نقشه راه اصلاحطلبان و اصولگرایان در تحلیل صادق زیباکلام
راه تداوم ریاستجمهوری روحانی
صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی در دانشگاه، تحلیلگری سیاسی است که نوع نگاهش به پدیدههای سیاسی و اجتماعی فارغ از میزان صحت و منطقی بودن با اقبال مخاطبان مواجه میشود.
اعتمادآنلاین- او که در میان سیاستمداران ایرانی بیش از همه خود را به نوع نگاه و اندیشه آیتالله هاشمی نزدیک میداند طبعا در طیف حامیان جدی رییسجمهور قرار میگیرد. از این منظر او روز گذشته در گفتوگویی با فرارو آینده دولت روحانی با توجه به شرایط داخلی و خارجی را بررسی کرده است. زیبا کلام معتقد است تنها مشکل روحانی برای رایآوری در برابر هر رقیبی تداوم وضعیت فعلی اقتصادی و عدم شکلگیری یک گشایش محسوس در اقتصاد و معیشت مردم عادی است. او همچنین عقیده دارد تنها کسی که در کشور میتواند روحانی را به چالش بکشد احمدینژادی است که به زعم وی ١٠ میلیون رای اختصاصی در سبد خود دارد:
در مجموع آقای روحانی در حوزه سیاست خارجی با مشکل و تنگنای خاصی روبهرو نیست و اتفاقا سیاست خارجی نقطه قوت دولت ایشان بوده است. در این باره میتوان به تنشزدایی با غرب و حتی امریکا و پیشرفتهایی که در منطقه به دست آمده مانند رویارویی با داعش و اینکه داعش را با همکاری با دیگر کشورها در موضع دفاعی قرار دادهاند و جلوی پیشروی داعش گرفته شده است اشاره کرد. شرایط بشار اسد نیز به نظر تثبیت شده میرسد.
تنها ابر سیاهی که در سپهر سیاست خارجی وجود دارد نتایج انتخابات ریاستجمهوری امریکا در سال ٩٥ است که ممکن است یکی از نامزدهای تندرو که مخالف برجام است وارد کاخ سفید شود. البته این اتفاق بیش از آنکه برای ایران مشکلآفرین باشد برای اروپا و اقتصاد بینالملل مشکلآفرین خواهد بود چون رییسجمهور تندرو امریکا تلاش میکند اوضاع را به قبل از برجام برگرداند که به نظر نمیرسد بتواند موفق شود چون سایر کشورها با توجه به سرمایهگذاریهای بلندمدت و سنگینی که در ایران میکنند علاقهای به از سرگیری تحریمها نخواهند داشت. لذا حتی اگر یک فرد تندرو هم رییسجمهور امریکا شود باز هم خطر خیلی جدی نیست چون احتمال بازگشت به تحریمها به هیچوجه زیاد نیست.
در سیاست داخلی به نظر میرسد که محبوبیت روحانی همچنان باقی مانده است و شواهدی در دست نداریم که نشان دهد کسر قابل توجهی از ١٩ میلیون نفری که در سال ٩٢ به ایشان رای دادند ناراضی هستند و اگر آقای روحانی در دور دوم نامزد شود به وی رای ندهند. تنها ابر سیاهی که در آسمان موفقیت روحانی در دور دوم وجود دارد مساله اقتصاد است. رکود همچنان سنگینی میکند و بسیاری از انبارهای واحدهای خصوصی و دولتی پر از کالا است بدون آنکه مشتری برای آنها باشد. همچنین با جمعیت جوان بیکار بالای ٨ میلیون نفر دست و پنجه نرم میکنیم و علایمی نمیبینیم که نشان دهد در سال ٩٥ جهش اقتصادی اتفاق خواهد افتاد.
شاید بتوان گفت تنها تهدید برای روحانی تداوم وضع کنونی اقتصاد است. البته نباید فراموش کنیم که اصولگرایان و به خصوص جریان وابسته به احمدینژاد تلاش خواهند کرد از عدم پیشرفت اقتصادی حداکثر بهرهبرداری را بکنند و تردید را در دل رایدهندگان بالقوه به روحانی به وجود آورند که روحانی اگرچه در سیاست خارجی موفق بوده اما در اقتصاد داخلی نتوانسته گامهای بلندی بردارد.
در حال حاضر اصولگرایان با بحران عدم محبوبیت مواجه هستند و سوال مهمی که مطرح است این است که فرض بگیریم روحانی خیلی در زمینه اقتصادی موفق نشود، آنگاه نامزد اصولگرایان چه کسی میخواهد باشد؟ هیچ یک از شخصیتهایی که بتوانند نامزد اصولگرایان شوند از محبوبیت برخوردار نیستند و شاید بتوان گفت جدیترین آنها قالیباف است. اصولگرایان برای کسب قدرت هیچ چارهای ندارند که به سمت احمدینژاد بروند و ایشان را نامزد اصلی خود قرار دهند؛ در غیر این صورت حتی اگر روحانی خیلی هم در زمینه اقتصادی موفق نباشد هیچ یک از چهرههای مطرح اصولگرا پتانسیل رایآوری و رقابت با وی را ندارند.
با تداوم وضعیت کنونی اقتصاد، تنها فردی که میتواند روحانی را مورد چالش قرار دهد احمدینژاد است و از این منظر تصمیم برای اصولگرایان دشوار و سرنوشتساز خواهد بود. قدرت برای اصولگرایان مانند عسل، شیرین است و بین شیرینی قدرت و عدم انتخاب احمدینژاد، آنها شیرینی قدرت را انتخاب میکنند و غرور خود را زیر پا خواهند گذاشت و سراغ وی خواهند رفت؛ چون با انتخابات هفتم اسفند متوجه شدهاند که نمیتوانند در انتخابات ٩٦ پیروز شوند.
احمدینژاد در میان اقشار و لایههای متوسط به پایین جامعه و افراد روستایی و سنتی از محبوبیت کاریزماتیک برخوردار است. خیلی از اصولگرایان هم حاضر نشدند احمدینژاد را محکوم کنند و به طور مثال جبهه پایداری خیلی راحت پشت سر احمدینژاد قرار خواهد گرفت. اگرچه من معتقدم احمدینژاد همین الان حداقل ١٠ میلیون رای دارد اما این ١٠ میلیون نفر فقط به احمدینژاد رای میدهند و حاضر نیستند به فردی حتی شبیه او رای بدهند.
بنابراین وقتی اصولگرایان با وجود همه آن خاطرات تلخی که با احمدینژاد دارند به دنبال وی بروند، صدا و سیما، ائمه جمعه و جماعات و... پشت سر وی قرار میگیرند و از آنجا که بالاخره اصولگرایان یک بدنه اجتماعی دارند بر تعداد آن ١٠ میلیون نفر اضافه خواهد شد.
احتمال دیگری که وجود دارد این است که روحانی صرف نظر از اینکه در موضوع اقتصاد موفق بشود یا نشود عنوان کند که یک رسالت تاریخی برای نجات کشور از هستهای داشته که انجام داده و دیگر اصراری به دور دوم ریاستجمهوری ندارد و آنگاه عارف یا ظریف نامزد اصلاحطلبان شوند. در این صورت آرایش سیاسی به هم میخورد و شانس پیروزی جناح اصلاحطلب خیلی بیشتر میشود.
دیدگاه تان را بنویسید