ریش سفیدان کهنه کار درگیر تشکیل وحدتی ماندنی در میان اصولگرایان
پایداری ها چالشی پیش روی؛ ائتلاف سه ضلعی می شود یا دو ضلعی؟
جبهه تندرو و متعصب پایداری در انتخابات آینده ریاست جمهوری قطعا دوباره به دنبال اعلام حضور در صحنه با معرفی کاندیدایی خاص است اینکه تلاش این گروه کوچک پر هیاهو در صحنه با آمدن و ماندنش تا آخرین لحظه در انتخابات اینبار چگونه برای اصولگریان ختم خواهد شد را باید با توجه به تجارب قبلی ائتلافی اصولگرایان مورد کنکاش قرار داد اگرچه این کنکاش از سوی کارگردانان و بازیگران اصولگرا هم به عنوان موضوعی مهم و بحث برانگیز تبدیل به چالشی حل ناشدنی شده است تا بدین طریق کماکان به دنبال رویای دست نیافتنی خود در رسیدن به وحدت و انسجام باشند.
نقدهای تند و تیز این گروه تندرو از عملکرد دولت یازدهم در جریان مذاکرات هسته ای، ارائه سوالات بی مورد از وزرای دولت تدبیر و امید و کارت های زرد به وزرا موجب شد مردم به آنها روی خوش نشان ندهند و با ارائه کارت قرمز به این گروه سیاسی تندرو معروف به دلواپسان از حضور اکثریت انها در مجلس دهم ممانعت به عمل اوردند.چراکه این جبهه در اذهان عمومی یادوار دلواپسی، تعصب، تندروی و مخالفت با عقاید مردمی در آرای انها است.
یادواری این جمله هم در این گزارش که " مردم از تندروی ها خسته شدند" از سوی بسیاری از چهره های سیاسی از جمله اصولگرایانی همچون محمدرضا باهنر بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 92 چندان بی ارتباط نیست.اگرچه این شخص اکنون به عنوان رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری چندان خود را بی میل به همکاری با آنها نشان نمی دهد و به اسم ائتلاف و همکاری با یکیدگر حاضر به ورود دوباره آنها به روند تصمیم گیری در انتخابات و تعیین مصادیق و چگونگی ائتلاف هست و برای آنها پیام داد که "دست رد به سینه هیچ کسی نمی زنیم".
آنچه که در حال حاضر از سوی گروه ها و رقبای سیاسی و حتی اذهان عمومی مورد توجه است میزان اقبال جریان سیاسی اصولگرا از این گروه تندرو در انتخابات سال آینده ریاست جمهوری و حتی شوراهای شهر و روستا است.قطعا با توجه به کارنامه منفی آنها، هیچ گروه و جریانی تمایل به روی کار آمدن این گروه تندرو به عنوان تفکر اصلی در جامعه سیاسی و اجتماعی ندارد.
در روزهای اخیر حرف از مصادیق انتخاباتی و البته چگونگی ائتلاف سیاسی در میان جریان اصولگرا بیش از جریان رقیب یعنی اصلاح طلبان حایز اهمیت است چرا که تیم رقیب (اصلاح طلبان) تکلیف خود را کاملا با حمایت قاطع و دوباره از حسن روحانی در انتخاباتی 96 اعلام کرده اما از این جریان کهنه کار اصولگرا هر روز با وجود طیف های گوناگون و تفکرات مختلف در خود اخبار جدید و متنوع و بعضا متفاوت و متناقض به گوش می رسد.
روزی ائتلاف با همه گروه ها و روزی دیگر نه به تندروها و خروج آنها از گردونه اصولگرایی مورد بحث و کنکاش از سوی چهره های مختلف این جریان قرار می گیرد.این موضوعات در حالی مطرح می شود که موضوع اصلی تر یعنی چگونگی ائتلاف اصولگرایان برای رسیدن به مصداق انتخاباتی در این روزها مورد چالش قرار گرفته است.
طرح موضوعاتی چون، اقبال به شخص محمود احمدی نژاد و جریان انحرافی، محوریت دو ضلعی جامعتین در روند انتخاباتی و یا سه ضلعی با ورود مصباح یزدی به عنوان یک رکن دیگر، از اهمیت و جذابیت خاص و البته تاثیرگذار برخوردار است.
حمایت از سعید جلیلی و عدم کناره گیری وی در ائتلاف با اصولگریان بارزترین نتیجه انتخاباتی بود که منجر به شکست این جریان در انتخابات 92 شد لذا بررسی این مسئله که آیا اصولگرایان باز هم حاضر به همراهی با این جبهه تندرو در روند انتخاباتی خواهند شد آن هم با توجه به اینکه در انتخابات دوره قبل تجربه قابل قبول و نتیجه بخشی از همراهی با آنها نصیب اصولگریان نشد، خود محل بحث است...
قطعا اصولگرایان در فکر و ایده به دنبال تکرار تجارب انتخاباتی منفی خود نیستند اما در عمل، انجام شیوه ائتلافی برای آنها به رویایی عجیب تبدیل شده است ادعای همه گروه ها، بزرگان و ریش سفیدان در رسیدن به وحدت و انسجام در لحظات آخر انتخاباتی با تک روی های کوچک و بزرگ این جریان سیاسی کهنه کار با بازیگرانی همچون نماینده جبهه تندرو پایداری یک شبه پوچ خواهد شد.
اینکه باید در روند تصمیم گیری انتخاباتی و چگونگی ائتلاف، محوریت را جامعتین (جامعه روحانیت مبارز تهران و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم) قرار داد یا ضلع سوم با محوریت شخص مصباح یزدی(عضو جامعه مدرسین) به عنوان پدر معنوی تندروهای دلواپس که تحت هیچ شرایطی حاضر به کناره گیری از صحنه سیاسی و قدرت نمایی نیستند!.هم معضلی دیگر برای اصولگرایان تا زمان انتخابات به حساب می آید.
با توجه به درگیری های لفظی بزرگان و ریش سفیدان و اختلاف نظر و آرای فعالان سیاسی در قرار گرفتن پایداری ها در گردونه انتخاباتی به همراه دیگر گروه های اصولگرا می توان این موضوعات را به عنوان اصلی ترین چالش اصولگریان در صحنه سیاسی و بازی انتخاباتی به حساب آورد.
در روزهای اخیر روح الله حسینیان عضو جبهه پایداری گفت: بی چون و چرا در انتخابات اینده ریاست جمهوری از محمود احمدی نژاد حمایت خواهند کرد و روز دیگر قاضی زاده هاشمی دیگر عضو این گروه تندرو از عدم حمایت از رئیس جمهوری سابق در گردونه رقابتی خبر می دهد.
حالا باید دید ایا اصولگریان می توانند این بار پایداری ها را با وجود پدر معنوی خود یعنی ایت الله مصباح یزدی که به گفته سخنگوی جامعه روحانیت مبارز تهران بیشتر در کارهای علمی می تواند مثمر ثمر باشد تا سیاسی با خود همراه کنند . قطعا قانع و همراه کردن این پیر ریش سفید که در سالهای اخیر شدیدا و اکیدا از کاندیدایی خاص حمایت می کند و حاضر به کناره گیری از عرصه رقابتی تحت هیچ شرایطی هم نیست کاری سخت و دشوارتر برای دیگر بزرگان اصولگرا است. کاری که شاید نشدنی و با نتیجه ای تکرار شدنی همچون انتخابات 92 برای این جریان سیاسی اصولگرا به همراه باشد.
آنچه که مسلم و حتمی است اینکه جبهه تندرو و متعصب پایداری در انتخابات آینده ریاست جمهوری قطعا دوباره به دنبال اعلام حضور در صحنه با معرفی کاندیدایی خاص است اینکه تلاش این گروه کوچک پر هیاهو در صحنه با آمدن و ماندنش تا آخرین لحظه در انتخابات این بار چگونه برای اصولگریان ختم خواهد شد را باید با توجه به تجارب قبلی ائتلافی اصولگرایان مورد کنکاش قرار داد اگرچه این کنکاش از سوی کارگردانان و بازیگران اصولگرا هم به عنوان موضوعی مهم و بحث برانگیز تبدیل به چالشی حل ناشدنی شده است تا بدین طریق کماکان به دنبال رویای دست نیافتنی خود در رسیدن به وحدت و انسجام باشند.
دیدگاه تان را بنویسید