محمد هاشمی بیان کرد:
نقش مدیران احمدینژادی در لغو سخنرانیها در دولت روحانی
دلیل مهمتری که تعداد لغو سخنرانیها در دولت آقای روحانی بالاتر رفته این است که برخی از مدیرانی که در دانشگاهها حضور دارند یا در این زمینه تصمیمگیرنده هستند از گفتمان دولت قبل استفاده میکنند و با گفتمان دولت آقای روحانی همراه نیستند. مدیران زیادی در کشور حضور دارند که از دولت قبل باقی ماندهاند که در دولت جدید مورد بازبینی و تجدید نظر قرار نگرفتهاند. بسیاری از مدیرانی که در حال حاضر در کشور حضور دارند توسط دولت آقای احمدینژاد روی کار آمدند و در سطوح مختلف مدیریتی کشور رسوخ کردند.
مهندس محمدهاشمیرفسنجانی رئیس دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام معتقد است:«همواره در فضای سیاسی کشور اصولگرایان دارای۲۰درصد پایگاه رای انتخابات ریاستجمهوری بودهاند. این در حالی است که اصلاحطلبان نیز رقمی در همین حدود دارند و دارای پایگاه مشابه اصولگرایان هستند. در نتیجه کلید انتخابات ریاستجمهوری در«ائتلاف» است. به همین دلیل هر کدام از جریانهای سیاسی اعم از اصلاحطلب و اصولگرا که موفق شوند با گروههای بیشتری در انتخابات ائتلاف کنند به صورت طبیعی احتمال پیروزی بیشتری خواهند داشت». در ادمه اهم این مصاحبه را می خوانید
- یکی از دلایل بیشتر شدن تعداد لغو سخنرانی به مسائل امنیتی و اطلاعاتی باز میگردد که ممکن است سخنرانی یک نفر در یک دانشگاه با حواشی غیر قابل کنترل مواجه شود. به همین دلیل نیروهای امنیتی تلاش میکنند از چنین سخنرانیهایی خودداری کنند. با این وجود دلیل مهمتری که تعداد لغو سخنرانیها در دولت آقای روحانی بالاتر رفته این است که برخی از مدیرانی که در دانشگاهها حضور دارند یا در این زمینه تصمیمگیرنده هستند از گفتمان دولت قبل استفاده میکنند و با گفتمان دولت آقای روحانی همراه نیستند. مدیران زیادی در کشور حضور دارند که از دولت قبل باقی ماندهاند که در دولت جدید مورد بازبینی و تجدید نظر قرار نگرفتهاند. بسیاری از مدیرانی که در حال حاضر در کشور حضور دارند توسط دولت آقای احمدینژاد روی کار آمدند و در سطوح مختلف مدیریتی کشور رسوخ کردند.
- دولت آقای احمدینژاد اغلب مدیران باقی مانده از دولت اصلاحات و سازندگی را خانهنشین کرد. شرایط به گونهای بود که اگر کسی از کوچه اصلاحات یا سازندگی نیز گذشته بود به دوران مدیریتش پایان میدادند و آن را خانهنشین میکردند. با این وجود این اتفاق در دوران آقای روحانی رخ نداد و آقای روحانی به یک باره مدیران کشور را تغییر نداد. دلیل اصلی این مساله نیز این بود که تغییر یک باره و گسترده مدیران از نظر علمی و منطقی صحیح نیست و تغییر مدیران باید با برنامهریزی و آینده نگری صورت بگیرد. از سوی دیگر برخی آقای روحانی را جزئی از جریان اصولگرایی قلمداد میکنند و برخی نیز عنوان میکنند آقای روحانی به جریان اصلاحات تعلق دارد. به همین دلیل ترکیبی از مدیران دو جریان سیاسی در دولت آقای روحانی حضور دارند.
- به نظر من این رویکرد صحیح نیست که به محض اینکه یک اتفاق ناخوشایند در کشور رخ میدهد برخی آن را به رئیسجمهور ارتباط میدهند و رئیسجمهور را مقصر آن قضیه میدانند. ممکن است برای یک رئیس دانشگاه حفظ امنیت و آرامش دانشگاه، از فضای مدنی و مسائل سیاسی مهمتر باشد و به همین دلیل اجازه ندهد امنیت دانشگاه توسط یک سخنران که احتمال تنش و حاشیهسازی دارد مخدوش شود. در نتیجه ممکن است حفظ آرامش برای یک رئیس دانشگاه در اولویت نخست کاری خود باشد. به هر حال رئیسجمهور مدیران منتخب خود را انتخاب میکند و آنها را به کابینه دعوت میکند. مدیران هر بخش نیز براساس باورها و سلایق خود مدیران زیر مجموعه خود را انتخاب میکنند. در نتیجه مدیران هر بخش و مجموعه مسئولیت همان بخش را برعهده دارند و نمیتوان همه مسائل را به رئیسجمهوری تعمیم داد.
- به نظر من مساله برجام هم برای آقای روحانی چالش است و هم اینکه میتواند فرصت باشد. اگر آقای روحانی موفق شود در فضای پسا برجام اهداف از پیش تعیین شده خود را جلو ببرد و از گسترده شدن مراودات اقتصادی و سیاسی ایران با کشورهای جهان استفاده کند میتواند به بهبود اوضاع اقتصاد داخلی نیز امیدوار باشد. با این وجود اگر کشورهای غربی و بویژه آمریکا قصد داشته باشند دراجرا شدن برجام کارشکنی کنند دولت آقای روحانی با چالشهای جدیدی مواجه خواهد بود که ممکن است در اجرای سیاستهای داخلی دولت نیز اخلال ایجاد کند.
- برخی عنوان میکنند که تمدید تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران نوعی نقض برجام است. این در حالی است که در توافقنامه برجام یکی از نکاتی که مورد توافق بوده این است که تحریمهای داخلی آمریکا میتواند تا۸سال ادامه داشته باشد و پس از ۸ سال برای همیشه از بین میرود. از سوی دیگر نباید اجازه داد که اتفاقات عرصه بینالمللی و بویژه مسائل مرتبط با برجام به دستاویزی برای هجمه و مخالفت با دولت آقای روحانی تبدیل شود. متاسفانه تحریمهای جدید آمریکا به سوژهای برای هجمه و مخالفت با آقای روحانی و دولت ایشان تبدیل شده و برخی تلاش میکنند از این «آب گلآلود» به سود خود ماهی بگیرند. کسانی که تا دیروز تحریمهای بینالمللی علیه ایران را «کاغذپاره» میدانستند امروز برای به نتیجه رسیدن برجام و لغو تحریمها موضع متفاوتی گرفتهاند. نکته جالب این است که بسیاری در آمریکا برجام را به ضرر آمریکا میدانند و کار به جایی رسیده که دونالد ترامپ رئیسجمهور منتخب مردم آمریکا عنوان میکند برجام برای آمریکا مضر بوده و باید آن را پاره کرد. از سوی مقابل برخی در داخل ایران برجام را آمریکایی قلمداد میکنند و عنوان میکنند ما نباید برجام را قبول
میکردیم. این در حالی است که مخالفان داخلی آقای روحانی که با برجام مخالف هستند به جای اینکه از مخدوش شدن برجام توسط آمریکا خوشحال باشند به تازگی نگران منافع ملی شدهاند و به شکل دیگری سخن میگویند. در نتیجه مخالفان آقای روحانی دچار تناقض گویی شدهاند. به نظر من تناقض گویی مخالفان نیز میتواند برای آقای روحانی یک فرصت باشد.
- همواره در فضای سیاسی کشور اصولگرایان دارای۲۰درصد پایگاه رای انتخابات ریاستجمهوری بودهاند. این در حالی است که اصلاحطلبان نیز رقمی در همین حدود دارند و دارای پایگاه مشابه اصولگرایان هستند. در نتیجه کلید انتخابات ریاستجمهوری در«ائتلاف» است. به همین دلیل هر کدام از جریانهای سیاسی اعم از اصلاحطلب و اصولگرا که موفق شوند با گروههای بیشتری در انتخابات ائتلاف کنند به صورت طبیعی احتمال پیروزی بیشتری خواهند داشت. آقای روحانی اگر موفق شود یک اجماع منسجم از نیروهای حمایتکننده خود در سال۹۲ را دوباره در انتخابات۹۶حول محور خود جمع میکند میتواند به این نکته امیدوار باشد که در دور اول انتخابات به پیروزی برسد و کار را یکسره کند به شکلی که انتخابات به دور دوم کشیده نشود. آقای روحانی نباید اجازه بدهد پایگاه رای ایشان متکثر شود و از هم پراکنده شود. حامیان دولت نیز باید این نکته را در نظر داشته باشند که در صورتی میتوانند در انتخابات آینده به موفقیت چشمگیری دست پیدا کنند که از تشتت و چنددستگی پرهیز کنند و اجازه ندهند در یکپارچگی و انسجام حامیان دولت خلل به وجود بیاید.
- سهم خواهی جزئی از دنیای سیاست است و در همه کشورها وجود دارد. در همه کشورهای جهان احزاب یا جریانهای سیاسی که کمک میکنند یک دولت تشکیل شود به صورت طبیعی انتظار دارند در قدرت سهم بیشتری داشته باشند. این وضعیت در شرایط کنونی برای اصلاحطلبان نیز وجود دارد. به هر حال حمایت اصلاحطلبان و هواداران آنها در پیروزی آقای روحانی در سال۹۲تاثیرگذار بود. با این وجود مساله سهمخواهی با ائتلاف متفاوت است و دو معنای متفاوت میدهد. نکته دیگر اینکه هر دو گروهی که شما عنوان میکنید در زمینه حمایت از آقای روحانی اتفاق نظر دارند. با این وجود عدهای این حمایت را مشروط میدانند و در مقابل برخی به دنبال حمایت قاطع از آقای روحانی هستند. جریانهای حامی آقای روحانی اگر قصد دارند در انتخابات پیروز شوند باید با ائتلاف گسترده و تنها با یک کاندیدا در انتخابات حضور پیدا کنند. بدون شک اگر حامیان دولت با دو کاندیدا در انتخابات شرکت کنند انتخابات به دور دوم کشیده خواهد شد و سرنوشت مبهمی پیدا خواهد کرد. در شرایط کنونی اعتدالگرایان و اصلاحطلبان به دنبال حمایت از آقای روحانی هستند. در نتیجه اگر بین این دو گروه ائتلاف صورت بگیرد پیروزی
آقای روحانی در انتخابات قطعی خواهد بود و مخالفان دولت ناکام خواهند ماند.
منبع: روزنامه آرمان
دیدگاه تان را بنویسید