کد خبر: 134100
|
۱۳۹۵/۱۰/۰۳ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

محسن کوهکن در گفت‌وگو با «اعتماد»:

کاندیدایی بهتر از باهنر نداریم/ شیخوخیت در میان اصولگرایان هنوز کارکرد دارد/ حزب موتلفه هیچ گاه به تکثر دامن نزده است

از هر گوشه و کنار اردوگاه اصولگرایی برای انتخابات ٩٦ صداهایی متفاوت شنیده می‌شود. چه آنکه هر گروهی به دنبال کاندیدای حزبی خودش است؛ از موتلفه تا ایثارگران و از پایداری تا جبهه یکتا.

کاندیدایی بهتر از باهنر نداریم/ شیخوخیت در میان اصولگرایان هنوز کارکرد دارد/ حزب موتلفه هیچ گاه به تکثر دامن نزده است
کد خبر: 134100
|
۱۳۹۵/۱۰/۰۳ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین- در میان جبهه پیروان خط امام و رهبری با دبیرکلی محمدرضا باهنر به عنوان جبهه‌ای سیاسی که ١٧ حزب و گروه اصولگرا را مدیریت می‌کند هم، چنین حکایتی وجود دارد. همین است که اگر محمدرضا باهنر رسما اعلام می‌کند برنامه‌ای برای کاندیداتوری و رقابت با حسن روحانی در انتخابات ٩٦ ندارد، محسن کوهکن، نایب‌رییس جبهه پیروان تاکید می‌کند که اصولگرایان کاندیدایی بهتر از مهندس اصولگرایان ندارند. کوهکن برای این ادعای خود، دلایل زیاد و مثال‌های فراوانی دارد. برای بررسی آخرین وضعیت اصولگرایان و تصمیمات اتخاذ شده در جبهه پیروان خط امام و رهبری با محسن کوهکن گفت‌وگو کرده‌ایم که مشروح آن به شرح زیر است:

وضعیت گزینش نامزد‌ها در جبهه پیروان چطور پیش می‌رود؟چند نفر در جبهه پیروان مایل به کاندیداتوری باهنر در انتخابات ٩٦ هستند؟ اینکه اعلام کردید باهنر نامزد جبهه پیروان باشد نظر خودتان بوده یا اعضای دیگری از جبهه نیز به این امر معتقد هستند؟
جبهه پیروان هنوز به این بحث که مصداقی را برای معرفی به ائتلاف اصولگرایی پیدا کند، ورود نکرده است. رییس جبهه پیروان یعنی آقای باهنر تمام تلاش خود را کرده تا جایی که ممکن است از تکثر جلوگیری کند. حرفی که بنده زدم و در رسانه‌ها منعکس شد این بود که هنوز به بحث معرفی کاندیدا ورود پیدا نکردیم اما برداشت من این است که اگر زمانی ورود کنیم و گزینه‌ای را بخواهیم معرفی کنیم قطعا از آقای مهندس باهنر عبور نمی‌کنیم. جلسه‌ای از اعضای جبهه پیروان تشکیل شده بود و آقای باهنر هم حضور داشت، در این جلسه من این حرف را گفتم و ویژگی‌های آقای باهنر را شمردم. تعداد قابل توجهی از برادران در جلسه که نماینده ١٥ تشکل هم حضور داشتند، عرایض من را تایید کردند. البته رای‌گیری انجام نشد. بنده در ارتباط با شاخص‌ها و ویژگی‌های مهندس باهنر آمادگی دارم با هر کسی که مصداق دیگری را مناسب می‌داند و در هر رسانه‌ای حاضر هستم، مناظره کنم و دلایل خود را بگویم. برخی خبرگزاری‌ها این مطلب را به نوعی مطرح کردند که گویا این مساله در جبهه پیروان مطرح شده و به جمع‌بندی رسیده است. جبهه پیروان به بحث تعیین مصداق و پیشنهاد ورود نکرده است. عموم دوستان در جبهه پیروان هم استدلال دارند که در شرایط موجود مناسب‌ترین گزینه آقای باهنر است. البته سه روز گذشته که مجمع عمومی نخستین جلسه جامعه اسلامی نمایندگان را داشتیم و سخنران جلسه آقای باهنر بود، تاکید کرد که قصد کاندیداتوری ندارد. بنده همانجا در مورد ویژگی‌های مناسب آقای باهنر برای کاندیداتوری صحبت کردم و گفتم که شما ببینید تکلیفی احساس می‌کنید یا خیر. ایشان در مقابل سکوت کرد و مطلبی نگفت اما دوستانی که آنجا بودند کسی مخالف حرف بنده نبودند و حتی عده زیادی این مطلب را تایید می‌کردند. الان هم معتقد هستم از تمام کسانی که برای ریاست‌جمهوری مطرح هستند آقای باهنر از هر نظر یک سر و گردن بالا‌تر است.

