مجلس دهم و سه فراکسیون
چهار دسته از نیروهای سیاسی در مجلس دهم سهم دارند. پایداریها حداکثر ٣٠ کرسی را از آن خود کردهاند؛ این طیف مخالف دولت بوده و در مجلس نهم نیز تمام توان و تلاش خود را به کار بردند تا دولت را در زمینههای مختلف ناکارآمد نشان دهند و از رسیدن به اهداف خود باز دارند.
اعتمادآنلاین- از طرفی حدود ١٦٠ نفر از اصلاحطلبان و ٥٠ نفر از مستقلین به مجلس دهم راه یافتهاند. کسانی که با شعار اصلاحطلبی یا باشعار لیست امید یا طرفداری از دولت یا باشعار مستقل بودن رای آوردهاند، حدود ٢٣٠ نفر هستند. این تعداد با گرایشهای مختلف معتقد به تعامل مثبت با دولت هستند و دررد تندروی و کارشکنی در مسیر دولت اشتراک نظر و عمل دارند. اکثریت مجلس دهم به تعامل مثبت با دولت و دست دولت را گرفتن در روزهای سخت پایبند هستند. بنابراین نمای کلی مجلسی که تشکیل شده چهرهای خردگرا و معتدل دارد. در مجموع مجلس دهم سه فراکسیون امید، اصولگرا و مستقل خواهد داشت. احتمالا یک فراکسیون اصولگرایی به رهبری آقای علی لاریجانی تشکیل شود که شامل اصولگرایان سنتی و جبهه پایداری خواهد بود. در کنار آن فراکسیون مستقلین و فراکسیون بزرگی به نام امید تشکیل خواهد شد. احتمال اینکه اصولگرایان معتدل به فراکسیون اصولگرایی بپیوندند زیاد است. البته اصلاحطلبان همه را به فراکسیون امید دعوت میکنند. اراده مردم و سیاست کلی نظام جمهوری اسلامی همیشه بر این بوده دولتی که در حین مجلسی تشکیل میشود چندان با مجلس سازگار نیست اما مجلس بعدی که روی
کار میآید همگام با دولت خواهد بود. هم سیاست کلی نظام و هم ذائقه و سلیقه مردم چنین است. از این رو نظام و مردم با دولت اتمام حجت کرده و راه را برای دولت باز میکنند. مجالس چهارم، ششم، هشتم و دهم بر همین اساس شکل گرفت. این مجالس به ترتیب با دولتهای آقایان هاشمی، خاتمی، احمدینژاد و روحانی همراه و همگام بودند. دولت دیگر نباید بهانهای داشته باشد. از سوی دیگر ارزش، اعتبار و جایگاه مجلس را باید به رسمیت بشناسد و برای حل کلیدیترین مسائل خود از مجلس کمک بگیرد تا بتواند برای مشکلات پیچیدهای که در کشور وجود دارد، راهحلهای خوبی ارایه کند. تعامل و همکاری بین نیروهای سیاسی اصلاحطلب، معتدل و اصولگرای معتدل در مجلس دهم نه تنها لازم بلکه امری حیاتی است. علاوه بر آن با گروههای بیرون از مجلس هم میتوان تعامل داشت تا از ظرفیتها و تواناییها بهطور حداکثری بهره برد. در کشور با مشکلات عدیدهای مواجه هستیم.
در حوزه اقتصادی بیش از دیگر حوزهها میتوان با نیروهای سیاسی جناح مقابل همکاری کرد. ایجاد اشتغال، افزایش صادرات، جلوگیری از واردات بیرویه کالای تزییناتی، ایجاد فضای امن برای سرمایهگذاری، برداشتن موانع بانکی و رونق اقتصادی از مواردی است که برای همکاری با گرایشها و جناحهای مختلف سیاسی توافق بیشتری وجود دارد. در حوزه اقتصادی میتوان کنار هم نشستن و تعامل با یکدیگر را تمرین کرد و به حوزههای دیگر کشور تعمیم داد.
دیدگاه تان را بنویسید