وحدت،سرنخی برای کلاف سردرگم اصولگرایی
وحدت همان گوهر کمیاب در جریان اصولگرایی است که این روزها با پیشنهادات مختلف از سوی چهره های این جریان روبروست. همه کهنه کاران در تلاش هستند تا به این مهم دست یابند. یکی از ائتلاف دایره ای می گوید و آن یکی به ائتلاف چندضلعی معتقد است. حزبی بدنبال مدل تیم کاندیدا است و دیگری نامزد حزبی معرفی می کند. گروهی کاندیدای اصلح در جیب دارند و عده ای بدنبال تشکیل پارلمان اصولگرایی هستند. همه و همه اما در راستای تصاحب کرسی ریاست جمهوری با برند اصولگرایی تلاش می کنند.
اعتمادآنلاین- زهره حاتمی /اصولگرایان در انتخابات هر دوره با تکرار شکست های پیشین خود و با تشکیل جلسات محرمانه ی درون گروهی و با گعده نشینی با بزرگان و خروجی های نامعین به دنبال راهبردها و برنامه های مختلف برای رسیدن به هدف نهایی هستند. اگرچه این هدف طی سالهای اخیر به رویایی برای این جریان سیاسی در رقابت با اصلاح طلبان تبدیل شده است.
"وحدت" یکی از مهمترین چالش های این طیف سیاسی در ادوار انتخاباتی است، چالشی که بعضا شکست نتیجه نهایی آن بوده است مگر در شرایط استثنایی که رقیبشان به عرصه یا ورود پیدا نکرده یا موانعی برای رقابت داشته است. اصولگرایان این روزها برای انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا 96 در تلاش برای دستیابی به وحدت هستند. از دو ماه گذشته برخی چهره های اصولگرا از وجود لیستی 30 نفره برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری خبر دادند. اما آنچه در روزهای شلوغ و پر رفت و آمد این جریان به چشم می خورد تنها سردرگمی در میان این لیست هاست. اسامی که مدام در حال تغییر هستند.
شاید این رویه برای انتخابات امری طبیعی باشد که با بررسی ها اسامی افراد دچار تغییر شود اما آنچه در این میان حایز اهمیت است اینکه اصولگرایان همچنان توانی برای رسیدن به وحدت ندارند.
اخبار گوناگونی که از احزاب حاضر در جریان اصولگرایی بیرون می آید نشان از نوعی اختلاف نظر و دیدگاه در میان حاضران است. گروه ها ، احزاب و تشکل ها هرکدام مدعی ارائه لیستی از کاندیداهای مورد نظر برای انتخابات ریاست جمهوری هستند.هرچند در میان این اسامی چهره های کهنه کار و قدیمی هم به چشم می خورد اما به نظر می رسد در پس اختلافات این چهره ها هم تلف می شوند.
محمدباقر قالیباف، سعید جلیلی، غلامعلی حدادعادل، احمد توکلی، الیاس نادران، اسدالله بادامچیان، محمد نبی حبیبی، علیرضا زاکانی، علی لاریجانی،علی اکبر ولایتی، یحیی آل اسحاق،عزت الله ضرغامی، پرویز فتاح، نیکزادو ...چهره هایی هستند که در در این روزها می توان نام آن ها در صدر اخبار انتخاباتی اصولگرایان دید، هرچند نیم نگاهی هم به حسن روحانی دارند که اگر در نهایت کاندیدایی رأی آور نیافتند روی او سرمایه گذاری کنند. البته در این میان هستند افرادی که کاندیداتوری اشان را تکذیب می کنند و عده ای هم در تلاش برای نامزدی هستند.
لذا دستیابی و رسیدن به یک نام از میان کاندیداهای مختلف آن هم از گروه ها و احزاب با گرایش هایی متفاوت که هر کدام با دسته بندی های متنوع از یک لیدر معنوی و سیاسی مختص به خود پیروی می کنند امری دشوار و البته پیچیده است که به راحتی آن هم برای اصولگرایان در سال 96 امکان پذیر نیست.
در مسیر تعیین راهبردها و شاخص ها،احزاب و گروه ها تعاریفی در معرفی مصداق انتخاباتی برای خود دارند به عنوان نمونه محمدرضا باهنر رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری قایل به تشکیل حزب فراگیر ، مرتضی نبوی دغدغه مند تشکیل پارلمان اصولگرایی و بهبود سازمان تشکیلاتی، موتلفه ای ها و در راس آنها محمدنبی حبیبی معتقد به این سازوکار نیستند و کاندیدای حزبی را بر هر سازوکار دیگری ترجیح میدهند. ازآن طرف پایداری ها به عنوان اصلی ترین مدعیان انتخابات با سهم خواهی ویژه در عرصه انتخابات به دنبال کاندیدای رای آور هستند که ممکن است برای این مهم، به دنبال گزینه جدید و یا گزینه سوخت شده در ادوار قبلی بروند.جبهه پیروانی ها هم با مجموعه 17 حزب اصولگرا به دنبال ائتلافی دایره وار به محوریت تنها جامعه ورحانیت مبارز تهران هستند.و گسترده تر از این مباحث پیچیده و متنوع و اختلافی باید به سازو کار ایثارگران هم اشاره داشت که به دنبال "تیم کاندیدا" برای خود هستند یعنی نه تنها نامزد خود را به اصولگرایان معرفی بلکه معاونین دولت احتمالی خود را هم به عرصه بیاورند.!
حرکت و ائتلاف دایره ای، دو ضلعی، سه ضلعی و حتی اضلاع بیشتر را به راحتی می توان با نگاه به مصادیق انتخاباتی اصولگرایان که این روزها در حال رونمایی از چهره های خود هستند مشاهده کرد. آنچه مشخص است اینکه از اصولگرایانی که در رسیدن به کاندیدای واحد در انتخابات ریاست جمهوری با مشکل و موانع زیاد روبرو هستند نمی توان انتظار موفقیت در انتخابات شوراها با آن همه وسعت و گستردگی در سراسر کشور را داشت.
دیدگاه تان را بنویسید