آقای باهنر در رد یا تایید کاندیداتوری‌اش در آن جلسه حرفی نزد؟
آقای باهنر در آن جلسه اشاره کرد که در رسانه‌ها از قولش مطلبی را نوشته‌اند و تاکید کرد که چنین قصدی ندارد. او وقتی چنین مطلبی را گفت، بنده نزدیک یک ربع صحبت کردم و عرضم به آقای باهنر این بود که شما ویژگی‌هایی دارید که آنها را می‌شمارم اگر آنها را قبول ندارید رد کنید و اگر ویژگی‌ها را قبول دارید، ببینید که درباره کاندیداتوری در انتخابات مجلس احساس تکلیف می‌کنید یا خیر. الان هم به صورت خودجوش کمپینی از برخی محافل دانشجویی و برخی دیگر از همکاران برای دعوت از آقای باهنر به کاندیداتوری در انتخابات ٩٦ تشکیل شده است. برخی دوستان هم با آقای باهنر صحبت می‌کنند و به او فشار می‌آورند که اگر هم سوالی در مورد کاندیداتوری می‌پرسند، نگویید که کاندیدا نمی‌شوم و لااقل سکوت کنید.

این ویژگی‌های مناسب برای کاندیداتوری که برای آقای باهنر در آن جلسه برشمردید چه ویژگی‌هایی بوده است؟
جریان اصولگرا باید در یک فرآیند همگرایی به یک نامزد واحد برسد. بحث من شخص آقای باهنر است. نخستین ویژگی آقای باهنر این است که در مراحل مختلف ٥ برنامه توسعه کشور حضور داشته است و کاملا محاط به ٥ برنامه کشور است. برنامه ششم هم که با آقای باهنر صحبت کردم کاملا مسلط است. در بین داوطلبین دیگر اصولگرا کدام را سراغ دارید که چنین ویژگی‌ای داشته باشد؟ زمانی هست که فردی از روی پنج برنامه توسعه کشور خوانده است. حرف من این نیست بلکه قدرت تحلیل و ارزیابی عملکرد برنامه‌ای است که اهمیت دارد. در این زمینه بین تمام کسانی که مطرح هستند آقای باهنر رتبه یک را دارد. آقای باهنر سال‌ها مسوولیت داشته است؛ از معاونت استانداری تا چندین دوره مجلس بوده است و در تمام این مدت هیچ گونه مسائل حاشیه‌ای اقتصادی ندارد. آن هم در زمانی که مساله فساد امروز حساسیت ایجاد می‌کند. آقای باهنر حتی به مرد لابی مجلس معروف بود. او قدرت تعامل با مخالفین، موافقین و منتقدینش را دارد و این قابلیت را دارد که با منتقدان خود دوستانه و حتی در قالب مزاح و به دور از مسائل جنجالی بحث کند. دو هفته پیش با یکی از دوستان صحبت می‌کردم که می‌گفت آقای باهنر را برای انتخابات سال ١٤٠٠ بگذارید. من پاسخ دادم که فرض محال که محال نیست. چنانچه در انتخابات ٩٦ دو گزینه یعنی آقای باهنر و آقای روحانی را رو در روی هم داشته باشیم، بحث‌های بسیار داغ مناظره‌ای در می‌گیرد که به دور از هر گونه هیجان و جو‌سازی است و مردم به واقعیت خیلی از مسائل پی می‌برند. تسلط آقای باهنر در این گونه بحث‌ها به حدی است که مناظره اخلاقی و جدی که به نفع مردم باشد، شکل می‌گیرد و نگرانی امنیتی وجود نخواهد داشت.
دیگر ویژگی آقای باهنر که آن را در کمتر کسی دیده‌ام این است که عاشق پست و مقام نیست و از آن فرار می‌کند. در دوره هفتم مجلس اگر آقای باهنر می‌خواست رییس مجلس شود، رایش از آقای حداد عادل بیشتر بود. بنده جایی این مطلب را گفتم آقای حداد عادل، برادر محترم مقداری دلخور شده بودند. نباید ایشان دلخور شود؛ من واقعیت را عرض می‌کنم. آقای باهنر آن زمان لااقل ٢٠ رای بیشتر داشت. با اینحال آقای باهنر ایستاد و گفت کسانی که می‌خواهند به من رای دهند به آقای حداد عادل رای دهند. آقای باهنر در یک دوره مجلس هشتم برای نایب‌رییسی رای نیاورد. آقایان ابوترابی و صدر رای آوردند.
خاطرم هست که آقای باهنر به این دلیل که رای نیاورده فضا را رها نکرد. در همان دوره در صحن علنی مجلس تلاش کرد که نظر نمایندگان را جلب کند که به چه کسی رای دهند. آقای باهنر به خرد جمعی معتقد است. زمانی بود که آقای باهنر در فراکسیون برای نایب‌رییسی رای آورد و آقای ابوترابی رای نیاورد. من شاهد و ناظر بودم که او آقای ابوترابی را قسم کفاره‌دار می‌داد که کاندیدا بشود. بنده هشت سال با آقای باهنر در هیات رییسه بودم، در مواقع حساسی در تصمیم‌گیری‌ها برخی آقایان به سمت تصمیم‌های مصلحتی می‌رفتند. من ندیدم باهنر تصمیمی بگیرد که مصالحی غیر از مصالح نظام مدنظرش باشد. شما سراغ هرکسی که بروید به هر جهت اهل رفیق و رفیق‌بازی است و رییس‌جمهور شود دوستان و اطرافیانش را می‌آورد. اگر شهردار شود اطرافیانش سر کار می‌گذارد. آقای باهنر ترکیب همکاران را به نوعی بر مبانی مطرح می‌کند که نشان می‌دهد اهل رفیق و رفیق بازی نیست. یکی از دلایل واجد شرایط بودنش این است که می‌گوید حاضر نیستم به صحنه بیایم. او گرفتاری‌ها و سختی‌های کار رییس‌جمهور را می‌شناسد.
او فرد امتحان پس‌داده‌ای است و نظام به او اعتماد دارد. آقای باهنر دارای ذهن دوار است. از این جهت که کسی کلاه نمی‌تواند بر سرش بگذارد. در این هشت سال ندیده‌ام کسی بتواند با زرنگی بر سر او کلاه بگذارد. آقای روحانی هم نماینده مجلس بوده و این به عنوان یک ویژگی مشترک این دو فرد محسوب می‌شود. کسی که نماینده مجلس باشد به اقتضای شغلش اطلاعات و دانش زیادی در حوزه‌های مختلف دارد. حتی در یک جلسه که شرکت داروسازی دولتی آقای باهنر را برای سخنرانی دعوت کرده بود. او آنجا یک بحث تخصصی در مورد داروسازی و پزشکی را مطرح کرد. اصولگرایان شخصی و فردی بهتر از مهندس باهنر ندارند. دلیل پافشاری‌ام بر کاندیداتوری آقای باهنر این است که او را از نزدیک و دقیق می‌شناسم و توانمندی‌هایی را در او می‌بینم که در فرد دیگری نمی‌بینم. کسانی که تا به حال مایل به کاندیداتوری بوده‌اند، برادران خوب ما هستند و ویژگی‌های مثبتی نیز دارند اما در آقای باهنر مجموعه ویژگی‌های آنها را به اضافه توانایی‌هایی که دیگران ندارند، می‌بینم.

