از برج بلند عسلویه تا پلاسکو در تهران
اتفاقاتی که عواقب ان در حوزه های مختلف همچون محیط زیست، سلامت مردم ، اقتصاد و ... به صورت مداوم گریبانگیر مسئولین و مردم عزیز کشور می گردد؟ ایا تا به حال این کوه یخ عظیم را که تنها بخشی از ان از طریق این حوادث هویداست به صورت سیستمی و یکپارچه تحلیل نموده و جدی گرفته ایم یا اینکه همچون تایتانیک مستقیم به سمت ان پیش می رویم؟
اعتمادانلاین- پلاسکو دل هر ایرانی را به درد اورد اما همزمان در کنار ان صحنه های جانفشانی اتش نشانان غرور ملی رادر دل ما تقویت نمود . دردناک است که در بسیاری از خطرهای بالقوه ریز و درشت دلمان را به داشتن انسانهایی قهرمان و از خود گذشته خوش کنیم و به جای پذیرفتن اصول علم مدیریت و مدیریت علمی که جلوی خطرهای بزرگ را با کمترین هزینه خواهد گرفت به امید انسانهایی باشیم که در لحظات خطر برای نجات جان و مال هموطنان ، جان و مال خود را فدا می کنند .
ضمن عرض تسلیت به خانواده های عزیزانی که از بهترین سرمایه های این مرز و بوم به حساب می امدند و از میان ما به اسمان پرکشیدند، سوال بزرگی که احتمالا همانند گذشته بی پاسخ مانده و ظرف مدت کوتاهی فراموش می گردد این است که " ریشه این اتفاقات ناگوار در کجاست"
اتفاقاتی که عواقب ان در حوزه های مختلف همچون محیط زیست، سلامت مردم ، اقتصاد و ... به صورت مداوم گریبانگیر مسئولین و مردم عزیز کشور می گردد؟ ایا تا به حال این کوه یخ عظیم را که تنها بخشی از ان از طریق این حوادث هویداست به صورت سیستمی و یکپارچه تحلیل نموده و جدی گرفته ایم یا اینکه همچون تایتانیک مستقیم به سمت ان پیش می رویم؟
بدون تردید عامل بسیاری از دردهای ایران امروز که نشانه هایی از ان را می توان در اتش سوزی برج عسلویه به عنوان نماد توسعه اقتصادی منطقه یا واحدهای ارزشمند پتروشیمی و یا ساختمان پلاسکو مشاهده نمود تنها یک چیز است
" عدم توجه به علوم مدیریت و نپذیرفتن مدیریت به عنوان یک حرفه تخصصی"
سوختن پلاسکو به عنوان نماد صنعت پوشاک کشور و سوختن برج عسلویه به عنوان نماد توسعه صنعت نفت کشور هر دو زاییده یک درد مشترک است اگرچه یکی بسیار پیر و دیگری در جوانی از بین رفت و این درد نادیده گرفتن مدیریت است
امروز کشور ما مستعد فرو ریختن نمادهای دیگری از رشد و توسعه پایدار است که از ان جمله می توان به دریاچه ارومیه و زاینده رود به عنوان نماد محیط زیست، سلامت اداری به عنوان نماد اعتماد به حاکمیت ، صنایع کشور به عنوان نماد توسعه اقتصادی و ... اشاره نمود
تعطیلی پیاپی بنگاه های اقتصادی ، اتش سوزی های متناوب در بخش های مختلف ، الودگی هوای کلان شهر ها ، عدم امکان امداد رسانی در حوادث به دلیل ازدحام مردم و بسیاری دیگر از این نشانه ها با یک تحلیل سیستمی و فراگیر ناشی از نادیده گرفتن مدیریت علمی در سطوح مختلف کشور به عنوان یک اصل پذیرفته شده است.
فارغ از جناح بندیهای سیاسی و موضع گیری های حزبی و تقسیم کشور به دو بخش حاکمیت و مردم و یا بخش خصوصی و دولتی امروز همه ما مقصر اتفاقاتی همچون حادثه تلخ پلاسکو هستیم
تا زمانی که ندانیم مدیر حرفه ای کیست و نپذیریم مدیریت حرفه ای است دانش بنیان ، باید هر روز منتظر اثرات مخرب این کوه یخ حتی تا مرز از بین رفتن همه داشته ها بود.
بیایید برای یک بار هم که شده همه خود را لایق مدیریت ندانیم و یاد بگیریم که سپردن مسئولیت های مدیریتی در سطوح مختلف به افرادی که علم و تجربه مدیریت را ندارند همچون سپردن خود برای جراحی قلب به یک مهندس است.
بپذیریم که حلقه مفقوده صیانت از منابع کشور و توسعه پایدار بی توجهی به علم مدیریت و مدیریت حرفه است و برای رفع این معضل زیربنایی همه دست به کار شویم
دکتر محمود اولیایی
رییس هیئت مدیره انجمن مشاوران مدیریت ایران
عضو هبئت نمایندگان اتاق بازرگانی ایران
دیدگاه تان را بنویسید