کد خبر: 132006
|
۱۳۹۵/۰۷/۲۷ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

سخنگوی جامعه روحانیت مبارز:

پایداری ها به شورای فقهای ثلاثه اعتقاد دارند/ هاشمی بر آرای جامعه روحانیت تاثیری ندارد/ بعد از انتخابات مجلس ششم روحانیت مبارز با افت اقبال مواجه شد

سخنگوی جامعه روحانیت مبارز می‌گوید: من چنین برآوردی ندارم که آقای هاشمی بر آرای اعضای جامعه روحانیت تأثیرگذار باشد، چون دوستان ما با آقای هاشمی ارتباط تنگاتنگی ندارند.

پایداری ها به شورای فقهای ثلاثه اعتقاد دارند/ هاشمی بر آرای جامعه روحانیت تاثیری ندارد/ بعد از انتخابات مجلس ششم روحانیت مبارز با افت اقبال مواجه شد
کد خبر: 132006
|
۱۳۹۵/۰۷/۲۷ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین- مصباحی مقدم سخنگوی جامعه روحانیت مبارز طی گفت و گویی ابراز امیدوای می کند که اصولگرایان برای انتخابات 96 به وحدت برسند ، او در عین حال از وجود کاندیدایی رأی آور در این جریان سیاسی خبر می دهد.

اهم مصاحبه مصباحی مقدم با خبرآنلاین به شرح زیر است:

- محوریت روحانیت در دوره هایی دچار افت و خیز شده است. خیلی اوقات که با مردم کوچه و بازار صحبت می کنیم -نه اینکه ما بپرسیم- آنها می گویند "تا می توانید کار را به دست روحانیون بدهید بهتر از غیر روحانیون اداره می کنند و اعتماد بیشتری را جلب می کنند". این سخن عمومیت ندارد اما غلبه دارد یعنی حرف بی راهی نیست.»
- عده ای در جریان اصولگرا بعد از انتخابات مجلس ششم دنبال این بودند که بگویند "مرجعیت جامعه روحانیت به تاریخ پیوست" اما پاسخ ما این است که خیر این مرجعیت همچنان با قوت حضور دارد.
- دانشگاهیان، روزنامه نگاران یا صاحبان رسانه ها، طیف های تأثیرگذار جدیدی هستند که به اقتضای شرایط زمان با استفاده از ابزارهای مدرن توانستند افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهند. البته یک دوره میانه ای بر ما گذشت که بعضی از جامعه شناسان کشور ما می گفتند "گروه های مرجع در ایران دارند عوض می شوند قبلا روحانیت گروه مرجع بود اما الان گروه مرجع دانشگاهیان هستند". من با آن فکر و تحلیل همراه و موافق نیستم بلکه معتقدم گروه های مرجع ما دارند متنوع می شوند نه اینکه عوض می شوند.
- روحانیت همچنان یک گروه مرجع است و طیف گسترده ای از مردم متدین این مرجعیت را قبول دارند. نمی توان تأثیر مساجد، منابر، موسسات و مراکز دینی و مذهبی و نمازهای جمعه را بر توده های مردم مورد غفلت قرار داد.
- یک دیدگاهی را مثلا برخی از اعضای جمعیت ایثارگران دارند و معتقدند که جامعه روحانیت مبارز تهران نمی تواند برای مردم بابل یا زابل یا سیستان و بلوچستان و خوزستان تصمیم گیری کند و بگویند در فلان انتخابات به این نامزد یا نامزدها رأی بدهید ...ما این را قبول داریم و هیچ گاه بنای ما این نبوده که بخواهیم برای شهرستان ها تعیین تکلیف کنیم ولی دائما مبنای ما این بود که در کنار این جامعه روحانیت مبارز تهران، جامعه روحانیتی هم در استان ها و شهرستان ها داریم.
- قبول ندارم مرجعیت روحانیت ضعیف شده است. این مرجعیت همچنان استمرار دارد .
- (افت اقبال جامعه روحانیت مبارز) بعد از انتخابات مجلس ششم رخ داد، چون در آن مجلس کاندیداهای جامعه روحانیت مبارز در تهران رأی نیاوردند، این اثر را روی عده ای از گروه های اصولگرا گذاشت که داعیه استقلال را دنبال کنند. این داعیه استقلال موجب شد که ما دارای لیست های متعدد و شاهد واگرایی ها شدیم و به جای اینکه رقابت بین دو جناح باشد گاهی رقابت درون جناح هم اتفاق می افتاد.
- در دوران دولت اول آقای احمدی نژاد می شود گفت آنچه اتفاق افتاد عدول از محوریت جامعه روحانیت بود، طبعا کسی هم به میدان آمد که مورد حمایت قرار نگرفت و خودش هم اعلام کرد "من با کمک احزاب پیروز انتخابات نشدم". یک چنین دوره ای دوره واگرایی است و گفته می شد ما دیگر نیازی به مرجعیت و محوریت جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین نداریم. همین هم یک نوع دلسردی و دلخوری را در بعضی از علما و روحانیونی که نقش آفرین بودند پدید آورد.جامعه مدرسین از آن به بعد سخت پای حمایت از کاندیداها می آید گاهی اوقات اعلام می کند که ورود ندارد.
- مرحوم آیت الله مهدوی کنی مدتی این نکته را می گفت که وقتی کسی گوش به حرف ما نمی دهد بنابراین چرا باید برای حمایت به میدان بیاییم. در یک انتخاباتی هم گفت "می روید لیست را می بندید بعد می آیید از ما تأییدیه می گیرید". آیت الله مهدوی کنی این روش را روش نادرستی می دانست که بعد از انتخابات مجلس ششم مکرر تکرار شد.
- آقای ناطق اتفاقا محوریت وحدت را دنبال می کرد.درست است که آقای ناطق محور می شد و به یک معنا بروز و ظهور جامعه روحانیت مبارز تهران بود ولی خیلی مورد قبول بزرگان جامعه روحانیت نبود چون تلقی می شد که آقای ناطق دارد این کار را انجام می دهد. به عبارت دیگر لزوما نمایندگی نداشت ولی تأیید می شد. این باز وجه خوب مسئله بود. البته ما شاهد واگرایی های بعدی هم هستیم که حتی در همین حد هم خودشان را منصوب نمی کردند یا تأیید نمی شدند اما افراد برای انتخابات فعال می شدند. اجمالا این دوره دوره واگرایی و به نوعی کنار نهادن شیخوخیت جامعه روحانیت و جامعه مدرسین است اما مجدد ما شاهد اقبال برای محوریت جامعه روحانیت مبارز هستیم.
- آنچه احساس می شود این است که اگر بخواهیم در انتخابات تأثیرگذار باشیم باید جمع شویم و با هم باشیم. این با هم بودن اقتضا می کند که جامعه روحانیت به میدان بیاید. البته انتخابات مجلس دهم در تهران یک نشانه است.
- آرایی که به اسامی درون لیست ائتلاف تهران داده شده دو برابر آرای دوره قبل نامزدهای ائتلاف اصولگرایان در تهران بود. این اثر همگرایی است یعنی مردم بیشتر اقبال کردند و از حالت تردید که به چه کسی رأی بدهیم خارج شدند و رأی کمتر پراکنده شد وجه مثبتش این است الان هم غالب اعضا و احزاب اصولگرا معتقدند و باور دارند اگر بخواهیم با هم کار کنیم نیازمند محوری هستیم که به همگرایی کمک کند و جامعه روحانیت از این بابت کمک خوبی خواهد بود.
- مطرح می شد که دیگر یک نامزد روحانی رأی نمی آورد. این هم بیشتر در تحلیل های جناح اصلاحات شاهد بودیم. برای همین به سمت کاندیداهای غیر روحانی می رفتند. یک نامزد "معمم" در شرایط برابر اولی به نامزد "غیرمعمم" است. هیچ گاه از این موضع عدول نکردیم
