شهید مطهری و آموزه های معلمی/شهید مطهری قلب تپنده نهضت بود
شهید بزرگوار آیتالله مطهری، بزرگمردی است که نام وی در زمره سلسلهجنبانهای انقلاب اسلامی ایران ثبت است.
اعتماد آنلاین-حضور گسترده و فراگیر آیتالله شهید استاد مطهری، در عرصه نهضت عظیم اسلامی که به رهبری امام راحل بعد از خرداد ٤٢ در ایران حادث شد، بدان اندازه جدی و عمیق است که سخن گفتن از او را دشوار میکند؛ زیرا او خود قلب تپنده نهضت بود. وی در زمره معدود کسانی بود که با درایت و حصافت خویش قبل از بروز مشکلات از آنها خبر داشت و درصدد پاسخگویی و راهگشایی بر میآمد. از همین رو، نسل انقلاب، استقلال و استواری ایمان خود را مدیون این معلم بزرگ است.
وی معلمی متفکر بود که از یک سو، ریشه در مزرع پربار فقاهت داشت، از سوی دیگر، به سنتهای فرهنگی ایران واقف بود و از جانب دیگر، با جدیدترین و جدیترین دستاوردهای فکری انسان معاصر و مسائل و مشکلات بشر امروز آشنایی تام و تمام داشت. از جهتی با نظام تربیتی حوزههای علمیه تربیت شده بود و درخت وجودش در این بوستان بهبار نشسته و از جهت دیگر، جهت پیوند بین حوزه و دانشگاه قدم به ساحت دانشگاه نهاد.
در روزگارانی که فرهنگ مسلط اجتماعی بر دینزدایی جامعه تکیه داشت و اعمال این امر را در دانشگاهها جدیتر تلقی میکرد، وجود او، در محفل دانشجویان، دانشگاهیان، مشعلی فروزان بود فرا راه همه آنها که در وادی دهشت و ظلمت گرفتار آمده و خواهان نجات بودند. روشنای چراغ فروزان او از روغن عاریتی دیگران نبود. ژرفکاوی او در بطن فرهنگ اسلام وی را به سرچشمه حکمت و خردمندی رهنمون شد و باعث آمد تا نسلی، که در جستوجوی مامنی بودند، در سایهسار درخت برومند وجود او برآسایند، از مشرب زلال روشنی و خردمندی او بیاشامند و خستگی هروله خویش را در صحرا فرونشانند.
دانشگاه سنگر استوار استاد شد. جایی که نظام طاغوت، با کوششی تمام سعی داشت نقش دینداران را در آن کمرنگ و کمرنگتر کند، تیر بر نشانه فرود نیامده بود.
با حضور استاد در محیط دانشگاه، دانشجویانی که در طلب فهمیدن بودند و به شرق و غرب روی میآوردند.
اینبار در کنار خویش چشمه جوشان حکمت و فرزانگی را یافتند؛ که با غلیان و فیضانی مستمر، مزارع خشکیده آنها و روحها را به بوستانی پررنگ و بوی بدل میکرد.
کج فهمیها و بدفهمیها که نظام ستمشاهی در پی گسترش آنها بود، گروه کثیری از نسل جوان را به وادی سرگردانی میکشاند و ایمانهای خالص و پاک آنان را که میتوانست مبدأ و منشأ نوزایی و خلق باشد، مصروف اموری میکرد که یا اصالتی نداشتند یا بنیان آنها بر باد بود و همواره در معرض فروریختن او از بین رفتن استاد که به اقتضای حرفه خویش ـ کسوت روحانی و معلمی ـ با طیف عظیم نسل جوان سر و کار داشت به آن مشکل واقف شد و دستهای پیدا و پنهان کسانی را که درکار انهدام و تخریب اذهان و افکار آنان بود میشناخت و از همین رو، پرده دری و افشای آنان را آغاز کرد.
استاد با پرده برانداختن از چهره کریه این دروغگویان دغلکار، به طیف وسیع مردمی که در پی حقیقت بودند خاصه نسل جوان نشان داد مادام که به آن گروه دغل چشم دوختهاند امید رستگاری نیست که آنان چاه خشکیدهای هستند که آب معرفتی در آن نیست؛ اگر باشد، آب زهومت زده ناخالصی است که نه فرونشاننده تشنگی است و نه موجد سلامتی و نشاط.
اما تنها رسوا کردن این سالوسکاران زرق فروش کفایت نمیکرد. شهید بزرگ ما خود دست به کار ایجاد بنایی زد که پایههای آن بر خردمندی و حکمت و نور بود و نام او را در زمره معماران بزرگ انقلاب اسلامی ایران ثبت کرد.
عمر پربار استاد وقف تعلیم و تعلم شد. او عمر خویش را به شیوه انبیا مصروف شناخت و شناساندن کرد. با پیروزی نهضت عظیم اسلامی نیز شانه او پذیرای مسوولیتی سنگین شد و این خود نشان از عظمت روحانی ایشان داشت. دریغا، خفاشانی که در ایام گذشته از تیغ بیدریغ قلم وی آزار دیده بودند و پرده نفاق و دورویی آنان به مدد بیان وی دریده شده بود، حضور آفتابی چنین پر نور را برنتافتند و در آغاز به شکوفه نشستن درخت پیروزی، درخت برومند وجود او را به خاک افکندند.
اما او ثمراتی داشت که نابودی آنها امکان نداشت؛ بذری که بر کشتزار دلها افشانده بود هر روز بیشتر قد میکشید و میکشد و آنان که به سودای باطل دست یازیده بودند خویش را خایب و خاسر یافتند بیهیچ بهرهای. نام بلند وی بر جریده دلها ثبت شد چرا که استاد مطهری معلم انقلاب بود.
مردم ایران به یادمان سالروز شهادت او، از زحمات همه آنان که در کار آموختن علم و حکمت به مشتاقان هستند، تجلیل میکنند. همه دوستداران معرفت در دوازدهم اردیبهشت با نام و یاد عزیز شهید مطهری مقام معلم را ارج مینهند و همه آنها را که وجود خویش را مصروف آموختن میکنند، سپاس میگذارند.
کار معلم، نام معلم و روز معلم با نام عزیز او درآمیخته است.
دیدگاه تان را بنویسید