صادق محصولی:
جبهه پایداری با جامعتین دیداری نداشته است/ فروردین 90 نقطه عطف منفی در کارنامه احمد نژاد/ از اینکه بازیبههمزن خطاب شویم باکی نداریم
قائممقام جبهه پایداری با اشاره به انتخابات 96 گفت: در حال حاضر فرد اصلحی هست که از جهت ارزشهای اصولگرایی و انقلابی نمره بالایی میآورد و امکان رأیآوری و اجماع روی او نیز وجود دارد؛ سراغ او خواهیم رفت و نتیجه هم خواهیم گرفت.
اعتمادآنلاین- صادق محصولی قائم مقام جبهه پایداری گفت: آیتالله مصباح یزدی از قبل عضو شورای فقهای جبهه پایداری بوده و کل مصوبات شورای مرکزی باید مطابق اساسنامه به تصویب شورای فقها برسد و ایشان در حال حاضر نیز عضو شورای فقها هستند و ما در زیر سایه ایشان و دیگر اعضای محترم شورای فقها از نظرات و راهنمایی های فقهای محترم بهرهمند میشویم و با ایشان جلسات مرتب برگزار میکنیم.شورای مرکزی و کمیته سیاسی جبهه پایداری خدمت ایشان میرسند و مشورت میگیرند، اما شایعات رسانه های مخالف درجهت تخریب جبهه پایداری همیشه هست و نباید به آن ها توجه کرد.
اهم اظهارات محصولی به شرح زیر است:
* ما وحدت به هر قیمتی را از لحاظ شرعی هم منطقی نمیدانیم. یک نکته ثانویه هم وجود دارد که اگر ما همه کارهای توضیح داده شده را انجام دادیم ولی نهایتا بین گزینه بد و بدتر ماندیم آن موقع میتوانیم تصمیم بگیریم، نه از الان که مقدمتا بخواهیم برویم سراغ بحث بد و بدتر.
* تلاش می کنیم که دوستان انقلابی و اصولگرا به نتایج مشترک و گزینه واحدی برسند، ولی اگر علیرغم تلاشی که کردیم به نتیجه واحدی نرسیدیم، در روزی که لازم شود بنا به تکلیف عمل خواهیم کرد و آن مستلزم این است که وضعیت آن روز را ببینیم که چگونه است که آیا باید نامزد مستقل معرفی کنیم یا نباید کسی را مطرح کنیم.
* حضور گفتمانی جبهه پایداری برای جریانات سیاسی کاملا ملموس شده است و الحمدلله تجمع و گرایش انقلابیون روز به روز به گفتمان جبهه پایداری یعنی عقلانیت، عدالت و معنویت حول محور ولایت بیشتر از پیش خود را نشان میدهد و همین نکته و بصیرت گفتمانی، حساسیت های جریانات معاند نظام حتی در خارج از کشور را به جبهه گفتمانی انقلاب بیشتر کرده است.
*مجمع عمومی پایداری مهرماه برگزار میشود
*با جامعتین دیدار جدیدی نداشتیم، البته بنده به صورت شخصی خدمت آیتالله موحدی کرمانی رسیدهام، اما شورای مرکزی دیدار جدیدی نداشته و هنوز فرصت نکردهایم هماهنگ کنیم تا با شورای مرکزی خدمت آقایان برویم.
* در مورد انتخابات، اعتقاد جبهه پایداری بر این است که هرچه بیشتر بتواند با کسانی که همفکر هستند و شما آنها را اصولگرا میشناسید، هم فکری و همراهی کند. برنامه ما این است که تا جایی که امکان دارد با دوستان اصولگرا و انقلابی همفکری و همافزایی داشته باشیم و جزو استراتژی ماست، اما همانطور که بارها گفتهایم هدف ما این است که فعالیتهای سیاسی فرهنگی را طوری شکل دهیم که منجر به گسترش اصول و ارزش ها شود.
*اگر عده ای بدون هماهنگی با دیگران خود را محور قرار داده و ادعای دعوت از دیگران برای کار مشترک داشته باشند مسلما وحدتی شکل نمی گیرد یا عدهای دیگر اگر از قبل روی نامزدی به قطعیت رسیده باشند و بخواهند با مکانیزم دلخواه خودشان ولو تحت عنوان ائتلاف و وحدت، آن را به دیگران تحمیل کنند مطمئنا نتیجه لازم را نخواهند گرفت بنابراین هم فهرست احزاب یا افرادی که می خواهند کار مشترک کنند باید با مشورت هم و قبول همدیگر تنظیم شود و هم مکانیزم رسیدن به نامزد واحد و الی آخر.
* اگر احیاناً اسم کار، وحدت شود، اما خروجی آن، حاکمیت ارزش ها نباشد بلکه نوعی حاکمیت قدرت به هر قیمتی محسوب شود تا احزاب یا جریانی خاص به قدرت برسند و مردم آن را تعبیر به تبانی کنند، آن مدل را نمیپذیریم، بلکه باید وحدت را حول اصول و در جهت حاکمیت ارزشها شکل دهیم، لذا اگر مسئله بدین شکل دنبال شود، قطعاً از نظر تاکتیک و اهداف میتوانیم به نتایج خوبی برسیم.
* اینطور نیست که فقط در دایره افرادی که قبلاً نامزد ریاست جمهوری بودهاند، محصور باشیم و این امکان زیاد است که افراد دیگری هم مطرح شوند و احتمالاً اصلح بودن آنها تشخیص داده شود، بدیهی است کار جمعی مستلزم این است که گروههای انقلابی با همفکری هم اول یک مکانیزم درستی را برای پیشبرد کار مدنظر داشته باشند و بعد از توافق روی نامزد اصلح، معرفی او در بین مردم و کار کردن یا تبلیغات برای رای آوری نامزد مورد نظر هموارتر خواهد بود.
* ائتلاف اصولگرایان برای انتخابات مجلس، یک ائتلاف نسبتاً موفقی بود علیرغم اینکه اشکالاتی به آن متصور است و نقدهای بهجایی نیز به آن وارد است، اما انتخابات ریاست جمهوری متفاوت با انتخابات مجلس است. ما در انتخابات مجلس تجارب خوبی بهدست آوردیم و این میتواند به ما کمک کند تا با آسیبهای کمتر و ساز و کار مناسب تر، نتایج بهتری را بدست آوریم.
* آقای روحانی اصلاً خود را اصلاحطلب معرفی نمیکند، نکته دیگر بحث پایبندی به ارزشهاست؛ در این مدت بیش از سه سال که از ریاست ایشان بر دولت گذشته است چنین استنباطی وجود ندارد که ایشان مطابق اصول ارزشی انقلاب و توصیه هایی که از سوی رهبری تعیین شده، موفق عمل کرده باشد.
* اگر شما آقای روحانی را اصلاحطلب قلمداد کنید و بپرسید که آیا از او حمایت میکنید یا نه، من میگویم که شما اگر او را مستقل و یا اصولگرا هم قلمداد کنید، چنین برداشت مثبتی از عملکرد ایشان در بین اصولگرایان نیست که روحانی را بهعنوان نامزد اصولگرایان یا به عبارت بهتر نامزد انقلابی ها برای انتخابات آتی معرفی کنند.
* دولت یازدهم حتی در زمینه صرفا مدیریتی در امورات مهمی مثل موضوع تولید، صنعت و تجارت، رفع رکود دربازار، حل مشکل معیشت مردم، حل مشکل بیکاری به شدت ناموفق بوده است.
*دال مرکزی دولت حاضر، توسعه به مفهوم غربی است که فاقد دستاورد عملی برای کشور بوده است.
*مصادیق را نمیتوان با وصله پینه برای گفتمان اصیل انقلاب جفت و جور کرد. اصولگرایان باید مراقب افراد نفوذی هم باشند و ارتباطات و گفتوگوها بین خود را نیز افزایش دهند، به عنوان مثال همین مقدار که در ارتباط با انتخابات مجلس همکاری و همفکری شد، خیلی از شائبهها برای برخی دوستان که توسط گروههای رقیب دچار تکدر خاطر و ابهام و سؤال شده بودند، برطرف شد.
* درباره آمدن آقای احمدینژاد به صحنه انتخابات باید بگویم، طبق قانون جمهوری اسلامی هر شهروندی میتواند برای نامزدی اعلام آمادگی کند و طبیعتاً مراجعی مانند شورای نگهبان، صلاحیت فرد را بررسی میکند، اما اینکه از الآن این بحث را مطرح کنیم که آمدن ایشان چه اثراتی دارد، بیشتر از سوی جریان رقیب دنبال میشود، این مسئله یکی از مواردی است که جریان رقیب میخواهد جریانهای انقلابی به آن بپردازند. من نمیخواهم بگویم که نباید به این موارد توجه کنیم، اما با توجه به عدم اطلاع کافی بررسی این مسئله هنوز زود است و درحال حاضر اصلا مشخص نیست که آقای احمدی نژاد نامزد انتخابات ریاست جمهوری میشود یا خیر.
* در سال 84 آقای احمدینژاد به خاطر شعار های انقلابی و مواضع ارزشی و چهره کاریزماتیکی که داشت توانست رأی لازم را بهدست بیاورد و علت اصلیاش نیز این بود که گفتمانی که مدتها در دولت اصلاحات به آن جفا شده بود، بهعنوان گفتمان اسلام ناب و گفتمان حضرت امام(ره) را مطرح کرد و مردم هم از آن استقبال کردند و مشکلات دولت دهم هم در جاهایی بروز کرد که از این گفتمان فاصله گرفته شد و متاسفانه شبیه رفتار و عملکرد کارگزاران و اصلاح طلبان عمل شد.
*آنچه مسلم است جبهه پایداری و انقلابیون نمیتوانند با کسانیکه بطور دائم مرزهای انقلاب را با ضد انقلاب و با جریان غیر انقلابی مستقر در برخی ارکان نظام، غیر شفاف و مخلوط و درهم و برهم میکنند در یک سنگر و یا یک قرارگاه سیاسی قرا بگیرند.
*از سال 90 تا کنون هیچ جلسهای با احمدینژاد نداشتهام. اگر آقای احمدینژاد شرایط را مناسب و زمینه را فراهم ببیند ممکن است بیاید ولی جواب را باید از خود ایشان بگیرید.
* ممکن است برخی از اصولگرایان و انقلابیون، آقای احمدی نژاد را بد و آقای روحانی را بدتر بدانند لذا در این شرایط احمدی نژاد را ترجیح دهند و برخی دیگر که گرایشی ولو کم به دولت دارند و حتی برخی از باصطلاح اصولگرایان متمایل به دولت و برخی از اصلاح طلبان ممکن است آقای روحانی را بد بدانند و آقای احمدینژاد را بدتر . ولی من در کل اینگونه ورود به بحث را صحیح نمی دانم و بهجای اینکه تحلیل کنیم اگر فارغ از اسامى، بین بد و بدتر ماندیم چهکار کنیم می گویم باید به دنبال اصلح برویم و سپس در صدد معرفی وی در جامعه برای فراهم کردن زمینه رای آوری وی در بین مردم کنیم چراکه اگر نتوانیم برای اصلح امکان رأی آوری فراهم کنیم کار لغوی میدانیم که وی را بهعنوان نامزد معرفی کنیم.اصلحی را که یقین داریم رأی آور نیست او را معرفی نخواهیم کرد اما بین اصلح و نفرات بعدی تا برسد به بدها و بدتر، ممکن است چندین گزینه مناسب باشد که هر کدام در مقطع بعدی بترتیب می توانند قابلیت نامزدی و رای آوری داشته باشند
*وضعیت آقای احمدینژاد پس از موضوعی که فروردین سال 90 پیش آمد با قبل از آن یکی نیست و اتفاق سال 90 یک نقطه عطفی منفی شد.ممکن است هر کدام از شخصیتها در فاصله الآن تا انتخابات اقداماتی داشته باشد که در تصمیمگیری جریانات مختلف مؤثر باشد. اما با این همه من معتقدم که اصولگرایان نامزد اصلح دارند و امکان اجماع روی او هم وجود دارد.
* پایداری از اینکه پس از بررسی همه جوانب به تکلیف خود عمل کند و برخی به آن تندرو یا بازیبههمزن بگویند، باکی ندارد و خیال مخالفان از این بابت راحت باشد، ما نگاه میکنیم که خدا از ما چه میخواهد و انشاءالله هم به آن عمل خواهیم کرد، ما همه تلاش خود را میکنیم تا با دوستانمان به یک اجماع برسیم، چون در آن صورت امکان موفقیت را بالاتر میبینیم، هیچ عقل سلیمی نمیآید موضوع به این روشنی را نادیده بگیرد، منتها همانگونه که قبلا هم شرح داده شد، ما وحدت را به عنوان یک وسیله جهت حاکمیت ارزش ها می دانیم ولی در شرایط تعارض، نمی توانیم اصول را فدای وحدت کنیم، و در این صورت روی اصول خود می ایستیم، بنابراین ولو اینکه بعضی ها اتهام زنند که جبهه پایداریها وحدت نکردند، انشاءالله روی اصول خود میمانیم و بدیهی است پایداری غیر از این معنی دیگری ندارد.
* در مجلس نهم اصلاً از اول، وحدت حاصل نشد، برخی فراموش کردهاند و میگویند جبهه پایداری آن موقع وحدتشکنی کرد، درحالیکه جبهه پایداری هیچ وعدهای برای لیست مشترک نداده بود که بعدا برخلاف آن عمل کند و از اول شرایط جامعه را برای دوستان دیگر اصولگرا توضیح دادیم و آنها هم عملا نپذیرفتند. ما هم گفتیم اهلاً و سهلاً.
* با همه دوستان اصولگرا ازجمله کسانی که اسم بردید (رهپویان و ایثارگران) و غیر از آنها ارتباط داریم، ولی در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری، هنوز بهصورت ائتلاف چیزی کلید نخورده است، اما دوستان بعضا یکدیگر را میبینند و صحبت میکنند.
*فکر میکنم در این دوره شرایط برای رأیآوری آقای روحانی خیلی سخت است چراکه ایشان نتوانسته مردم را مجاب کند به شعارهایی که داده عمل کرده باشد، ایشان بیشترین وقت خود و دولتش را روی برجام گذاشت و آن شعاری که درباره شکسته شدن تحریمها و فتحالفتوح میدادند هیچکدام اتفاق نیفتاد و خود دولتمردان فعلی هم به عدم پایبندی آمریکا به تعهداتشان دربرجام اعتراف کردند و از طرف دیگر مشکلات اصلی مردم از قبیل تولید، بیکاری، معیشت مردم و رکود هم حل نشد.
* اصلاحطلبان در حال حاضر گزینهای مناسبتر از آقای روحانی ندارند، هرچند دلشان میخواهد شخص دیگری را معرفی کنند و اگر فضا را مناسب میدیدند حتماً این کار را میکردند، ولی آنها خودشان با آقای روحانی، با آقای هاشمی، با کارگزاران و جریان اعتدال و کسانی که دولت یازدهم را قبول دارند، همگی با هم نگران هستند که آیا 50 درصد آرا را بدست میآورند یا خیر، چه برسد به اینکه خودشان جدا از آقای روحانی نامزد دیگری را معرفی کنند. نباید تصور کرد که اگر اصلاحطلبان یک نامزد مستقل معرفی کنند، آقای روحانی هم کنار میکشد و دیگر نامزد نمیشود. روشن است که آقای روحانی میخواهد در دوره دوم نیز نامزد شود، لذا با توجه به این شرایط آنها مطمئن نیستند که باهم بتوانند رأی بیاورند، چه برسد به اینکه مستقل هم نامزد داشته باشد.
* برداشت من این است وقتی پول های گزافی در ریاست جمهوری و در آغاز دولت یازدهم در ساختمان ریاست جمهوری برای تغییر دکوراسیون هزینه میکنند یا مثلاً برای سفر دولت به مشهد، هتلهای 5 ستاره رزرو میکنند و حتی ردههای پایینتر دولت نیز به کمتر از هتلهای 5 ستاره رضایت نمی دهند، این نوع رویکردها طبقات پایین دولت را هم به همین سمتوسو میبرد. بنابراین قبل از هر چیز نوع نگاه مهم است که اگر مسئولان مانند مردم زندگی کنند، چنین آسیبهایی هم ایجاد نخواهد شد.
* اگر طبق ادعای مخالفین محصولی ثروت افسانهای دارد، آقایان دولتی رسماً و دقیق و شفاف و همزمان اعلام کنند که هم محصولی و هم آقایان دولت فعلی چه اموالی دارند، چرا آنها اعلام نمیکنند؟ اگر دولت این را اعلام کند ادعای کذب خیلی ها رنگ می بازد و حقایق برای مردم روشن میشود.
* آقای کرباسچی که خودش متهم فساد مالی و تخلفات متعدد بوده و به زندان هم رفته، اعلام کرده که ثروت سه نفر دولت نهم بیشتر از ثروت همه دولتهاست. باید پرسید که این ثروت افسانه ای و اموال اعلامی آقای کرباسچی کدام است؟ چرا از دولت مورد حمایت خودشان نمی خواهند برای تنویر افکار عمومی اموال همه دولتمردان سابق و فعلی را یکجا اعلام کنند تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد، ولی اینها با کلی گویی دنبال اتهام زنی و فضا سازی انتخاباتی هستند
* یکی از اشکالات مهم کارگزاران و اصلاح طلبان این است که متأسفانه وقتی ضعفی در بین افراد خودشان میبینند آن ضعف را میخواهند با ماست مالی بپوشانند. در این مسئله فرقی که اصولگرایان واقعی با رقبایشان دارند، این است که اگر کسی در اصولگرایان دچار مشکل و ضعفی در کارش شد، خودشان تذکر میدهند و در صورت عدم اصلاح با آن مقابله میکنند و یکی از مصادیق آن در دولت نهم و دهم بود که بنده و بعضی دیگر از دولتمردان میایستادیم و انتقاد میکردیم و حتی آخر آن به مفارقت از دولت و رییس جمهور هم میانجامید، اما وقتی این آقایان کار را با بده بستان و معامله با یکدیگر ببندند این چیزها دیگر برایشان مهم نیست. لذا اگر تخلف یا ضعفی هم باشد سعی میکنند آن را بپوشانند، درحالیکه اگر کسی تخلف کرده باید با آن برخورد کرد، نه اینکه کسانی را که با پررویی حقوق های نجومی و وام های کلان گرفته اند مورد تشویق قرارداده و آنها را ذخیره نظام اعلام کنند، و در عین حال ادعای تبعیت از مقام معظم رهبری داشته باشند، درحالیکه رهبر انقلاب خطاب به دولت، صریح و محکم می فرماید که با موضوع حقوق های نجومی برخورد کنید، اما آنها بهجای برخورد، یک دستی هم به سروگوش
متخلفین میکشند. این نشان میدهد کارها مبتنی بر ارزشها و اصول نیست، بلکه میخواهند فقط هوای یکدیگر را داشته باشند و اگر این امور باب شود دیگر جمهوری اسلامی معنا ندارد، و در این مرحله حمله به رقیب بجای درک صحیح موضوع و حل صحیح آن به منزله نادیده گرفتن حقوق عمومی مردم و دهن کجی به شعور اجتماعی ایشان خواهد بود.
* با هر کسی که موجب لکهدار شدن ساحت دولت میشود، برخورد شود؛ چراکه آنها ساحت نظام را هم آلوده میکنند، خدا می داند ما برای موفقیت دولت به همراه همه ارکان نظام دعا میکنیم، چون موفقیت دولت، موفقیت نظام است. اگر کارگزاران نظام مسئلهدار باشند، به وجهه نظام هم آسیب میخورد، لذا باید صریح و شفاف تبری بجویند.
دیدگاه تان را بنویسید