حقوقهای نجومی، کی عادی میشود؟
نخستین بار که فیش حقوقی یا دریافتی برخی مدیران بیمه مرکزی منتشر شد، یکی از سایتهای مربوط به صنعت بیمه جدولی را منتشر کرد که طی آن نسبت حقوق مدیران عامل و کارکنان بیمه را در کشورهای توسعهیافته نشان میداد، که نسبتها بسیار زیاد بود. شاید هدف از انتشار آن جدول این بود که نشان دهند همه جا همین طور است و مدیران بیمه باید حقوقهای بالا بگیرند، ولی این استدلال ایراد دارد که در ادامه دلایل آن گفته میشود.
اعتمادآنلاین-شورای نویسندگان روزنامه اعتماد در مطلبی در خصوص حقوق های نجومی می نویسد: فیشهای حقوقی که ارقام قابل توجهی در آنها درج شده، به موضوعی سیاسی و اداری تبدیل شده است. بهطوری که معاون اول رییسجمهور و رییس مجلس هم برای رسیدگی به او موضوع دستوراتی دادهاند. جالب اینکه اخبار مربوط به این نوع پرداختها وقتی که منتشر شوند، پیگیریهای بعدی آن نیز مشکلی را حل نمیکند، حتی اگر معلوم شود که آن مبلغ پرداختی حقوق نبوده است. مشکل واقعی کجاست؟
نخستین بار که فیش حقوقی یا دریافتی برخی مدیران بیمه مرکزی منتشر شد، یکی از سایتهای مربوط به صنعت بیمه جدولی را منتشر کرد که طی آن نسبت حقوق مدیران عامل و کارکنان بیمه را در کشورهای توسعهیافته نشان میداد، که نسبتها بسیار زیاد بود. شاید هدف از انتشار آن جدول این بود که نشان دهند همه جا همین طور است و مدیران بیمه باید حقوقهای بالا بگیرند، ولی این استدلال ایراد دارد که در ادامه دلایل آن گفته میشود.
چند عامل موجب این حساسیتها شده است. مهمترین مساله تفاوت یک شغل اداری و یک شغل خصوصی است. اگر مالک یک کارخانه و شرکت خصوصی، یک نفر را به عنوان مدیرعامل استخدام کند و ماهانه دهها میلیون هم به او حقوق دهد، کسی نسبت به این پرداخت اعتراضی نمیکند، چون مساله مردم نیست، مشروط بر اینکه آن فروشگاه در ساختار رقابتی فعالیت کند. البته اگر صاحبان سهام کارخانه معترض باشند، قضیه فرق خواهد کرد ولی از آنجا که افرادی را مدیرعامل میکنند که کارآمد باشند و سودآوری شرکت را زیاد کنند، اگر این مدیرعامل بتواند سود شرکت را بیشتر کند، صاحبان سهام نیز با طیب خاطر آن حقوق را میپردازند، و اگر موفقیتی نداشته باشد، فورا او را اخراج میکنند.
مشکل اصلی اینجاست که فعالیت در دولت با فعالیت در شرکتهایی که کارکرد اقتصادی دارند به کلی متفاوت است. کار دولتی در چارچوب استخدام رسمی است، فاقد هرگونه سودآوری برای نهاد یا ادارهای است که در آن انجام وظیفه میشود، حتی اگر درآمدهایی هم دارد باید به خزانه دولت واریز شود و هیچ پولی نصیب آن اداره دولتی نمیشود. اخراج از فعالیت دولتی ساده نیست. حقوق و مزایا دقیقا تعریف شده است، اختلاف دریافتها زیاد نیست. حداکثر و حداقل حقوقها به نحوی نیست که حساسیت ایجاد کند. حقوق ربط مستقیمی به کارآیی مادی ندارد. بهترین رییسجمهوران جهان که بیشترین خدمات را به کشورشان میکنند، لزوما بالاترین حقوق در کشور را نمیگیرند.
در پایان این مطلب آمده است:در مقابل مدیریت در شرکتهایی که وجه اقتصادی دارند، کاملا متفاوت است. حقوقهای پرداختی به مدیران عامل این شرکتها برحسب توافق است. به راحتی استخدام و در صورت نیاز اخراج میشوند. آنان متعهد به افزایش ارزش سهام شرکت و سود آن هستند.
*شورای نویسندگان
دیدگاه تان را بنویسید