اعتمادآنلاین - یک فعال سیاسی اصولگرا در گفت و گو با اعتمادآنلاین در خصوص پیشنهاد رییس جمهور در خصوص برگزاری نشست های همگرایی گروه های سیاسی می گوید: پیشنهاد رییس جمهور برای رسیدن به نوعی همگرایی در خصوص سوژه های ملی مطرح در کشور و ارائه نظر از سوی نخبگان دو جناح از منظر فراجناحی پیشنهادخوبی است اما تا تحقق آن راه بسیاری است.
امیر محبیان بااشاره به موانع موجود در مسیر هم اندیشی جناح های سیاسی گفت: جناح های سیاسی یکپارچه نیستند، آنها حتی در داخل خود هم این گونه نیستند و در درون هر جریان سیاسی تعدادی جریانات فرعی وجود دارد که اختلافات آنها با یکدیگر کمترازاختلافشان با رقیب نیست و این مانعی برای همگرایی به منظور حضور در چنین گروهی هست. متاسفانه عمق برخی اختلافات در حدی بالاست که ایجاد همگرایی حتی در داخل جریان نیز با دشواری مواجه است.
این استاد دانشگاه بیان کرد: پیشنهاد رییس جمهور به عنوان یک مساله طرح شده باید مورد بحث جناح ها قرار گیرد اما برای عملیاتی شدن ابتدا باید مشخص شود که دولت با محصول به دست آمده از این نشست و هم گرایی چه خواهد کرد؟ به عنوان مثال یکی از مسائل مهم سیاست خارجی است آیا این بحث باید در چنین نشستی مورد توجه قرار گیرد؟ بعد از این که گروه های سیاسی با تبادل نظرات مختلف به نتیجه مشترک و راهکار رسیدند، دولت خود را در مقابل این راهکار موظف می داند و یا خیر؟ به عبارتی آیا چنین نشست هایی قرار است اتاق فکر باشد یا فکر و نظری در کنار سایر نظرات و یا اینکه مصوبه ای الزام آور برای دولت باشد؟
محبیان افزود: نکته بعدی این است که، اگر چنین گروهی دور هم جمع شدند و تصمیمی گرفتند، آیا بدنه سیاسی این گروه ها نیز خود را تابع جناح می داند؟ یا به عبارتی نزدیک شدن گروه ها به هم چقدر می تواند مفید باشد؟ اینکه چنین نشست های چقدر می تواند اصلا مفید باشد؟
وی ادامه داد: ما معتقدیم که در جریان رقابت های دو جناح سیاسی، دموکراسی خود را نشان می دهد و نمود پیدا می کند. در این بین این سوال مطرح است که آیا با نزدیک شدن دو جناح در نهایت به وحدت گروه ها می رسیم؟ آیا این وحدت در همه موارد است؟ آیا منظور دولت این است که جریان های سیاسی کشور را از پرداختن به خود باز دارد و به سمت مسائل کشور ببرد؟ و اگر این مساله اتفاق بیفتاد دولت در مقابل محصول آن چه برخوردی خواهد داشت؟ چرا که اگر دولت به این مسائل توجه نکند کارکرد چنین گروهی دچار تزلزل می شود و از بین می رود و اختلافات سبب تنازع می شود و حتی فشار را بر دولت افزایش می دهد و با توجه به این مسائل دولت باید یک تعریف روشن و جامعی ارائه بدهد چرا که جریان های سیاسی با توجه به اختلافات موجود نمی توانند بر روی طرح مبهم کار کنند.
این فعال سیاسی همچنین اظهار داشت: باید این طرح به صورت روشن بیان شود، حدود و کارکردآن مشخص و اثرات و رابطه اش نیز با خود دولت مشخص شود و در این صورت می توانیم بگوییم یک طرح قابل عرضه برای گروه ها داریم نه یک طرح و فکر زودگذر که از ذهن رییس جمهور گذشته است.
این استاد دانشگاه اضافه کرد: پیشنهاد من این است که اگر دولت این طرح را جدی می داند یک کارگروهی از نماینده های دولت و در عین حال برخی از چهره های صاحب اندیشه در گروه های مختلف سیاسی گرد هم بیایند، یک طرح اولیه را به صورت ضرب الاجل تهیه کنند و در حد رسانه ها مطرح شود وبه رسمیت برسد. جریانات سیاسی در چنین شرایطی باید بدانند که دقیقا در درون خود به چه مساله ای بپردازند و در این صورت حتی ممکن است خیر گسترده تری از این طرح به دست بیاید. یعنی جریانات سیاسی به جای اینکه در حوزه مسائل کشور و مردم در پی استفاده برای تهدید طرف مقابل باشند، درصدد تحلیل بر می آیند .
محبیان ابراز داشت: طرح رییس جمهور،در حال حاضر از دید جریانات و چهره های سیاسی یک طرح خلق الساعه است که بدبینان فکر می کنند دولت قصد دارد حواس آنها را از خود دور و آنها را به استخدام خود درآورد و خوشبینان نیز برای این اعتقاد هستند که این یک طرح مبهم است.
هر کس قانون را زیر پا بگذارد انقلابی تر نیست
محبیان در ادامه این گفت و گو با اشاره به سخنان رئیس جمهوری درخصوص همکاری نیروهای انقلاب به تعاریف نیروهای انقلاب پرداخت وگفت: یک تعریف اجمالی که در نقطه آغاز به ذهن می رسد اینکه همه نیروهایی که به نحوی در مسیر انقلاب اسلامی پیش از انقلاب تا بعد از انقلاب حضور داشتند انقلابی هستند.
وی افزود: اشکالی که در این تعریف وجود دارد این است که مسیرانقلاب خود نشان داده که برخی از افراد و جریاناتی که در مسیربودند به دشمنان انقلاب تبدیل شدند و یا عده ای که در جریان انقلاب و تشکیل نظام اسلامی بودند از آن فاصله گرفتند.
این فعال سیاسی در ادامه در تعریف دیگر مفهوم انقلابی گفت: تعریف دیگر همانی است که رییس جمهور مطرح کرده و به تعریف مقام معظم رهبری هم بر می گردد، افرادی که روی نقاط کلیدی و بر برخی کلید واژه ها در نظر و عمل توافق نظر دارند و خود آقای روحانی نیز مطرح کرد،افراد یا جریاناتی که روی اصل اسلام و انقلاب و امام ورهبری توافق دارند واین تعریف درستی است و می تواند دستمایه یک حرکت باشد اما گاهی از یک واژه و تعریف، دو جریان سیاسی دو تعریف مختلف و متضاد دارند و این می تواند در عمل سبب یکسری تعارضات شود که باید از سطح تعریف اول که خوب هم هست فراتر رفته و مفاهیم مبتنی برآن را یکی یکی تعریف کرد تا ما یک مفهوم مشخص و واضح از مفهوم انقلاب و انقلابی داشته باشیم تا بعد دچار اختلاف نشویم.
این استاد دانشگاه بیان کرد: تعریف سوم این است که برخی معتقدند انقلاب یک واقعه تاریخی بود که در سال 57 با یکسری تبعات سیاسی رخ داد که به پایان رسیده و ما اکنون یک نظام سیاسی داریم که مانند سایر نظام های سیاسی دنیا برای بقای خود تلاش می کند و نیازی به حرکت ها و تفکر انقلابی نداریم و با تاسیس نظام، تفکر انقلابی منتفی شده است.
محبیان ادامه داشت: دیدگاه دیگر هم می گوید که انقلاب یک جریان مستمر و دائمی است و این را هم در آرمان و هم رفتار و رویکرد مستمر سیاسی می داند به این معنی که عملا ممکن است که انقلاب یک حرکت مستمراست و قانون را به عنوان یک چارچوب برنتابند و آن را یک عامل راکد کننده انقلاب می داند و درهر زمانی که به یک نتیجه و تصمیمی رسید چار چوب های قانونی را نادیده می گیرد و حرکت خود را انجام می دهد، مانند حمله به سفارت خانه ها که مورد تذکر مقام معظم رهبری قرار گرفت توسط همین دیدگاه صورت گرفت و قانون مداری را نوعی محافظه کاری و حتی حرکت ضد انقلابی می داند .
این فعال رسانه ای و سیاسی اصولگرا همچنین درخصوص مدل تلفیقی انقلابی توضیح داد: این که انقلاب به عنوان مجموعه ای از آرمان ها و اهداف کلان مد نظر باشد، درعین حال شور و حرکت انقلابی که در چارچوب شعور انقلابی برای تشکیل و حفظ نظام سامان پیدا می کند، باید وجود داشته باشد، یعنی انقلابی ها نباید به بروکرات های بی خاصیتی تبدیل شوند که روز خود را شب کنند و یا حقوقی بگیرند و کاری نکنند.
محبیان ادامه داد: وقتی از مدیریت و روحیه جهادی سخن گفته می شود، منظور رهبری این نیست یک مدیر انقلابی قانون را زیر پا بگذارد؛ قانون در نظام اسلامی به عنوان یک شاخصه و قوام دهنده جامعه اسلامی باید باشد، به خصوص در نظام اسلامی که مبتنی بر قوانین شرع است و قوانین حرمتی ویژه ای دارد، بنابراین کسی که قانون را زیر پا می گذارد به این معنی نیست که انقلابی تر است و یا این که یک انقلابی تبدیل به یک باتلاق راکد شود که به حداقل ها کفایت می کند . چرا که وقتی قانون در نظام اسلامی زیر پا گذاشته شود، سبب می شود که هر کسی حرمت انقلاب اسلامی را زیر پا بگذارد و هر توصیفی در این خصوص ارائه دهد.
دیدگاه تان را بنویسید