تغییر مجلس؛ رقابت سیاسی منهای نزاع
عمده منتخبان، چه از اصلاحطلبان و اعتدالیون و چه اصولگرایان معتدل در کارنامه خود همگرایی روشنی بر سر این دست مسائل دارند. حفظ این همگرایی در ضمن جلو رفتن رقابتهای داخلی میتواند شاخصه مهم دوره دهم باشد که انتظار هم چیزی جز آن نیست، چرا که عموم مطالبات جامعه نیز از مجلس دهم رفتن به سمت کارایی بیشتر و بازگشت نهاد قانونگذاری به شأن اصلی آن در قانون اساسی و ساختار جمهوری اسلامی است.
اعتمادآنلاین- انتخابات مجلس نهم در میان طیفهای معتدل و میانهرو با یک هدف عمده جلو رفت و آن هم کنار گذاشتن نیروهای تندرو بود. این هدف به طور نسبی در سطحی که قابل قبول به نظر میرسد محقق شده است. اما معنای این تغییر مهم به هیچ عنوان کنار رفتن رقابتها و اختلاف نظرهای سیاسی نیست. درست بعد از پایان انتخابات مجلس دهم شاهد شکلگیری رقابتی بر سر ریاست مجلس هستیم که دو طیف موتلف در این انتخابات در دو سوی آن قرار دارند. رقابت سیاسی هیچگاه تمام نخواهد شد چرا که تفاوتها میان نیروهای سیاسی همواره وجود دارد. به همین معنا شکلگیری مجلس دهم با ترکیب خاص آن نیز به معنای پایان رقابت نیست.
تحول مهم در این دوره را باید در جای دیگری جستوجو کرد. سه دوره اخیر مجلس و علیالخصوص دوره نهم رقابت سیاسی را به سطح یک تنازع جدی رسانده بود که دامنه آن مسیل ملی را نیز در بر گرفته بود. به طوری در مواقع بسیاری احساس میشد این منافع تبدیل به زمین وزنکشیهای سیاسی طیفهای رقیب در این مجلس شده و تحت تاثیر همین رقابت نخستین چیزی که از یاد میرفت همان منافع ملی بود. اوج این موضوع را در مساله برجام شاهد بودیم. اتفاق مهم مجلس دهم که فضای سیاسی منتظر وقوع آن است با توجه به ترکیب به مراتب معتدلتر آن، محدود شدن احتمالی این رقابتها در همان چارچوب صفکشیهای سیاست داخلی است. این انتظاری بسیار منطقی از دوره جدید مجلس با توجه به گرایش عمومی نمایندگان منتخب آن است.
عمده این منتخبان، چه از اصلاحطلبان و اعتدالیون و چه اصولگرایان معتدل در کارنامه خود همگرایی روشنی بر سر این دست مسائل دارند. حفظ این همگرایی در ضمن جلو رفتن رقابتهای داخلی میتواند شاخصه مهم دوره دهم باشد که انتظار هم چیزی جز آن نیست، چرا که عموم مطالبات جامعه نیز از مجلس دهم رفتن به سمت کارایی بیشتر و بازگشت نهاد قانونگذاری به شأن اصلی آن در قانون اساسی و ساختار جمهوری اسلامی است. این شأنیت خصوصا در دوره اخیر تحت تاثیر «سیاسی شدن» تمام مسائل به طور جدی به حاشیه رانده شد. کار ویژه اصلی مجلس دهم برای یک تحول بنیادین باید این باشد که پای سیاست را از بسیاری از حوزهها بیرون بکشد و رقابت را در محدوده خودش نگه دارد.
این مهم نیز اتفاق نمیافتد جز آنکه در بین دو جریان اصلی این مجلس یک بار دیگر روشهای منطقی و دموکراتیک سیاستورزی احیا شود تا دیگر به هم زدن زمین بازی تبدیل به شیوهای برای تسلط و پیروزی بر رقیب تبدیل نشود.
دو طیف غالب این مجلس تجربه چشیدن طعم تلخ این شیوه نامیمون را دارند. همین تجربه است که باید تبدیل به بستر شکلگیری رقابتی دموکراتیک در مجلس باشد.
روز شنبه هفته آینده، بهارستان دهم باز هم کار خود را با یک رقابت سیاسی جدی در درون ترکیب منتخبان آغاز میکند و این طبیعت ناگزیر هر فعالیت سیاسی است.
تجربه جهانی هم نشان داده که از بین بردن این طبیعت کاری نشدنی و عبث است. تنها راهکار موجود برای ارتقای یک کشور آن است که این طبیعت را با پشتوانه تجربی نیروهای
سیاسی به کنترل درآوریم تا دیگر منافع ملی و عمومی به ابزار نبرد در میدان سیاستورزی تبدیل نشوند.
*رسول منتجبنیا
دیدگاه تان را بنویسید