١٠٣ اصلاحطلب واقعی مجلس دهم
نباید هدف اولیه اصلاحطلبان از شرکت در انتخابات هفتم اسفند را به فراموشی بسپاریم. اصلاحطلبان با هدف تشکیل مجلسی معتدل پا به عرصه رقابت گذاشتند. مجلسی بدون حضور افرادی که در مقابل دولت کارشکنی میکردند و اجازه نمیدادند تا دولت برنامههایش را عملی کند و به سوی تحقق وعدههایش پیش رود.
اعتمادآنلاین- عبدالله رمضانزاده در یادداشتی برای اعتماد نوشت: انتخاب دیروز هیات رییسه مجلس دهم برای برخی سوالات و ابهاماتی را در مورد ترکیب آرا به وجود آورده. در واقع سوال اصلی اینجاست که در حالی که فراکسیون امید گفته میشد اکثریت مجلس را با ١٥٨ عضو دارد پس چگونه بود که علی لاریجانی توانست بیشترین آرا را به دست بیاورد و برای سومین دور بر کرسی ریاست تکیه بزند؟ به باور من برای پرداختن به این موضوع ابتدا باید به کمی عقبتر بازگردیم و شرایط پیش از انتخابات را به یاد بیاوریم تا ببینیم ما در چه شرایطی به این لیست رسیدیم. شرایط پیش از انتخابات و ردصلاحیتهای گسترده سبب شد تا اصلاحطلبان مسیر ائتلاف را در پیش بگیرند تا بتوانند مخالفان دولت در مجلس را به حاشیه برانند.
از همینرو بود که ائتلاف میان اصلاحطلبان، حامیان دولت و اصولگرایان معتدل صورت گرفت. طبیعی است که در چنین شرایطی که اصلاحطلبان در آن قرار داشتند، ناچار بودند که برخی از چهرهها و افراد را به ناچار در لیست خود قرار دهند. بنابراین نباید چنین انتظاری را به وجود آورد که تمام افراد لیست امید مواضعشان با فراکسیون امید برابر باشد.
در این ائتلاف بسیاری از چهرههای اصولگرای معتدل هم حضور داشتند و طبیعی بود که رای آنها در انتخابات هیاترییسه به نفع آقای لاریجانی و اصولگرایان باشد تا به نفع آقای عارف و اصلاحطلبان، ضمن اینکه معمولا انتخابات هیاترییسه و به ویژه رییس مجلس برخی پیچیدگیهای خودش را دارد و در این روند گاهی اظهارنظرهای خارج از مجلس و برخی لابیهای خاص هم در آن تاثیرگذار هستند و بر همین اساس داشتن این انتظار که همه افراد لیست امید مانند فراکسیون امید عمل کنند انتظار بیهودهای است.
با همه اینها اما این هم دلیل نمیشود که این افراد در برخی پیچهای مهمی که مجلس دهم در پیش دارد در کنار فراکسیون امید نایستند. یک سال آینده برای همه سال مهمی خواهد بود چرا که خرداد سال آینده به انتخابات ریاستجمهوری ختم خواهد شد و مخالفان دولت بیشک دست روی دست نخواهند گذاشت و فعالیتهایی را علیه دولت سازماندهی خواهند کرد تا دولت را زیر فشار بگذارند و به اعتقاد من در چنین شرایطی تمام افراد لیست امید بیشک همگام با فراکسیون امید عمل خواهند کرد.
نکته دیگری که توجه به آن مهم و خالی از لطف نخواهد بود، این است که عدد ١٠٣ که تعداد آرای آقای عارف است برای اصلاحطلبان یک معنای مهم دارد چرا که این عدد تعداد اصلاحطلبان واقعی مجلس است که همگی خود را متعهد به فراکسیون میدانند. این موضوع نشانگر این است که اصلاحطلبان توانستند یک فراکسیون قوی با ١٠٣ نیروی پای کار و متعهد تشکیل دهند. به باور من فراکسیون امید میتواند بسیار اثربخش در مجلس حاضر شود و حتی قویتر از فراکسیون مشارکت در مجلس ششم عمل کند.
نکته آخر اما این است که نباید هدف اولیه اصلاحطلبان از شرکت در انتخابات هفتم اسفند را به فراموشی بسپاریم. اصلاحطلبان با هدف تشکیل مجلسی معتدل پا به عرصه رقابت گذاشتند. مجلسی بدون حضور افرادی که در مقابل دولت کارشکنی میکردند و اجازه نمیدادند تا دولت برنامههایش را عملی کند و به سوی تحقق وعدههایش پیش رود.
این هدف به بهترین شکل در مجلس دهم محقق شد و تندروها به حاشیه رانده شدند. با این حساب انتخاب آقای لاریجانی به عنوان رییس مجلس ضربهای به هدف اصلی اصلاحطلبان در هفت اسفند نزده است و با خیالی آسوده میتوان گفت هیچ اتفاق خاصی نیفتاده و جای هیچ نگرانی نیست. این مساله کاملا قابل پیشبینی بود. امروز دیگر وقت کار منسجم تشکیلاتی در مجلس است تا فراکسیون امید با ١٠٣ عضو کاملا متعهد مطالبات مردم را پیگیری کند.
*عبدالله رمضانزاده، سخنگوی دولت اصلاحات/اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید