هادی غفاری:
اصولگرایان از قالیباف حمایت نمی کنند/ کسی نمی داند هویدا را که کشت/مصباح یزدی هم با احمدی نژاد زاویه پیدا کرده است/نیامدن احمدی نژاد، اصولگرایان را از یک شکست حتمی نجات داد
هادی غفاری با اشاره به عملکرد دولت یازدهم گفت: ما به آقای روحانی که با انبوه مشکلاتی که از قبل برایش باقی مانده بود مبارزه می کند به طور نسبی نمره قبولی می دهیم نه تجدیدی.
اعتمادآنلاین- عضو مجمع نیروهای خط امام می گوید: اصولگرایان در انتخابات آتی از قالیباف حمایت نخواهند کرد. هادی غفاری همچنین نقبی هم به سالهای آغازین انقلاب می زند و می گوید هیچ کس نمی داند هویدا را چه کسی کشته است.
- رئیس جمهور مسئول حجاب مردم نیست بلکه مسئول تامین امنیت و آزادی مردم است. مسئول این است که کسی شب گرسنه نخوابد و مردم به چه کنم چه کنم دچار نشوند.
- متاسفانه اشخاص زیادی هستند که لیاقت اداره کشور را دارند ولی حضور آنها با موانع قانونی یا میلی روبه رو است.
- چک سفید امضا به هیچ کس نمی دهیم. افرادی که مجری ما هستند باید در راستای خواسته های مردم که در شعارهای اول انقلاب به صراحت ذکر شده است عمل کنند. استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی.
- ما به آقای روحانی که با انبوه مشکلاتی که از قبل برایش باقی مانده بود مبارزه می کند به طور نسبی نمره قبولی می دهیم نه تجدیدی.
- یک عده می گویند برخی افراد عصمت عملی دارند من نمی دانم این را دیگر از کجای معده شان درآورده اند!
- بنی صدر دو ویژگی داشت یکی اینکه به شدت خود محور بود. من معتقد نیستم او در جنگ خیانت کرد. اگر هم با سپاه و ارتش مخالفت می کرد به خاطر این بود که می خواست پیروزی در جنگ را به نام خود تمام کند.
- بنی صدر با ما زاویه داشت اما تا پیش از اینکه به منافقین بپیوندد خائن نبود. قطعا اگر در کشور می ماند اعدام نمی شد. بنی صدر وقتی به منافقین پیوست خائن شد.
- (پیشنهاد شهید بهشتی به رجوی برای شهرداری تهران)همان ابتدای انقلاب در خانه شهید مطهری بودیم. آقای بهشتی و رجوی هم بودند. رجوی معترض بود ولی آن موقع زیاد به روی خود نمی آورد و موضع مستقیم نمی گرفت. او می خواست رئیس جمهور شود. حتی با توجه به شناختی که از وی داشتم بدش نمی آمد رهبر هم شود و جای امام بنشیند. شهید بهشتی این پیشنهاد را به وی داد که رد کرد.
- اصولگرایان قطعا روی یک گزینه به وحدت می رسند. اگر احمدی نژاد می ماند دوقطبی به وجود می آمد و آنها نمی توانستند روی یک نفر اجماع کنند. حتی آقای مصباح یزدی هم با احمدی نژاد زاویه پیدا کرده است. همچنین خیلی از اصولگرایان محترم معتقد به ارزش های اصیل انقلاب نیز که افراد سالمی هستند( هر چند با روش کار و نظرات آنها موافق نیستم) نیز با احمدی نژاد مشکل دارند.
- اگر احمدی نژاد نامزد می شد حتی جناح مخالف روحانی هم از ترس روی کار آمدن دار و دسته احمدی نژاد، به روحانی رای می دادند.
- در انتخابات 92، مبارزه ای معتدل را شاهد بودیم و نامزدها با حیا بودند و مراعات یکدیگر را می کردند و حرفهای فریبکارانه نمی زدند و بگم بگم در نمی آوردند. اگر چه در برخی جاها مثل آن جایی که قالیباف بحث دانشگاه را مطرح کرد بین نامزد ها تنش ایجاد شد. که البته به نفع روحانی هم تمام شد چرا که قالیباف توپ را به جای زمین حریف، به زمین خودش شوت کرد.
- نیامدن احمدی نژاد، اصولگرایان را از یک شکست حتمی و تشتت آرا نجات داد.
- احساس من این است که اصولگرایان دنبال کسی می گردند که مهره سوخته نباشد مثل ضرغامی. آنها دنبال نسوخته ها می گردند نه سوخته ها.اصولگرایان دیگر به قالیباف مراجعه نمی کنند.
- قالیباف برای خودش عددی است. آنها دنبال عدد نمی گردند. پی کسی هستند که بتوانند راحت از وی سواری بگیرند نه شخصی که بر آنها مسلط شود. اصولگرایان دنبال موج سواری هستند. قالیباف موجی نیست که بتوانند سوار آن شوند.
- ( ' استارلایت' چه شد.) کارخانه جوراب استارلایت بعد از انقلاب ورشکسته شده بود. آقای میرحسین موسوی چند نفر را برای سرپرستی آن به احمد آقا پیشنهاد کرده بودند که من را برای این کار انتخاب کردند. کارخانه 9 میلیون تومان زیان انباشته و مالیات عقب افتاده داشت. طوری که من به شوخی گفتم احمد آقا و میرحسین سر من کلاه گذاشتند! کمتر از 3 سال آن زیان را پرداخت کردیم و حتی 50 درصد سهام آن را از بنیاد مستضفعان خریدیم. اما همین دستاویز رقبای ما شده بود. تا می آمدم در مجلس انتقادی کنم آقای احمد توکلی بلند می شد و می گفت استارلایت چه شد؟ این جریان مربوط به سالهای اول رهبری آیه الله خامنه ای بود. من هم روزی از این حرفها و تهمت ها به ستوه درآمدم و پیش رهبری رفتم و گفتم دیگر این کارخانه را نمی خواهم. ایشان دلیلش را پرسیدند. پاسخ دادم: به خاطر این کارخانه، همه چیز ما را زیر سوال می برند. ایشان گفتند: چه کسانی؟ گفتم: همین احمد توکلی یار و رفیق شما. رهبری گفتند من با شما رفیق ترم تا با آقای توکلی. خلاصه مدیریت کارخانه را تحویل دادم و رفتم.
- فردی درکارخانه بود که 40 سانتی متر ریش گذاشته بود و هیچ کاری نمی کرد. از او پرسیدم بابت چه حقوق می گیری؟ گفت: بابت عضویت در شورای اسلامی کارخانه.سوال کردم: عضو شورای اسلامی یعنی چه؟! من آخوند هستم ولی بابت مدیریت کارخانه حقوق می گیرم نه کار فرهنگی! در شورای اسلامی چه کار می کنی؟گفت: عضو شورایم دیگر! گفتم: از فردا می روی قسمت نخ ریسی یا رنگرزی یا تعمیرات ماشین های کارخانه. ساعت کار اینجا هم 8 تا 14 است. یک ساعت آن هم به نهار و نماز می گذرد و در واقع شما 5 ساعت کار می کنید. اگر بعد از ساعت 14 کارهای شورا را انجام دادی من بابت آن اضافه کار به تو می دهم و لاغیر.من این را تا به حال جایی نگفته بودم ولی اکنون می گویم.ایشان دائما در مجلس بود و نمایندگان را علیه من تحریک می کرد یا از من به دادگاه ویژه روحانیت شکایت می کرد.بالاخره یک روز به ایشان گفتم شما دیگر از فردا به این کارخانه نیایید.بعد از چند روز نامه ای از یکی از بزرگان که من برای ایشان احترام بسیار زیادی قائل بوده و هستم آورد تا وی را به کار بازگردانم. اما من نامه را از او گرفتم و امضایش را با آب پاک و نامه را از وسط پاره کردم. گفتم این نامه را ببر و بگو غفاری نامه ات را پاره کرد. چند روز بعد آن آقای بزرگوار مرا خواست و گفت چرا این کار را کردی؟گفتم برای اینکه چرخ کارخانه باید بچرخد. گفت: کار خوبی کردی. ایشان یک نسبت دور فامیلی با من داشت. از طریق خانمش با همسر من صحبت کرده و من هم به اصرار خانمم، نامه را برای شما نوشتم وگرنه اصلا مایل به چنین کاری نبودم. دیدم امضای مرا آب زده و خراب کرده ای. آن را آورد و نشانم داد. حالا همین نامه پاره را ببر و در راهروی ورودی کارخانه نصب کن و بنویس این نامه فلان مقام محترم است ولی چون این کارخانه باید بر اصول حرفه ای بچرخد نه روابط خانوادگی؛ من آن را پاره کردم.من ابتدا این کار را قبول نکردم ولی با اصرار آن مقام محترم به این کار راضی شدم.
- یکی از کارهای دیگری که در استارلایت کردیم ممنوع کردن نماز جماعت در ساعت اداری بود. نماز جماعت برای عده ای شده بود بهانه ای برای کار نکردن. یک ساعت قبل از اذان آستین ها بالا می رفت برای وضو گرفتن. تعداد دستشویی هم محدود بود و تا این جمعیت وضو بگیرند حداقل نیم ساعت طول می کشید. بعد از نماز هم روضه خوانی و مداحی های چهل و پنج دقیقه ای به مناسبت های مختلف انجام می شد.بعضی افرادی هم که نمازخوان نبودند برای فرار از کار به نماز جماعت می آمدند. البته من مسئول نماز خواندن یا نخواندن کسی نبودم و حتی یک سخنرانی هم برای نماز در آن کارخانه نگذاشتم. معتقد بودم بهترین روش دعوت مردم به نماز، عمل افراد نمازخوان است.
- (قضیه کتک خوردن معین فر) دروغ محض است. آن آقایی که این کار را کرد علی اکبر غفاری قره باغ نماینده ارومیه بود که پیرمرد مسنی هم بود. عمامه اش هم سیاه بود نه سفید. اما چون من هم غفاری ام، مطبوعات به اشتباه اسم مرا زدند. ( اما معین فر گفته غفاری با کفش توی صورتم می زد.) اگر گفته دروغ محض است. شاید من در دعوا بوده باشم ولی وی را نزدم. خدا رحمت کند آقای دکتر یدالله سحابی را، همان موقع در مجلس به من گفت آقای غفاری همین را می خواستید؟پاسخ دادم: ما که نزدیم ولی آقای معین فر چه کار به نظام دارد که می آید این حرفها را از تریبون مجلس علیه آن می زند.
- من در طول نمایندگی ام در مجلس فرد پرکاری بودم. حتی نامه های مردم را هم در ساعت کاری مجلس جواب نمی دادم. حتی با رسانه ها مصاحبه نمی کردم چرا که آنرا در وقت اداری حرام می دانستم. سیگار هم نمی کشیدم در حالی که خیلی از نماینده ها سیگاری بودند و به لابی می آمدند و سیگار می کشیدند. از تلفن مجلس هم که 10 خط داشت استفاده نمی کردم.
- یک روز بعد از 2 ساعت نشستن روی صندلی مجلس و نطق کردن و نطق شنیدن و غیره، یک لحظه عمامه ام را برداشتم تا سرم را بخارانم؛ خمیازه ای هم کشیدم. یکمرتبه دیدم یک آقای خبرنگار دوربین را سمت من گرفت و از این حرکتم یک عکس گرفت. به سرعت از روی صندلی بلند شده و به سوی او رفتم و دوربین را از دستش گرفتم. خبرنگارها دورم جمع شدند. به او گفتم من دو ساعت اینجا نشسته بودم و کار می کردم یک عکس نگرفتی تا خمیازه کشیدم این کار را کردی؟!جواب داد: خبرنگار جماعت دنبال سوژه است. من هم پاسخی به وی دادم و آمدم در دوربین را باز کنم تا فیلم هایش بسوزد ولی از من خواهش کرد این کار را نکنم. گفتم این کار را می کنم تا همه خبرنگاران بدانند با غفاری نمی توان شوخی کرد.دیگر خبرنگاران که آنجا بودند گفتند آقای غفاری این کار را نکن. ما اخیرا در دیداری که با آقای خامنه ای( تازه یک هفته بود ایشان رهبر شده بودند) داشتیم عکس های دسته جمعی با ایشان گرفته ایم و یادگاری است. من هم گفتم باشد به اتاق ظهور عکس مجلس می رویم من عکس خودم را قیچی می کنم و بقیه اش را به شما باز می گردانم. همین کار را هم کردم.
- ( یک خودکار نیز از یاسرعرفات هدیه گرفته بودید که از فاصله یکی دومتری با هدف، می توانست شلیک کند و آدم بکشد با عرفات رفیق بودید؟) فراوان. عرفات آن موقع غیر از عرفات سالهای پایانی عمر بود. قبل از انقلاب در اردوگاهش زندگی می کردیم. یک چریک محض بود. حتی تا این اواخر ازدواج نکرد و می گفت من با فلسطین ازدواج کرده ام و فلسطین که آزاد شد جشن دامادی من است. بسیار شبها تا صبح با یکدیگر حرف می زدیم و او مدام از آرزوها و آرمانهایش برای آزادی فلسطین صحبت می کرد. مدام می گفت آزادی را با تفنگ می گیریم و آزادی از خان اسلحه رد می شود.
- من آقای یزدی را همین الان هم قبول دارم. ایشان به من خیلی کمک کرده و در چند دوره که صلاحیت من توسط شورای نگهبان رد شده یک تنه وارد عمل شده و تمام تلاش خود را کرده تا صلاحیتم مجددا تایید شد. من با نظرات آیه الله یزدی که یک اصولگرای مطلق است موافق نیستم ولی ایشان را خیلی دوست دارم. آدم بسیار سالمی است و همه اتهامات مالی هم که به ایشان می زنند دروغ است. می گفتند لاستیک دنا مال ایشان است به همان اندازه که کمیته امداد متعلق به آقای عسگر اولادی بود لاستیک دنا هم مال آقای یزدی است.
- هیچ کس جز خلخالی، هویدا و خدا نمی داند چه کسی او را کشت. هر کس بگوید غفاری یا هر کس دیگری این کار را کرد صددرصد دروغ می گوید. خلخالی بعد از پایان دادگاه همه را از سالن بیرون کرد و خودش ماند و هویدا.(صدای تیر هم نشنیدید؟) من نشنیدم. حتی آن روز بحث نشد که هویدا کشته شده است. خبر آن چند روز بعد منتشر شد.
- در همان دادگاه خلخالی گفت هویدا به من گفته اگر اعدام مرا تنها دو ماه عقب بیندازی 20 میلیون تومان پول به تو می دهم. آن موقع با 600 هزار تومان پول می شد یک آپارتمان سه طبقه شیک در یک منطقه خوب تهران خرید. وضع ما هم اینقدر خراب بود که پول نهار بچه هایی که دادگاه را تشکیل داده بودند را نداشتیم چرا که بودجه دست دولت موقت بود و تا به ما پول بدهد طول می کشید. ضمن اینکه جهت دولت موقت با ما متفاوت بود. شواهد نشان می داد که وی از طریق آدمهای بیرون زندان، تلاش زیادی را برای آزادی خود انجام می داد. ضمن اینکه نگرانی هایی از کودتای سلطنت طلبان هم وجود داشت. سران ارتش شاه هنوز زنده بودند. از طرفی همه در دادگاه موافق اعدام وی بودند. پدر برادران رضایی که از بنیانگذاران اولیه سازمان مجاهدین خلق بودند و توسط ساواک اعدام شده بودند در همان دادگاه بلند شد و به شدت از اعدام هویدا دفاع کرد.
- (هویدا کجا دفن شد؟) تا جایی که من در جریانم، خواهرش آمده بود پیش خلخالی و جنازه را خواسته بود. آن موقع مردم می ریختند و قبر روسای ساواک را آتش می زدند. امکان چنین کاری برای جنازه هویدا هم وجود داشت.تماس گرفتم و منتظر جواب شدم. احمد آقا یک ربع بعد زنگ زد و گفت امام می گویند جسد را هر جا می خواهند می توانند ببرند ولی هزینه انتقالش با خودشان است. چونکه حمل جسد با هواپیما نیاز به پول داشت.یک روز که به پزشکی قانونی رفته بودم خواهرش پیش من آمد و گفت می خواهیم جسد را به آنکارا ببریم. پرسیدم بعد از آن؟ گفت: اگر بگویم نمی گذارید ببریم. گفتم: نه، امام گفته اند مشکلی ندارد.گفت: شهر عکای اسرائیل. جسد را به همان جا بردند و نزدیک قبر پدرش خاک کردند.
- اما آیت الله خلخالی در خاطرات خود می گوید سه ماه بعد از اعدام هویدا، جسد وی توسط ابراهیم یزدی و غیره از سردخانه ربوده شد.غفاری: شاید تا آن موقع جسد را هنوز نبرده بودند. شما فرمودید در همان هفته های اول بردند؟! غفاری: خاطرات آقای خلخالی در اواخر عمر ایشان نوشته شده است. البته شاید هم 3 ماه بعد برده باشند چون آن روز من فقط پرسیدم کجا می برید و خواهرش گفت به اسرائیل. هویدا بهایی بود؟ غفاری: بله. چرا در کیفرخواستش، اتهام بهایی گری ذکر نشده بود؟غفاری: چرا هست. آقای خلخالی خودش در دادگاه گفت. اما متن کیفرخواستش اینجا مقابل من است. چنین اتهامی وجود ندارد.غفاری: به کیفرخواست کاری ندارم. بهایی بودن آن موقع اتهام نبود.
- ( با هویدا شوخی هم کرده اید؟) بله. هویدا در لبنان درس خوانده ولی عربی را خوب بلد نبود. به من گفت توکُلت علی الله. هر آدمی می داند توکَلت علی الله است. به او گفتم نترس نیم ساعت دیگر کُلت علی الله هستی! گفت آقای خلخالی غفاری مرا تهدید می کند.
- 40 روز با دکتر شریعتی در یک بند بودم. من بعد از امام و پدرم ایشان را قبول دارم. آدم روشنفکر و بسیار متدینی بود. نمازش را هم اول وقت می خواند. فردی متدین و متعبد بود ولی اهل خنگوله بازی هم نبود. واقعا او به سفر حج نرفته بود بلکه پرواز کرده بود. مرگ دکتر مشکوک است. همین طور مرگ حاج اقا مصطفی خمینی.آقا مصطفی سالم سالم بود و هیچ مشکلی نداشت.
منبع: ایرنا
دیدگاه تان را بنویسید