کد خبر: 138379
|
۱۳۹۶/۰۳/۰۱ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

تاثیر داخلی و بین‌المللی پیروزی چشمگیر روحانی

فریدون مجلسی: تبلیغات و اظهارات و تهدیدهای برخی عناصر داخلی وابسته به نهادهایی صاحب اعتبار و اقتدار که از آغاز با هرگونه سازگاری و توافق هسته‌ای و اصل برجام مخالفت و با شعارنویسی حتی بر تسلیحات و با رفتار و گفتاری ناسازگار با اعتدال، از غیرت و برخورد و ستیز سخن می‌گفتند، موجب شده بود که نه فقط ناظران خارجی بلکه مردم داخل کشور نیز احساس کنند که در دستگاه حاکمه دیدگاهی دوگانه وجود دارد.

تاثیر داخلی و بین‌المللی پیروزی چشمگیر روحانی
کد خبر: 138379
|
۱۳۹۶/۰۳/۰۱ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین- موضع‌گیری تبلیغاتی رسانه‌های تصویری فارسی‌زبان خارجی در آستانه انتخابات ایران بستگی زیادی به نگرش و تمایلات کارکنان‌شان داشت. بی‌بی‌سی می‌کوشید نشان دهد به بی‌طرفی حرفه‌ای پایبند است. صدای امریکا و نیز برخی رسانه‌های بهره‌مند از حمایت مالی عربستان علنا از موضع سلطنت طلبان و منافقین یعنی تحریم انتخابات جانبداری می‌کردند. برای نمونه سی نفر از هواداران‌شان در امریکا طی نامه‌ای به ترامپ او را به تشدید تحریم‌ها و برخورد «قاطع» تشویق کردند. اما گروه بزرگی از اندیشمندان بلند جایگاه ایرانی صرفا از دیدگاه بیطرفانه و ضد جنگ و میهن‌دوستانه به ترامپ هشدار دادند که از هرگونه اقدام ستیزه‌جویانه و شتابزده علیه ایران بپرهیزد. یکی دو روز پیش از انتخابات ایران تلویزیون فارسی‌زبان صدای امریکا مردی امریکایی را به عنوان کارشناس سیاسی در حوزه ایران معرفی کرد و ایشان صریحا از موضع تحریم انتخابات پشتیبانی می‌کرد و مضمون نظرش این بود که حضور ایرانیان در انتخابات بی‌تاثیر است «زیرا نظر حاکمیت به آقای رییسی است و رای‌دهندگان هرچه بنویسند، آقای رییسی به عنوان برنده معرفی خواهد شد»، یعنی منطقی که به برخی از تحریمی‌های داخلی نیز القا شده بود.
صدای امریکا به نامه چند نفر از سلطنت‌طلبان ایرانی به ترامپ اشاره داشت که معتقد بودند نباید اجازه برپا داشتن حوزه‌های رای‌گیری برای رأی دادن هموطنان‌شان صادر شود! صدای امریکا حتی به جای نمایش صف ایرانیان واشنگتن که با اشتیاق به حوزه اخذ رای مراجعه کرده بودند، به نشان دادن چند نفری پرچم به دست که به صف رای‌دهندگان دشنام می‌دادند و به مصاحبه با شخصی ناشناس به عنوان دبیر انجمن‌های ایرانی یا چیزی شبیه به آن با دفاع موضع تحریمی مجاهدین اکتفا کرده بود.
من آن اظهارنظرها و موضع‌گیری انتخاباتی صدای امریکا را دیدگاه سیاسی دولت و وزارت خارجه آن کشور نمی‌دانم، زیرا اتفاقا چند روز قبل از آن سخنگوی وزارت خارجه یا ریاست‌جمهوری آن کشور در پاسخ به موضع دولت ترامپ در برابر ایران گفت: «موضع امریکا بستگی به نتیجه انتخابات ایران دارد.» که یعنی دولت امریکا با وجود فریاد و فغان‌های دوران مبارزات انتخاباتی، تابع ساختاری حسابگر و پژوهشی است که برای روابط با ایران اهمیت خاصی قایل است، و برای پرهیز از هرگونه درگیری بی‌دلیل و مصیبت‌آفرین بی‌گدار به آب نخواهد زد. جالب اینکه شرکت‌کنندگان ایرانی در حوزه‌های رای‌گیری در امریکا از ٦٠٠٠ نفر نوبت قبل به ٣٠٠٠٠ نفر افزایش یافت که به دلیل تمام شدن تعرفه آمار متوقف ماند! یعنی تبلیغات تحریمی حتی در خود امریکا اثر معکوس داشت.
از سوی دیگر، تبلیغات و اظهارات و تهدیدهای برخی عناصر داخلی وابسته به نهادهایی صاحب اعتبار و اقتدار که از آغاز با هرگونه سازگاری و توافق هسته‌ای و اصل برجام مخالفت و با شعارنویسی حتی بر تسلیحات و با رفتار و گفتاری ناسازگار با اعتدال، از غیرت و برخورد و ستیز سخن می‌گفتند، موجب شده بود که نه فقط ناظران خارجی بلکه مردم داخل کشور نیز احساس کنند که در دستگاه حاکمه دیدگاهی دوگانه وجود دارد: دیدگاهی اعتدالی، صلح‌آمیز و خواهان تعامل و روابط مبتنی بر عقلانیت و احترام متقابل با کشور‌های جهان که خود را متعهد می‌داند: «در هیچ گونه اقدام نظامی علیه هیچ کشوری پیشقدم نشود» و دیدگاه دیگری معتقد به راه‌حلی نهایی «برای تحقق بخشیدن به آرمان‌های ایمانی و ایدئولوژیک.»
در انتخابات ریاست‌جمهوری دیدگاه مسالمت‌آمیز در وجود آقای روحانی و همکارانش که امتحان خود را با کارگردانی مذاکرات و نیل به توافقنامه برجام با موفقیت داده بودند. مردم کنونی ایران در شرایطی که یا خودشان یا نسل پیشین‌شان شاهد جنگ زیانبار بوده‌اند، و می‌دانند کشورشان از بیشترین منابع طبیعی و انسانی برای آغاز جهشی اقتصادی و صنعتی برخوردار است، با اکثریتی قاطع نشان دادند که خواهان اقتدار در پرتو توسعه اقتصادی و صنعتی و اجتماعی هستند، خواهان صلح و آرامش هستند، زیرا دستیابی به اقتدار اقتصادی و صنعتی نیاز به سرمایه‌گذاری دارد و سرمایه‌گذاری فقط در سایه آرامش و ثبات میسر است. نمی‌خواهند کشورشان مانند سوریه و عراق و افغانستان و لیبی و حتی ترکیه و عربستان و یمن، درگیر مسائل و فجایع ناشی از بی‌ثباتی شود و «فرصت‌هایی که همچون ابر بهاری می‌گذرند» از کف بروند. این دیدگاه بود که نتیجه انتخابات را رقم زد و باید آن مفسر امریکایی صدای امریکا را حیرت‌زده کرده باشد. اکثریت ملت ایران با وجود همه تنگناها سه برابر شدن یارانه‌ها را نپذیرفتند؛ بخشی از کسانی که جذب آن شعار شدند نیز به جنبه‌های ستیزنده سیاسی آن جناح عقیده و توجه نداشتند.
دقیقا در همین بین و برای بهره‌گیری از نتایج انتخابات ایران، به دعوت پادشاه سعودی، آقای ترامپ نخستین سفر خارجی خود را با دیدار از عربستان آغاز کرد. شاید به دلیل اهمیتی که عربستان برای ارزش‌های بشردوستانه امریکایی، عدالت اجتماعی، حقوق زنان، حکومت مردم، برای مردم و توسط مردم، منع شکنجه و شفافیت سیاسی و دموکراسی قایل است! عربستان در این میان و در حالی که دو سال و چند ماه است با یمن- فقیرترین کشور عرب- می‌جنگد و فقط توانسته است قحطی و بیماری را در آن کشور بپراکند. از ٥٠ کشور عربی و اسلامی دیگر نیز دعوت کرده است که به عربستان بروند، تا علیه «تجاوزات ایران» جبهه مشترکی تشکیل دهند و برای تحکیم مواضع خود در مقابل امریکا قراردادهایی برای خرید و سرمایه‌گذاری عربستانی به مبلغی بالغ بر ٣٥٠ میلیارد دلار با آقای ترامپ مدیرعامل کل ایالات متحده امضا کرده است، که می‌توان آن را بزرگ‌ترین معامله تاریخ بشر دانست.
آقای الجبیر، وزیر خارجه ویژه عربستان با لحنی مغرورانه گفت اکنون امیدوار است با همکاری امریکا و این کشورهای دعوت شده بتوانند نشان دهند اسلام ضد غربی نیست و جبهه متحدی برای مقابله با تروریسم ضد غربی یعنی ایران و القاعده و داعش تشکیل دهند!
جالب است که مخترعان القاعده و داعشی که از آغاز کارش با فتاوی مفتیان عربستانی و به هزینه‌های نه‌چندان مفتی در ستیز با غرب و کشتار و انفجار و ١١ سپتامبر آغاز شده است، اکنون این شخص ایران را در کنار فرزندان تروریست خودشان ضد غرب می‌نامد. گویی جنایات‌شان، سربریدن‌های تخصصی و دیگر شیوه‌های بدوی‌شان حتی سوزاندن خلبان اسیر اردنی عرب در قفس را جهان فراموش کرده است. اکنون به همان شیوه بدوی می‌خواهند با پرداخت فدیه همه جنایات را بی‌حساب کنند!
در واقع همین آقای ترامپ بود که گفت خواهان غرامت‌ستانی از عربستان در پاسخ جنایت ١١ سپتامبر و دیگر اقدامات تروریستی عربستان سعودی است. محل و مقدارش را هم نشان داد: موجودی ٧٠٠ میلیارد دلاری عربستان در امریکا! جالب است که اکنون آقای ترامپ به عربستان رفته است تا با بسته‌ای ٣٥٠ میلیارد دلاری، یعنی درست نصف همان ٧٠٠ میلیارد دلار ادعایی، لابد پس از قدری چانه‌زنی و مایه‌کاری ٥٠-٥٠ با دست پر به امریکا بازگردد. بدیهی است ایران نمی‌تواند چنین باجی بدهد. اما می‌تواند با نشان دادن حسن‌نیت خود به جهانیان، بار دیگر باب گفت‌وگوی مستقیم و رسیدن به تفاهمی شرافتمندانه را بگشاید و به قولی که آقای روحانی در برداشتن موانع و تحریم‌های دوجانبه داد، همان طور که تحریم‌های هسته‌ای را برداشت، عمل کند. در این میان آرای قاطع و حتی خیلی قاطع و یارانه دررفته ملت ایران پشتیبان اوست و تایید و حمایت عالیه از او را نیز توجیه می‌کند.

* فریدون مجلسی
تحلیلگر مسائل بین‌الملل
منبع: اعتماد

برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها