«اعتماد» از جایگاه لاریجانی در میان اصولگرایان گزارش میدهد
منجی راست
علی لاریجانی ذاتا اصولگراست اما در مراسم ٢٢ بهمن شهر قم با لنگه کفش و مهر نماز مورد حمله کسانی قرار میگیرد که آنها هم اصولگرا هستند، در مجلس اصولگرا رییس دولت اصولگرا را با چنان جملاتی بدرقه میکنند که مجادله کلامیشان در تاریخ پارلمان به نام «یکشنبه سیاه» نامگذاری میشود، در مجلس تمام اصولگرا چنان خطاب میشود که گویی اپوزیسیون نظام است و در نهایت از سوی اصولگرایان نامش حتی در میان سه کاندیدای شهر قم هم قرار نمیگیرد.
اعتماد آنلاین- با این حال او هنوز هم یک اصولگرا است؛ اصولگرایی که محو بازی تندروها نشد و از همان بیرون دایره تنگ اصولگرایی آنقدر وزن و تشخص دارد که حتی اگر با حمایت اصلاحطلبان منتخب دوم شهر قم شود باز هم خانه اول و آخر اصولگرایان مجلس دهم پشت دفتر او باشد. رقیب اصلاحطلب او را محترم میشمارد. برای اصلاحطلبان علی لاریجانی یک اصولگرای متشخص و عاقل است.
مثل علی اکبرناطق نوری یا علی اکبر ولایتی و برخی دیگر که تلاش میکنند دال مرکزی اصولگرایی را در گرداب تندروی حفظ کنند. اصولگرایان هنگام تدوین لیستهای انتخاباتیشان یک صندلی را به لاریجانی تعارف کردند اما او خود بهتر از همه میدانست نشست پشت میزی که دور تا دور آن حامیان یک گفتمان خاص نشستهاند چه عواقبی برایش دارد.
او با زرنگی مخصوص خود عطای حضور در حلقه تصمیمسازان اصولگرا را به لقایش بخشید و ترجیح داد نقش اقلیت را در میان اکثریتی شامل جبهه پایداری، جمعیت ایثارگران و رهپویان بازی نکند. به همین دلیل راهش را جدا کرد. او از گذشته و خاصه در انتخابات سال ٨٤ به این سو جایی نمینشیند که اقلیت بودنش به چشم بیاید. به همین دلیل هم به محض ورود به مجلس در دوره هشتم پشت صندلی ریاست نشست.
در این انتخابات هم حمایت اصولگرایان را نخواست. نیروهایش را با سهمیه حزب اعتدال و توسعه به فهرست امید فرستاد و خود نیز با حمایت اصلاحطلبان و معتدلین از حوزه انتخابیه قم هرچند به عنوان نفر دوم وارد مجلس دهم شد. گردونه انتخابات اما آنگونه که اصولگرایان منهای لاریجانی فکر میکردند نچرخید. در تهران هر ٣٠ نفرشان از ورود مجدد به خانه ملت بازماندند و در شهرستانها به سختی توانستند تنها بخشی از خواستههایشان را محقق کنند.
آنها گمان میبردند در این انتخابات نسخه اصلاحطلبان و اصولگرایانی از جنس لاریجانی را همزمان میپیچند اما رقابت مغلوبه شد. کار به جایی رسید که در دور دوم انتخابات کاندیداهایشان خواهش میکنند مورد حمایت اصولگرایی نباشند تا آرایشان بیش از این ریزش نکند و از این تلختر آنکه برخی کاندیداهایشان به جریان اصولگرایی پشت کردند و خواستار حضور در فهرست امید شدند. اصولگرایان گمان نمیکردند با چنین وضعیتی مواجه شوند، به همین دلیل هم کمیتهای هفت نفره برای ساماندهی فراکسیون اصولگرایان تشکیل دادند؛ کمیتهای که اکثریتش را باز هم همان کسانی تشکیل میدادند که طی این سالها هرآنچه توانستند در جدایی از لاریجانی به کار بسته بودند. هرچه از دور اول انتخابات گذشت اصولگرایان بیشتر به حقیقت ٧ اسفند واقف شدند؛ پس در نخستین گام درخواست ملاقات با لاریجانی را رسانهای کردند اما درست چند دقیقه قبل از برگزاری، این جلسه لغو شد. اما گام دوم اصولگرایان نشان داد آنها کم کم میخواهند با واقعیت کنار بیایند.
کمیته هفت نفرهشان با حضور باهنر، کوهکن و دهقان ترمیم شده تا کمی از وجهه تندروی فاصله بگیرند و برای اصولگرایان معتدل انگیزه همکاری ایجاد کنند. در کنار این دو گام تلاش گستردهای از سوی اصولگرایان در جریان است تا با مصاحبههای متعدد و مطالب مختلف بر این تکیه کنند که لاریجانی اصولگراست و قرار نیست جامه اصولگرایی را با لباس اصلاحطلبی عوض کند. او اصولگراست، اصولگرایی که بیشترین ضربهها را نه از رقیب که از همین اصولگرایان خورده. تشکیل جلسات مربع لاریجانی، ناطق، ولایتی و مقتدایی در فاصله کوتاهی مانده به انتخابات مجلس شاید نشان از ماموریت تازهای به نام نجات اصولگرایی باشد. این همان ماموریتی است که اگر لاریجانی در انجام آن موفق شود رقیب اصلاحطلب نیز با آغوش باز از آن استقبال میکند.
دیدگاه تان را بنویسید