بادامچیان:
به احمدی نژاد گفتم مثل بازیکن ذخیره بنشین روی نیمکت/ هیچ نظامی رئیس جمهوری دو دوره ای خود را دور نمی اندازد/ ریاست جمهوری اگر هوس بود یکبار بس بود
بادامچیان در واکنش به نهی احمدی نژاد از کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری گفت: به او گفتم "به صحنه های انتخاباتی نیا و مثل بازیکن ذخیره روی نیمکت بنشین. هیچ نظامی رئیس جمهور دو دوره ای خود را دور نمی اندازد، او را ذخیره نگه می دارد تا به جایش استفاده کند."
اعتمادآنلاین- اسدالله بادامچیان عضو ارشد حزب موتلفه اسلامی در گفتگو با خبرآنلاین از سازوکار "نامزد به علاوه یک گروه" پردهبرداری کرد و برخی ابعاد آن را توضیح داد.
اهم اظهارات بادامچیان به شرح زیر است:
- اسم "تیم کاندیدا" خارجی است، نباید لغت خارجی را مُد کرد، مگر اینکه ضرورت باشد مثلا FATF یا موضوعی شبیه این که دیگر چاره ای نیست. ما اصلا در موتلفه مدل "نامزد به علاوه یک گروه" را قبلا مطرح و روی آن کار کردیم. اولا نوآوری موتلفه این است که در انتخابات ریاست جمهوری سال 96 نامزد حزبی می دهد. بعد از تعطیلی حزب جمهوری اسلامی، کسانی که نامزد انتخابات ریاست جمهوری شدند، همه شخصیت حقیقی بودند نه حقوقی؛ این دفعه موتلفه یک شخصیت حقیقی را دارد مطرح می کند که برخواسته از شخصیت حقوقی حزب است، آن هم حزبی که نیم قرن سابقه کار در قبل و بعد از انقلاب دارد.
- موتلفه در کنار نامزد حزبی خود، یک گروه کاری و اتاق فکر برای او تعریف می کند. در واقع یک نفر از میان کسانی که در موتلفه اسلامی حائز شرایط ریاست جمهوری هستند نامزد می شود، بقیه به عنوان شورای ریاست جمهوری در کنار نامزد حزبی قرار می گیرند و مدل موتلفه "1+ چند" خواهد بود که هنوز عدد "چند" مشخص نیست. این مدل نو و منحصر به فرد را مفید می دانیم چون رئیس جمهور دیگر یک شخصیت حقیقی نیست بلکه یک رئیس جمهور به علاوه یک گروه اهل فکر، تعقل و تدبیر است. سوم اینکه بالاخره ما پشتوانه حزب موتلفه اسلامی را با شبکه گسترده اش در سراسر کشور داریم.
- براساس مدل موتلفه اعضای گروه کاری ممکن است در کابینه باشند یا نباشند.
- نامزدی حزبی معمولا به دو گونه هستند. یک نوع آن است که از درون حزب انتخاب شود. یک روش دیگر، انتخاب نامزدی است که در حزب عضویت ندارد اما در تفاهم دوجانبه ای که صورت می گیرد، به عنوان نامزد حزب انتخاب می شود. مثل شهید رجایی که عضو موتلفه اسلامی بود اما عضو حزب جمهوری اسلامی نبود، او در تفاهمی با حزب جمهوری اسلامی، نامزد این حزب در انتخابات ریاست جمهوری شد. حالا اولویت نخست موتلفه اسلامی آن است که کسی از اعضای حزب را به عنوان نامزد معرفی کند و فکر می کنیم به اندازه کافی افراد واجد شرایط در درون حزب هستند که یک نفرشان به عنوان نامزد حزب موتلفه در انتخابات ریاست جمهوری 96 معرفی شود.
- بالای 10 نفر در حال بررسی هستند. شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی 30 نفر است که با احتساب 5 عضو علی البدل، 35 نفر می شوند. پس از 11 نفر تا حتی ورای 35 نفر را شامل می شود.محدود نکردیم تعدادی را دادیم، بقیه را گذاشتیم اگر خواستند اضافه کنند بنابراین گزینه ها را محدود نکردیم.
- نام من هم در این مجموعه ای که معرفی شدند، وجود دارد.
- انتخابات مجلس با انتخابات ریاست جمهوری متفاوت است، ممکن است کسی در انتخابات شورای شهر رأی نیاورد اما در دیگر نوع های انتخابات رأی بیاورد بنابراین شرایط زمان، مکان، موقعیت ها خیلی فرق می کند. انشاءالله امیدواریم در این انتخابات همه متوجه شوند که موتلفه یک نامزد اصلح، ارجح و افضل معرفی می کند خوب است اصولگرایان هم به او رأی دهند.
- احمدی نژاد یک شهروند مثل بقیه شهروندان است اما اینکه او در مسائل انتخابات چه موقعیتی دارد روشن است شما هم خبرش را دارید.
- (چرا احمدی نژاد از حضور در انتخابات ریاست جمهوری نهی شد؟ نامزدی او چه آفتی می توانست داشته باشد؟) این به نظر من سئوال ندارد، من قبل از اینکه این طور شود چون با آقای احمدی نژاد رفیقم به او گفتم "به صحنه های انتخاباتی نیا و مثل بازیکن ذخیره روی نیمکت بنشین. هیچ نظامی رئیس جمهور دو دوره ای خود را دور نمی اندازد، او را ذخیره نگه می دارد تا به جایش استفاده کند."
- متأسفانه رئیس دولت اصلاحات گوش به نصیحت من نداد کار به جایی رسید که دچار این همه مشکل شدیم. آقای احمدی نژاد هم همین طور. او از خود من هم بپرسد به او می گویم "الان مصلحتش نیست که وارد این صحنه شود مگر شرایط یک زمانی آماده شود که آن یک بحث دیگری است" اما اینکه در وضعیت کنونی بیاید در صحنه دچار مشکل می شود. اگر هوس بود یک بار بس بود.
- رئیس جمهور دو دوره ای سابق برایش بهتر است ذخیره بنشید تا بیاید وارد دعواها شود این طرف و آن طرف علیه او موضع بگیرند به همین علت جنگ و دعوا کند، متأسفانه در این دعواها خدمات دولت ها زیر سئوال می رود. در کشور ما این طور است وقتی دولت جدید می آید سرکار می گوید همه نقایص و مشکلات ریشه در عملکرد دولت قبل دارد. واقعیت آن است که هر دولت نقاط قوت و ضعف دارد. مگر می شود مطلق بگیریم کارنامه یک دولت کاملا سیاه و کارنامه یک دولت کاملا سفید است.
دیدگاه تان را بنویسید