انتخاب «رییس» بدون چالش
«مدیریت مجلس» این روزها به مبحث اصلی محافل سیاسی کشور تبدیل شده است. موضوعی که بر محوریت دو تن از چهرههای برجسته دو طیف سیاسی راه یافته به دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شکل گرفته است، در یک حدس قابل انتظار بود که در پی خود دلخوریهایی را به همراه داشته باشد. این امر در ادوار مجلس هم مسبوق به سابقه است.
اعتمادآنلاین- مهمترین آن در دوره ششم روی داد و در میان اصلاحطلبان بحثهایی بر سر این موضوع که ریاست مجلس به چه کسی تعلق یابد، اتفاق افتاد. حال مشکلی که در این بین وجود دارد فرصت یک هفتهای از زمان تشکیل مجلس تا زمان انتخاب رییس آن است. این انتخاب در حالی صورت میگیرد که نمایندگان هنوز یکدیگر را نمیشناسند و حتی تا آن روز موضعگیری خاصی هم از سوی برخی نمایندگان صورت نمیگیرد. اما اگر روال دموکراسی جاافتادهای همچون سایر کشورها داشتیم، میشد پس از اعلام نتایج انتخابات به راحتی مشخص کرد که ریاست مجلس سهم چه کسی است. اما اکنون در این دوره و با احتمال وجود ٧٠ کرسی پارلمان که هنوز گرایش نامعلومی دارند، وجود اینگونه چالشها کاملا طبیعی است و چه بهتر که به راحتی از آن بگذریم. این چالشها و کدورتها تنها برای دوران انتخاب رییس است و با پایان یافتن آن خیلی ادامهدار نخواهد بود. اما اینکه چگونه میشود این مشکل را با تعامل حل کرد، به یک عامل اصلی بستگی دارد و آن اینکه خود نمایندگان راه یافته به مجلس هستند که باید به دقت و جدیت به مسائل مختلف در ارتباط با انتخاب رییس بپردازند. ما که بیرون گود هستیم اگر در این مساله
دخالت نکنیم، قطعا نمایندگان تصمیم بهتری خواهند گرفت. هرچه احزاب بیرونی و رسانهها و صاحبان نظرگاه سیاسی کمتر وارد بازی مدیریت مجلس شوند، نمایندگان فرصت بیشتری برای تصمیمگیری خواهند داشت. اظهارنظر در مورد مدیریت داخلی مجلس، از سوی هر فردی صورت بگیرد، احساس تحمیل و فشاری است که بهطور برعکس عمل خواهد کرد. این موضوع باید زیر سقف مجلس حل شود. آن وقت اگر تنها یک نفر کاندیدای ریاست شود و با رای قاطع به عنوان رییس قوه مقننه انتخاب شود، بسیار حایزاهمیت بوده و هیچ چالشی را به صحن علنی مجلس نخواهد کشاند.
احمد شیرزاد استاد دانشگاه
دیدگاه تان را بنویسید