کد خبر: 126495
|
۱۳۹۵/۰۲/۲۹ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

آقایان! تمامش کنید!

فائزه هاشمی به هنگام مرخصی آمدن یک بهایی از زندان، فرصتی را برای دیدار با هم‌بندی خودش داشت و ظاهرا به عنوان یک کار اخلاقی به ملاقات او رفت. تا اینجای کار می‌تواند بدون اشکال باشد ولی مشکل از آنجا شروع شد که او خود را در موضع تهمت قرار داد و اجازه عکس گرفتن و انتشار عکس و خبری شدن این دیدار را صادر کرد. برای میزبان بهایی، این امر بسیار مفید است و طبعا این فرصت را در جلب‌توجه افکار عمومی از دست نمی‌دهد اما معلوم نیست زیرکی سیاسی یک مسلمان چرا در این ماجرا ظاهر نشد و فائزه هاشمی جوانب کار را مورد توجه قرار نداد؟

آقایان! تمامش کنید!
کد خبر: 126495
|
۱۳۹۵/۰۲/۲۹ ۰۰:۰۰:۰۰

اعتمادآنلاین- قصه ملاقات فائزه هاشمی با یکی از سران بهاییان ایران همان‌گونه که انتظار می‌رفت، کشدار شده است. با اینکه پیش تر نظر انتقادی خودم را در این باب نگاشتم اما ظاهرا ابعاد تازه‌ این ماجرا را نمی‌توان نادیده گرفت و به همین دلیل چند نکته را در تکمیل آن بحث بیان می‌کنم:

اول- بهاییت یک فرقه نوظهور است و عمری ندارد. با انحراف فکری و فتنه‌گری سیاسی و توطئه بیگانه از عصر قاجاریه تاکنون به یک مساله در کشورمان مبدل شد و از آن تاریخ حساسیت بالای علمای تشیع علیه آن را شاهدیم. بعدها این فرقه دست‌ساز انگلیس، با صهیونیسم پیوند خورد و اکنون سازمان بهاییان در سراسر جهان از حیفای اسراییل دستور می‌گیرد و بنابراین هم از جهت اعتقادی و هم از جهت سیاسی و هم از جهت امنیتی، در تقابل با تشیع و جمهوری اسلامی و منافع نظام اسلامی حرکت می‌کند.

دوم- در عین حال طی همین ١٥٠ سال از عمر این مذهب ساختگی، کسانی هستند که بهایی ‌زاده شده و در خانواده بهایی هم به دنیا آمده‌اند و جمعی از مردم کشورمان را تشکیل می‌دهند و طبیعی است که حق زندگی و حیات و کار و تحصیل دارند و باید از این حقوق برخوردار باشند. نظام اسلامی هم در طی این سال‌ها، اگر آنان اصراری به علنی کردن دین خود نداشتند، تجاهل‌العارف کرده و فرصت‌هایی را در اختیارشان قرار داده است اما متاسفانه تبعیت آنان از سازمان بهاییت مستقر در اسراییل موجب شده است که خودشان اصرار بر علنی کردن مذهب ساختگی خود داشته باشند و همین امر موجب برخورد با بخش تشکیلاتی سازمان بهاییان شده است. زندانی شدن برخی از رهبران بهاییت هم به همین دلیل و ارتباط جدی سازمانی با «بیت‌العدل»صورت می‌گیرد.

سوم- زندان به‌خودی خود میان انسان‌ها، نزدیکی و ارتباط ایجاد کرده و روند رابطه عاطفی میان افراد را تسهیل و تسریع می‌کند. همه زندانیان در وضعیتی قرار دارند که خود را محکوم دستگاه سیاسی و قضایی بیرون می‌دانند و به همین دلیل نوعی هم‌سرنوشتی را احساس می‌کنند و به تدریج نوعی همبستگی میان آنان ایجاد می‌شود. با اقامت چندین‌ماهه افراد در کنار یکدیگر، به تدریج رفاقت و دوستی و محبت ضمنی شکل می‌گیرد و این امر ارتباطی به نوع نگرش سیاسی و مذهبی و ماهیت متفاوت جرایم آنان هم ندارد. طبیعی است که میان فائزه هاشمی با هم‌بندی‌هایش همین نوع ارتباط برقرار شده باشد زیرا هیچ زندانی حاضر نیست در درون زندان، یک زندان دیگر برای خود بسازد و ارتباط خودش با دیگران را صرفا بر اساس همان مبانی و اصولی تنظیم کند که در بیرون و در سطح جامعه انتظار داریم. این امر را کسانی مثل من که قبل از انقلاب با کمونیست‌ها در یک سلول زندگی کرده‌اند، بهتر درک می‌کنند.

چهارم- فائزه هاشمی به هنگام مرخصی آمدن یک بهایی از زندان، فرصتی را برای دیدار با هم‌بندی خودش داشت و ظاهرا به عنوان یک کار اخلاقی به ملاقات او رفت. تا اینجای کار می‌تواند بدون اشکال باشد ولی مشکل از آنجا شروع شد که او خود را در موضع تهمت قرار داد و اجازه عکس گرفتن و انتشار عکس و خبری شدن این دیدار را صادر کرد. برای میزبان بهایی، این امر بسیار مفید است و طبعا این فرصت را در جلب‌توجه افکار عمومی از دست نمی‌دهد اما معلوم نیست زیرکی سیاسی یک مسلمان چرا در این ماجرا ظاهر نشد و فائزه هاشمی جوانب کار را مورد توجه قرار نداد؟

پنجم- فکر می‌کنم از خبری شدن این جریان، فقط بهایی‌ها خوشحال نشدند بلکه جریان مخالف آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی و دولت و اصلاح‌طلبان هم خوشحال شد زیرا احساس کرد بهانه خوبی فراهم شده است و باید از این ماجرا برای وارد آوردن ضربه کاری به این جبهه بزرگ سیاسی بهره گرفت. اینان هم فرصت را از دست نداده‌اند و همچنان در این تنور هیزم می‌ریزند و بعید است که از موضع دفاع از دین و دینداری هم باشد بلکه عمدتا با هدف سیاسی و زیرسوال بردن جایگاه رقیب در میان مردم، اعتراض‌هایی سامان داده می‌شود.

کارکرد این طیف در حمله به خانواده و دوستان آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی، یک نتیجه منفی ناخواسته هم دارد و آن کشانیدن بخشی از نیروهای جوان و کم‌تجربه و ناآشنا با ماهیت بهاییت به عرصه دفاع از بهاییان است. متاسفانه میزان انزجار از عملکرد نیروهای موسوم به دلواپسان در میان بخشی از جامعه به‌حدی است که اگر آنان از هر کسی انتقاد کنند، طرفدارانی پیدا خواهد کرد.

ششم- دوستان اصلاح‌طلب و انقلابی و خط امامی و همه کسانی که خود را در جبهه مقابل دلواپسان و نابرجامیان دسته‌بندی می‌کنند، نباید صحنه دفاع از ارزش‌های دینی و انقلابی و اسلامی را به رقبای خود بسپارند زیرا باید بدانند که به هر دلیل، این طیف دارای پایگاه اجتماعی مقبولی نیست و نمی‌تواند با جاذبه بالا از این ارزش‌ها دفاع کند و بنابراین باید مسوولانه‌تر وارد ماجرا شد و خطای نیروهای سیاسی درون جبهه خودی را هم دید و با آن مرزبندی کرد و از فرصت حمله به دیگران دادن جلوگیری کرد و در این ماجرای خاص، متوجه بود که فرقه ساختگی بهاییت از فرصت بهره نبرد و به تبلیغ و بزرگنمایی خود نپردازد و برای خود مظلومیت نتراشد.

هفتم - یک توصیه خیرخواهانه برای هر دو طرف ماجرا دارم. خانم فائزه هاشمی قطعا بی‌تدبیری کرد که اجازه رسانه‌ای شدن خبر این دیدار را داد و باید از خود نقد جدی کند و به خواست پدر بزرگوارش گردن نهد و پس از مشورت با ایشان، راهی برای جبران بیابد. سخن ما این نیست که انسان نباشیم و انسانیت نکنیم اما یک مومن باید مدبرانه و با حواس جمع عمل کند و فرصت سوءاستفاده را به دیگران ندهد. به دوستان منتقد ایشان هم عرض می‌کنیم که این ماجرا قبل از آنکه فرصتی برای شما باشد، بستری برای همان جریانی است که شما ملاقات با سران آن را بهانه حمله به آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی قرار داده‌اید. تمامش کنید و نگذارید بیش از این آب به آسیاب یک فرقه ضاله و ساختگی ریخته شود.

*علی شکوهی


برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها