غلامرضا مصباحی مقدم:
ما بخیل نیستیم، گاهی قدرت دست اصلاح طلبان است
سخنگوی جامعه روحانیت مبارز گفت: تندروی ها قطعا همیشه نا مطلوب است. ما در جریان اصلاحات نیز شاهد تندروی هایی بودیم که سرنوشت انتخابات 88 را که میبایست حماسه ای بزرگ تلقی میشد به یک فتنه بزرگ تبدیل کرد. ما شاهد بودیم تندروی ها در جریان اصلاحات و در مجلس ششم موجب شد به یکباره میدان را به رقیب واگذار کنند که اصلا به مصلحت کشور نبود و خود را در یک بایکوت سیاسی قرار دادند. اکنون نیز تندروی ها در هر دو جریان اصولگرا و اصلاحطلب زیان بار است.
اعتمادآنلاین - غلامرضا مصباحی مقدم سخنگوی جامعه روحانیت مبارز در گفت و گویی بیان کرده است که اینطور نیست که شرایط آقای روحانی شرایطی باشد که مورد اقبال اصولگرایان قرار نگیرد و محتمل است مجموعه اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری از ایشان حمایت کند و اگر گزینه بهتری نداشته باشیم حتما وارد گفتگو با ایشان خواهیم شد. من این موضوع را نفی نمیکنم اما اگر شرایط اقتضا کند و کسی به میدان رقابت با آقای روحانی بیاید، حتما باید به گونه ای باشد که همه اصولگرایان پشت او باشند که اگر این اتفاق بیفتد برنده انتخابات خواهیم بود. او در گفت و گو با خبرآنلاین گفته است: اصلاح طلبان ترجیح میدهند به حمایت از روحانی در انتخابات بعد ادامه دهند. چرا که در سایه ریاست جمهوری آقای روحانی آنها بهتر میدان فعالیت سیاسی پیدا میکنند.
گزیده ای از صحبت های سخنگوی جامعه روحانیت مبارز در ادامه می آید:
*نمیخواهم بگویم مجلس، مجلسی تمام اصولگرا مانند مجالس هفتم تا نهم است، اما وزن اصولگرایان وزن قابل توجهی است.
*یکسال قبل گفته بودم که ما اصلا نگران نیستیم که اصلاح طلبان مجلس را بگیرند. گاهی آنها قدرت را به دست گیرند گاهی اصولگرایان. ما که بخیل نیستیم.
*ترکیب هیئت رییسه نیز نشان داد که مجلس دهم با اکثریت اصولگرا شکل گرفت، در عین حال پیروز انتخابات در مجلس خبرگان نیز اصولگرایان بودند و اصلاح طلبان به همان کسانی اقبال نشان دادند که غالبا مدنظر اصولگرایان بودند. انتخابات هیئت رییسه خبرگان نشان دهنده پر رنگ بودن نگاه اصولگرایی در مدیریت مجلس خبرگان است.
*فراکسیون اقلیت که فراکسیون امید به حساب می آید فراکسیونی قوی خواهد بود؛ چرا که عضویت حداقل 103 نفر در این مجموعه نشان دهنده قوت و تاثیرگذاری اصلاح طلبان است.
* در مقابل در انتخابات 7 اسفند اصلاح طلبان توانستند همه کسانی را که حامی اصولگرایان نیستند به نفع خود پای صندوق رای بیاورند و تلگرام و فضای شبکه های اجتماعی تا روز رای گیری به کمک اصلاح طلبان آمد و حدود 30 درصد به حامیان آنها افزوده شد و افرادی به صحنه آمدند که تا کنون در هیچ انتخاباتی شرکت نکرده بودند و نهایتا همه چیز به نفع آنها شد.
