عماد افروغ:
احمدینژاد پیروزی خود را مدیون مشایی است؛ او با حمله به هاشمی به نان و نوا رسید
افروغ در این گفت و گو بیان کرده است که مردم ما فقط «آزادی» نمیخواهند / سیاست های شتابان احمدینژاد کشور را 18 سال عقب برد / از مخالفان سرسخت حضور نهادهای نظامی در ارکان تصمیم گیری کشور هستم / احمدی نژاد از طریق حمله به آقای هاشمی رفسنجانی هم خودش را مطرح کرد / نامه هایی که احمدی نژاد به رییس جمهور امریکا نوشت یک آبروریزی سیاسی بود / رابطه مرید و مرادی بین آقای احمدی نژاد و آقای مشایی وجود داشت / باهنر رییس اصلی مجلس هفتم بود / برخورد جناحی ریشه نظام را میپوساند /
اعتماد آنلاین - عماد افروغ، استاد دانشگاه و نماینده مجلس هفتم در گفتوگویی به خاطرات خود و روایتهایش از مجلس هفتم پرداخته است. او در این گفتوگو در رابطه با محمود احمدینژاد، رحیمی و مشایی صحبت کرده است. افروغ در این گفتوگو که در سالنامه روزنامه اعتماد منتشر شده است در رابطه با ریاست حداد عادل بر مجلس هفتم نیز صحبت کرده است.
در ادامه گزیده صحبتهای افروغ در این گفتوگو میآید:
*در زمان انتخابات آمده بودند از همسایه ما در مورد دین و ایمان من پرسیده بودند. سوالی که همسایه ما در مواجهه با آن دست آن فرد را گرفته بود و خودروی من را نشانش داده بود. یعنی سوالات در این حد بود.
*اگر به شرایط سال ۸۲ جناحی و حزبی نگاه نکنیم به این نتیجه میرسیم که واقعیت جامعه میگفت که اصلاح طلبان حسب شرایط و موقعیتشان دیگر توفیقی نداشتند و این عدم توفیقشان به نظر من تا حدودی به یک سویهای آنها برمیگردد.
*مردم ما فقط «آزادی» نمیخواهند. مردم عدالت و اخلاق هم میخواهند. باید بتوانیم این موارد را جامع پیش ببریم. هر وقت شتابان و یک سویه و غیرفرهنگی پیش برویم باید منتظر واکنش باشیم.
*برخی نمایندگان مجلس اصلا در کمیسیون های تخصصی خودشان نمیروند. من نمیخواهم اسم ببرم اما طرف بدون اینکه تخصص مرتبطی داشته باشد به کمیسیون تلفیق یا امنیت ملی میرود.
*آقای حدادعادل بنا به جهاتی که البته من نمیپسندم همیشه میخواست که تعامل مثبتی با دولت داشته باشد ولو جاهایی که جایی برای تعامل نبود. حتی با دولت اصلاح طلب نیز چنین رفتاری داشت.
*در زمان مجلس ششم مصاحبه هایی کردم و گفتم احمدی نژاد ناقوس دیکتاتوری جدید را به صدا در میآورد. همانگونه که چند روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ نیز حسب تشخیص یک دست شدن بار دیگر و اینبار در دوره اصولگرایان به صدا درآوردم.
*من مثل بعضی از نمایندگان یک نماینده پاره وقت نبودم که همه کار در کنار نمایندگیشان میکنند. باور کنید من به برخی از سیاستمدارانمان غبطه میخورم که چگونه خودشان را با شرایط وفق میدهند و برخوردار از کثرت مشاغل و مسوولیتهای مختلف هستند که اجازه دهید اسم نبرم.
*فکر میکنم که آقای احمدینژاد از طریق حمله به آقای هاشمی رفسنجانی هم خودش را مطرح کرد و هم آقای هاشمی را زنده کرد. حالا ممکن است خواسته باشد یا ناخواسته.
*زمانی اعلام کردند که تعاونی مسکن هست که نمایندگان عضو مجلس هفتم میتوانند بروند و اسم بنویسند. عدهای از نمایندگان رفتند و چهار تا چهارتا ثبت نام کردند اما من اسم ننوشتم.
*آقای رحمانی فضلی اولا سابقه امنیتی نداشته است و ثانیا نسبت به مقولات مختلف نگاه اجتماعی دارد و به تمام معنا یک شخصیت متعادل است. به همه مسائل با نگاه اجتماعی و به شکل دغدغهمند نگاه میکند.
*رابطه مرید و مرادی بین آقای احمدینژاد و آقای مشایی وجود داشت. در واقع مشایی مراد آقای احمدی نژاد بود. من به همه میگفتم که محال است که آقای احمدی نژاد آقای مشایی را کنار بگذارد.
*در انتخابات ۸۸ میگفتند ما قصد نداشتیم در مناظرات اسم کسی را ببریم، اما امام زمان به ما الهام کرد که نام ببریم. گفتم: امام زمان به شما الهام کرد که کار غیر اخلاقی کنید؟ آخر با این کارها چیزی از باور به امام زمان (عج) باقی میماند؟
*نامههایی که آقای احمدینژاد به بوش رییس جمهور وقت امریکا نوشت از نظر بنده یک آبروریزی سیاسی بود. منتها برخی اذهان ساده اندیش حتی پیشنهاد دادند که این نامه در کتابهای درسی برود.
*من جزو طایفه دلواپسان نیستم اما میگویم که هسته ای ابزار است و توفیق ما به هسته ای بودن نیست. ما که عظمتمان نباید به هسته ای تعریف میشد. کجا «هسته ای» جزو اهداف نرم انقلاب ما بوده است.
*من فرد باجراتی هستم و از هیچ کس نمیترسم. از خدا هم نمیترسم، خدای رئوف و رحمان که ترس ندارد. من از اعمالم میترسم. میخواهم بگویم که نطقهایم تاثیرگذار بود و من در ماجرای کابینه تا جایی که میتوانستم تلاش کردم.
*در یک مقطعی وقتی که دیدم احمدینژاد برای انتخابات مجلس دخالت میکند اما ادعای عدم دخالت دارد به یکی از نمایندگان گفتم که ایشان جا پای هیتلر میگذارد چراکه روش هیتلری را در پیش گرفته است. اول، ریاست جمهوری را گرفته است و مطمئن باشید که میخواهد مجلس را هم بگیرد.
*سر وزارت آقای الهام که گزینه پیشنهادی وزارت دادگستری بود قصد داشتم به عنوان مخالف صحبت کنم. خیلی به من فشار آوردند که صحبت نکن چراکه اگر صحبت کنی ممکن است رای نیاورد.
*ما در دولت آقای احمدینژاد با هیات دولت مواجه نیستیم، بلکه رییس دولت داریم. هیات دولت یک جمع است که بحث میکند و تصمیم میگیرد اما در دولت آقای احمدی نژاد از این خبرها نبود.
*تحلیل من این است که همنواییهایی در نوع نگاه و شیوه مدیریت. تفکر مغایر با آزادی و بی توجهی به مشورت همیشه میان آقای هاشمی و احمدینژاد میدیدم.
*زمانی که احمدینژاد هلوکاست را زیر سوال برد من به یکی از نمایندگان گفتم که تطهیر هیتلر نشانهای دیگر برای صحت حرف من است. داشت خطرناک میشد.
*آقای رحیمی عنوان کرد که در سفری که به سوریه داشته است دختری او را دیده است و گفته که حیف که دیگر پیامبری نمیآید وگرنه پیامبر بعدی احمدینژاد است.
*من در سیاست جاری اعتمادم را از دست دادهام و میگویم در سیاست اصل بر بیاعتمادی است مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.
*بارها هم گفتم و بازهم میگویم که هیچگاه در هیچ مقطعی به آقای هاشمی رفسنجانی رای ندادهام و نمیدهم.
*احمدینژاد از طریق حمله به آقای هاشمی به نان و نوایی رسید ولی اتفاقا باعث محبوبتر شدن آقای هاشمی شد.
*به دلیل تجربه هایی که از مجلس هفتم به دست آوردم خیلی خوشحال هستم که برای انتخابات مجالس هشتم، نهم و حتی دهم ثبت نام نکردم.
*یکی از دلایلی که باعث شد من دیگر کاندیدا نشوم این بود که ملاکهایی که برای یک مجلس کارآمد، شجاع و تخصصی مورد لزوم است را ندیدم.
*من نگاه میکنم و میبینم که نمایندهای داریم که سه دوره است در مجلس عضو است اما یک طرح هم نداده است. فقط جیغ کشیده است.
*مجلس که فقط تریبون نیست. مجلس یک نظارت کارآمد و یک طرح خوب و ریشه ای و از بین بردن برخی طرحهای بازدارنده است.
*برای من انگیزه ایجاد شد تا راجع به آزادی، دموکراسی و عدالت بنویسم و احساس کردم باید به میدان بیایم و کار تئوریک بکنم.
* اجرا نکردن قوانین توسط آقای احمدی نژاد معضلی بود که در مواجهه او با مجالس هفتم، هشتم و نهم به خوبی دیده شد.
*هر اصلاح طلبی باید یک سری اصول داشته باشد که ایده آل من این است که این اصول به گفتمان انقلاب اسلامی نزدیک باشد.
*باید تاکید کنم که آقای باهنر رییس اصلی مجلس هفتم بود. همه کاره مجلس هفتم در بخش ریاست آقای باهنر بود.
*حدادعادل زمانی که در مجلس ششم هم نماینده بود همراه با سایر نمایندگان اقلیت معروف به «اقلیت نجیب» بود.
*در دور اول انتخابات ریاست جمهوری نهم خیلی کم تصور میشد که گزینه ای مثل آقای احمدی نژاد موفق شود.
*اگر آن سیاستهای شتابان آقای احمدی نژاد نبود امروز کار به اینجا نمیکشید که ۱۸ سال به عقب بازگردیم.
*آقای احمدی نژاد همه پیروزی اش در عرصه انتخابات ریاست جمهوری را مدیون آقای مشایی و اسلوب ایشان بود.
*کشور ما باید دست از این بازیهای جناحی اش بردارد. برخورد جناحی ریشه نظام را میپوساند.
*اصولگرا باید ضمن برخورداری از اصول قابل قبول داعیه اصلاح داشته باشد و اصلاح طلب هم باشد.
*تحلیل جامعهشناسانه من در سال ۸۴ میگفت که آقای هاشمی رفسنجانی رای نمیآورد.
*از مخالفان سرسخت حضور نهادهای نظامی در ارکان تصمیم گیری کشور هستم.
*اگر از من بپرسید که بزرگترین اخلاق در جامعه چیست؟ میگویم اعتماد و همبستگی.
*در مجلس هفتم من از حق اصلاح طلبان دفاع میکردم و اجازه نمیدادم که تبعیضی ایجاد شود.
*مجلس جای مصلحت نیست و مصلحت باید در مجمع تشخیص باشد.
*خیلی خوشحال هستم که الان میبینم من کجا هستم و رحیمی کجا است.
*من از مصلحت خسته شده ام و دیوار مصلحت در حال خراب شدن بر سرم است.
*من نمایندهای بودم که روی نطقهایم حساب باز میشد.
*اگر به انتخابات سال ۱۳۸۲ بازگردم بازهم کاندید میشوم.
*مجلس هفتم هرقدر هم که تلخ، برای من عبرت آموز بود.
*من خودم را اصولگرا و اصلاح طلب هر دو میدانم.
*ما نیاز به یک مجلس کارآمد داریم.
*جز آقای حدادعادل در مجلس هفتم گزینه ای برای ریاست مجلس به آن شکل نبود و تنها یک گزینه ضمنی وجود داشت که آن گزینه هم فراگیر نبود. بهتر است که حالا حرفی در این مورد زده نشود، چون خیلی محرمانه با افراد مورد اعتماد لابی میکرد. اما خب فضای آن زمان به گونه ای بود که یک فرد غیر روحانی رییس مجلس شود که این موضوع در آن شرایط قابل تحلیل بود.
*در محدوده اتفاقاتی که در مجلس هفتم رخ داده است هیچ اصلاح طلبی از دست من ناراحت نبود و من را بی انصاف نمیدانست. همان لایحه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات که در مجلس ششم مطرح شده بود و بنده به اتفاق برخی اعضای کمیسیون با اضافه کردن کلمه انتشار آن را در مجلس هفتم مطرح و کلیاتش را تصویب کردیم. میتوانید سابقه آن را دنبال کنید.
*من میتوانم ادله محکمی برای ساده زیستی داشته باشیم به شرط آنکه شعار ساده زیستی پوپولیستی نباشد. به شرط اینکه به سمت نهادینه شدن و قانونمند شدن آن حرکت کنیم. اینگونه نباشد که من ببینم یک نفر با پراید به مجلس میآید اما در جاده قم ببینم که با پرشیا میرود. اینگونه نباشد که یک نفر را ببینم که با یک بنز آنچنانی رفت و آمد میکند یا در بهترین خانه زندگی میکند اما عوام فریبانه دم از ساده زیستی میزند.
