صندوق رای استخراج میشود یا از جای دیگری.
اینکه هر وقت صندوق رای به نفع آقای زاکانی و همفکرانش باشد رای مردم اعتبار پیدا کند و هر وقت که رای مردم در جهت امیال و خواستههای آقای زاکانی و همفکرانش نباشد بروند سراغ اینکه رییسجمهور را به جایگاه آقای بنیصدر تقلیل دهند و شروع کنند به ارعاب و تهدید و تلاش برای بیاعتبار کردن آرای رییسجمهور. شاید برخی از اصولگرایان که به هر حال تعقل و بینش معتدلتری دارند مثل آقای دکتر توکلی و تا حدودی خود آقای زاکانی به فکر افتادهاند. البته من ایشان را در تقسیمبندی تندرو میدانم اما مایه استقبال است که طرح آتشبس یک طرفه میدهند.
اما آقای زاکانی، توکلی و دیگران متوجه میشوند که این بلایی که به سر روحانی میآوریم کار جالبی نیست. با این کار چه پیامی به جوانان، دانشجویان، دهه شصتیها و دهه هفتادیها میدهیم؟ در مورد جایگاه رای مردم با این تخطئه کردنها چه پیامی مخابره میکنیم؟ تنها گناه روحانی این است که ٢٤ میلیون رای آورده است. فردا میخواهیم به جوانانمان چه بگوییم؟ اگر نظام ما مبتنی بر مردمسالاری نیست پس مبتنی بر چیست؟ مبارزه با شاه برای چه بود؟ بنابراین شاید برخی اصولگرایان متوجه لطمه بزرگی که دارند به نظام میزنند شده باشند. اینکه ما رییسجمهور را بچسبانیم به رییسجمهوری که مال قریب به ٤٠ سال پیش بوده و بگوییم این هم مثل همان است و سرنوشت روحانی مثل بنیصدر خواهد شد این زیبنده نسل جوان نیست.
اگر ایشان انتقادی از برخی ارگانها کردهاند و فعالیت اقتصادی آنها را مورد سوال قرار داده، چرا اصولگرایان فکر کردهاند این باعث تضعیف آن ارگان است؟ اگر با این ملاک بخواهیم تضعیف کردن نهادها در کشور را بسنجیم از فردا باید بگوییم نقد روحانی تضعیف نظام است. اگر کسی از آقای علی لاریجانی انتقاد کرد بگوییم تضعیف قوه مقننه کرده است. این چه استدلالی است که اگر کسی از یک ارگان در جمهوری اسلامی ایران انتقاد کند به جای پاسخ به انتقاد بگوییم باعث تضعیف میشود و دشمنان سوءاستفاده میکنند. اگر کسی از آقای روحانی انتقاد کند و ایشان بگوید این انتقاد باعث تضعیف نظام است آیا اصولگرایان قبول میکنند؟ خیر؛ به هیچوجه قبول نمیکنند. درست هم همین است. انتقاد باید صورت بگیرد. اینکه برخی را تقدیس کنیم و نگذاریم هیچ نقدی صورت بگیرد خدمتی به این نهادها و چهرهها نمیکنیم. چرا که در سایه انتقاد است که آنها میتوانند پیشرفت کنند.
*صادق زیباکلام استاد دانشگاه
نشستهای مشترک برای حل اختلافات
وقتی منافع ملی و کشور مطرح باشد، گروهها و تشکلهای سیاسی باید با یکدیگر همدلی داشته باشند و اختلافات را کنار بگذارند. امروز امریکا با برخی همسایگان که خباثتشان و دشمنیشان عیان است، همکاری میکند. هدف این است که همسایگان را با ایران درگیر کنند. در چنین شرایطی منافع ملی اقتضا میکند که گروههای سیاسی فارغ از اختلافات همچون ید واحدی برای مقابله با دشمن مشترک، متحد شوند. باید هوشیار بود و به مثابه ابتدای انقلاب که همه ید واحد شده بودند، وارد کارزار مقابله دشمنانمان شویم تا بتوان در مقابل توطئههای دشمن ایستاد. باید تلاش کرد اختلافات سلیقهای در مسائل مدیریتی کشور و اختلافات سیاسی در بعد خارجی و داخلی را رفع کرد. در واقع در این مقطع حساس باید بصیرت را کامل کنیم.
دشمنان میخواهند ما را درگیر مسائلی کنند تا از پیشرفتی که بعد از انقلاب داشتیم، عقبنشینی کرده و شکست بخوریم. ما نباید این اجازه را به دشمن بدهیم. باید به گونهای خردمندانه و هوشمندانه عمل کرد تا بتوان منافع ملی را در کنار آن پیگیری کرد.
رهبری پیشترگفتهاند که باید همدلی بین مسوولان و مردم باشد و درمسائل امروز این همدلی بیش از پیش ضرورت دارد. سناریوی جدیدی که امریکاییها طراحی کردهاند، نشان میدهد که میخواهند دودستگی در داخل ایران به وجود آورند و بحثها و مشکلات بین تشکلهای سیاسی را تبدیل به یک نزاع کنند.
نهایتا این نزاع تیشه به ریشه کشور میزند. آقای زاکانی یا دیگر افراد به این جمعبندی رسیدهاند که باید بین دو جناح تعامل وجود داشته باشد. حداقل اصولگرایان نشان دادهاند که آمادگی برقراری تعامل را دارند. اصلاحطلبان نیز باید از این موضوع استقبال کنند تا بعدها به برهمزننده بازی متهم نشوند. لذا جریان اصلاحات نیز باید به نیکی به موضوع نگاه کنند و بر محور منافع ملی واکنش نشان دهند. وقتی آقای زاکانی یا امثال او که نگاه نویی را مطرح میکنند، نباید به سمتی برویم که نگاه و رفتار گذشته افراد را در نظر بگیریم. مهم این است که امروز دغدغه منافع ملی مطرح است و این نشان میدهد که فعالان اصولگرایی این دغدغه را دارند. به جای اینکه مناظره در سطوح مختلف باشد، باید نشستهای مشترک و دوستانه بین جناحهای سیاسی برقرار شود.
نقطه نظرات مختلف را در محافل دوستانه با یکدیگر طرح کنند و اگر موضوعی به منافع ملی کشور مرتبط است باید به جمعبندی مناسبی رساند. اگر گروههای سیاسی و به خصوص اصلاحطلبان و اصولگرایان نشستهای مشترکی با حضور بزرگان تشکلها داشته باشند میتوان در این مقطع در مقابل تهدیدات ایستاد. امریکاییها و اسراییلیها به کمک عوامل خود در منطقه پی آشوب در کشور هستند. وقتی امریکاییها ببینند که ید واحد هستیم قطعا تغییر موضع میدهند. نشستهای ادواری میتواند در مورد موارد اصولی که منافع ملی به آن مربوط است بحث شود، میتوان به نقطه مشترکی در بین جناحها رسید. هر چند ممکن است این تفاهم و همکاری کامل نباشد اما قطعا
بیتاثیر نخواهد بود.
امیررضا واعظآشتیانی فعال سیاسی اصولگرا
بازگشت به الگوی شهید بهشتی
خدمت آقای زاکانی عرض میکنم شما اعلام آتشبس کردید بسیار خب از جانب خودتان عمل کنید. از جمله در مورد برجام که وقتی تصمیم نظام است با شرط و شروط و هیات نظارت هم دارد دیگر شما نباید به اصل برجام انقلت کنید و امریکا که یک از ١+٥ است و همه را زیر سوال ببرید و فقط امریکا را محور و مدار بدانید غلط است. شما آتش بس را از جانب خودتان عمل کنید تا بقیه هم ببینند و عمل کنند. برجامی که مورد قبول مقام معظم رهبری با شروط مشخص، مجلس و شورای امنیت واقع شده و ما نسبت به آن متعهدانه عمل کردهایم نباید زیر سوال ببریم. ما حساب افراد را به حساب یک جریان نگذاریم. یعنی اصولگرایی بدون اصلاحطلبی نمیشود و اصلاحطلبی هم بدون اصولگرایی نمیشود. اینکه هرکس پشت تریبون جداگانه حرف خودش را بزند درست نیست. اینها باید میزگرد تشکیل بدهند، بگویند اصول مشترکمان چیست، موارد اختلافمان چیست تا تکلیف مردم هم روشن شود. والا من میگویم هرکه قانون اساسی و اصل ولایت فقیه را هم قبول دارد ولی فقیه را هم قبول دارد، نظام را هم میپذیرد بر اساس این مشترکات بنشینیم با هم صحبت کنیم. وقتی رودررو حرف بزنیم موارد اختلاف معلوم میشود. باید کنار هم باشیم
و خاطره مرحوم بهشتی را احیا کنیم که حتی مخالفها را هم به گفتوگو دعوت میکرد. اصلاحطلب و اصولگرا که دشمن نیستند.
سید رضا اکرمی
واکنشها به توییت علیرضا زاکانی
محسن رضایی:
جنجالهای رسانهای و زنجیرهای چند هفته اخیر چه طراحی شده باشد و چه ادامه مبارزات انتخاباتی، میتواند مورد سوءاستفاده دشمن قرار گیرد و به فتنهای جدید تبدیل شود. بنابراین اولا در چنین شرایطی باید به فصلالخطابِ نظام مراجعه کنیم؛ ثانیا انتخابات را پایانیافته بدانیم؛ ثالثا دولتمردان با عمل به وعدههای انتخاباتی به انتظارات مردم پاسخ گویند و رابعا در شرایط تحریمهای اقتصادی جدید و تهدیدات منطقهای، همه با وحدت و همکاری دشمن را ناامید کنیم.
احمد توکلی:
با این اختلافات خانهسوز، پیشنهاد دکتر زاکانی را باید با آب طلا نوشت که گفت حتی یکطرفه هم شده آتشبس دهیم تا اصلاحات اساسی به دست دولت انجام شود.
عبدالله رمضانزاده:
آقای زاکانی در اقدامی درست پیشنهاد آتشبس یکطرفه به دوستان خود داده چرا یکطرفه برادر؟ گفتوگوی ملی را شروع کنیم بسمالله.
دیدگاه تان را بنویسید