مرتضی حاجی:
جلیلی و قالیباف پایگاه اجتماعی سال 92 را ندارند
این فعال سیاسی اصلاح طلب بیان کرده است: آقایان جلیلی و قالیباف که در سال ٩٢ با آقای روحانی رقابت کردهاند و رایشان در ٩٢ نشان داد که چقدر پایگاه اجتماعی دارند که البته من معتقدم اینها همان پایگاه اجتماعی را هم در حال حاضر ندارند و اگر دوباره در انتخابات شرکت کنند رایشان در سال ٩٦ از رایشان در سال ٩٢ کمتر خواهد شد.
اعتمادآنلاین - مرتضی حاجی در گفت و گویی بیان کرده است که نشکستن فضای امروز اقتصادی و عدم تحول در حل مشکلات امروز مردم جدیترین تهدید دولت آقای روحانی است. او در گفت و گو با روزنامه «اعتماد» گفته است: با مطرح کردن احمدینژاد تلاش میکنند عملکرد دولت روحانی را به چالش بکشند. با رسانهای کردن فعالیتهای احمدینژاد هم دارند این پروژه را عملیاتی میکنند اما اینکه کسی از آن طیف در حال حاضر شانس رایآوری در بین مردم داشته باشد تقریبا غیرممکن است.
گزیده ای از صحبت های مرتضی حاجی در ادامه می آید:
*آقای روحانی خوشبختانه محبوبیت خوبی در بین مردم دارد و برخلاف تلاشهای زیادی که میشود تا دولت را در برخی حوزهها ناکارآمد جلوه دهد، دولت ایشان به خصوص در حوزه سیاست خارجی کارآمدی خوبی از خود نشان داده است. از شواهد پیداست که میزان محبوبیت آقای روحانی نسبت به خرداد ٩٢ به مراتب بهتر است.
*انتخابات هفتم اسفند٩٤ و ١٠ اردیبهشت ٩٥ که دو مرحله انتخابات دهمین دوره مجلس برگزار شد بهترین دلیل برای محبوبیت رییس دولت است. اگر دولت موفق عمل نمیکرد یا اگر مردم نارضایتیهای جدیای از آقای روحانی و کابینه داشتند اینگونه پای صندوقهای رای حاضر نمیشدند و کاندیداهایی را انتخاب نمیکردند که همه حرفهای انتخاباتیشان کمک به دولت بود. از همین رو میبینیم که با اعلام نتایج انتخابات مجلس بیشترین کرسیهای مجلس در اختیار حامیان دولت است. تغییر ٨٠ درصدی ترکیب مجلس یعنی آنکه مردم آستینهایشان را بالا زدند تا پارلمانی همسوی با دولت تشکیل دهند و اثرات و برکاتش را در زندگی خود ببینند.
*بخش تندرو جناح راست یا همان مشهورشدگان به دلواپسان در فضای سیاسی کشور تلاش خواهند کرد تا در همه حوزهها برای دولت پشت پا بگیرند چرا که موفقیت دولت در تحقق برنامهها یعنی سقوط آزاد آنان در فضای سیاسی و تمام شدن. از همین رو کند کردن و توقف حرکت دولت مبنای فعالیت یک سال آینده مخالفان تندروی دولت روحانی خواهد بود.
*تمرکز مخالفان دولت در یک سال جاری بر اساس واقعیات امروز و مشاهدات در حوزههای فرهنگی و سیاست خارجی است. عناصر این جریان زیر سوال بردن دولت را از برنامههای اصلی و نجاتبخش خود میدانند. بر همین اساس خواهند کوشید ولو با برچسبهای ناچسب هم که شده فعالان این حوزهها را مورد اتهام قرار داده و افکار عمومی را علیه دولت تحریک و بسیج کنند.
*مردم با رایشان در انتخابات مجلس نشان دادند که موانع تحقق برنامههای دولت را میشناسند و همه تلاششان را انجام دادند تا گره مشکلات خودشان و دولت را در این انتخابات باز کنند. حالا این اتفاق افتاده و دولت میتواند با همراهی مجلس و پیگیری سیاستهای اقتصاد مقاومتی اعلام شده از سوی رهبر معظم انقلاب تلاشهای جدی خود را برای حمایت از تولیدات داخلی، ایجاد فضای کار و اشتغال ادامه دهد.
* اگر امنیت سرمایهگذاران تامین شود، میشود امیدوار بود که سرمایهگذاران سرمایههای خود را با رغبت در کشور به جریان اندازند تا تولید کالاهای ایرانی رشدی چشمگیر بگیرد و وارد رقابتی جدی با محصولات مشابه خارجی شود.
*جدای از عملکرد ضعیف تیم رسانهای دولت، نشکستن فضای امروز اقتصادی و عدم تحول در حل مشکلات امروز مردم جدیترین تهدید دولت آقای روحانی است.
*توقع و انتظار امروز مردم از دولت در حال حاضر بهبود معیشت، ایجاد اشتغال، رونق اقتصادی، کنترل تورم و احساس بهبود در وضعیت عمومی و معیشتی است. دولت باید هرچه در توان دارد را در یک سال باقیمانده از عمر خود به میدان عمل بیاورد تا هم نقشههای مخالفانش را برای زمینگیر کردن، نقش بر آب کند و هم آنکه مردم را برای بهبود اوضاعشان امیدوارتر سازد. اگر دولت نتواند در این حوزهها اقدام مقتضی و مناسبی را به انجام برساند، بهانه خوبی در دست مخالفان خواهد بود که آن را بزرگنمایی و افکار عمومی را نسبت به عملکرد دولت تحریک کنند؛ لذا جناح معتدل اصولگرایان که تعداد زیادی از آنها به مجلس راه یافتهاند به حامیان دولت پیوستهاند و تلاش میکنند که دولت را کمک کنند اما جناح تندرو همچنان بر طبل مخالفت خواهد کوبید و سعی میکنند اصولگرایانی که به حامیان دولت پیوستهاند را دوباره به سمت خود جلب کنند.
*مخالفان دولت میخواهند نیروهایی را که در این سالها از دست دادهاند و ریزشهایی که داشتهاند را با یارگیریهای جدید جبران کنند که صد البته با موفقیت دولت در سال جاری این برنامه مخالفان دولت هم خنثی خواهد شد و به نتیجهای نخواهد رسید.
*حیات و ممات مخالفان تندروی دولت وابسته به رفتارها و شعارهای پوپولیستی است. بر همین اساس این جریان در انتخابات ٩٦ بازهم با شعارهای پوپولیستی و وعدههایی در اقتصاد کلان که نه به سود کشور و نه مستضعفین جامعه است وارد انتخابات میشود تا در سایه این شعارها، توقعات از دولت را در بین افکار عمومی بالا ببرد و هم آنکه خودشان و برنامههایشان را کارآمدتر و مفیدتر جلوه دهند.
*اگر دولت موفق شود به بخش قابل توجهی از وعدههای اقتصادی خود عمل کند همانند دستاورد برجام شک نکنید که مخالفان دولت راه به جایی نخواهند برد. اگر مردم ثمرات برجام را در زندگیشان ببینند حرفهای جناح راست راهی به گوششان پیدا نخواهد کرد. مفروض به این اتفاق آقای روحانی در انتخابات ٩٦ رقیب جدیای از جناح مقابل نخواهد داشت و مردم همچنان پشت او خواهند ایستاد. اما اگر دولت اسیر جریانسازیها و جنگ روانیهای جریان روحانیستیز شود و ناموفق باشد و مردم احساس نکنند که آنچه را انتظار داشتند در آینده محقق نخواهد شد این احتمال وجود دارد که گرایش به آقای روحانی کمتر شود و افراد دیگری از جناح مقابل با وعدههایی پوپولیستی معطوف به اقتصاد کشور که حتی به سود خانوادههای ضعیف و کمدرآمد هم نیست بتوانند آرا را به سمت نامزد خود جذب کنند.
