* یک ائتلاف بسیار قوی و خوبی بین جریان اصلاحات و اعتدال در دوران انتخابات شکل گرفت و آن ائتلاف عمیق قلبی و اعتقادی بین آقایان خاتمی، روحانی و هاشمی به وجود آمد. این جریان ادامهدار است و تاکنون این جریان و ائتلاف نیز مورد توجه مردم قرار گرفته است. بنابراین طبیعی است که آقای روحانی برای دولت ائتلاف (تدبیر و امید) با نگاه اعتدال از تمام طیفها و جناحها استفاده کنند. به عقیده من، این درست نیست که بگویم چه شخصی سهمیه کدام شخصیت و جریانی است بلکه همه ما سهمیه دولت اعتدال هستیم.
*آقای روحانی در سفر به یزد سنگتمام گذاشت. سخنان وی در استان یزد بسیار شفاف و روشن بود. ضمن اینکه رئیسجمهوری مواضع خودشان را نسبت به ممنوعالتصویری سیدمحمد خاتمی رسماً اعلام کردهاند. تاکنون آقای روحانی در حیطه وظایف و اختیارات قانونی خود درباره ممنوعالتصویری سیدمحمد خاتمی اقدام و عمل کرده است.
*علی مطهری نماینده تأثیرگذاری است. او سیاسی است و دیدگاههای خودش را دارد و همواره دیدگاههایش مورد توجه جامعه بوده است. کم نیستند نمایندگانی که در مجلس درباره موضوعات اظهارنظر میکنند ولی نظرات علی مطهری همواره مورد توجه مردم و جامعه بوده است. رأی ایشان در تهران هم که رأی بسیار خوبی بود نشان داد که علی مطهری از چه جایگاهی برخوردار است.
*دانشجویان گزینه تسخیر سفارت آمریکا، اما بدون خشونت را برگزیدند. اتفاقاً اگر اهل افراط بودند با اسلحه سفارت آمریکا را تصرف میکردند، اما دانشجوی روشنفکر مسلمان و پیرو خط امام بودند. خیلی از گروههای انقلابی نزد امام(ره) رفتند تا مجوز اقدام مسلحانه را دریافت کنند، ولی ایشان فرمودند این کار، کاری فرهنگی است و شماها باید پیام را به گوش همه برسانید. پیام دانشجویان این بود که مردم ایران میخواهند روی پای خود بایستند. بنایمان هم بر این شد که همه چیز حفظ شود؛ هم اسناد حفظ شود و هم گروگانها حفظ شوند. این بود که دانشجویان گزینه تسخیر بدون خشونت را انتخاب کردند.
* دانشجویان فکر نمیکردند کار طولانی شود. فکر نمیکردند که اینقدر ابعاد پیچیدهای پیدا کند. تصور این بود که چند روز خواهد بود و صرف اینکه این رشته گسسته شود و پیام ما به دنیا مخابره شود. حتی دانشجویان فکر نمیکردند که امام(ره) تعبیر انقلاب دوم را به کار ببرند و بگویند بمانید و این سنگر را نگه دارید.
*در دوره آقای خاتمی فقط بحث حوزه دخیل نبود. حتی من به خاطر دارم در سال 76 زمانی که آقای خاتمی برای اولین بار خانمی را به عنوان معاون خویش منصوب کرده بود، عدهای به مخالفت پرداختند و رئیس دفتر سیدمحمد خاتمی، آقای ابطحی نزد آن عده رفت و به آنها تأکید کرده بود که رئیسجمهوری وقت اعتقاد دارند که باید به زنان فرصت داده شود تا توانایی خودشان را نشان دهند. اگر در مسئولیتهای اجرایی توانمند نباشند که مشخص خواهد شد اگر هم ظرفیت مسئولیت اجرایی داشته باشند دلیلی بر محرومیت نیست.
* امام خمینی(ره) همیشه تأکید داشتند که هیچ محدویتی برای تعالی انسانها چه زن و چه مرد وجود ندارد و هر چیزی هم که وجود دارد یکسری حدود الهی است که همگی برای تعالی و پیشرفت هستند. امام راحل اعتقاد داشتند که باید تمام زمینهها را برای زنان فراهم کرد حتی خانم (مرضیه) دباغ را در عالیترین بحث دیپلماسی کنار آقای (عبدالله) جوادی آملی برای دیدار با گورباچف فرستادند. حضرت امام میتوانستند این کار را انجام ندهند، اما اجرایی کردند آن هم کجا؟ در مباحث دیپلماسی کشور یک خانم را انتخاب کردند.
* ایران بهتازگی یک سفیر زن (مرضیه افخم) در کشور مالزی دارد. رهبر معظم انقلاب نیز محدویتی برای حضور زنان در سیاست قائل نشدهاند. امیدوارم حضور زنان از 10 درصد در مجلس دهم شورای اسلامی افزایش یابد و همچنین حضور بانوان در دیگر عرصههای سیاسی کشور گسترش پیدا کند. ضمن اینکه بسیاری از معاونان وزرای دولت روحانی، خانم هستند.
*از دید من شوراها «پارلمانهای محلی» به شمار میروند و اگر در این زمینه یا همان توانافزایی و اختیارات شوراها در زمینه نظارت خوب و درست کار کنیم بسیاری از مشکلات برطرف خواهند شد.
* ایفای نقش نمایندگی از نظر سیاسی و مردمسالاری دینی بحث بسیار ارزشمند و مهمی تلقی میشود، ظرفیتهای شخصیای که به عنوان نماینده انتخاب میشود مهم است و آن نماینده از نظر منویات و نیت شخصی یا فردی خویش دیگر نمیتواند در جایگاه نمایندگی حضور پیدا کند. من امیدوارم این فرهنگ در جامعه، دنیای کنونی و سیاست ترویج پیدا کند.
*قطعا اگر شهرها، شوراها و شهرداریها را با نگرش توسعه پایدار مدیریت کنم به تمام شاخصهای مد نظر در حوزههای اجتماعی، اقتصادی و محیط زیست دست پیدا میکنیم.
*مردم از ما مسئولان کار میخواهند، ملت از ما درگیری، تنش، اختلاف و دعواهای جناحی و حزبی در شورا و مجلس شورای اسلامی نمیخواهند چراکه اینگونه رفتارها و رویکردها برای مردم نتیجه و ثمرهای در بر نخواهد داشت.
*اگر دقت کرده باشید رئیسجمهوری به مسائل محیط زیست مانند حفظ تالابها، بحران آب، تخریب باغها و درختان تأکید بسیاری دارد و در اکثر سخنرانیهای خود به این موارد اشاره میکند. رئیسجمهوری و دولت تدبیر و امید سهم عمدهای را برای بیداری ملی نسبت به حفظ محیط زیست قائل هستند.
*اگر دریاچه ارومیه با همان روال گذشته اداره و مدیریت میشد قطعا این دریاچه تبدیل به بیابان و خشکی شده بود. اما خوشبختانه بارندگی امسال و کمکهای دولت تدبیر و امید برای آبگیری دریاچه تأثیر بسیار خوبی داشت. یکی از بزرگترین اقدامات دولت روحانی باز کردن راه ورود آب و رهاسازی آب از سدها بود.
*واقعا گاهی بودجه ما از برخی ادارات کوچک شهرداریها هم کمتر است. ما البته از نظر ساختاری سازمان خیلی بزرگی نیستیم، کمتر از شش هزار نفر در کل کشور پرسنل داریم و اعتبارات خیلی اندکی نسبت به کل بودجه عمومی داریم؛ یعنی 14 صدم درصد است. اما با تمام تفاسیر و در مقابل بودجه کم، سازمان محیط زیست از اختیارات بسیار خوبی برخوردار است.
*نزدیک شدن دیدگاههای سازمان محیط زیست و وزارت نیرو، یکی از افتخارات دولت روحانی به حساب میآید. برای اولین بار وزیر نیرو به عنوان متولی منابع آب، حقآبه زیستمحیطی رودخانهها، تالابها و دشتهای کشور را ابلاغ کرد و این مسئله بسیار ارزشمند و با اهمیت تلقی میشود چراکه وزیر نیرو حقآبه همه دشتها و رودخانهها را به وسیله یک لیست عدد و رقم مشخص کرده است.
*در تعامل با مجلس نهم شورای اسلامی مطالبات زیستمحیطی خیلی سیاسی شد. در مجلس نهم رئیسی (علی لاریجانی) داریم که همراهی و درک بسیار خوبی از مسائل محیط زیستی دارد و حتی در این مجلس فراکسیون محیط زیست را داشتیم که اکثریت آن متشکل از افراد و رؤسای فراکسیونها بودند که به نظر من بیشتر آنها افراد خوبی هم بودند؛ اما متأسفانه در مجلس نهم جناحبندیهای بسیار تند سیاسی شد آن هم در یک موضوع عادی که نباید به صورت سیاسی برخورد میشد.
* در بحث آلودگی هوا. مجلس نهم، این موضوع را به صحنه انتقامگیری سیاسی و جناحی تبدیل کرد. به اعتقاد من موضوع آلودگی هوا مسئلهای نیست که بخواهیم نگاهی انتقامی یا جناحی به آن داشته باشیم؛ زیرا آلودگی هوا همه را تحت تأثیر خودش قرار میدهد.
* قبل از سال 92 برای همه محرز و روشن بود که شهرهای ایران در وضع بسیار اسفناکی قرار داشتند؛ زیرا در شهرها و استانهای کشور بنزین پتروشیمی توزیع میشد و میزان َبنزَنها بسیار بالا بود. این موضوع را تمام دستگاههای اندازهگیری نشان میدادند و موردی نبود که بخواهیم بر سر آن بحث کنیم. حتی شهرداری، سازمان ملی استاندارد و محیط زیست این موارد را تأیید میکردند که وضع هوا از جهت آلاینده بَنزَن که آلودگی بسیار خطرناکی است و در همه جای دنیا از بنزین حذف شده بود، مناسب نیست. با این حال، عدهای قضیه آلودگی هوا را به بحث سیاسی تبدیل کردند و میگفتند شماها قصد دارید دولت قبل را تخریب کنید چراکه خودکفایی بنزین دستاورد بسیار بزرگ دولت قبل بوده است و برای همین میخواهید دولتهای نهم و دهم را زیر سؤال ببرید.
* متأسفانه اتهام خندهداری را به من نسبت دادند و گفتند «من به خاطر همسرم» که وی واردکننده بنزین بوده است چنین حرفهایی را در مورد آلودگی میگویم. در حالیکه این عده با الفبای واردات بنزین نیز ناآشنا بودند. لااقل دروغی را بر زبان خودشان جاری میکردند که با منطق جور دربیاید. در آن موقع که هر لیتر بنزین در خارج بین 3 تا 4 هزار تومان قیمت داشت، در حالیکه بنزین در داخل لیتری هزار تومان بود کدام بخش خصوصی میتوانست چنین اقدامی را انجام دهد؟ در حقیقت همه اینها سوبسید است و همه باید یارانه بیگرند در نتیجه فقط دولت یا شرکتهای دولتی میتوانند این کار را اجرایی کنند زیرا چنین رویکردی برای هیچ شخصی جز ضرر، سودی در برنخواهد داشت. واردات بنزین آن هم با این وضع یارانهای که ما در داخل پرداخت میکنیم جز ضرر هیچ سودی ندارد و دولت نیز با عنوان یارانه این هزینه را متقبل میشود.
*موضوع آلودگی هوا در مجلس نهم شورای اسلامی بهشدت سیاسی شد و تلاشهای زیادی را برای سیاسی نشان دادن آلودگی هوا در کمیسیونها و جلسات مختلف انجام دادند. حتی چهرههای شاخص سیاسی در کمیسیونهای اصل نود، انرژی و بهداشت حضور پیدا میکردند و موضوع آلودگی هوا را به سمت مباحث بدون پایه و بیبهره از استدلال علمی میبردند. متأسفانه این ماجرا از دولت تدبیرو امید خیلی وقت و انرژی گرفت، اما دولت نسبت به آلودگی هوا خیلی شفاف و یکپارچه عمل کرد و موضع محکمی نیز از خود نشان داد. به هر حال این عوامل دست به دست هم داد تا بودجه سازمان محیط زیست را در زمینه مقابله با گرد و غبار کم کنند و حتی کار به جایی رسید که میخواستند سازمان محیط زیست را منحل کنند. البته منافع فردی و جناحی افرادی در این زمینه نقش بسیار عمدهای داشت.
*من واقعاً نمیدانم چرا برخی نمایندگان منافع فردی را اولویت کاری و زندگی خودشان قرار میدهند؟ آیا این عده نمیخواهند طبیعت ایران را برای فرزندان خودشان نگه دارند؟ آیا این افراد تمام اموالشان را یک روز هزینه و خرج میکنند و نمیخواهند برای فرزندان و نوادگان خود ارثی یا مالی به یادگار بگذارند؟
* یکی از اتهامات من این بود که معصومه ابتکار کارهای اجرایی خود را رها کرده است و رویکرد سیاسی دارد. در حالیکه ما در هیأت دولت گزارش جلسات، اقدامات و برنامههایمان را ارائه کردهایم. من به عنوان معاون رئیسجمهوری و دیگر معاونان وی و همه وزرای دولت تدبیر و امید در کنار فعالیتهای موضوعی خاص خودمان، مکلفیم علاوه بر تبیین مواضع دولت و رئیسجمهوری، دستاوردها، مواضع و رویکردهای دولت را نیز برای مردم بیان کنیم. به هر حال بخشی از این تبیین میتواند درباره مسائل سیاسی، برجام و... باشد.
*جالب است یکی از ناراحتیهای گروههای رقیب دولت این بود که چرا من درباره برجام مصاحبههای بینالمللی انجام دادهام. در حالیکه این وظیفه اعضای هیئت دولت است. من به عنوان شخصی که در ارتباطات بینالمللی حضور دارم حتماً باید مواضع سیاسی دولت را تبیین کنم.
*رأی مردم بازیچه نیست. ما شرایط و وعدههایی را که آقای روحانی به مردم دادهاند، پذیرفتیم و به این دلیل در کنار وی حضور داریم. اینطور نیست که اعضای هیئت دولت به دلیل فضایسازی رسانهای از مواضع سیاسی رئیسجمهوری و دولت عقبنشینی کنند. بنابراین ما تا آخر کنار ساختار کلی که دولت اعتدال را شکل داده و امکان ریاست جمهوری حجتالاسلام حسن روحانی را فراهم کرده است، ایستادهایم.
* متأسفانه در بسیاری از ادوار مجلس شورای اسلامی و درگیریهای تند سیاسی، فضاهای تندی شکل گرفت و شرایط و فرصت را برای حضور زنان کاهش داد. در حقیقت دعوای سیاسی بر اینکه زنان بتوانند حضور پیدا کنند، غلبه داشت. در زمان دفاع مقدس و هشت سال جنگ تحمیلی زنان به خودشان اجازه نمیدانند این موضوع را به عنوان مطالبه مطرح کنند. البته مطالبه، بحث فردی یا گروهی زنان نیست بلکه حضور زنان در سیاست مطالبه عمومی جامعه است. من امروز بسیار خوشحالم که این اندیشه در خیلی از اقشار مانند مسئولان، صاحبنظران و حتی رئیسجمهوری وجود دارد. حضور زنان در این عرصهها خدمت به کل جامعه است یعنی تنها خدمت به جامعه زنان نیست. بنابراین حضور زنان در تصمیمگیریها و سیاستگذاریها و بهرهمندی از اندیشه، تفکر و مدیریت زنان باعث تعادلبخشی جامعه و اندیشه سیاسی میشود. اما در سال 92 زمانی که دولت یازدهم تشکیل شد، زمینهها برای حضور بیشتر زنان در کابینه فراهم نبود.
دیدگاه تان را بنویسید