جواد لاریجانی:
احمدی نژاد در سالهای آخر ریاست جمهوریاش بدتر از این برجام را پیشنهاد میکرد
جواد لاریجانی: احمدینژاد پیشنهاد داشت همه مواد غنیشده هستهای را یک جا بدهیم و خودش هم با اوباما مذاکره و مسئله را حل کند!
اعتمادآنلاین- بیش از یکسال از حصول توافق هستهای برجام میان ایران و 5+1 در وین میگذرد و بیش از 6 ماه است که این توافقنامه عملاً در مسیر اجرا قرار گرفته است. فارغ از موافقت یا مخالفت با برجام، مهمترین مسئله این روزها آن است که فارغ از ارزشگذاری مثبت یا منفی درباره این اتفاق مهم، چه "تجربه"ای میتوان از آن آموخت؟ این تجربه هم میتواند فنی و تکنیکی و درباره شیوه مذاکرات بسیار مهم و حساس بینالمللی باشد و هم درباره پیشفرضها و تئوریهایی که به مثابه چراغراهی برای مسیر انقلاب اسلامی عمل میکنند. محمدجواد لاریجانی از جمله افرادی است که در هر دو حوزه تخصص دارد و تراز علمی و تجربههای عملی او میتواند مخاطب را به این نتیجه برساند که نظرات وی کاملاً قابل اعتناست. لاریجانی میگوید:با توجه به نشانههای مبنی بر «استیصال» که از داخل ایران به آمریکا فرستادیم، باید منتظر مجموعه بسیار عظیمی از تحریمها باشیم.
در ادامه اهم گفت و گو با محمد جواد لاریجانی را می خوانید:
- گروه دیگری هم بودند که صرفاً دنبال آن هستند که جایی از برجام خراب شود تا آن را عَلَم کنند. دوستانی که با آقای احمدینژاد و سایتهای نزدیک به آنها کار میکنند از این دسته هستند. اینها حرفهایی میزنند که بنده تعجب میکنم؛ زیرا خود ایشان در سالهای آخر ریاست جمهوریاش بدتر از این برجام را پیشنهاد میکرد. احمدینژاد پیشنهاد داشت همه مواد غنیشده هستهای را یک جا بدهیم و خودش هم با اوباما مذاکره و مسئله را حل کند! مشخص است که این نوع نقد نیز نقد به درد بخور و کارسازی نیست.
- اولین اشکال من به مذاکرات این بود که آن «تئوری پایه» و سنگ زیربنای مذاکرات یعنی این شعار که «هم چرخهای سانتریفیوژ بچرخد و هم چرخهای کارخانهها»، به چند معنا یک پایه کاملاً غلط است. دلیل اول اینکه اگر چرخهای صنعت ما نمیگردد دلیل اصلیاش این نیست که سانتریفیوژها میچرخند؛ دلیل دوم اینکه آمریکاییها اصلاً میخواهند هردو چرخ نچرخد، نه اینکه مثلاً یکی شل بزند و یکی سفت شود. دلیل سوم اینکه اساساً این تئوری پایه قابل وصول نیست، یعنی اگر ما چرخهای سانتریفیوژ را متوقف کنیم، آنها نمیگذارند صنعت و اقتصاد ما راه بیفتد. به خاطر اینکه راه افتادن اقتصاد جمهوری اسلامی ایران برای غرب خطر بزرگی دارد. علت تحریمها سانتریفیوژها نبودند، بلکه آنها میخواستند اقتصاد خراب شود تا مردم جیغشان بلند شود و شورش کنند. به این دلایل معتقدم این چارچوب(هم چرخ سانتریفیوژ بچرخد هم چرخ اقتصاد) از ابتدا درست نبود. چارچوب درست این بود که هم چرخ اقتصاد و هم چرخ سانتریفیوژ، هردو با قدرت بچرخد. هنر این بود. تئوری عملی این باید میشد.
- در مذاکرات از ابتدای کار عنوان شد استراتژی ما برد-برد است، در حالی که استراتژی برد-برد اصلاً مربوط به این شرایط نیست.
- علت اینکه دولت ما تکنیک همه یا هیچ را انتخاب کرد به نظرم این است که دولت به این جمعبندی(اشتباه)رسید که اوباما واقعاً میخواهد مسئله هستهای حل شود، لذا به آمریکا اعتماد کردند. ما نباید به آمریکا اعتماد میکردیم؛ این موضوع را مقام معظم رهبری در طول مذاکرات همواره هشدار داد و به شکل کارشناسانه فرمودند.
- براساس مدارکی که ما از مذاکرات داریم وزارت خارجه روزگار سختی دارد برای اینکه حتی یک شکایت را بتواند مطرح کند. آمریکاییها به اندازه کافی متن را سوراخ کردهاند و این متن قابلیت انعطاف در مسائل اصلی در خودش قرار داده.
- آمریکا ساختار تحریمها را کاملاً نگه داشته است و قصد ندارد در آینده نزدیک آنها را بردارد.
- منبع: تسنیم
دیدگاه تان را بنویسید