*در حال حاضر چهرهای از جناح راست نمیشناسم که در بین مردم برای کسب رای جایگاه ریاستجمهوری محبوبیت داشته باشد اما در بین اصلاحطلبان ومعتدلین شخصیتهای معتبری هستند که مردم به آنها علاقه دارند و قبولشان دارند. آقای دکتر روحانی، آقای دکتر ظریف، آقای دکتر عارف و دیگرانی هستند که مردم آنها را دوست دارند؛ از پایگاه اجتماعی خوبی برخوردار هستند و مردم کارکرد آنها را مفید و موثر برای کشور شناختهاند. دست اصلاحطلبان به هیچوجه خالی نیست و در صورت ایجاد هر نوع مشکلی ما گزینههای خوبی داریم. در حالی که اصولگرایان به خصوص به دلیل سو عملکردی که دولت قبل داشته و خاطره بدی که در اذهان از آن دولت باقی مانده است؛ تا سه دوره دیگر اگر عملکرد اصلاحطلبان قابل قبول باشد، چهرهای از اصولگرایان شانس موفقیت در انتخابات ریاستجمهوری را ندارد.
*آقای حداد عادل و دیگران نشان دادند چقدر پایگاه دارند. بعید میدانم آنها را بتوانند مجددا به صحنه بکشانند و اگر هم از چهرههای امتحان پس داده فردی را معرفی کنند، از آنها طرفی نمیتوانند ببندند. راه دیگر این است که به دنبال چهرههای جدید باشند که البته چنین فردی باید قابلیت رایآوری هم داشته باشد. به این دلیل که تندروها در اقلیت محض قرار دارند و حتی در مجلس نیز جایی ندارند، شانس چندانی برای آنها قایل نیستم.
*مطرح شدن احمدینژاد نوعی فرار به جلو است. عملکرد عجیب و غریبی که دولت پیشین داشته است با وجود درآمد کلان آنکه در طول تاریخ کشور بی سابقه بوده است. در حالیکه مردم محصولی از آن درآمد کلان ندیدند و هر روز هم یک پرونده از یک مفسده بزرگ اقتصادی در قوه قضاییه باز میشود. مطرح شدن احمدینژاد یا نزدیکان او برای کاندیداتوری ریاستجمهوری یک فرار به جلو است. از این منظر که بگویند ما همچنان هستیم و از سوی دیگر زهر فضای منفیای که علیهشان وجود دارد را کاهش دهند. بر همین اساس بعید میدانم آقای احمدینژاد در عمل وارد رقابت انتخاباتی شود، بلکه هدف اصلی این تحرکات راهحل آنان برای پوشاندن عملکردهایشان در دورهای است که صدمات و لطمات زیادی به مردم و کشور زدند.
*با مطرح کردن احمدینژاد تلاش میکنند عملکرد دولت روحانی را به چالش بکشند. با رسانهای کردن فعالیتهای احمدینژاد هم دارند این پروژه را عملیاتی میکنند اما اینکه کسی از آن طیف در حال حاضر شانس رایآوری در بین مردم داشته باشد تقریبا غیرممکن است.
*احمدینژاد سابقه روشنی در ذهن مردم از خود به جای گذاشته. مردم ایران به این راحتیها هشت سال تجریه و خاطره بد ریاستجمهوری او را فراموش نخواهند کرد.
*آقایان جلیلی و قالیباف که در سال ٩٢ با آقای روحانی رقابت کردهاند و رایشان در ٩٢ نشان داد که چقدر پایگاه اجتماعی دارند که البته من معتقدم اینها همان پایگاه اجتماعی را هم در حال حاضر ندارند و اگر دوباره در انتخابات شرکت کنند رایشان در سال ٩٦ از رایشان در سال ٩٢ کمتر خواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید