محمود صادقی، نماینده تهران:
٤٨ هزار میلیارد تومان رقم کلی تخلفات احمدی نژاد و دولتش / وجود 30 نهاد نظارتی بدون عملکرد موثر/ آقازادهها بعد از لغو بورسیه رفتهاند و از نهادهای دیگر بورس گرفتهاند
صادقی روایت جالبی از پرونده بورسیهها و تخلفات رخ داده در آن دارد. از لیست صد نفرهای صحبت کرد که اغلب منسوبین به مقامات هستند و نامشان در این پرونده وجود دارد. او همچنین از راهحل غیرقانونی وزارت علوم برای حل پرونده بورسیهها هم سخن گفت که بنای آن در کمیسیون اصل نود مجلس نهم گذاشته شد.
اعتمادآنلاین- با «محمود صادقی» چند روز قبل از برگزاری جلسه رای اعتماد به سه وزیر دولت و در دفتر کارش در دانشگاه تربیت مدرس قرار گذاشتم و نزدیک به دو ساعت با او درباره سیستم فسادخیز کشور، پرونده بورسیهها، فراکسیون امید و رابطهاش با دولت گفتوگو کردیم. او آن زمان در دفاع از عملکرد فراکسیون امید گفته بود میوه عملکرد آن را از این به بعد باید بچینیم. امری که بعد از رای اعتماد به سه وزیر دولت و پیروزی اصلاحطلبان در هیات مرکزی نظارت بر انتخابات شوراها بیشتر خودش را نشان داد.
صادقی اشاره جالبی هم به مقطع انتخابات مجلس دهم و بررسی صلاحیت کاندیداها داشت و اینکه در آن زمان سه نفر از اعضای شورای نگهبان در اعتراض به مداخله یکی از نهادها در روند بررسی صلاحیتها استعفا دادهاند. گفتوگوی محمود صادقی با «اعتماد»
- ( سه حکم دیوان محاسبات علیه احمدینژاد)احکام صادر شده فراتر از این سه حکم است. رقم کلی تخلفات ایشان و دولتش ٤٨ هزار میلیارد تومان بود و این سه حکم بخشی از این مجموعه بزرگ است. احکام ریز و درشتی در دیوان محاسبات علیه اجزای دولت سابق و شخص رییس دولت صادر شده و قطعی است. به این معنا که در سیستم خود دیوان رفت و برگشت کرده و بعد از صدور رای طرفهایی که محکوم شدهاند دفاع کردهاند و در محکمه دیوان این آرا قطعیت پیدا کرده است. سیستم دیوان محاسبات هم به گونهای است که قوه اجرایی دارد و میتواند خود آرایش را اجرا کند.
- آقای دادستان میگوید که بخشی از اینها اجرا شده است. اما بخش عمدهای اجرا نشده است. برای خود من هم معماست که این شخص چه جایگاهی دارد که مانع اجرای این احکام شده است. ظاهرا احکام نزد بعضی از مقامات ذی ربط بایگانی و مسکوت گذاشته شده است.
- به طور کلی در دیوان محاسابت و مجلس اینها مورد غفلت و بیتوجهی قرار گرفته و مسکوت گذاشته و بایگانی شدهاند. ما البته در فراکسیون شفافسازی پیگیر اجرای این احکام هستیم. البته در دستگاه قضایی برخی از مدیران احمدینژاد محکوم شدهاند و دوران محکومیتشان را طی میکنند. هر چند در مورد بعضی از آنها به نظر میرسد قوه قضاییه برخورد خیلی رئوفانه و متفاوت از بقیه دارد. البته رافت در همه جا خوب است اما به شرطی که شامل همه بشود. اما وقتی یک خبرنگار و مدیر یک سایت را با این شدت مورد برخورد قرار میدهند به صرف اینکه اطلاعرسانی انجام داده و از آن طرف با مدیری که خودش مسوول مبارزه با فساد و رییس ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی بوده است این مقدار با تسامح برخورد میشود، جای سوال دارد. اما به هر حال جای خوشحالی است که اینها محکوم شدهاند.
- در حوزه شهرداری طرحی را در مجلس تهیه کردهایم تا شهرداریها هم تحت پوشش دیوان محاسبات قرار بگیرند. ما فکر میکنیم یکی از راهحلهای مقابله با فساد ساختاری که در شهرداری وجود دارد این است که باید تحت پوشش یک نهاد محاسباتی مستقل از خودش قرار بگیرد.
- بیشتر از سی نهاد نظارتی در کشور وجود دارد که از بودجه کشور استفاده میکنند اما عملکرد آنها چندان ثمری نداشته است. الان هم در مجلس طرح ایجاد یک ستاد و سازمان جدید نظارتی در دست بررسی است. انگار ما بیشتر راهحل مفاسد متعدد را ایجاد مراکز مبارزه با فساد میبینیم. در حالی که یکسری مشکلات زیرساختی وجود دارد که تا آنها حل نشود ما فقط دور خودمان میچرخیم و راه به جایی نمیبریم.
- ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی تاسیس کردیم بعد میبینیم که رییس این ستاد در زندان است. این باید عبرتی برای ما باشد.
- در گزارش مراجع مستقل آمده است که ما کمترین فساد را در دوره اصلاحات داشتیم و بهترین رتبه بینالمللی از جهت فساد را که سازمان شفافیت بینالملل هر سال منتشر میکند در آن دوره داشتیم. دلیل آن هم روشن است وقتی دموکراسی برقرار باشد و مجلس و رسانهها آزاد و مستقل هستند، مفاسد بیان میشود و از گسترش آن جلوگیری میشود.
- از نظر حقوقی تمام بورسیهها غیرقانونی هستند. به این دلیل که هیچ کدام مطابق قانون انجام نشده است. بدیهیترین قانون آن برگزاری آزمون است. یعنی برای اعطای بورس باید فراخوان صورت بگیرد و متقاضیان در شرایط برابر در امتحان شرکت کنند. به هر حال بورس اعطای یک امتیاز به افراد است و به همین دلیل باید به نحو برابری تقسیم شود. اولا این رعایت نشده است. دوستان میگویند ما آزمون برگزار نکردیم و مصاحبه را جایگزین کردیم. اما اینها یک سری توجیهات است.
- در مجموع همه این بورسیهها یک سری ایراد کلی دارند و آن این است که بورسشدگان هیچ کدام در آزمون شرکت نکردهاند. در اجزا هم ایرادهای دیگری وجود دارد. به فرض آزمون را حذف کردیم اما شرط معدل، شرط سنی و شرط عدم اشتغال به شغل دولتی جزو شروط دیگر بورسشدگان بوده است. اما خیلی از این بورسیهها این موارد را هم رعایت نکردهاند. در قسمتی که مربوط به مربیان بوده موافقت دانشگاه و هیات امنا با تحصیل مربی لازم است. بنابراین این بورسیهها علاوه بر ایراد کلی بر اساس ایرادات جزیی در دستههای مختلف مربیان، شاغلین و بورسیههای خارج و بورسیههای داخل قرار میگیرند.
- جالب اینجاست که بورسیههای خارج از کشور اغلب تبدیل به داخل شدهاند در حالی که بخش زیادی از اینها اساسا پذیرش خارجی نداشتهاند. در گزارشی که وزارت علوم در سال اول کار دولت منتشر کرد دستهبندیای از اینها انجام داد که حدود ٨٠٠ نفر در یک دسته و ٤٠٠ نفر در دسته دیگری قرار میگیرند. بعد از سر و صداهایی که درباره این ماجرا شد وزارت علوم با تسامح خواست مساله را حل کند. به این ترتیب بخش بورسهای خارج از کشور را مورد اغماض قرار داد. یعنی کسانی که عملا پذیرش گرفته و مشغول تحصیل در خارج از کشور شدهاند و حدود ٧٠٠ تا ٨٠٠ نفر میشوند را مورد اغماض قرار دادهاند. توجیه آنها این بوده که چون ایرانی هستند و در خارج از کشور درس میخوانند مشکلی برای خود و خانوادهشان ایجاد نشود. بنابراین این دسته از رسیدگی خارج شدند.
- از نظر من خلاف قانون است. اما علاوه بر این در بورسهای داخل از آن بخش که مربی بودند خواسته شد تا مصوبه هیات امنا را بگیرند. بخش دیگر مشکلات حادتری داشتند. به عنوان مثال فرد شاغل بوده و بورس هم شده است اما شرایط آنها به گونهای بوده است که حتی در فرمولهای وزارت علوم سابق هم نمیگنجیده است. این شرایط شامل ٣٠٠ نفر است و رقم ٥٢ میلیارد ریال مربوط به این گروه است.
- من نسخهای از این دادخواست را از دیوان محاسبات گرفتهام و علیه ١٧ نفر این حکم صادر شده است که ١٥ نفر از وزارت علوم گذشته و دو نفر از مسوولان جدید هستند که این دو نفر عملا گناهی ندارند ولی محکوم شدهاند. رییس سازمان دانشجویان و مدیرکل بورسهای وزارت علوم جدید هم جزو آن تعداد هستند. در واقع این فساد پای کسانی هم که قصد حل آن را داشتهاند در گیر کرده است. اینها هم احضار شدند و در دیوان محاسبات از خودشان دفاع کردهاند. بقیه از جمله وزیر علوم سابق و مدیرکل بورسها و اعضای شورای مرکزی بورس همه جزو این اسامی هستند و دفاعشان گرفته شده و دادخواست دیوان محاسبات صادر شده و به مستشاری ارجاع شده است. اما مستشاری اعلام کرده موضوع نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.
- البته به دلیل اینکه این موضوع با تغییر مسوولان دیوان محاسابت و رایگیری برای مستشاران جدید مواجه شد وقفهای انداختند تا از این مرحله عبور کنند و بعد رسیدگی را ادامه دهند. به هر حال این رقم ٥٢ میلیارد ریال بخشی از این مجموعه است و در واقع با مسامحه انجام گرفته است. اگرنه حسابرسان خود دیوان محاسبات هم معتقدند که روند رسیدگی آنطور که باید نبوده است. بیشتر مسوولان دیوان محاسبات هم با من هم عقیده هستند. حسابرس دیوان که نخستین بار در سال ٩١- ٩٠ این فساد را کشف کرده است هم مصر است که تخلف گسترده انجام شده است.
- متاسفانه در مجلس قبل کمیسیون اصل ٩٠ تصمیم غلط و غیرقانونی گرفت. آنها صورت جلسهای تنظیم کردند که کاملا غیرقانونی است و به نوعی برای حل و فصل و در واقع لاپوشانی موضوع آن را تنظیم کردند. البته حسابرس دیوان هم به آن صورتجلسه ایراد گرفته است. یکی از اشکالات آن این است که صورتجلسه را همه افرادی که اسامی شان نوشته شده امضا نکردهاند. از جمله نام معاون حقوقی و پارلمانی وقت وزارت علوم در همین دولت آمده در حالی که او آن را امضا نکرده است و مبنای قانونی ندارد.
- یک ایراد شکلی دارد که در واقع صورتجلسه حاصل توافق بین همه اعضا نبوده است. ولی بخش مهمتر آن جنبه ماهوی دارد. یعنی ماهیت تصمیمی که گرفته شده است و مبانی آن غلط است.
- بنا بر اطلاعاتی که من دارم در مواردی وزارت علوم افراد را لغو بورس کرده و از آنها خواسته با هزینه شخصی ادامه تحصیل بدهند. البته خود این هم نوعی مسامحه است. چون در اصل باید از تحصیل این افراد جلوگیری میشد. اما در همین حد هم افراد حاضر نشدند با هزینه شخصی ادامه تحصیل بدهند. این عده که اغلب شامل آقازادهها میشوند متاسفانه رفتهاند و از نهادهای دیگر بورس گرفتهاند. به عنوان مثال فردی به نام ع- در این بورسیهها وجود دارد که بعد از لغو بورسیهاش توسط وزارت علوم دوباره از سپاه بورس گرفته است. وزارتخانه باید درباره اینها به ما توضیح بدهد.
- تا جایی که اطلاع دارم یک لیست صد نفره وجود دارد که افراد یا نماینده مجلس بودند یا از بستگان فلان فرمانده یا پسر فلان امام جمعه یا مسوول دفتر فلان وزیر یا دختر فلان رییس کل بانک در میان اسامی وجود دارد. خوشبختانه اینها مشخص شده و ما اجازه نمیدهیم با تصویرسازیها و ارایه گزارشهای غلط به مقامات عالی نظام و در پناه این جوسازی بخواهند از بیت المال به این نحو سوءاستفاده کنند.
- فراکسیون امید یک ماهیت یکدست از یک جناح نداشته است و اگرچه بخش عمده آن اصلاحطلبان هستند اما بخشی از آن هم ماهیت ائتلافی دارد. ایجاد چسبندگی و انسجام میان فراکسیونی که ائتلافی است کار خیلی سختی است. کاری است که دکتر عارف به لحاظ شخصیت و پختگی و جایگاه و پیشینهای که دارد به خوبی از عهده آن برآمده است و توانسته ناهماهنگیها در درون فراکسیون را به حداقل برساند.
- ما در انتخاب اعضای شورای نگهبان آزادی عمل کامل نداشتیم به این ترتیب که خودمان کاندیدا معرفی کنیم. حتی برای سه نفری که قرار بود انتخاب شوند ٦ نفر هم معرفی نشدند و پنج نفر به مجلس معرفی شدند. در نتیجه امکانهایی که داشتیم محدود بود. کاری که ما میتوانستیم انجام دهیم این بود که همه این گزینهها را به فراکسیون دعوت و با آنها صحبت کردیم، تبادل ایده کردیم و دیدگاههایمان را مطرح کردیم. اتفاقا برخی ازاین دوستانی که نام میبرید دیدگاههای خوب داشتند.
- (جلسه بین فراکسیون امید و شورای نگهبان) در جلسه اول هم بنده، دکتر فتحی و دکتر کواکبیان و چهار نفر از حقوقدانان شورای نگهبان حضور داشتیم. جلسه با هماهنگی دکتر کدخدایی بود و در واقع ایشان مدیر جلسه بود. علاوه بر ایشان دکتر موسوی، دکتر ابراهیمیان و دکتر سوادکوهی هم حضور داشتند. قرار است این جلسات یک هفته در میان برگزار شود که البته الان به دلیل مشغله نمایندگان به تعویق افتاده است و فقط همان جلسه اول برگزار شد. اما حتما ادامه پیدا میکند. به هر حال ارتباطات خوبی داریم و فضای خیلی مثبتی را تجربه کردیم.به طور کلی خود مجلس و شورای نگهبان نیاز به تعامل دارند. خیلی از طرحها و لوایح هستند که به شورای نگهبان میروند و برمیگردند که نباید این رفت و برگشت انجام شود. یکسری ایرادها در همین تعاملها میتواند از ابتدا برطرف شود تا این رفت و برگشتها انجام نشود. بنابراین بخشی از محور این گفتوگوها تسهیل روابط کاری میان مجلس و شورای نگهبان است.