*من از هر استیضاحی حمایت میکردم. استیضاح را فرصتی میدانستم برای اینکه وزرا و نمایندگان حرفهایشان را بزنند. الان استیضاح تبدیل به یک تابو شده است. الان تا استیضاحی مطرح میشود سریع شروع به لابی میکنند تا استیضاح مطرح نشود. من از هر تحقیق و تفحص، سوال و استیضاحی استقبال میکنم.
*یادم هست یک بار در مجلس هفتم آمدند و خواستند وزیر بازرگانی آقای احمدی نژاد را استیضاح کنند. آقای نادران نامه ای آورد و به من گفت امضا کن. من هم سریعا امضا کردم. فرصتی است که بیاید و از خودش دفاع کند. اما بعد آمدند و گفتند امضایت را پس بگیر. اما من مخالفت کردم. مگر من بازیچه بودم؟ من امضایم را پس نگرفتم. البته استیضاح هم نشد.
*مجلس هفتم با وجود همه مرارتهایش و با وجود همه لابیهای ناموجهش در دو سال پایانی، باز هم از نگاه من یک مجلس نمونه از نظر نقد بود. کسی توقع نداشت که یک مجلس یکدست با دولت، آنقدر نقد کند و بعد هم ادامه پیدا بکند.
*کسی تافته جدابافته نیست. وقتی میگوییم که مردم در مشروعیت نظام نقش دارند دیگر کسی نمیتواند بگوید که مردم نقش ندارند، اما من دارم. تو اگر بخواهی نقشی داشته باشی تا زمانی که مردم نباشند و تو جزیی از آنان نباشی که نمیتوانی این نقش را داشته باشی و یک نکته خیلی اساسیتر، مردم تقسیم بندیهای متفاوتی دارند. عطف به زوایای مختلف میتوان آنها را تقسیم بندیهای مختلف کرد. یکی از این تقسیم بندیها، رسمی و غیررسمی است. یعنی یک عده از مردم کارگزار رسمی شده اند و عده دیگری کارگزار غیررسمی هستند. یک عده ای تصمیم میگیرند و عدهای دیگر در عرصه مدنی از نفوذ و اعتبار قدرت برخوردارند که میتواند بر تصمیم گیریهای رسمی اثر بگذارد. سوال اینجاست که رابطه دیالکتیک مردم و مسوولان و قدرت رسمی و قدرت غیررسمی چیست؟ آن فردی که مسوولیتی دارد حسب چه چیزی این مسوولیت را دارد؟
*فردی که همواره اختیار نسبتا مطلق داشت و گرداننده اصلی مجلس هفتم بود آقای باهنر بود. آقای باهنر بود که فراکسیون اصولگرایان را تشکیل داد و خط و ربط میداد. او بود که وقتی دولت جدید شکل گرفت کارها و امورات را پیش برد. نمونه بارزش هم طرح تسهیل ازدواج جوانان بود که دو سال روی آن کار کرده بودیم اما وقتی دولت جدید شکل گرفت و لایحه صندوق مهر رضا را آورد آقای باهنر بلافاصله ۵۰ امضا جمع کرد تا طرح ما را به خاطر دولت از دستور کار خارج کند. کلیات طرح ما تصویب شده بود اما به خاطر دولت امضا جمع میکردند تا طرح ما را از دستور کار خارج کنند. من همان زمان هم در مقابل این رفتار عصبانی شدم اما حتی نمایندگان به اصطلاح غیراصولگرا نیز به من گفتند که ناراحت نباش و تاکید کردند که به از دستور خارج کردن طرح رای نمیدهند. الحمدالله پیشنهاد از دستور خارج کردن طرح تسهیل ازدواج جوانان رای نیاورد.
*ای کاش نوار دیدار کمیسیون فرهنگی با مقام معظم رهبری در زمانی که ریاست آن با بنده بود را پخش کنند. از دفتر مقام معظم رهبری و صدا و سیما خواهش میکنم که این نوار را پخش کنند تا معلوم شود که آقا چه گفتند و چه نظری در مورد رییس کمیسیون فرهنگی و به صورت کلی کمیسیون فرهنگی داشتند؟ اینها که این اندازه دم از تبعیت از مقام معظم رهبری میزنند چرا به این نکات توجه نمیکنند؟ ما که دم نمیزنیم و نانی هم نمیخوریم اما کسانی که دم میزنند، گوش میکردند. من که اصلا نمیخواستم کاندیدای ریاست شوم. سال آخر کمیسیون فرهنگی بود و من برخی اوقات و از فرط ناراحتی میرفتم در نمازخانه کتابهایم را تنظیم میکردم.
*احمدینژاد تمام اتهاماتی که به آقای هاشمی زد و عدهای فکر میکردند که واقعیت هم دارد هیچوقت ثابت نشد و از آن تنها به عنوان پل پیروزی استفاده کرد. این اتهامات تنها مصرف انتخاباتی داشت. اینها برخوردهای ابزارگرایانه است وگرنه احمدی نژاد چهار سال فرصت داشت تا همه اتهاماتی را که زده بود ثابت کند اما چنین کاری نکرد. اگر پرونده و سندی بود باید رو میشد اما تنها دنبال مصرف انتخاباتی بودند که واقعا دور از شأن نظام جمهوری اسلامی بود و هست. البته در این مورد من یک تحلیلی دارم که خیلیها سختشان است که آن را باور کنند و شاید برای شما هم سخت باشد که آن را قبول کنید.
*معتقد هستم که وزیر علوم نباید برخاسته از غیر علوم انسانی یا ناآشنا با مقولات انسانی مرتبط با رشد و توسعه علوم باشد. باید جامعهشناسی علم و فلسفه علم را بداند. نمیشود که یک نفر را به صرف اینکه ریاضی خوانده است وزیر علوم کنیم. یعنی چه؟ همه بدبختیهای این روزهای ما در دانشگاهها بر سر همین است که توجهی به وجوه نرم افزاری علم نمیشود وزارت علوم حداقل باید متولی توسعه علم باشد.
*در شبکه چهار یک برنامه از یکی از روحانیون نزدیک به آقای احمدی نژاد دیدم که داشت از فضیلت هیتلر میگفت. میگفت کسی ناامید بود و من به او توصیه کردم کتاب هیتلر را بخواند، ببینید چه خطری از بیخ گوش ما گذشت. این آقا از روان و پرشور صحبت کردن هیتلر میگفت و آن را میستود، اینکه هیتلر توانست بیکاری را کاهش دهد و باعث رونق صنایع نظامی و غیرذلک شود، اما به چه قیمتی! دیگر به آن کاری نداشت. ببیند چه تفکری داشتند؟
*برخی نمایندگان استان کرمانشاه و کردستان حمایت های جدی تری از آقای رحیمی میکردند. حتی در میان آنها اصلاح طلب هم وجود داشت. اینهایی که من میگویم واقعیت های آن روز است. خدا را شکر که وابسته به هیچ جناح و گروهی نیستم و حالا میتوانم این واقعیات را بگویم. البته من بازهم کاری ندارم ممکن است این افراد به آن نتیجه ای که من رسیده بودم نرسیده باشند. اما همان روزها بود که دیدم در کمد من و سایر نمایندگان مجلس شبنامه ای علیه من توزیع کرده اند.
*دیداری با رهبری در مجلس هفتم داشتیم و رهبری دفاع نسبتا محکمی از احمدی نژاد کردند، به گونه ای که برخی نگاههای معنادار متوجه من هم شد. شبِ همان روز جلسه هیات وزیران با روسای کمیسیونها در مجلس بود. شب به یاد ماندنی ای بود. نمیدانید که برخی روسای کمیسیونها با چه زبانی از آقای احمدی نژاد یاد میکردند. یکی میگفت من حامل پیامی از سوی همشهریانم هستم «آنقدر کار نکنید شدید پوست و استخوان»، یکی دیگر که بعدها وزیر شد گفت «دیگر چه میخواهیم؟ این ولایت و ولایت فقیه و این هم شما دولت ولایتمدار.» بنده دیدم که فضا خیلی چاپلوسانه است، گفتم: من هم میخواهم صحبت کنم. آقای کوهکن که وقت میداد گفت که وقت تمام است و میخواهیم برای شام برویم. من هم گفتم که زیاد وقتتان را نمیگیرم. گفتم: قال علی (ع): «کثرت الوفاق نفاق» وفاق زیادی بوی نفاق میدهد و آنچه بر سر ما آمده است به خاطر اختلاف نبوده بلکه به دلیل وحدتهای صوری بوده است.
دیدگاه تان را بنویسید