کد خبر: 125215
|
۱۳۹۵/۰۱/۳۰ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

مرتضی حاجی:

مسئله رئیس مجلس را بزرگ نکنیم / روحانی فعلا رقیب ندارد

این فعال سیاسی اصلاح طلب گفت : لازم و درست نیست که خواسته‌های اصلاح‌طلبان در سال ٩٥ همان خواسته‌های سال ٧٦ باشد / ائتلاف سال ٩٢ و ٩٤ را برای هر دو جناح اقدامی هوشمندانه می‌دانم. اصلاح‌طلبان که با درک درست شرایط و واقعیت‌های روز آمادگی پیدا کردند که با معتدلین همکاری داشته باشند و هم اصولگرایان معتدل با درک درست واقعیت‌ها برای سود کشور و منافع ملی این تصمیم را گرفتند و هر دوطرف یکدیگر را به جای دفع جذب کردیم / دم از اسلام، قرآن، اخلاق و خدا زدن اما برخلاف منافع مردم عمل کردن برای هیچ‌کس قابل تحمل نیست و مصداق بارز کفران نعمت است.

مسئله رئیس مجلس را بزرگ نکنیم / روحانی فعلا رقیب ندارد
کد خبر: 125215
|
۱۳۹۵/۰۱/۳۰ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین - مرتضی حاجی از چهره های سیاسی اصلاح طلب در گفت و گویی بیان کرده است: « فراکسیون امید مجموعه‌ای از نمایندگانی است که بنا دارند از برنامه‌های اعلام شده دولت و خصوصا خط و مشی اتخاذشده در سیاست خارجی حمایت کنند. تنش‌زدایی در روابط خارجی از سیاست‌های اصلاح‌طلبان است. این اتفاق‌نظر می‌تواند موجب هم‌افزایی نیروها شده و کمک می‌کند با قدرت به خواسته‌های مردم جامه عمل بپوشانند.»

در ادامه گزیده ای از صحبت های مرتضی حاجی در گفت و گو با اعتماد می آید:

  • کشور ما به انسجام همه دلسوزان کشور نیاز دارد. همه کسانی که قلب‌شان برای اسلام و ایران و انقلاب می‌تپد، باید همت کنند تا موانع و مشکلات سر راه کشور برای دستیابی به هدف‌های بلند رشد و توسعه از میان برداشته و راه هموار شود. هر گونه نفی توانایی‌های مجموعه کشور و انحصارطلبی در تصدی امور بدون صلاحیت‌ها و توانایی‌های کافی به نفع کشور نخواهد بود. اگر جناحی به کلی از دور خارج شود، موانع و مشکلاتی ایجاد می‌شود که در نتیجه آن کشور متضرر خواهد شد.

  • یکی از مهم‌ترین هدف‌های اصلاح‌طلبان این است که کشور در مسیر رشد دایمی قرار گیرد. بنابراین در حوزه‌های اقتصاد، فرهنگ، اجتماعی و سیاسی می‌طلبد که فضا را باز کرده؛ شرح صدر داشته باشند؛ با همه کسانی که برای همکاری امکان دارند و دست‌شان برای همکاری گشوده است در جهت هدف‌های مشترک همگام شوند. ائتلاف برای تحقق هدف‌های مشترک تاثیر منفی در هویت هیچ‌یک از جریان‌های سیاسی نمی‌گذارد چرا که هر کدام با حفظ اصول اولیه، اساسی و علل موجده خودشان با دیگر جریان‌ها همکاری می‌کنند. بنده این روش را درست می‌دانم. هیچ‌کدام از کسانی که با هم ائتلاف می‌کنند توقع ندارند که صددرصد آنچه در برنامه‌های خودشان پیش‌بینی کرده‌اند تحقق یابد.

  • اگر بنا باشد رسیدن به قدرت را به هر قیمت مدنظر قرار دهیم، طبیعتا باید هویت‌مان را در این راه نادیده بگیریم. این مساله عدول از هویت تعریف شده است. ما می‌توانیم اصول و فروعمان را تعیین و براساس آن کنش خود را انتخاب کنیم. اصول ما تعریف شده است. ما جمهوری اسلامی را پذیرفته‌ایم؛ انقلاب را دوست داریم و به قانون اساسی وفادار هستیم. آنچه اصول تعریف شده جریان‌های فکری است پابرجا است. در کنار این اصول، فروعی وجود دارد که می‌توان از آنها عدول کرد و آنها را متناسب با شرایط بازتعریف کرد. برای رسیدن به یک همکاری مشترک می‌توان و باید نسبت به فروع در مقاطع خاص زمانی بازنگری کرد تا شرایط برای دست یکدیگر را گرفتن و همکاری کردن مهیا شود. اصول اصلاح‌طلبی و اصولگرایی معتدل در بسیاری موارد مشترک است. باور به دیانت اسلام، قانون اساسی، جمهوریت نظام و آمادگی برای کار و تلاش و فداکاری برای تحقق هدف‌ها در دو طرف مشترک است. خط‌مشی اصلاح‌طلبان عموما همراه با اعتدال بوده است. اصولگرایان در حال حاضر دو دسته هستند که یک دسته بسیار تندروی می‌کنند که خسارت‌های زیادی در گذشته متوجه کشور کرده‌اند. بخش دیگر به این واقعیت پی برده‌اند که تندروی برای کشور خسارت‌بار بوده است. این افراد الان با عنوان اصولگرایان معتدل شناخته می‌شوند. این افراد لااقل در خط‌مشی در این مقطع تاریخی به اصلاح‌طلبان نزدیک هستند. وقتی نزدیک هستند چرا باید نه بیاوریم و مدام دست رد به سینه هم بزنیم؟ دست همکاری به یکدیگر دادن به تقویت اصول مشترک ما کمک می‌کند؛ اصولی که در مواردی با اصولگرایان معتدل کاملا مشترک است و در مواردی ممکن است که متفاوت باشد.

  • هر دوره‌ای برای خود اقتضائاتی دارد. در دوره‌ای اصلاح‌طلبان هیچ زمینه همکاری با اصولگرایان معتدل نداشتند و در خانه نشستند و شرایط کشور را مطالعه کردند. البته گاهی مصاحبه یا اظهارنظری داشتند. بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری شرایط تغییر کرد و ما به شرایط جدید رسیده‌ایم. لازم و درست نیست که خواسته‌های اصلاح‌طلبان در سال ٩٥ همان خواسته‌های سال ٧٦ باشد. سال ٧٦ شرایط خاص خود را داشت و امسال و سال آینده نیز شرایط مختص به خود را دارد. البته این به معنای این نیست که هر روز رنگ عوض کنیم. اصول ما ثابت و پا برجا است. به اقتضای زمان و موقعیت می‌توان در خواسته‌ها تعدیل ایجاد کرد. گاهی خواسته‌ها عمیق‌تر و گسترده‌تر می‌شود؛ گاهی نیز محدود‌تر و جمع و جور‌تر می‌شود. لذا اینکه در این مقطع به خواسته‌های جمع و جور‌تری اکتفا کنیم و برای تامین حداقل‌های ممکن تلاش کنیم، می‌تواند مفید و مبارک باشد. طبیعتا هریک از دستاوردهای موفقیت‌آمیز ما می‌تواند به دستاوردهای دیگری هم منتهی شود تا کم‌کم این مسیر هموار شود.


  • ائتلاف سال ٩٢ و ٩٤ را برای هر دو جناح اقدامی هوشمندانه می‌دانم. اصلاح‌طلبان که با درک درست شرایط و واقعیت‌های روز آمادگی پیدا کردند که با معتدلین همکاری داشته باشند و هم اصولگرایان معتدل با درک درست واقعیت‌ها برای سود کشور و منافع ملی این تصمیم را گرفتند و هر دوطرف یکدیگر را به جای دفع جذب کردیم.

  • وقتی مبنا را این بگیریم که مردم به اصلاح‌طلبان اعتماد کردند و به لیست آنها رای دادند در ادامه مسیر هم این اعتماد پابرجا است. به نظرم به جای اینکه توقع داشته باشند که اثر رای خود را در هیات رییسه مجلس ببینند باید انتظار داشته باشند تاثیر رای خود را در مصوبات و عملکرد مجلس دهم ببینند. شاید بنا به شرایطی که وجود دارد، تمرکز کردن بر هیات رییسه و به طور مشخص رییس مجلس خیلی به صلاح نباشد. البته منطق رای‌دهندگان درست است. آنها می‌گویند اکثریت مجلس اصلاح‌طلب است. بنابراین در هیات رییسه باید نمود آن دیده شود اما منحصر بودن به این مساله چندان مطلوب نیست. باید انتظارات را در رفتار و مصوبات مجلس دهم متمرکز کرد؛ نه مسوولیت‌ها و مدیریت‌های مجلس دهم.

  • پیشنهاد من این است که آنقدر مساله رییس مجلس را بزرگ نکنیم و طوری تبلیغ نکنیم که اگر خلاف آن اتفاق بیفتد به معنی عقب‌نشینی یا اختلافات تلقی شود. اگر ائتلافی صورت گرفته تا حصول نتیجه‌های مورد انتظار ادامه خواهد داشت و الان زود است. باید صبر کنیم مرحله دوم انتخابات برگزار شود. بعد این آقایان و نمایندگان منتخبین می‌توانند دور هم بنشینند و تصمیم مناسب را در تعامل با یکدیگر بگیرند. آنها آنچه را به صلاح امور است و در رسیدن به هدف‌ها بهتر است انتخاب خواهند کرد. تصمیم ما آقای عارف است که کاندیدای اصلی و ارشد اصلاح‌طلبان بوده و خوشبختانه مورد استقبال بسیار خوبی هم قرار گرفت اما اینکه آیا او در جمع‌بندی نهایی به همین نظر برسد به نظر من باید اجازه دهیم که ابتدا تکلیف مرحله دوم انتخابات مشخص شود.

  • فراکسیون امید مجموعه‌ای از نمایندگانی است که بنا دارند از برنامه‌های اعلام شده دولت و خصوصا خط و مشی اتخاذشده در سیاست خارجی حمایت کنند. تنش‌زدایی در روابط خارجی از سیاست‌های اصلاح‌طلبان است. این اتفاق‌نظر می‌تواند موجب هم‌افزایی نیروها شده و کمک می‌کند با قدرت به خواسته‌های مردم جامه عمل بپوشانند.

  • دم از اسلام، قرآن، اخلاق و خدا زدن اما برخلاف منافع مردم عمل کردن برای هیچ‌کس قابل تحمل نیست و مصداق بارز کفران نعمت است. گمان نمی‌کنم کسانی که ذره‌ای ایمان و اعتقاد دارند، بعد از اظهارنظر شفاف و عیان مردم اتاق فکری در جهت ناکارآمد نشان دادن و دولت و مجلس تشکیل دهند. انتظار ما این است.

  • همه باید کمک کنند که همدلی بیشتری اتفاق بیفتد. منتخبین مردم که از همه طیف‌ها در مجلس هستند کمک کنند تا مجلسی کارآمد در رسیدگی به مطالبات مردم تشکیل شود.

  • فعلا آقای روحانی رقیبی ندارد.

  • فکر نمی‌کنم احمدی‌نژاد، جلیلی و قالیباف بتوانند مایه دردسر برای روحانی شوند. آقایان جلیلی و قالیباف که در سال ٩٢ با آقای روحانی رقابت کرده‌اند و نتیجه آن را دیدیم. احمدی‌نژاد هم سابقه روشنی دارد و هشت سال سابقه ریاست‌جمهوری داشته است؛ هر هنری داشته به کار برده و سرانجام آن چیزی است که به دولت فعلی تحویل داده شده و اکنون همه داریم آثار آن را احساس می‌کنیم. به نظر من این سه فرد رقیب آقای روحانی نیستند.

  • ترمیم کابینه نیاز است. مجلس نهم به برخی وزرا رای نداد که افراد بسیار شایسته‌ای بودند و می‌توانستند با شتاب بیشتر به روند برنامه‌های رییس‌جمهور کمک کنند. در آینده طبعا انتظار می‌رود برخی وزارتخانه‌ها که نتوانستند شرایط مطلوب را فراهم کنند دوباره ارزیابی شوند.
برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها