*واقعیت این است که ما در اسفندماه پیش بینی یک چنین رفتاری را در انتخابات اسفند از سوی جامعه نداشتیم. فعالان سیاسی به خوبی می دانند که با توجه به اخباری که در رابطه با رد صلاحیت های گسترده به ما می رسید پیش بینی چنین نتیجه ای سخت بود. در آن روزها من یکی از وزرای دولت یازدهم را ملاقات کردم . آن وزیر هم نسبت به نتیجه انتخابات نا امید بود. آن وزیر با توجه به اطلاعاتی که داشت مدعی بود که برنامه ای برای بستن دست روحانی در جریان انتخابات و تلاش گسترده ای برای حذف حامیان در جریان است. آن چنان که آن وزیر بازگو می کرد برنامه این بود که قرار است مجلسی تشکیل شود که رویکرد تندتری نسبت به دولت یازدهم اتخاذ کند. در آستانه انتخابات همگان به صورت عینی دیدند که نگرانی ها کاملا درست بود. چند ماه بعد، شورای نگهبان دست به رد صلاحیت گسترده نیروهای سیاسی زد که تا امروز در تاریخ انقلاب اسلامی مشابه آن را سراغ نداشتیم. هر چند در نهایت اتفاقی که افتاد؛ برخلاف انتظار مخالفان دولت بود.
*رای مردم همگان را شگفت زده کرد. می توانم ادعا کنم آنچه در این دوره از انتخابات دیدیم تلاش رقیب، با تمام توان برای تشکیل مجلسی باب میل خود بود. مخالفان دولت هر آنچه داشتند به صحنه آوردند تا مجلسی تشکیل شود که مقابل دولت یازدهم بایستد.
*صدا و سیما از ماه ها قبل از انتخابات، برنامه های متنوعی بر علیه اصلاح طلبان و همچنین ناکارآمد جلوه دادن دولت به اجرا گذاشت. رد صلاحیت های گسترده اکثر چهره های اصلاح طلب و نزدیک به دولت و حتی اعتدال گرا یکی دیگر از این تلاش ها بود. موضوع دیگر فضای تبلیغاتی عجیب و غریبی بود که در سطح شهر و رسانه ها به وجود آمد. آنقدر حجم تبلیغات اصول گرایان در سطح شهر زیاد بود که واکنش شهروندان را به همراه داشت. از سوی دیگر صدا و سیما با برنامه های مختلفی که از چند ماه قبل تدارک دیده بود و این برنامه ریزی ها در آستانه انتخابات به اوج خود رسید شب پیش از انتخابات صحنه هایی از مجلس ششم را به تصویر کشید که هدف آن نا امید کردن مردم از حضور در انتخابات و رای به اصلاح طلبان بود. اما علی رغم تبلیغات منفی تریبون های رسمی مانند صداو سیما و برخی از تریبون های نماز جمعه، مردم در انتخابات هفتم اسفند حامیان دولت و اصلاح طلبان را برگزیدند.
*اصلاح طلبان هیچ برنامه تبلیغاتی برای مظلوم نمایی نداشتند. واقعیت تلخ انتخابات در دوره اخیر این بود که رقیب منابع میلیاردی را برای تبلیغات در سطح شهر داشت وما از آن بی بهره بودیم. اینکه من می گویم با تمام توان برای کسب کرسی های مجلس آمدند تنها یک ادعا نیست، هر ناظر بی طرفی به مبالغ هنگفت هزینه های طرف مقابل نگاه کند می بیند که آنها چگونه برای انتخابات مهیا شده بودند.
*امکانات تبلیغاتی ما آنقدر محدود بود که اعتبار لازم برای چاپ تراکت را نداشتیم. ستادهایی را به ما پیشنهاد می کردند به دلیل اینکه هزینه داشت ما توان آن را نداشتیم که این ستادها را در اختیار بگیریم. دلیل اصلی ناتوانی ما این بود که بعد از رد صلاحیت ها؛ کسانی که می خواستند کمک کنند پا پس کشیدند. برخی از افرادی که قول داده بودند کمک کنند وقتی به وضعیت موجود نگاه می کردند که تنها چهار چهره شناخته شده در لیست است عملا حاضر نمی شدند که هزینه کنند. به معنای بهتر با توجه به وضعیت پیش آمده برای لیست های انتخاباتی در تهران و شهرستان دیگر کسی حاضر نمی شد هزینه کند و افرادی که قول هایی داده بودند چون خودشان یا کاندیدای مورد نظرشان حضور نداشتند از لیست حمایت نکردند.
*من فراموش نمی کنم یکی از افرادی که قرار بود ستاد خوبی را در حوالی میدان ولیعصر دراختیار ما قرار دهد به محض رد صلاحیت ها در همان روز با ما تماس گرفت و اعلام کرد آن محل را خودش احتیاج دارد و عذرخواهی کرد. از سوی دیگر برخی افراد نگرانی اتفاقات سال 88 را در ذهن خودشان داشتند؛ یکی از آنها می گفت ممکن است بازداشت ها پس از انتخابات شروع شود؛ بدین ترتیب ما در مضیقه مالی قرار گرفتیم. ما تنها ابزار استفاده ای که برای تبلیغات در اختیار داشتیم، شبکه های مجازی و پیام رئیس دولت اصلاحات بود.
* وضعیت ما در شهرستان ها خیلی خراب تر از تهران بود. این یک واقعیت است که باید اعتراف کنم در بسیاری شهرستان ها دیگر گزینه ای نداشتیم که در لیست امید قرار دهیم.به واقع می توان گفت، شرایط رقابت برابر و عادلانه در بسیاری از شهرستان ها برای نیرووهای اصلاح طلب اصلا وجود نداشت.
*ائتلاف ما با اصول گرایان معتدل وهمفکران آقای لاریجانی دو علت داشت. علت اول؛ ما در برخی حوزه ها هیچ کاندیدای نداشتیم که بتواند در عرصه رقابت حاضر شود بنابراین مجبور بودیم از نیروهای میانه رو، معتدل و حامیان دولت استفاده کنیم. در مورد تهران قضیه کمی متفاوت بود ما چهره هایی را داشتیم که این ها در گذشته نشان داده بودند که اگر چه در اردوگاه اصلاح طلبان نیستند اما شجاعت و شهامت بیان حق را دارند و از سوی دیگر افرادی هم بودند که دولت را در گذرگاه های سخت حمایت کردند. به عنوان مثال فردی مانند علی مطهری چهره ای بود که رفتار سیاسی اش در دو مجلس قبل برای ما کاملا هویدا بود. طرح سوال از احمدی نژاد و واکنش شجاعانه ایشان نسبت مساله حصر و ممنوع التصویری رئیس دولت اصلاحات به ما انگیزه داد تا مطهری را در لیست امید قرار دهیم.
*بخش اعظمی از پیروزی 7 اسفند محصول و نتیجه عملکرد بد جناح رقیب بود. لذا ما در شرایطی قرار گرفتیم که ریاست آقای لاریجانی برای ما مطلوب ترین گزینه بود و حتی فکر می کردیم به سختی به آن برسیم ولی رای مردم ما را در جایگاه مطلوب تر و ویژه ای قرار داد. می توان گفت امروز این بحث مطرح است که با توجه به تغییر شرایط و اعمال نظر مردم آیا باز هم لاریجانی بهترین گزینه برای ریاست مجلس است ؟!رای مردم ما را در جایگاهی قرار داده است که اکنون باید از ریاست مطلوب تری سخن بگوییم و به عبارت دیگر بین دو خوب خوب تر را انتخاب کنیم. اینجاست که فراکسیون امید کار خودش را شروع کرده است و با جدیت مطالبات مورد خواست جامعه را پیگیری می کند.
*تهمت هایی مانند لیست مورد حمایت بی بی سی و سوء استفاده از امکانات و ابزارهای عمومی مانند صدا و سیما در نهایت موجب شد مردم از اصول گرایان خشمگین شوند.
*آقایان لاریجانی، کاظم جلالی و بهروز نعمتی از منتخبانی هستند که میثاق نامه را امضاء نکردند. اما همان طور که می دانید قرار گرفتن آقای لاریجانی در ترکیب لیست امید زمینه رای آوری ایشان را در قم بالا برد. همانطور که همگان می دانند آقای لاریجانی یک اصول گرای شناخته شده است اما ما ایشان را در لیست قرار دادیم و از ایشان حمایت کردیم چون حضور ایشان در مجلس و رویکردهای ایشان را مناسب و مفید برای منافع ملی می دیدیم. کاظم جلالی و تعدادی دیگر همین وضعیت را دارد ما انتظار نداریم این منتخبان مانند بقیه در لیست امید رفتار کنند. به تعبیری بهتر این افراد میهمان لیست ما بودند، میثاق نامه ای میان ما و ایشان امضا نشده و انتظاری از آنان برای حضور در فراکسیون وجود ندارد.
*به احتمال زیاد آقای لاریجانی و همفکرانشان سعی می کنند فراکسیونی شبیه به همان رهروان ولایت در مجلس دهم تشکیل دهند؛ هر چند ممکن است با نام جدیدی پا به عرصه بگذارند. با توجه به ترکیب مجلس، طیف لاریجانی تلاش می کند نمایندگان مستقل را به خود جلب کند.
*این واقعیت را باید بپذیریم که مجلس دهم از چهره ها شاخص اصلاح طلب و اصول گرا تا حد زیادی تهی است. اصلاح طلب های شاخص را شورای نگهبان حذف کرد و اصول گراهای شاخص را مردم.
* شورای سیاست گذاری اصلاح طلبان به محض پایان یافتن انتخابات کارگروه هایی برای کمک و همفکری به نمایندگان اصلاح طلب تشکیل داده است.
*از آنجا که احزاب در کشور همیشه سرکوب شده اند و جایگاه بایسته خود را نداشته اند اصلاح طلبان ضرورت تشکیل احزاب فراگیر را لازم می دانند. امیدواریم مجلس آینده؛ فضای خوبی را برای فعالیت سیاسی در کشور فراهم کند. در این صورت شورای های سیاست گذاری اصلاح طلبان در درون حزب مورد نظر حل خواهد شد و ساختاری منظم و چارچوبی مشخص پیدا خواهد کرد.
دیدگاه تان را بنویسید