کنعانی مقدم: اصولگرایان با طناب احمدینژاد در چاه نمیافتند
با توجه به سابقه و پیشینه در جمهوری اسلامی که اغلب ریاستجمهوری دودورهای است، به نظر میرسد که آقای روحانی اگر بتواند به شعارها و وعدههایی که داده در این یک سال اخیر عمل کند دوباره رییسجمهور خواهد شد و آرای بیشتری از دوره قبل خواهد آورد. در غیر این صورت اصولگرایان قطعا با یک کاندیدای قوی وارد صحنه خواهند شد و انتخابات از حالتی که در سال ٩٦ آقای روحانی فقط با خودش رقابت کند خارج میشود.
اعتمادآنلاین- در چنین شرایطی کسانی میتوانند در جریان اصولگرایی وارد شوند که افرادی وجیههالملت باشند و آرای مردمی را بتوانند به خود جلب کنند.جناح راست با چه شاکلهای در انتخابات ریاستجمهوری ٩٦ حضور پیدا خواهد کرد؟ اولا راهبرد آنها برای پایین آوردن دولت روحانی چیست و دوما چه گزینه مطرح و شایستهای برای رویارویی با روحانی دارند؟ حسین کنعانی مقدم، دبیرکل حزب سبز معتقد است که احتمال کاندیداتوری افرادی چون ولایتی، قالیباف و رضایی وجود دارد. او همچنین معتقد است که علی لاریجانی یکی از گزینههای مطرح جناح راست است که در صورتی که شرایط را مساعد ببیند و مطمئن باشد که از روحانی پیشی میگیرد، یکی از رقبای جدی روحانی در سال ٩٦ خواهد بود.
جدیترین گزینههای جناح راست برای انتخابات ٩٦ ریاستجمهوری چه افرادی میتوانند باشند و چه ویژگیهایی باید داشته باشند؟
با توجه به سابقه و پیشینه در جمهوری اسلامی که اغلب ریاستجمهوری دودورهای است، به نظر میرسد که آقای روحانی اگر بتواند به شعارها و وعدههایی که داده در این یک سال اخیر عمل کند دوباره رییسجمهور خواهد شد و آرای بیشتری از دوره قبل خواهد آورد. در غیر این صورت اصولگرایان قطعا با یک کاندیدای قوی وارد صحنه خواهند شد و انتخابات از حالتی که در سال ٩٦ آقای روحانی فقط با خودش رقابت کند خارج میشود. در چنین شرایطی کسانی میتوانند در جریان اصولگرایی وارد شوند که افرادی وجیههالملت باشند و آرای مردمی را بتوانند به خود جلب کنند.
چه کسانی به نظر شما میتوانند مناسب باشند؟
فردی را نمیتوان نام برد چون به هر حال ممکن است چهرههای جدیدی وارد صحنه شوند. ولی از خصوصیات آنها این است که وجیهه الملت باشند و اینکه مطالبات مردم را بتوانند بیان کنند و آرای خاکستری را به خود جلب کنند.
فکر میکنید اصولگرایان با چهرههای جدیدی وارد صحنه انتخابات میشوند یا از بین چهرههای امتحان پس داده فردی را انتخاب میکنند؟
بستگی به این دارد که در یک سال آینده چه اتفاقی بیفتد. اگر اصولگرایان بخواهند با روحانی رقابتی سنگین داشته باشند و جدی در صحنه حضور یابند با چهرههایی روی صحنه میآیند که در دورههای قبل مورد قبول مردم بوده است و آرای خوبی را به خود اختصاص دادهاند. اگر فقط بحث پر کردن صحنه رقابت مدنظر باشد، میتوانند از چهرههای جدید هم استفاده کنند.
چه افرادی هستند که توانستهاند آرای خوبی را به خود اختصاص دهند؟ احمدینژاد؟
نه. قطعا احمدینژاد نامزد اصولگرایان برای انتخابات ریاستجمهوری نخواهد بود. ممکن است شخصیتهایی مثل آقایان ولایتی یا قالیباف یا رضایی مطرح باشند. در مورد آقای لاریجانی نکتهای را بگویم. آقای لاریجانی در شرایطی وارد صحنه ریاستجمهوریخواهد شد که مطمئن باشد از آقای روحانی پیشی میگیرد.
و فکر میکنید ممکن است لاریجانی به عنوان یکی از گزینههای اصولگرایان به صحنه بیاید؟
اگر در یک سال باقی مانده آقای روحانی به وعدههای انتخاباتی خود عمل نکند یکی از رقبای جدی روحانی، لاریجانی خواهد بود.
اخیرا شاهد افزایش تحرکات آقای احمدینژاد بودهایم. از طرفی هم حرف و حدیثهایی مبنی بر احتمال کاندیداتوری آقای قاسم سلیمانی مطرح میشود. ارزیابی شما از این اخبار و تحرکات چیست؟
به نظر میرسد که طرح کردن کاندیداتوری سردار قاسم سلیمانی با توجه به نقشی که دارد بیشتر به خاطر ضربه سیاسی زدن به او است. در خود تشکیلات روحانی مهمترین رقبای روحانی وجود دارد. مثل آقای ظریف که ممکن است وارد رقابت با اصولگرایان شود. کسانی که آقای احمدینژاد را مطرح میکنند در جریان اصولگرایی نیستند. جریانهای دیگری هستند که میخواهند از آرای احمدینژاد در رقابت با روحانی بهره گیرند.
از چه لحاظ به نظر شما طرح کاندیداتوری سردار سلیمانی نوعی ضربه زدن به او است؟
به این خاطر که او مسوولیت و ماموریت ویژهای را به عهده دارد که مقابله با گروههای تروریستی و تکفیری در منطقه است. بخش مهمی از این مسوولیت به عهده او است و جریانی که به دنبال طرح این شایعه هستند به دنبال این هستند که این جنبه او را تضعیف کنند.
اگر فرض را بر این بگیریم که احمدینژاد کاندیدا شود جریان اصولگرایی در قبال این مساله چه تاکتیکی را قرار است اتخاذ کند؟
سه احتمال وجود دارد. او شخصا نامزد شود که در این حالت اگر شورای نگهبان هم او را تایید کند، بارها گفتم پس باید تعریف جدیدی از رجل سیاسی در کشور ارایه شود. آن هم اینکه رجل سیاسی کسی است که مسوولیتی را قبول میکند و بعد هم پاسخگوی هیچ کدام از اعمال خود نیست. اگر چنین شود آقای احمدینژاد از فیلتر شورای نگهبان رد میشود. بخش دوم اینکه او وارد صحنه نشود اما از شخصی بر فرض آقای جلیلی حمایت کند و آرای خود را در سبد شخص دیگری بریزد. به نظر میرسد که این روش رای آور نخواهد بود. کسی که او مطرح میکند رقیب جدی برای روحانی نمیشود. راه دیگر این است که نه خود او بیاید و نه کسی را حمایت کند اما در مسیر مقابله با آرای روحانی فعالیتهای سیاسی بخواهد انجام دهد و به دنبال این باشد که ریزش آرای روحانی اتفاق بیفتد.
رویکرد جریان اصولگرایی نسبت به کاندیداتوری احمدینژاد چگونه خواهد بود؟
به نظر میرسد که جریان اصولگرایی با طناب پوسیده او به چاه نمیخواهد بیفتد.
