تخریب دولت، اشتباه استراتژیک مخالفان روحانی
بررسی اجمالی عملکرد دولت آقای روحانی در حدود چهار سال گذشته در حوزههای مختلف کشور نشان میدهد که در مجموع موفق عمل کرده است و کارنامه قابل قبولی را از خود ارایه داده است.
اعتمادآنلاین- غالب دولتهای مستقری که چنین نتیجهای را از خود به جای گذاشتهاند، شانس موفقیت بیشتری در انتخابات دور دوم خواهند داشت. به عبارت دیگر نفس دولت مستقر بودن خود یک امتیاز برای کاندیداتوری در انتخابات است. اینکه مخالفان سرسخت آقای روحانی از هیچ تلاشی برای تضعیف و تخریب این دولت و حمله بیامان به دولت فروگذار نمیکنند، مسالهای قابل پیشبینی بود.
آنها از همه امکاناتشان استفاده کردند و حتی رسانه ملی را هم به خدمت گرفتند تا دولت یازدهم را ناکارآمد نشان دهند. با نزدیک شدن به انتخابات ریاستجمهوری دوازدهم این موضوع شدت بیشتری گرفته است. به جرات میتوان گفت که این تخریبها و حملات که با هدف تضعیف جایگاه دولت صورت میگیرد، نسخه راهگشایی برای رقبای آقای روحانی در انتخابات آینده نخواهد بود. این جناح باید حرف و سخن خود را برای شرایط امروز ایران و برنامه خود را برای برونرفت کشور از مشکلاتی که با آن دست به گریبان است، مشخص کند. رقبای آقای روحانی باید توضیح دهند که این برنامه نسبت به برنامههای دولت آقای روحانی در دوره اول ریاستجمهوریاش چه امتیازاتی دارد. مساله دیگر قابل توجه این است که رقبای روحانی با دو مساله در انتخابات پیش رو مواجه هستند. یکی فقدان انسجام و جریانی که بتواند این طیف را رهبری و راهبری کند و دوم کاندیداهایی که توسط این رقبا مطرح میشود.
به طور طبیعی مورد دوم با مورد اول پیوند و ارتباط دارد. به نظر میرسد که مخالفین آقای روحانی در هر دو موضوع گرفتاریهای زیادی دارند. به همین دلیل تا مشخص شدن راهحل این دو مساله تخریب و تضعیف دولت آقای روحانی را در دستور کار قرار دادهاند.
در نهایت آنها اگر توانستند بر کاندیدایی به اجماع برسند، برای خود شانس بیشتری را در انتخابات آینده رقم میزنند. دولت آقای روحانی ممکن است در بخشهایی با ریزش رای مواجه شده باشد اما در بخشهای دیگری با افزایش رای قابل توجهی مواجه خواهد شد. به دلیل اینکه مسائلی که دولت با آن مواجه است مسائل کل جامعه بوده و جامعه نسبت به این مسائل حساسیت دارد. پایگاه رای اصلاحطلبان دهنگان دو انتخاب محتمل در انتخابات آتی پیش روی خود دارند. اینکه یا از اساس بدون انگیزه و امید برای شرکت در انتخابات مشارکتی نخواهند داشت یا اگر مشارکت کنند در بین گزینههای موجود آنکه توانسته کشور را از بحرانها مشکلات دور کند و مورد حمایت اصلاحطلبان نیز هست، یعنی آقای روحانی را انتخاب میکنند.
طبیعی است که در این شرایط رقبای آقای روحانی از هر وسیلهای و فرصتی به عنوان دستاویز برای کاهش رای آقای روحانی استفاده کنند. آنها تلاش میکنند دولت را تخریب کرده و دستاوردهای آن را مخدوش نشان دهند. حتی در مسائل ملی که با منافع ملی کل کشور پیوند دارد از جمله مساله برجام به عنوان یک مطالبه ملی، آنها از مانع ایجاد کردن بر سر راه دولت فروگذار نکردند. بعد از تغییر دولت مستقر در امریکا، آنها از پاس گل دادن به جریانهای مخالف برجام در امریکا دریغ نکردند. به هر حال با توجه به عقلانیت و تدبیر دولت آقای روحانی و تجربهای که مردم ایران از دولت گذشته و کارنامه آن پشت سر گذاشتهاند، بعید به نظر میرسد که مردم خواهان بازگشت دوران سخت و بحرانهای موجود در دولت پیشین باشند.
جریانی که نزدیک به ٨ سال حاکمیت یکپارچه را در اختیار داشته شانسی به مراتب کمتر از آقای روحانی در انتخابات آتی خواهد داشت. اگر آقای روحانی بتواند در فرصت باقی مانده نسبت به مطالباتی که معوق مانده و به خصوص در سیاست داخلی تلاشهایی را داشته باشد و این تلاشها را به اطلاع مردم برساند؛ در بخش اقتصاد بتواند برای حل مشکلات اقداماتی انجام دهد شانس زیادی در انتخابات آتی خواهد داشت. امروز افکار عمومی حساسیت بالایی نسبت به مساله فساد پیدا کردهاند. اگر دولت بتواند گامهای جدی برای مقابله با فساد و کم کردن سطح فساد سازمان یافته در کشور بردارد، در انتخابات پیش رو از هماکنون میتوان پیشبینی کرد که آقای روحانی برنده انتخابات خواهد بود.
آذر منصوری عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران
دیدگاه تان را بنویسید