ما این بی انگیزگی را در بخشی از مردم در زمان تبلیغات انتخاباتی میدیدیم و هر چه میگفتیم کار اجرایی کشور، دست مجلس نیست، گوششان بدهکار نبود! چون آنها فرقی بین مجلس و دولت نمیگذارند و مجلس و دولت را از مظاهر حاکمیت میدانند و میگویند شما دولتمردان کاری برای بهتر شدن زندگی ما، بهبود فضای کسب و کار و اشتغال جوانان ما نکردید و نتیجه این شد که نهایتا انگیزه قوی برای مشارکت پیدا نکردند و در نتیجه تعداد آرای خالص جریان اصولگرا کاهش پیدا کرد.
*اصلاح طلبان ترجیح میدهند به حمایت از روحانی در انتخابات بعد ادامه دهند. چرا که در سایه ریاست جمهوری آقای روحانی آنها بهتر میدان فعالیت سیاسی پیدا میکنند.
*با وجود ائتلاف نیز احتمال پیروزی رقیب در تهران را میدادیم. وقتی هم که لیست تهیه شد، اینطور نبود که شورای ائتلاف آن لیست را بهترین اتفاق بداند. اما چیزی بود که ممکن بود به آن دست پیدا کنیم. چه بسا میشد لیست بهتری بسته شود؛ اما ائتلاف را از دست میدادیم. پس ما قبول کردیم ائتلاف باشد و برای اینکه ائتلاف باشد، پذیرفتیم وزن کسانی که در این ائتلاف هستند، خیلی هم بالانس نباشد و به نفع بخشی از جریان اصولگرا تمام شود.
*گاهی نیز باخت برای ما رقم میخورد. بالاخره سه دوره مجلس شورای اسلامی تقریبا به طور کامل در اختیار اصولگرایان بود و نوبتی هم باشد باید اصلاح طلبان به میدان آمده و کرسی های بیشتری به خود اختصاص میدادند.
*اگر آقای لاریجانی به ائتلاف میپیوست ترکیب ائتلاف آن چیزی نمیشد که تحقق یافت. نیامدن ایشان بستر را برای اینکه وزن جریان و طیف مقابل ایشان سنگین تر شود، فراهم کرد. پس اینطور نیست که بگوییم آقای لاریجانی نیامدند، چون مجموعه ائتلاف ایشان را قبول نداشتند، بلکه نیامدنشان به این مسئله کمک کرد که نکته قابل توجهی است.
*مجموعه شرایط شامل دعوت مقام معظم رهبری و نقش لیدر اصلاحات از طریق فضای مجازی و شبکه های اجتماعی و فراخوان ایشان در رای دادن کامل به لیست امید میشود که قطعا اثرگذار بوده و ما این قسمت را پیش بینی نمیکردیم.
*ما پیش بینی نمیکردیم در روز پنجشنبه و جمعه که هرگونه تبلیغات کاملا ممنوع بود، فضای مجازی برای تبلیغات مفتوح باشد و طیف اصلاحات توانست به خوبی از این فضا استفاده کند. در حالی که اصولگرایان نتوانستند از این فضا خیلی استفاده کنند. مجموعه این شرایط ایجاب کرد که اصلاح طلبان برنده انتخابات در تهران باشند. بنابراین به این معنا نیست که لیست تهیه شده توسط اصولگرایان لیستی برای رای نیاوردن بوده و من این را قبول ندارم.
*اکنون نمیتوان داوری کرد چرا که جریان اصولگرا هنوز به طور جدی درباره انتخابات ریاست جمهوری به گفت و گو نپرداخته است. اما پیش بینی من این است ائتلافی که برای انتخابات مجلس شکل گرفته، میتواند به صورت گسترده و قویتر برای انتخابات ریاست جمهوری نیز شکل بگیرد و اگر این ائتلاف بتواند برای آن انتخابات اصلاح و تعدیلی نیز در خود شکل دهد قطعا میتواند تاثیرگذار باشد. تصور میکنم این مجموعه مجددا دور هم جمع خواهد شد و گفت و گو خواهد کرد و راهکارهایی را دنبال میکند تا در انتخابات های آینده ریاست جمهوری، مجلس بعدی و انتخابات شورای شهر موثر باشند.
*من ترجیح میدهم کسی نیاید و بگوید من کاندیدا هستم. اگر کسی بگوید من کاندیدا هستم در مقابل افراد دیگر نیز بلند شده و میگویند ما هم کاندیدا هستیم و این به معنای گام گذاشتن به میدانی است که دیگر قابل کنترل نیست. آنچه را من میپسندم این است که هرکس در خود شایستگی لازم را برای کاندیداتوری میبیند با احزاب و شخصیت های به نام اصولگرا موضوع را در میان بگذارد و اعلام آمادگی کند و ترجیح را بر این بگذارد که مجموعه به چه نتیجه ای میرسد. به این شکل ائتلاف میتواند به شخص واحدی دست پیدا کند. قبل از اینکه هرکس به میدان آمده وبگوید بعدا کنار میروم. چون دیگر کنار نمیرود و تجربه انتخابات گذشته این موضوع را ثابت کرده است.
*اینطور نیست که شرایط آقای روحانی شرایطی باشد که مورد اقبال اصولگرایان قرار نگیرد و محتمل است مجموعه اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری از ایشان حمایت کند و اگر گزینه بهتری نداشته باشیم حتما وارد گفتگو با ایشان خواهیم شد. من این موضوع را نفی نمیکنم اما اگر شرایط اقتضا کند و کسی به میدان رقابت با آقای روحانی بیاید، حتما باید به گونه ای باشد که همه اصولگرایان پشت او باشند که اگر این اتفاق بیفتد برنده انتخابات خواهیم بود.
*تندروی ها قطعا همیشه نا مطلوب است. ما در جریان اصلاحات نیز شاهد تندروی هایی بودیم که سرنوشت انتخابات 88 را که میبایست حماسه ای بزرگ تلقی میشد به یک فتنه بزرگ تبدیل کرد. ما شاهد بودیم تندروی ها در جریان اصلاحات و در مجلس ششم موجب شد به یکباره میدان را به رقیب واگذار کنند که اصلا به مصلحت کشور نبود و خود را در یک بایکوت سیاسی قرار دادند. اکنون نیز تندروی ها در هر دو جریان اصولگرا و اصلاحطلب زیان بار است. خوشبختانه شرایط سیاسی شرایطی نیست که تندرو های جریان اصلاحات خیلی خودنمایی کنند اما پاره ای از گفت وگوها و مصاحبه ها نشان میدهد این جریان دنبال یک فضای سیاسی و اجتماعی متناسب است تا دو مرتبه تندروی خود را ابراز کنند.
*اگر اصلاح طلبان عقلایی تر عمل میکردند چه بسا در انتخابات 92 میرحسن موسوی رییس جمهور می شد و آنوقت اصلاح طلبان میتوانستند با عقلایی عمل کردن هم مجلس و هم ریاست جمهوری را داشته باشند.
*مجلس دهم اگر مطابق مصالح کلی نظام و رهنمودهای مقام معظم رهبری و در جهت منافع ومصالح ملی قدم بردارد بهترین و اثرگذارترین کار را برای کشور انجام داده است. در عین حال حمایت و کمک به دولت از ضرورت های اجتناب ناپذیر است البته هرگز به معنای نفی استقلال برای مجلس نیست و روحیه تابعیت محض از دولت، مجلس را ضعیف می کند . مجلس منفعل به درد نمیخورد. مجلس باید شجاع، کارآمد، مطالبه گر و پرسشگر باشد و این مجلس نباید هیچ یک از شاخص های منفی که در گذشته و در مجلس ششم اتفاق افتاده را دنبال کند.
*اگر این مجلس به دنبال ایجاد فضایی برای ایجاد رفع حصر از کسانی باشد که به نظام ظلم کردند، بداند که نقطه منفی جدی در عملکردش خواهد بود. ولو اینکه این مطالبه، مطالبه بخشی از نمایندگان مجلس باشد، در قلمرو تصمیمات مجلس نیست. چرا که قدم برداشتن در این راستا ایجاد چالش درون نظام است و بدانند این موضوع از خط قرمزهای نظام است.
دیدگاه تان را بنویسید