اصولگرایان تندرو و جریانات پایداری برای انتخابات ریاستجمهوری چه تدابیری ممکن است اتخاذ کنند؟ از آنجایی که در سال ٩٤ طیف معتدل جریان راست که مشخصا نماد آن آقای لاریجانی بود با ائتلافی که با جریان اصلاحات داشت با رویکردی که اتخاذ کرد توانست موفق شود و ریاست مجلس را هم به دست آورد. به دلیل همین اتفاقات این تجربه برای جریان پایداری ممکن است به وجود آید که در انتخابات ٩٦ با بخش میانهرو جناح راست همکاری کند و تن به ائتلاف دهد؟
من فکر میکنم بخشی از جریان راست در انتخابات آینده فعال خواهد شد که قانونگرایی، عقلانیت و طرح کردن مطالبات مردم مدنظرش باشد. هر یک از طیفهای این جریان اگر بتوانند خودی در این سه بخش نشان دهند میتوانند آرای خوبی را کسب کنند. به هر حال مردم بعد از روی کار آمدن روحانی این سه مطلب را مطالبه میکنند. اول اینکه کسانی که وارد کار میشوند. اقدام عملی برای برنامههای اقتصادی داشته باشند. دوم اینکه از عقلانیت برخوردار باشند. سوم اینکه قانونگرایی را محور کار خود بدانند و مطالبات مردم را مطرح کنند. اگر این ویژگیها در هر یک از جریانهای سیاسی وجود داشته باشد میتوانند در عرصه رقابت انتخاباتی موفقتر باشند.
مجموعا در مورد جریان تندرو و کنش آن در سال ٩٦ چه فکر میکنید؟
اگر خودشان را با این چهار مساله تطبیق ندهند در اقلیت خواهند بود.
یک سال تا انتخابات ریاستجمهوری باقی مانده است. آیتالله موحدی کرمانی اعلام کردهاند که جلسات انتخاباتی شورای اصولگرایان قرار است کارش را شروع کند. حزب موتلفه نیز اعلام کرده است که قرار است در انتخابات ریاستجمهوری کاندیدای حزبی معرفی کند، نظر شما چیست؟ چرا چنین مسائلی طرح میشوند؟
همه جریانهای سیاسی و احزاب از فرصت انتخابات ریاستجمهوری برای طرح مسائل خودشان و مطرح کردن افراد و شخصیتهای خود حداکثر استفاده را کنند. به دنبال این هستند که از این فرصت استفاده کنند اما اینکه تلاشهایی که انجام میشود لزوما منجر به پیروزی افراد مطرح شده باشد بعید میدانم. در مورد جلسات شورای ائتلاف اصولگرایی به ما به عنوان جبهه ایستادگی و حزب سبز چیزی را مطرح نکردهاند.
جریانها و گروههای سیاسی مخالف دولت در چه حوزهها و به چه اشکالی ممکن است که انتقادات خود را به دولت مطرح کنند؟
دولت روحانی با سه پدیده مواجه است. اولا مخالفان سیاسی خود، دوما مخالفانی که به عملکرد روحانی و تیمش موضعگیری دارند و سوم ناراضیها هستند. بیشترین مخالفان به عملکرد دولت هستند. این افراد در مورد عدم تطبیق شعارها و اقداماتش را هدف قرار میدهند. بخش سوم ناراضیها هستند که اگر در یک سال باقی مانده روحانی بتواند نظر ناراضیها را جلب کند مخالفان دولت تاثیری در بدنه اجتماعی او نخواهند داشت.
مشکلات دولت روحانی را در سال جاری چطور دستهبندی میکنید؟
در بخشهای مختلف اظهارنظرهای مختلفی میتوان داشت. در بخش سیاست خارجی نقاط قوت و همچنین نقاط ضعفی وجود داشته است. در حوزه سیاست داخلی اقدامات روحانی قابل بحث است. همچنین او در بخش اقتصادی بیشترین انتقادات را خواهد دید. چهار سالی که او ریاستجمهوری را برعهده داشته چالشهای جدی داشته است و مشکلات سختی را پشت سر گذاشته است. کارنامه عملکرد او تاثیر زیادی در آرای مردم در سال ٩٦ نسبت به او خواهد داشت.
دیدگاه تان را بنویسید