وقتی که شما در مورد کاندیداتوری آقای باهنر در رسانه‌ها مصاحبه کردید بلافاصله بعد از اعلام کاندیداتوری آقای میرسلیم از حزب موتلفه بود. این صحبت شما این شایبه را ایجاد می‌کرد که صحبت شما پاسخ و تقابلی با نامزد حزبی موتلفه است. شما این مساله را چطور توضیح می‌دهید؟ چرا این موضوع را در این زمان مطرح کردید؟
نباید چنین شایبه‌ای به وجود بیاید. از مجموعه احزاب و تشکل‌های موجود در کشور تنها حزب دارای چارچوب حزب موتلفه اسلامی است. حق مسلم، حزب موتلفه است که کاندیدا داشته باشد. این هم که برادر عزیزمان آقای مهندس میرسلیم را معرفی کردند، حق‌شان است و هیچ ایرادی هم به آن وارد نیست اما حزب موتلفه اسلامی سابقه درخشانی در دوازده سال گذشته داشته است و آن هم اینکه ورود پیدا می‌کند و داوطلب خود را معرفی می‌کند اما در همراهی و معرفی دیگران همیشه پیشقراول بوده است. هیچگاه از ناحیه حزب موتلفه به تکثر دامن زده نشده است. در سال ٩٢ آقای آل‌اسحاق کاندیدای آنها بود که وقتی خدمت آقای مهدوی کنی در جلسه‌ای بودند، آقای آل اسحاق انصراف را پذیرفت و هیچ کس هم از جانب حزب موتلفه نگران نشد. حزب موتلفه مجموعه‌ای ولایی است که بارها گفته است که همگرایی و وحدت را مهم می‌داند. ما یک سر سوزن نگرانی از بابت حزب موتلفه نداریم. صحبت من هم مقابل صحبت‌های آنها نیست چون با سابقه درخشان و خوبی که این حزب در همگرایی و کنار آمدن و جلوگیری از تکثر دارد، نگرانی وجود ندارد.‌ای کاش دیگر اصولگرایان هم این طور بودند. کاندیدا معرفی می‌کردند اما مشی حزب موتلفه را داشتند و پافشاری بر حرف خودشان نمی‌کردند. به هیچ عنوان عرایض بنده در مورد آقای باهنر تقابل با کاندیدای حزب موتلفه نبوده است.

جبهه پیروان دغدغه‌ای از بابت انصراف کاندیدای موتلفه ندارد؟
بله. انتخابات سال ٩٢ تجربه‌ای بود و نشان داد اعضای جبهه پیروان که یکی از آنها موتلفه بود به بهترین شکل ممکن تعامل می‌کند و کسی به تکثر دامن نمی‌زند.

انتخابات ٩٦ از آنجا که انتخابات میان دوره ریاست جمهور است شانس رقیب آقای روحانی را برای پیروزی کم می‌کند. جبهه پیروان چقدر تاکید دارد که کاندیدای اصلی اصولگرایان وارد کارزار انتخابات شود؟
من نظرات خودم را می‌گویم. ما در جبهه پیروان در این مورد صحبت نکرده‌ایم. آقای روحانی در سال ٩٢ کمی بالاتر از پنجاه‌درصد آرا را آورد. در دولت آقای روحانی عملا اصلاح‌طلب‌ها عموم مدیریت‌ها را گرفتند و بعید است در دولت دوم آقای روحانی از این موضوع عدول شود. مسائل اقتصادی مثل رکود و برجام در نظر مردم تاثیر گذاشته است. آقای روحانی در شهرستان‌ها و استان‌ها رویش رای نداشته است و حتی معتقدم ریزش رای آقای روحانی بیشتر از رویش آن است. اگر فرد مقابل آقای روحانی یک نفر باشد و بتواند بسیار مدبرانه حضور پیدا کند شانس پیروزی دارد. اگر هم چند نفر مقابل آقای روحانی قرار بگیرند و از سویی ریزش رای آقای روحانی زیاد باشد احتمال دارد که انتخابات به مرحله دوم بکشد. در مرحله دوم هم امکان برنده شدن آقای روحانی کم است. اصولگرایان تنها یک پاشنه آشیل دارند و آن هم تکثر است. اگر تکثر داشته باشیم، ریزش رای آقای روحانی کمتر خواهد شد.

در مورد کاندیداتوری افرادی چون آقایان زاکانی، قالیباف و سعید جلیلی حرف و حدیث‌هایی وجود دارد. شما شانس پیروزی این افراد را چقدر می‌دانید؟
اینکه بگوییم کسی حق ندارد از احزاب اصولگرا فردی را پیشنهاد بدهد درست نیست و پیشنهاد آنان حق مسلم آنها است اما نهایتا باید اصولگرایان با شناخت صحیح از شرایط به یک فرد برسند.

شانس این پیشنهادات که اشاره شد، چقدر است؟
همه جریان‌های اصولگرا معتقدند باید با نامزد واحد وارد انتخابات شویم. حتی آقای زاکانی هم اخیرا همین حرف را زده است. اگر کاندیدای اصولگرایان واحد باشد شانس پیروزی نامزد اصولگرایان زیاد است.

در انتخابات ریاست‌جمهوری به نظر می‌رسد که بین نامزدهای هر تشکل قرار است به اجماع برسند. در انتخابات شورای شهر سازوکار چگونه است؟ آیا به وحدت رسیدن در انتخابات شوراها برای اصولگرایان سخت‌تر است؟
سازوکار وحدت برای انتخابات شورای شهر راحت‌تر است. در انتخابات شورای شهر باید روی ١٦ نفر به وحدت برسیم. اگر ١٦ چهره مطلوب وجود داشته باشد و همه روی آنها اجماع کنند، کار ساده می‌شود. اگر تعدا کمتری کاندیدای اجماعی وجود داشته باشد، بقیه تعداد را بین نحله‌های مختلف اصولگرایی تقسیم می‌کنیم. اگر از ابتدا روی کسی اجماع نشد، تعداد کل را به تعداد سلایق اصولگرایی تقسیم می‌کنیم. فرضا اگر سه سلیقه وجود داشته باشد سه دسته پنج نفری نامزد معرفی می‌شود که از هر نحله است.

اصولگرایان مایل هستند که کاندیدای‌شان چه برندی داشته باشد؟چهره اقتصادی یا فرهنگی یا چهره مبارز با فساد؟ ویژگی بارز آن فرد باید چه باشد؟ چند نگرش در بین اصولگرایان این مورد وجود دارد؟
من معتقد نیستم که اگر وجه بارز شخصیت افراد یکی از اینها باشد، تعیین‌کننده خواهد بود بلکه وجه قالب آن چهره باید توانمندی برای ایجاد همگرایی و هماهنگی با اقتدار و استفاده از نیروهای قوی و نظارت آنها برای رسیدن به اهداف سازمانی باشد.

نحله‌های مختلف اصولگرایی چه نظری داشتند؟
من به این تقسیم‌بندی معتقد نیستم و مدیریت قوی و ذهنی دوار و تسلط به همه زمینه‌های کشور را مهم می‌دانم.

در واقع شما به آقای باهنر معتقد هستید؟
من ویژگی‌ها را می‌گویم اگر به آقای باهنر برسید که خوب است.

چقدر احتمال دارد که کاندیدای نهایی اصولگرایان کاندیدای حزب موتلفه باشد؟
هر یک از کاندیداهای سلایق اصولگرایی که مطرح هستند، ممکن است کاندیدای نهایی اصولگرایان باشند و مهم همگرایی است که اهمیت دارد.

تا این لحظه نقش و کارکرد جامعه روحانیت در فرآیند انتخابات چه بوده است؟
نقش جامعه روحانیت و به خصوص آقای موحدی‌کرمانی را در فرآیند انتخاباتی اندیشمندانه و حساب شده دیده‌ایم و اگر همین طور جلو برویم می‌توانند به خوبی اصولگرایان را هدایت کنند و برای اصولگرایان پدری کنند.

آیت‌الله موحدی‌کرمانی مصداقا چه نقشی داشته است؟
این مصداق ارتباط و گفت‌وگو با نحله‌های مختلف اصولگرایی با هدف رسیدن به همگرایی بوده است.

بخشی از خبرها حکایت از این دارد که نزدیکان آقای احمدی‌نژاد قصد دارند در انتخابات شورای شهر لیست بدهند، تحلیل شما در این مورد چیست؟
اکثریت دوستان اصولگرا در شهرستان‌ها و استان‌ها با آقای احمدی‌نژاد همکاری می‌کردند، اینها را از دوستان‌مان می‌دانیم و با آنها مشورت می‌کنیم و سلایق اصولگرایی با آنها مشکلی ندارد.

این افراد به عنوان جبهه یاران انقلابی می‌خواهند بیایند. آیا به ائتلاف اصولگرایان پایبند هستند؟
با هر نامی که می‌خواهند بیایند ما از آنها برداشت منفی نداریم.

نهایتا روند وحدت اصولگرایان در انتخابات شورای شهر چه زمانی به نتیجه می‌رسد؟
اصولگرایان سازوکاری را که بیان کردم دنبال می‌کنند که بتوانیم یک لیست داشته باشیم.

با توجه به شکست اصولگرایان در انتخابات مجلس دهم در تهران تحلیلی وجود دارد که می‌گوید اقبال اصولگرایان کاهش پیدا کرده است. شما اساسا به بازسازی اصولگرایی معتقد هستید؟
این حرف را کسانی می‌زنند که در تهران نشسته‌اند و نتایج را به کل کشور تعمیم می‌دهند. این مساله در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری صدق می‌کند. الان برگ برنده اصولگرایان این است که نهایتا در دوره چهار ساله دولت آقای روحانی مسوولیت آنچه اتفاق افتاده در ذهن مردم را جریان اصلاح‌طلب می‌دانند. نیروهای اصولگرا عمدتا در وسط گود اجرایی نبوده‌اند و نباید پاسخگوی اقدامات این چهار سال باشند.

آیا شیخوخیت در جریان اصولگرایی هنوز کارکرد خودش را دارد؟ چهره‌های اصولگرایی مثل مرتضی نبوی و باهنر بر این امر تاکید کرده‌اند که پارلمان اصولگرایی باید شکل گیرد. آیا این پیشنهاد عملی خواهد شد؟
جریان اصولگرایی از ابتدا خود را همراه و تابع روحانیت و مرجعیت می‌داند و اساسا روحانیت را خیرخواه مردم می‌داند. حتی اگر پارلمان اصولگرایی هم تشکیل شود، همراهی و پیروی از شیخوخیت وجود دارد و هم بازسازی از طریق خرد جمعی را در دستور کار خود دارد.

فکر نمی‌کنید که لویی‌جرگه می‌تواند راه‌حل اصولگرایی باشد؟
ما خیلی دوست نداریم از اصطلاحات دیگران استفاده کنیم. شاید استفاده از خرد جمعی با احترامی که برای روحانیت اصیل قایل هستیم، جمله زیبنده‌تری باشد.

حزب فراگیر اصولگرایی چه زمانی در آینده می‌تواند شکل گیرد؟
در کشور که هر دو سال یک بار دو انتخابات داریم ناچار هستیم که کار حزبی کنیم. آرزو می‌کنم زمانی در کشور دو یا سه حزب قدرتمند شناسنامه‌دار شکل بگیرد.
برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها