سید محمد صدر:
سیاست خارجی به طرفی میرود که در زمان اصلاحات بود/ برجام و انتخابات اخیر به نظام آبرو داد
مشاور وزیر امور خارجه می گوید: برخی از کارمندان اداره کل تشریفات ما به شوخی میگویند خدا کند احمدینژاد برگردد، چون ما در آن موقع هیچ کاری نداشتیم، اما الان هر روز یک هیأت میآید و حسابی خسته شدهایم.
اعتمادآنلاین - سیدمحمد صدر، مشاور وزیر امور خارجه، در گفت و گویی بیان کرده است که « انشاءالله سیاست خارجی به طرفی میرود که در زمان اصلاحات بود و روزبهروز در حال بهترشدن است.» او در گفت و گو با روزنامه «شرق» گفته است: « اگر مسئولی در سیاست داخلی بسته و محدود عمل کند، نمیتواند در سیاست خارجی بهدنبال سیاست تشنجزدایی باشد.»
در ادامه گزیده ای از صحبت های صدر را می آید:
*باید بین سیاست داخلی و سیاست خارجی هماهنگی وجود داشته باشد و این هماهنگی موجب موفقیت دولت میشود.
* اگر در داخل، سیاست بسته داشته باشید - روزنامهها و احزاب آزاد و سازمانهای غیردولتی فعال نباشند یا یک پارلمان آزاد وجود نداشته باشد- خارج از کشور به آن مسئول گفته میشود شما که نمیتوانی در بین مردم خودت تشنجزدایی کنی، چگونه میخواهی با دولتها و کشورهای دیگر این کار را انجام دهی؟
*در سیاست خارجی هر دو طرف باید همدیگر را بپذیرند تا یک رابطه خوب برقرار شود.
*اگر مسئولی در سیاست داخلی بسته و محدود عمل کند، نمیتواند در سیاست خارجی بهدنبال سیاست تشنجزدایی باشد.
*در دوران اصلاحات، چون آزادیهای داخلی مثل آزادی احزاب، شوراها، روزنامهها، تظاهرات و... وجود داشت، تشنجزدایی و اعتمادسازی با دولتهای خارجی و مردم دنیا پاسخ داد و رابطه ما با سایر کشورها، چه اروپایی و آسیایی، چه منطقه و کشورهای عربی و همسایگان خوب بود.
*در دولت احمدینژاد مشکلات داخلی بسیاری داشتیم... در نتیجه سیاست خارجی او هم یک سیاست خارجی ناموفق بود و در دوران احمدینژاد ایران جایگاه بینالمللی خود را از دست داد.
برجام و انتخاباتی که اخیرا برگزار شد - فارغ از نتیجه- به دولت جمهوری اسلامی ایران و به نظام آبرو میدهد.
*برجام نشان داد که ایران میتواند با شش کشوری که بهعنوان قدرتهای جهانی مطرح هستند، مذاکره کند. اگرچه حدود دو سال طول کشید ولی دو طرف به یک تفاهم بینالمللی دست پیدا کردند و یکی از مسائل و مشکلات جدی بینالمللی حل شد.
*انشاءالله سیاست خارجی به طرفی میرود که در زمان اصلاحات بود و روزبهروز در حال بهترشدن است.
*عربستان و ایران همیشه با هم رقیب بودهاند، اما هر دو طرف نباید اجازه دهند این رقابت به رقابتی خصمانه تبدیل شود. حتی در دوره دولت اصلاحات هم رقابت بین دو کشور بود، اما یک رقابت دوستانه بود.
*معتقد بودم که کشورهای کمونیستی پایدار نیستند و از بین میروند، اما حکومتهایی که در غرب هستند میمانند. به این دلیل که آن دولتها و دیکتاتوری و زور، ضد فطرت انسانی است، ولی در اروپایغربی حداقل مردم فکر میکنند که آزاد هستند، حالا اینکه آزادی واقعا هست یا نیست بحث دیگری است. ولی احساس خفقان نمیکنند، حکومت خود را انتخاب میکنند و از حکومت ترسی ندارند.
*عربستان خیال میکند ایران میخواهد او را عقب بزند و کنار بگذارد، در حالی که اصلا این گونه نیست. الان مبنای سیاست خارجی ایران، برد - برد است؛ وقتی ایران این سیاست را در برابر کشورهای غربی اعمال میکند چرا با کشورهای مسلمان و برادر اجرا نکند.
*برخی از کارمندان اداره کل تشریفات ما به شوخی میگویند خدا کند احمدینژاد برگردد، چون ما در آن موقع هیچ کاری نداشتیم، اما الان هر روز یک هیأت میآید و حسابی خسته شدهایم.
*من همیشه معتقد بودم که به رابطه با همسایگان باید جدا از مسئله سوریه توجه شود.
*وقتی به وزارت کشور رفتم به صورت جدی به دنبال اجرای قانون احزاب بودم. تا آنموقع قانون احزاب تصویب شده بود، اما اجرا نشده بود. زمانی که به وزارت کشور رفتم هنوز جنگ ادامه داشت و من هم معتقد بودم تا زمانی که جنگ ادامه دارد صلاح نیست ما قانون احزاب را اجرا کنیم، چون به دلیل وجود یک دشمن بزرگ و جنایتکار مانند صدام باید یک وحدت ملی به صورت جدی در جامعه وجود داشته باشد. به محض اینکه جنگ تمام شد ما به صورت جدی اجرای قانون احزاب را شروع کردیم و در سال ٦٨ اولین احزاب به صورت رسمی به وزارت کشور آمدند و ثبتنام کردند. این کار را کردیم برای اینکه به این نتیجه رسیده بودیم که آزادی احزاب که در واقع بخشی از آزادی کلی در کشور است باعث بیمهشدن نظام میشود.چون مردم هر کشوری وقتی دولتی را تشکیل دادند بعد از مدتی از آن خسته میشوند و به دنبال تغییر هستند، اگر سیستم به مردم اجازه دهد این تغییر در داخل نظام انجام گیرد، مانند تجربه کشورهای اروپایی میشود، اما اگر اجازه نداد انقلاب میشود. اجرای قانون احزاب یعنی وجود افکار مختلف که قدرت انتخاب به مردم میدهد و وقتی از دولتی خسته شدند با انتخابات آزاد و منصفانه و قانونی آن را
کنار بگذارند.
دیدگاه تان را بنویسید