- بخش دیگر این جلسات به موضوعات چالشی باز میگردد. مثلا بحثهای مربوط به انتخابات. ما میخواهیم در فضای تعاملی آسیبشناسی کنیم که سیستم انتخاباتی ما چه اشکالهایی دارد. ما درباره این موضوع پیش از رایگیری در مجلس هم خیلی صحبت کردیم. یا فرآیند احراز صلاحیتها موضوع چالشبرانگیز دیگر است. اینکه این فرآیند شفافتر شود و ایرادهای آن برطرف شود مهم است. در سیاستهای کلی انتخابات ابلاغی از سوی رهبری هم این موضوع آمده بود که بررسی صلاحیتها باید بازه منطقی داشته باشد تا افراد بتوانند از نظرات هیاتهای نظارت به صورت مکتوب مطلع شوند و یک فرآیند ترافعی در این میان تعریف شود تا افراد بتوانند از خودشان دفاع کنند و فضای امنیتی که متاسفانه در این فرآیند بیشتر غلبه دارد به یک فضای حقوقی تبدیل شود. قطعا حذف یک کاندیدای شایسته به ضرر کل کشور است.
- ما از کسانی که خلف وعده کردهاند عدد مشخصی نداریم. اما فکر میکنم بهتر است این موضوع را با نگاه متفاوتی مدیریت کنیم. نباید همهچیز را صفر و صد کنیم. فضای مجلس در حال حاضر خوشبختانه صفر و صدی نیست. ما میتوانیم با خیلی از اصولگراهای معتدل در خیلی از مواضع همنظر باشیم. حتی با اصولگرایان تندرو هم میتوانیم در برخی موارد رای مشترک بدهیم. به این شرط که در یک فضای تعاملی باشیم. به هر حال ما دشمن خونی هم نیستیم. همه ایرانی و مسلمانیم و همه به انقلاب و نظام اعتقاد داریم و اشتراکات زیادی داریم. خوب است که از فضای تقابلی خارج شویم و بیشتر فضا را تعاملی کنیم.
- آقای عارف در یکی از جلسات فراکسیون گفت مهم نیست فردی در انتخابات رییس مجلس به من رای نداده باشد و قرار نیست اگر کسی به من رای نداد به او بگوییم عضو فراکسیون نیست. با هوشمندی و شرح صدر بیشتر بهتر میشود مسائل را مدیریت کرد. من این شکل برخورد و مرزبندی میان ٥٧ نفر را نمیپسندم. به اعتقاد من آغوش فراکسیون امید میتواند باز باشد حتی برای پذیرش اصولگرایان که قبلا در لیست ما هم نبودهاند. چون فراکسیون ماهیت حزبی ندارد.
- درباره برخی موضوعات رای فراکسیونی نیست. مثلا طرح تحقیق و تفحص از صندوق ذخیره فرهنگیان در ابتدا که هدف طراحان آن برای ما مشکوک بود درباره آن موضعی نداشتیم. اما بعد که جلوتر آمدیم و ابعاد آن را بررسی کردیم، دیدیم تخلفاتی از گذشته وجود داشته و در دولت فعلی هم ادامه پیدا کرده است. ما دیدیم این موضوعی ملی است و در کمیسیون به اتفاق به آن رای دادیم. در صحن هم بالای ٢٠٠ رای داشت. اما در مورد برخی موارد مثلا رای به افراد ناظر در کمیسیون ماده ١٠ احزاب که مرزبندیهای سیاسی جدی میشود در همینجا هم عدد ثابتی نداریم. قدرت لابیگری اعضای فراکسیون میتواند طیف رایها را کم و زیاد کند. ممکن است فردی در لیست ما نبوده باشد اما صندلیاش در مجلس کنار صندلی من است و میتواند در اثر این لابیگریها با من همنظر شود. بنابراین نباید سفت و سخت مسائل را حزبی و سیاسی ببینیم.
- مثلا در آرای هیات رییسه؛ گذشته از رییس، رای آقایان مطهری، پزشکیان، وکیلی، یوسفنژاد یا عثمانی همه فراتر از کف رای ما اصلاحطلبان بود.عدد ١٢٤ رای را معمولا کف رای اصلاح طلبان بیان میکنند. البته اصلا دقیق نیست. اما رای این افراد بیش از ١٤٠ رای بوده است. این نشان میدهد تعاملها خیلی میتواند کارساز و مهم باشد.
- برنامهای با عنوان برنامه جامع انتخاباتی اصلاحطلبان در ١٢٨ بند تهیه و منتشر شده است که میتوان گفت این چشمانداز عمل فراکسیون است.
- انتظار ما به طور متقابل از دولت این است که تعامل بهتری با فراکسیون داشته باشد. آن حد مورد انتظار را متاسفانه ما نمیبینیم. ما الان دچار دو محذوریت هستیم. ما هم میخواهیم برنامههای دولت پیش برود و انتظاراتی که مردم دارند و رایی که به تغییر دادهاند، پیش برود و هم در مواردی که دولت همسویی لازم را ندارد این محذوریت را داریم که اگر حرف بزنیم موجب تضعیف دولت میشود. بین این دو محذور قرار گرفتهایم که نمیخواهیم به گونهای عمل کنیم که موجب تضعیف دولت و باعث سواستفاده مخالفان دولت شود و اختلاف و انشقاق ایجاد کند و ائتلافی که شکل گرفته است آسیب ببیند. به خصوص در آستانه انتخابات باید این وحدت را با حساسیت حفظ کنیم. اما از سوی دیگر این محذور را هم داریم که انتظارات جامعه هم باید لحاظ شود. مثلا همین تغییر در وزارت آموزش و پرورش میتوانست در خردادماه انجام شود. آقای فانی از افراد شایسته است اما کاندید اول آقای روحانی برای این وزارتخانه نبوده است. بنابراین مطلوب اول ایشان نبوده و حالا که مجلس تغییر کرده و به راحتی میتواند گزینه مطلوب خودش را در وزارت آموزش و پرورش قرار دهد چرا نباید این کار را انجام دهد.
- در وزارت ارشاد تغییر به خاطر فشارهایی که بوده اتفاق افتاده است. ما نسبت به عمل آقای جنتی مشکلی نداشتیم. اما در بحث وزارت ورزش و آموزش و پرورش اینگونه نیست. در وزارت ورزش هم گزینه اول آقای روحانی راهی وزارتخانه نشد. و انتقادات زیادی جامعه ورزشی از همان روزهای اول به عملکرد آقای گودرزی داشتند. من به خصوص میخواهم بگویم در وزارتخانههایی که وزیران آنها کاندید اول آقای روحانی نبودند باید این تغییرات انجام شود. اگر آنها خوب عمل میکردند مشکلی نبود اما وقتی در حد انتظارات ظاهر نمیشوند چرا تغییر نمیدهیم. فراکسیون امید در تعامل با دولت خواستار امتیاز ویژهای نیست. اما انتظار داریم با توجه به فشارهایی که بر دولت در مجلس گذشته بود و به طور ناخواسته به شرایطی تن داد در شرایط جدید این تغییر مطابق با خواست مردم انجام شود. اما دولت در این بخش بیش از حد در لاک احتیاط فرو رفته است. من معتقدم در عرصه عمل سیاسی هرچه دچار خودسانسوری و محافظهکاری شویم بیشتر ما را عقب میبرد. کشور نباید دچار تنش شود وآقای روحانی تلاش میکند بدون تنش مسائل را پیش ببرد. ولی این نباید به این معنا باشد که ما دچار ضعف و انفعال بشویم.
- یکی از ضعفهایی که مجموعه تیم آقای فانی نشان داد این بود که برای حل مساله استیضاح آغوششان را برای باج خواهی نمایندگان باز کردند. این رویکرد خیلی بدی بود. من کاملا بابت این ادعا فکتها و شواهدی دارم. تماسها و نوع تعاملاتی که معاون پارلمانی وزارت آموزش و پرورش و برخی دیگر از معاونتهای این وزارتخانه برقرار میکردند یا سیگنالهایی که میدادند مبنی بر اینکه نمایندگان بیایند مسائلشان را حل میکنیم نشاندهنده این نوع مناسبات بود. با خود بنده چندین بار تماس گرفتند و گفتند به استیضاحکنندگان بگویید هر تقاضا و مشکلی دارید انجام میدهیم. البته خود آقای فانی فرد استخواندار کارکشتهای است و فردی نیست که اهل باج دادن باشد. چارچوبی دارد و فرد وارستهای است. اما تیمی که با ایشان کار میکردند نوعی تعامل از جنس تعاملی مبتنی بر امتیازدهی برقرار میکردند. برخی از مدیران آقای فانی به جای تعامل معامله میکردند و این موضوع به ایشان ضربه زد.
- (صندوق ذخیره فرهنگیان) آنطور که رییس قبلی صندوق ذخیره فرهنگیان و معاون ایشان در جلسه کمیسیون آموزش بیان کردند صندوق ذخیره فرهنگیان ٣٢٠٠ میلیارد تومان کسری موجودی دارد که به تعبیری دارایی مشکوکالوصول و معدومالوصول در بانک سرمایه است. اینها میگفتند زمانی که ما مدیریت صندوق را تحویل گرفتیم این کسری وجود داشته است. و در واقع این رقم سه هزار و ٢٠٠ میلیارد تومان بدون اخذ وثیقه لازم و بیحساب و کتاب در دولت گذشته به سه تا پنج نفر وام داده شده که ظاهرا یکی از آنها منسوب به یکی از مقامات قضایی سابق هم است. اما ظاهرا آنطور که دیده میشود مدیریت جدید هم در همان مسیر ناسالم گذشته ادامه مسیر داده است. البته گزارشهای تایید نشده دیگری هم داشتم که در مجموع اینها ما را متقاعد کرد به تحقیق و تفحص رای مثبت بدهیم.
- در واقعیت و روی زمین هنوز هیچ فراکسیونی غیر از امید شکل نگرفته است و بقیه در حد اسم هستند. به هر حال آنها نتوانستهاند انسجام لازم را پیدا کنند. اختلافهای عمیقی در سطح کلان اصولگرایان با یکدیگر دارند و خارج از مجلس هم نمیتوانند کنار هم قرار بگیرند.
- اگر فراکسیونی شفاف شکل بگیرد کار با آن آسانتر است. بخشی از عمل فراکسیون مقابل در تاریکی و پشت پرده انجام میشود و این کار ما را طبعا مشکل میکند.
- از زبان برخی از کسانی که به فراکسیون مستقلین رفتهاند شنیدهایم که ترس از رد صلاحیت باعث این تصمیم شده است. خود من از یکی از آنها پرسیدم چرا از فراکسیون امید رفتهای گفت چون آنجا اسمش خیلی اصلاحطلبانه است و میترسم رد صلاحیت شوم. خوب این افراد را نمیشود به زور به فراکسیون آورد.
- فراکسیون در ادامه مسیر خودش هرچه فعالتر شود و در تصمیمگیریهای مجلس اثرگذارتر شود خودش جاذبه ایجاد میکند. یک مقدار هم اگر فضای حاکم از حالت امنیتی خارج شود و به حالت سیاسی تبدیل شود و اشخاص احساس امنیت بیشتری بکنند حتما تاثیرگذار خواهد بود.فضا هنوز به طور کامل از حالت امنیتی خارج نشده است.
- من دلیلی برای خدشه به صلاحیت خودم نمیبینم. مواضع من و اظهاراتم حرفهایی نیستند که به لحاظ حقوقی باعث سلب صلاحیت من بشوند. من معتقدم در شورای نگهبان هم افراد عادلی هستند و حقوقدان و فقیه هستند و نگاه حقوقی به مسائل دارند. من هم در چارچوب نظام حرف میزنم و سخنانم مبتنی بر موازین نظام و قانون است. بنابراین دلیلی بر رد صلاحیت خودم نمیبینم.
دیدگاه تان را بنویسید