محسن صفایی فراهانی مطرح کرد:
در دوران بعد از انقلاب پوپولیسم با شدت و ضعف قدرت نمایی کرده است
این فعال سیاسی اصلاح طلب گفت: وظیفه همه است که برای پیشرفت کشور بدون نظرتنگی تلاش کنند، توقع نمیرود که اگر کسی آمادگی برای کمک ندارد به دنبال پشت پا زدن به بقیه باشد، این غیر اخلاقی نیست خیانت است.
گزیده ای از صحبت های صفاییفراهانی در ادامه می آید:
*کشورهای جهان سوم عموما بستر مناسبی برای حرکتهای پوپولیستی حکومتها هستند و فرار از پوپولیسم زمانی امکانپذیر خواهد بود که رشد فکری و آگاهی مردم نسبت به حقوقشان در جامعه بهطور نسبی افزایش یابد، پس احتمال اینکه همیشه پوپولیسم بتواند از فضای موجود طبقات محروم جامعه استفاده کند و با شعارهای توخالی ولی جاذب، انگیزه لازم برای مردم این قشرها را فراهم کند وجود دارد؛ این یک واقعیت است که نمیتوان از آن فرار کرد.
*ایران یکی از بالاترین ریسکهای سرمایهگذاری در جهان را دارد. متاسفانه جایگاه کشور ما در رتبهبندیهای بینالمللی به حدود هفت تنزل کرده است و شاید چهار یا پنج کشور جهان در این جایگاه در کنار ما باشند، این در حالی است که ایران در زمان دولت اصلاحات به رتبه زیر چهار رسیده بود و امید کسب رتبه سه را داشتند و سقوط یکباره، به رتبه هفت ورود و سرمایهگذاری شرکتها و بانکهای بزرگ خارجی را در کشور دچار مشکل میکند، این یکی از مسائلی است که دولت باید تلاش گسترده کند تا پایان سال ١٣٩٥ بتواند دوباره به رتبه ٤ در ریسک سرمایهگذاری دست پیدا کند، در آن صورت دولت، توفیق بزرگی کسب کرده است، چرا که این اتفاق میتواند بستر مناسب برای حرکتهای اقتصادی جدید را فراهم کند.
*متاسفانه سوء مدیریتهای گذشته باعث تحمیل این شرایط به کشور شد که ریسک سرمایهگذاری در ایران روز به روز نزول کند، آنهایی که امروز از دولت حاضر انتقاد میکنند که چرا پس از برجام بانکها و سرمایهگذاران به ایران نمیآیند و جنجال میکنند، خودشان در ایجاد این شرایط بد برای کشور بیش از هر کسی باید پاسخگو باشند.
*دولت، قوههای قضاییه و مقننه ارکان یک حکومت هستند برای اینکه جامعه بتواند در یک ثبات نسبی زندگی و کار کند هر کدام از این قوا در جایگاه خود باید بردارهای خود را با هم همسو کنند تا عملا این اقدام به ثبات کشور منتهی شود و زمینه برای توسعه به وجود آید.
*مجلس آینده دو جناح بیشتر ندارد؛ کسانی که میخواهند برجام به نتیجه برسد و کشور وارد مدار جدیدی شود و عدهای که با آن مخالفند و علاقهمند به فضای مه آلود ! البته برجام یک نقطه شروع است برای حرکت کردن.
*مخالفان برجام در این میان منافع خود را در گلآلود کردن آب میبینند و سعی دارند با اقدامات خود همواره چه در داخل و چه در خارج مرزها برای کشور تشنج ایجاد کنند و اگر زورشان نرسید که کشور را در تحریم نگه دارند خطر تیغ تحریم را همواره بر سر این ملت بالا ببرند تا منافع آنها که حاصل از تحریم است با خطر کمتری مواجه شود.
*حرفهای من متاسفانه در مورد دولتهای نهم و دهم حرفهای تلخی است. از دید من هم این دولت نه تنها بزرگترین فرصت اقتصادی ایران را از بین برد بلکه تا توانست برای کشور تعهدات بدون منبع ایجاد کرد و به لحاظ اخلاقی نیز جامعه را به پایینترین سطح نزول داد. فرصت طلایی بود که از دست رفت، این فرصتها هر صد سال یک بار شاید برای ملتی به وجود آید، فرصت سالهای ١٣٩٢-١٣٨٣ مقطعی بود که همهچیز به نفع ایران بود. به لحاظ ژئوپولتیک، طالبان در افغانستان و صدام در عراق از بین رفته بودند و با کشورهای جنوب خلیج فارس هم به تعامل خوبی رسیده بود. بستر مناسبی برای تعامل با قدرتهای جهانی فراهم شده بود بهطوری که در اواخر دولت هشتم مقام رهبری مطالبی نزدیک به این مضمون فرمودند، همه شرایط برای یک حرکت بزرگ فراهم شده است.
*متاسفانه دایره این ضررها به مسائل مادی محدود نماند و مهمتر از آن مساله سقوط اخلاقی جامعه در این دوران بود. بیاعتمادی، فریب، فساد مالی و کلاهبرداری در این دوران به اوج خود رسید، آن هم در کشوری که اداره آن بر پایه ایدئولوژی اسلامی است، دولتی با فسادهایی گسترده به وجود آوردند که به بنیانهای اخلاقی جامعه صدمه بسیار سنگینی وارد کرد، کاش آن پولهای هنگفت را در جایی ذخیره میکردند و هزینهاش نمیکردند چون لطمههایی که هزینه کردن آن پولها به کشور زد و ناامنیای که در جامعه ایجاد کرد تا چند نسل بعد حتی با تلاش بسیار هم، از بین نخواهد رفت.
*نباید فکر کنیم دولت امریکا فقط دشمن ما است و بقیه کشورها دوست هستند، اینطور نیست، همه کشورها به دنبال منافع خود هستند برای مثال اگر امروز روسیه هم به سوریه کمکی میکند در واقع به دنبال منافع خود در مدیترانه است و مشکلش بودن یا نبودن آقای اسد نیست، مشکلش حفظ پایگاههای خود در این منطقه است چون تنها پایگاه روسیه در مدیترانه در سوریه واقع شده. اگر دولت اسد برود ممکن است دیگر اجازه داشتن پایگاه در آنجا را به روسیه ندهند ضمن اینکه روسیه به دنبال حل مساله کریمه، موضوع سوریه را در سبد معامله دارد! پس ما هم با همین نگاه باید ضمن حفظ منافع ملی ولی با رویکرد تعاملی پیش برویم و در همه دنیا با چشم باز و هوشیار حرکت کنیم.
*کشورهای جهان سوم عموما بستر مناسبی برای حرکتهای پوپولیستی حکومتها هستند و فرار از پوپولیسم زمانی امکانپذیر خواهد بود که رشد فکری و آگاهی مردم نسبت به حقوقشان در جامعه بهطور نسبی افزایش یابد، پس احتمال اینکه همیشه پوپولیسم بتواند از فضای موجود طبقات محروم جامعه استفاده کند و با شعارهای توخالی ولی جاذب، انگیزه لازم برای مردم این قشرها را فراهم کند وجود دارد؛ این یک واقعیت است که نمیتوان از آن فرار کرد.
*در دوران بعد از پیروزی انقلاب هم در ادوار مختلف، پوپولیسم و به روشهای گوناگون با شدت و ضعف قدرت نمایی کرده است، اما عملکرد طبقات شهری ایران به خصوص در شهرهای بزرگ طی چهار سال گذشته و در انتخابات سال ١٣٩٢ و همچنین انتخابات سال١٣٩٤ نشان داد که مردم به صورت نسبی از یک بینش بالاتری برخوردار شدهاند و طبقه شهری یک نگاه ویژه نسبت به مسائلی که در کشور میگذرد، دارد. نوع رای آنها در انتخابات و انتخاب افرادی که شناخت کمی از آنها وجود داشت اما توسط این طبقه انتخاب شد نشان میدهد که طبقه شهری از یک دیدگاه بالاتری نسبت به حقوق خود برخوردار شده است که این جای امیدواری دارد و میتوان گفت نسبت به گذشته فضای عمومی کشور برای نفوذ پوپولیسم کمی دشوار شده است.
*ایران یکی از بالاترین ریسکهای سرمایهگذاری در جهان را دارد. متاسفانه جایگاه کشور ما در رتبهبندیهای بینالمللی به حدود هفت تنزل کرده است و شاید چهار یا پنج کشور جهان در این جایگاه در کنار ما باشند، این در حالی است که ایران در زمان دولت اصلاحات به رتبه زیر چهار رسیده بود و امید کسب رتبه سه را داشتند و سقوط یکباره، به رتبه هفت ورود و سرمایهگذاری شرکتها و بانکهای بزرگ خارجی را در کشور دچار مشکل میکند، این یکی از مسائلی است که دولت باید تلاش گسترده کند تا پایان سال ١٣٩٥ بتواند دوباره به رتبه ٤ در ریسک سرمایهگذاری دست پیدا کند، در آن صورت دولت، توفیق بزرگی کسب کرده است، چرا که این اتفاق میتواند بستر مناسب برای حرکتهای اقتصادی جدید را فراهم کند.
*متاسفانه سوء مدیریتهای گذشته باعث تحمیل این شرایط به کشور شد که ریسک سرمایهگذاری در ایران روز به روز نزول کند، آنهایی که امروز از دولت حاضر انتقاد میکنند که چرا پس از برجام بانکها و سرمایهگذاران به ایران نمیآیند و جنجال میکنند، خودشان در ایجاد این شرایط بد برای کشور بیش از هر کسی باید پاسخگو باشند.
*اقتصاد و شرایط اجتماعی- فرهنگی ایران در دوره دولتهای نهم و دهم صدمههای بسیار سنگین و جبرانناپذیری را متحمل شده که جبران و بازگشت از آن وضعیت کار بسیار حجیم، سنگین و طاقت فرسایی است. جامعه این را کاملا درک کرده است.
*دولت آقای روحانی توفیقات نسبی در زمینه کاهش ایرانهراسی و همچنین تعاملات بینالمللی داشته که از جمله آنها میتوان به رفت و آمدهای دیپلماتیکی مثل سفر روسای جمهور روسیه، چین، کره جنوبی، سوییس و نخست وزیر ایتالیا به ایران بعد از سالها و سفر روحانی به ایتالیا و فرانسه و انجام توافقهای بسیار خوب با آنها اشاره کرد.
*وظیفه همه است که برای پیشرفت کشور بدون نظرتنگی تلاش کنند، توقع نمیرود که اگر کسی آمادگی برای کمک ندارد به دنبال پشت پا زدن به بقیه باشد، این غیر اخلاقی نیست خیانت است.
*نیاز به ثبات یک نیاز همیشگی برای توسعه است. ما نمیتوانیم از یک رفتار متشنج، انتظار توسعه داشته باشیم. برای توسعه باید از حداقل ثبات نسبی که بیانکننده پیشبینی ریسکهای قابل قبول است، برخوردار بود.
*دولت، قوههای قضاییه و مقننه ارکان یک حکومت هستند برای اینکه جامعه بتواند در یک ثبات نسبی زندگی و کار کند هر کدام از این قوا در جایگاه خود باید بردارهای خود را با هم همسو کنند تا عملا این اقدام به ثبات کشور منتهی شود و زمینه برای توسعه به وجود آید.
*مطمئن باشید اگر کشور رشد اقتصادی دهه ٤٠ شمسی را که در سالهای ١٣٤٢ تا ١٣٥٣ با آن مواجه بود با ثبات و تا امروز ادامه میداد، از بسیاری از کشورهای درجه دوم اروپایی و کشوری مانند کره جنوبی جلوتر بودیم.
*بدیهی است هرچقدر کشور، مجلس، دولت، قوه قضاییه و نیروهای مسلح داناتر، تواناتر و قدرتمندتری داشته باشد در رسیدن به رشدهای اقتصادی بالا موفقتر خواهد بود. در دورههایی از تاریخ کشور که این شرایط فراهم بود، حتی با وجود درآمد نفتی بسیار کمتر از شرایط موجود کشور به رشدهای بیش از ٨درصد نیز دست پیدا کرد.
*مجلس آینده دو جناح بیشتر ندارد؛ کسانی که میخواهند برجام به نتیجه برسد و کشور وارد مدار جدیدی شود و عدهای که با آن مخالفند و علاقهمند به فضای مه آلود ! البته برجام یک نقطه شروع است برای حرکت کردن.
*مخالفان برجام در این میان منافع خود را در گلآلود کردن آب میبینند و سعی دارند با اقدامات خود همواره چه در داخل و چه در خارج مرزها برای کشور تشنج ایجاد کنند و اگر زورشان نرسید که کشور را در تحریم نگه دارند خطر تیغ تحریم را همواره بر سر این ملت بالا ببرند تا منافع آنها که حاصل از تحریم است با خطر کمتری مواجه شود.
*حرفهای من متاسفانه در مورد دولتهای نهم و دهم حرفهای تلخی است. از دید من هم این دولت نه تنها بزرگترین فرصت اقتصادی ایران را از بین برد بلکه تا توانست برای کشور تعهدات بدون منبع ایجاد کرد و به لحاظ اخلاقی نیز جامعه را به پایینترین سطح نزول داد. فرصت طلایی بود که از دست رفت، این فرصتها هر صد سال یک بار شاید برای ملتی به وجود آید، فرصت سالهای ١٣٩٢-١٣٨٣ مقطعی بود که همهچیز به نفع ایران بود. به لحاظ ژئوپولتیک، طالبان در افغانستان و صدام در عراق از بین رفته بودند و با کشورهای جنوب خلیج فارس هم به تعامل خوبی رسیده بود. بستر مناسبی برای تعامل با قدرتهای جهانی فراهم شده بود بهطوری که در اواخر دولت هشتم مقام رهبری مطالبی نزدیک به این مضمون فرمودند، همه شرایط برای یک حرکت بزرگ فراهم شده است.
*متاسفانه دایره این ضررها به مسائل مادی محدود نماند و مهمتر از آن مساله سقوط اخلاقی جامعه در این دوران بود. بیاعتمادی، فریب، فساد مالی و کلاهبرداری در این دوران به اوج خود رسید، آن هم در کشوری که اداره آن بر پایه ایدئولوژی اسلامی است، دولتی با فسادهایی گسترده به وجود آوردند که به بنیانهای اخلاقی جامعه صدمه بسیار سنگینی وارد کرد، کاش آن پولهای هنگفت را در جایی ذخیره میکردند و هزینهاش نمیکردند چون لطمههایی که هزینه کردن آن پولها به کشور زد و ناامنیای که در جامعه ایجاد کرد تا چند نسل بعد حتی با تلاش بسیار هم، از بین نخواهد رفت.
*نباید فکر کنیم دولت امریکا فقط دشمن ما است و بقیه کشورها دوست هستند، اینطور نیست، همه کشورها به دنبال منافع خود هستند برای مثال اگر امروز روسیه هم به سوریه کمکی میکند در واقع به دنبال منافع خود در مدیترانه است و مشکلش بودن یا نبودن آقای اسد نیست، مشکلش حفظ پایگاههای خود در این منطقه است چون تنها پایگاه روسیه در مدیترانه در سوریه واقع شده. اگر دولت اسد برود ممکن است دیگر اجازه داشتن پایگاه در آنجا را به روسیه ندهند ضمن اینکه روسیه به دنبال حل مساله کریمه، موضوع سوریه را در سبد معامله دارد! پس ما هم با همین نگاه باید ضمن حفظ منافع ملی ولی با رویکرد تعاملی پیش برویم و در همه دنیا با چشم باز و هوشیار حرکت کنیم.
دیدگاه تان را بنویسید