- آنجا که روحانیون جوان تر هستند اقبال خوبی جوان ها به آنها دارند بنابراین به شخصیت و سلیقه و توانایی آنها بر می گردد ولی در مجموع همین طیف جوانان متدین که چشم امیدمان به آنها است ارتباط تنگاتنگ و نزدیکی با جامعه روحانیت مبارز دارند و اگر می گوییم جامعه روحانیت مقصود شورای مرکزی نیست در واقع منظور بدنه روحانیت کشور است.
- ما هیچگونه احساس بیگانگی نسبت به تشکل ها و مجموعه های جریان اصولگرایی نداریم. طبعا آنجا که به ما اعتماد کنند و ما را قبول داشته باشند ما هم بهتر می توانیم از همکاری شان استفاده کنیم. آنجا هم که کمتر قبول داشته باشند با مشکلاتی رو به رو خواهیم بود.
- به پایداری اشاره شد، باید بگویم آنها به سه شخصیت روحانی یا شورای فقهای ثلاثه توجه دارند. در واقع 3 شخصیت روحانی را ملاک و مرجع عمل خود قرار دادند نه تشکل سیاسی را. تفسیرشان درباره اینکه جامعه روحانیت و جامعه مدرسین هم عرض سایر اصولگرایان هستند را قبول نداریم معتقدیم که نه جامعه روحانیت و نه جامعه مدرسین حزب نیستند. معنی دار بودن فعالیت سیاسی آنها در همگرا کردن مجموعه هاست. ما معتقدیم علاوه بر داوری یک نوع محوریت برای مدیریت پروژه همگرایی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 96 هم نیاز است و این مسئله ای بود که دوستان جبهه پیروان خط امام و رهبری و سایر تشکل ها به آن توجه داشتند، آمدند مطرح کردند و جامعه روحانیت هم پذیرفت.
- (ایثارگران و رهپویان)هنوز نتوانستیم دعوت کنیم و خدمت شان باشیم تا ببینیم چه نگاهی دارند. امیدواریم که نگاه متفاوتی نباشد.
- آقای هاشمی هیچ وقت نگفت من عضو جامعه روحانیت نیستم یا شرکت نخواهم کرد بنابراین تعبیر به برگشت درست نیست. برگشت برای کسی معنی دارد که قهر کرده باشد. آقای هاشمی در جلسات شورای مرکزی جامعه روحانیت حضور ندارد. هر زمانی هم بخواهد تشریف بیاورد مانعی وجود ندارد. پس می تواند حضور پیدا کند و به عنوان یک عضو با سابقه مورد استقبال هم قرار بگیرد اما اینکه او تأثیرگذار بر روی آرای اعضای جامعه روحانیت در شرایط حاضر باشد من چنین برآوردی ندارم. چون دوستان ما با شخص آقای هاشمی ارتباط تنگاتنگی ندارند تا اینکه بخواهد چنین تأثیرگذاری باشد.
- ظاهرا مجموعه ما تا اینجا منسجم بوده است. البته معنایش اختلاف نظر نداشتن نیست. ما در میان اعضای جامعه روحانیت مبارز گاهی اختلاف دیدگاه و نظر داریم ولی بحث می کنیم و در مباحثات خود به جمع بندی می رسیم سپس آن جمع بندی را ملاک عمل قرار می دهیم. گاهی هم به جمع بندی نمی رسیم. مثلا در حمایت از کاندیداهای سال 92 انتخابات ریاست جمهوری نتوانستیم به جمع بندی برسیم برای همین هم موضع نگرفتیم.
- اینطور نبود که اکثریت اعضای جامعه روحانیت از آقای ولایتی در مقابل آقای قالیباف حمایت کنند یا به این دلیل نبود که چون به جمع بندی نمی رسیدیم جلسه شورای مرکزی برگزار نشد. واقعیت آن است بعد از اینکه هر سه نفر آمدند و اعلام کردند که ما حاضریم به یک نفر برسیم و دو نفر به نفع نفر سوم کنار بکشند هر سه نفر با ورود به روزهای تبلیغات انتخابات در موضع خودشان سخت تر شدند و گفتند ببنیم در انتخابات چه نتیجه ای رقم می خورد و از بین این سه نفر دو نفرشان در یک جلسه که آیت الله مهدوی دعوت کرد حضور یافتند.(آقایان قالیباف و حدادعادل) بله، نفر سوم تشریف نیاورد و آیت الله مهدوی کنی هم گلایه اش این بود که تلفن را هم جواب نمی دهد. حتی آیت الله مهدوی کنی گفت "شما سه نفر به تعهدی که به همدیگر دادید وفادار باشید ما چیزی بیش از این انتظار نداریم". پس گفتگویی نبود که اگر جلسه شورای مرکزی برگزار شود من به نتیجه آن تن خواهم داد. لااقل من به خاطر ندارم.
- بسیار امیدوارم که اصولگرا با محور جامعه روحانیت به وحدت برسند.
- اصلاح طلبان که مدعی هستند سرمایه اجتماعی خوبی دارند کدام شخصیت را از درون اردوگاه خود می خواهند معرفی کنند، وقتی ندارند چرا به جناح رقیب این ایراد را وارد می کنند.
- روحانی رقیب داشته باشد یا نداشته باشد چه ارتباطی به اصلاح طلبان دارد. در واقع اصلاح طلبان از روی ناگزیری به آقای روحانی اقبال کردند.آقای روحانی یک اصولگرا است پس بزرگتر دانستن سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان از سرمایه اجتماعی اصولگرایان حرف بیهوده ای است. من معتقدم مجموعه اصلاح طلبان یک نفر را ندارند که در کل کشور رأی آوری داشته باشد اما از اصولگرایان کسانی را داریم که به میدان بیایند و رأی آوری هم داشته باشند. البته تا حدود زیادی ماه های آینده شرایط را بیشتر برای ما شفاف می کند که مردم به آقای روحانی بیشتر اقبال خواهند کرد تا رأی قاطع را بیاورد یا خیر اقبال نخواهند کرد اما اصولگرایان فاقد رجل سیاسی برای به میدان آوردن در صحنه انتخابات نیستند.
- اگر جامعه روحانیت می خواهد برای معرفی کاندیدا به میدان بیاید نباید روش تخریبی را دنبال کند. بلکه باید روشی را دنبال کند که اخلاق اسلامی در انتخابات رعایت شود. این مردم هستند که انتخاب می کنند ما نباید رقیب را تخریب کنیم تا کاندیدای ما رأی بیاورد بلکه باید اگر کاندیدایی داشته باشیم باید شایستگی ها، صلاحیت ها، توانایی ها و مهارت های او را اعلام کنیم و البته در مناظره انتخاباتی هم آنها همدیگر را به نقد خواهند گرفت و طبعا آن نقد است که می تواند نتیجه را در انتخابات رقم بزند نه آنکه از روش تخریبی استفاده کنیم که رقیب را از میدان به در کند در آن صورت اگر توفیقی هم به دست آید نامش پیروزی نیست.

برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها