پیوندهای جدید استراتژیک
عربستان پول دارد و فکر میکند که با پول - این حلال مشکلات- میتواند همه موانعش را از سر راه بردارد. به خنس نظامی میخورد، پول خرج میکند، کارش توی دیپلماسی به مشکل میخورد، پول خرج میکند، حتی به حج و خدا و پیغمبر هم که میرسد دست به جیب میبرد تا برای خود بهشت بخرد یا در جهنم را بر خود و رفقای متحد خود ببندد. اما دنیا اینقدر هم هرکی هرکی نیست که همواره و همه جا «زر بر سر فولاد نهی نرم شود».
اعتمادآنلاین- پول تا یک جایی کار راه انداز است، از یک جایی به بعد نه تنها کارراه انداز نیست که اتفاقا عین لجن آدمی را در خود فرو میبرد. علت عصبانیت عربستان معلوم است. این قصه را کشورهای منطقه هم آنقدر باهوش هستند که بفهمند، از این پس طالع عربستان در منطقه رو به افول است. امریکاییها بیجهت نیست که با ایران توافق کردهاند و اروپاییها هم یک چیزی میدانند که به هر قیمتی هست نمیخواهند توافق با ایران را از دست بدهند.
همین قصه آزمایشهای موشکی ایران را نگاه کنید. خیلیها سوسه آمدند که این آزمایشها نقض برجام است. حتی رسانههای قدری را هم دنبال خود کشاندند اما نه اروپاییها و نه امریکاییها این آزمایشها را نقض برجام ندانستند. همینهاست که عربستان و متحدانش میبینند و عصبانی میشوند و به فکر میافتند تا در حج یا در کنفرانس اسلامی تلافی کنند. اما از واکنشهای بینالمللی پیداست که خیلی هم فاجعه نیست و برای ایران هزینه چندانی ندارد... نمیگویم هیچ هزینهای ندارد، داردکه به مجامع بینالمللی بالادستی نرسد خیلی خوب است، اما حقیقت این است که این اتفاقات جهان را از آینده محتومش دور نخواهد کرد. این آینده محتوم آنقدر جدی و آنقدر روشن است که پول هنگفت عربستان نمیتواند به تعویقش بیندازد، هرچند مزاحمتهایی جدی برای همه ایجاد خواهد کرد.
اتفاقا خودش هم کم لطمه نمیبیند و کم برای خود دردسر درست نمیکند. مادامی که عربستان نتواند خودش را با آینده امن خاورمیانه و جهان وفق بدهد ما از این دردسرها خواهیم داشت، البته این وسط بعضی کشورها به خاطر پول هم خود را بدنام میکنند و سر چندرغاز دستی دستی خود را در باتلاق آل سعود میاندازند. کیست که نداند کشورهای منطقه گیر و گرفتاریهای شدید مالی، امنیتی، سیاسی دارند. اما در تخمین و تشخیص آینده اشتباه محاسباتی دارند و دستی دستی خود را گرفتار میکنند. عربستان قاتق نان مصر و ترکیه و آفریقاییها نیست بلکه قاتل جانشان خواهد بود... با همه این حرفها اما حضور شیعیان جمهوری اسلامی ایران در مراسم حج آنقدر واجد اهمیت هست که نخواهیم بابت تلافی رفتار عربستان خود را از آن محروم کنیم.
در هیچ مجمع اسلامی نباید بازی را تمام و کمال به عربها واگذاشت. حج مهم است، حضور پررنگ در منطقه هم مهم است.
شاید الان بعضیها بدشان نیاید که آتش کینه و نقار را بیما و عربها تیز کنند و وادارمان کنند که مقابله به مثل بکنیم. مقابله به مثل میتواند هزینه زیادی روی دستمان بگذارد. آینده از آن ماست. جمهوری اسلامی موقعیت ممتازش را باید حفظ کند و خودش را از سطح کشورهای منطقه بالاتر بکشد. عربستان عصبانی است و اگر انصاف بدهیم حق هم دارد عصبانی باشد. از پس این همه خوش خدمتی و همراهی و اطاعت حالا امریکاییها و اروپاییها فهمیدهاند که با این یار دیرین راه به جایی نمیبرند و امنیت منطقه را نمیتوانند حفظ و حراست کنند. عربها حالت بازنده عصبانی را دارند که ممکن است هر کار نابخردانهای را مرتکب شوند. به خصوص این نودولتیان جدید و بیاعصاب را نباید به خودشان واگذار کرد. اگر الان بتوانیم پیوندهای استراتژیک جدیدی برای جمهوری اسلامی تعریف کنیم بیشترین مقابله به مثل را انجام دادهایم. پیوندهای جدید استراتژیک متناسب با همان آینده روشنی که از همین الان عطر خوشش را میتوان حس کرد دندانشکنترین جوابی است که میتواند به بیانیه کنفرانس زده شود.
عربستان پول و اسلحه دارد و فکر میکند همینها کافی است. ما هم بیپول و بیاسلحه نیستیم خدا را شکر اما گره سیاسی امروز دنیا را چیزی غیر از پول و اسلحه باز میکند. دنیا بیایران به صلح نمیرسد و بیایران کارش راه نمیافتد. این حقیقت را خیلیها فهمیدهاند و خیلیها هم دارند مقاومت میکنند. اما مهمتر از همه این است که خودمان بفهمیم و دوره جدید را از همین الان سر بیندازیم. ما با همین نقش جدید میتوانیم نودولتان عربستان را بر سرجایشان بنشانیم.
*سید علی میرفتاح
دیدگاه تان را بنویسید