کد خبر: 124487
|
۱۳۹۴/۱۲/۲۱ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

گپ و گفت با نهاوندیان که راه دسترسی به رئیس جمهور است

در نشست های اقتصادی مباحث طلبگی داریم/ شب های طولانی بی خوابی کشیدیم

شاید بهترین کسی که از احوالات و لحظه های رئیس جمهوری با خبر است ، محمد نهاوندیان رئیس دفتر او باشد. نهاوندیان نزدیک ترین فرد به رئیس جمهور است. او رابطی بین حسن روحانی و دولتمردان هم هست.

در نشست های اقتصادی مباحث طلبگی داریم/ شب های طولانی بی خوابی کشیدیم
کد خبر: 124487
|
۱۳۹۴/۱۲/۲۱ ۰۰:۰۰:۰۰

اعتمادآنلاین- جواد دلیری- رعنازوره: نهاوندیان در روزهای سخت و دشوار همراه روحانی بوده است و بهتر از هر کس دیگری می داند که شرایط بر او چطور گذشته است. محمد نهاوندیان که از اتاق بازرگانی به دعوت حسن روحانی پا در رکاب دولت گذاشت، این روزها همچون رئیس جمهور دغدغه اجرای برجام دو را دارد. او بر همگرایی میان قوا تاکید زیاد می کند.
با دکتر "محمد نهاوندیان" در آخرین ساعت های شب در طبقه شانزدهم بانک مرکزی بعد از جلسه شورای پول و اعتبار به گفت و گو نشستیم. نهاوندیان از روزها و شب های سختی که بر روحانی در دوران تصویب برجام گذشته گفت؛ از عصبانیت ها و دل نگرانی های رئیس جمهوری و دغدغه هایش در مورد موضوعات مختلف اجتماعی، نهاوندیان چشم انداز مثبتی را برای سال 95 متصور است و معتقد است که با توجه به اجرای برجام با همدلی و همراهی مردم و اقدام مشترک ملی و همچنین همگرایی قوا کشور از رکود خارج خواهد شد و در عین حال شاخص رشد اقتصادی افزایش می یابد و در پس این مهم شغل ایجاد می شود که در پرتو این اتفاقات به زعم دکتر نهاوندیان امید بیش از گذشته در سطوح مختلف اجتماع دیده خواهد شد. گفت و گو با محمد نهاوندیان رئیس دفتر رئیس جمهوری را با هم می خوانیم:

-***** خرسندیم که در پایان سالی درخدمت شما هستیم که دو رویداد خیلی مهم در کشور به وقوع پیوسته، برجام هسته ای وبرجام سیاسی ، و در عین حال هر دو دستاورد کام مردم را شیرین کرده که جا دارد به دولتمردان خسته نباشید بگوییم. هرچند دستاوردهای خیلی خوبی داشتند و بیشتر از انتظارات بود اما در اجرا و در روند کلی کار یکسری مطالباتی هست که احساس می شود هنوز به وقوع نپیوسته است، شما بعنوان یک عضو از دولت این سال را چطور ارزیابی می کنید؟

اول سال شاید بعضی تعجب کردند که نامگذاری سال بعنوان سال «همدلی و همزبانی دولت و ملت» اعلام شد، اما حالا که به پایان سال نزدیک می شویم شاید سال 94 از این جهت ویژه باشد که آنچه که به آن نامیده شد تحقق هم پیدا کرد، این در حالیست که در سالهای گذشته هم عناوینی داشتیم اما در پایان سال و به هنگام بررسی متوجه می شدیم که در آن جهت خیلی کارنامه تحقق نداشتیم، هم در موضوع هسته ای و هم در بحث انتخابات واقعا این همبستگی دولت و ملت را به خوبی دیدیم و در واقع سال را در شرایطی به پایان می بریم که هم سرمایه امید جامعه افزایش پیدا کرده و هم امیدی که مردم داشتند به یک نتایج ملموسی منجر شده و در یک جامعه رو به جلو هیچ چیزی بهتر از این نیست که هم دستاوردهای بیشتری حاصل شده باشد و هم امید به آینده باز بیش از گذشته شده باشد.
ما برای جبران کاستی های گذشته نیاز به این نگاه مثبت به آینده داریم ، بر این دو موردی که شما اشاره کردید لازم است اضافه کنم که در دو حوزه دیگر هم دستاورد قابل افتخار داشته ایم یکی آرامش و ثبات در اقتصاد کلان، به این معنا که واقعا آنچه که در بازار ارز، سرمایه و کالا امروز شاهد هستیم ، همه در مقایسه با وضعیتی که چند سال قبل بر این بازارها حاکم بود به نظر باورنکردنی می آید، کافیست کسی منحنی را رسم کند و مقایسه کند که اگر روند گذشته میخواست ادامه پیدا کند الان ما در کجا بودیم ( در التهابات ارزی، در تورم بالای 35 درصد، در بازار سرمایه ) و الان در کجا هستیم.
مورد بعدی هم در توجه به بخش اجتماعی است ، در طرح سلامت علی رغم محدودیت های شدید بودجه ای دولت که وقتی قیمت نفت به یک چهارم تنزل پیدا می کند دست دولت بسته تر می شود اما با این وصف آرزوی دیرین جامعه که گسترش پوشش بیمه سلامت بود محقق شد و 11 میلیون حاشیه نشین های شهرهای بزرگ تحت پوشش قرار گرفتند که این هم نگاه به آینده را مثبت تر می کند اما همه اینها در عین حالی که ما را امیدوار به این می کند که با محدودیت منابع نیز می توان کارهای بزرگ کرد اما بسیاری از کارهای بزرگ دیگر هست که مانده و باید انجام شود.
در بخش تولید حتما باید ظرفیت خالی موجود در صنایع و کارگاههای کوچک و بزرگ صنعتی را با ایجاد رشد در تقاضا به حداکثر برسانیم.
نباید فراموش کنیم که قرار بود در چشم انداز بیست ساله به رشد 8 درصد دست پیدا کنیم که ما در 10 سال اول این دوره رشدی کمتر از 3 درصد داشتیم که اگر بخواهیم به همان اهداف برسیم باید جهشی مضاعف داشته باشیم، این راه بلندی است که باید پیموده شود.
درمسائل مربوط به آب و محیط زیست مشکلات جدی پیدا کردیم و راه زیادی داریم. مردم مسائل زیادی ، به حق دارند که باید مطالبه کنند ، لکن برای پاسخ دادن به آن مطالبات یک ساختار همگرایانه در جامعه و حکمرانی لازم داریم ، به نظر من پیام بسیار مهم این انتخابات دو چیز هست، یکی افزایش همگرایی در حکمرانی و دوم توجه به اقتصاد و تصمیمات درست و هماهنگ اقتصادی. به این معنا که به اقتصاد بعنوان عرصه ای برای شعار دادن نگاه نکنیم. به اقتصاد به عنوان عرصه ای برای خدمت رسانی بنگریم. اقتصاد قربانی مواضع سیاسی نشود، از فرآیند سیاسی برای کمک به تصمیم صحیح اقتصادی استفاده کنیم و به نظرم این چیزی هست که مردم به آن احتیاج دارند.

-**** آقای دکتر سال 94 همانطور که اشاره کردید قطعا برای دولتمردان قطعا سال سخت و نفسگیری بوده و رسیدن به این دستاوردها باید سخت بوده باشد و قطعا مشکلات زیادی را از سر گذراندید، واقعا این مشکلات جدی چه بوده؟

اینکه شما در شرایط تحریم یک اضافه هزینه مبادله ای نزدیک 15 درصد بر واردات ، صادرات و تولید تحمیل می شود ، در همین حالت در نظر داشته باشید که آرامش را به اقتصاد بیاورید و پیام قوت از اقتصاد به میز مذاکرات هسته ای برسانید این کاری سخت هست که انجام شد، به این معنا که اگر ما نتوانسته بودیم که خانه اقتصاد را به سامان برسانیم ، در مذاکرات هسته ای طرف مقابل به این شکل امتیاز نمی داد و این نکته مهمی است که خوب است مطرح شود.
این کار به لطف خدا شد، نکته دوم این بود که درآمد دولت در همین حال شدیدا کاهش یافت. ما از نفت بالای 110 دلار رسیدیم به نفت حدود 25 دلاری و این کاهش امکانات دولت در شرایطی که تعهدات فراوان برای این دولت بجای مانده بود. طرح های نیمه تمام که با براوردهایی که انجام شد حداقل 400 هزار میلیارد تومان هست در هراستان و بخشی که می رویم یک مطالبه است و وقتی مطالبه به تحقق نزدیک نمی شود در بطن خود یک بذر نارضایتی را ایجاد می کند و باید اقناع کنید. ضمن اینکه این منابع محدود را بر اساس اولویت هایی که دارید به بعضی پروژه ها تخصیص دهید و به برخی خیر.
دولت با یک رویکرد منطقی در نظر گرفت که در سال اول طرح های بالای 85 درصد را زودتر محقق کند اگرچه برخی از این طرح ها شاید از نظر بخشی اولویت نداشت اما بدلیل اینکه مقداری از منابع را زمین گیر کرده بود آنها را در اولویت بهره برداری گذاشتیم. به این ترتیب توانست مقداری شغل ایجاد کند، اینکه می بینید که پس از این همه سال میزان تراز شغلی مثبت شده است ، نه فقط شغل ایجاد شده باشد، (باید متوجه بود که آیا همزمان با ایجاد، شغل هم کاهش می یابد) خالص این قضیه مهم هست، برای اولین بار خالص شغل پایین آمده است.

-**** پس چرا نرخ بیکاری کاهش پیدا نکرده است؟

به دلیل اینکه نرخ مشارکت بالا رفته است، یکی از آثار بالارفتن امید در جامعه این است که جویندگان کار هم بیشتر می شوند. اتفاقی که در نرخ مشارکت نیروی آماده به کار در اقتصاد رخ داده تابع اقتصادی میزان امید در جامعه هست.وقتی کسی ناامید شد اصلا دنبال کار نمی رود. این اتفاقات مبارک بود که رخ داد علی رغم مشکلاتی که بود. از مشکلات دیگری که داشتیم و همچنان هم هست بزرگ بودن اقتصاد غیر رسمی است، وقتی سیاست های نادرست اقتصادی اعمال می شود در واقع فعالیت های اقتصادی، از اقتصادی که تحت کنترل و مدیریت هست به سمت اقتصاد سیاه سوق داده می شود. اینکه رقم قاچاق ، چنین رقم بزرگی در اقتصاد ایران هست، به این معناست که با مقررات صادرات و واردات و گمرک سهم قابل توجهی از این قضیه مدیریت نمی شود. اینکه این مهم را با سیاست های درست ارزی، تجاری به اقتصاد رسمی برگردانید از مشکلاتی است که مدیریت تراز ارزی با آن مواجه هست.
همچنین وقتی فساد اداری وجود دارد و آثار این فساد در محیط کسب و کار تجلی می کند ، در ارزیابی سرمایه گذاران یکی از فاکتورهای مهم بالا بودن شفافیت ، رقابت و فرایند رسیدگی حقوقی به مباحث اقتصادی هست. اینها مسائلی ساختاری است که با آن روبرو هستیم.
همین جا باید بگویم که حل این نوع مسائل، مبارزه با بروکراسی، رانت و فساد و رسیدگی سریع و سالم حقوقی به مسائل اقتصادی چیزهایی است که رتبه کسب و کار را بالا می برد که فقط با قوه مجریه امکان پذیر نیست چرا که همکاری همه قوا و نهادها را می طلبد.
اینها لازمه های رشد 8 درصد هست. با این وصف با وجود اینکه کار سنگین است اما باز در همین دو سال در رتبه کسب و کار پیشرفت خوبی داشتیم، بالای 20 رتبه بهبود داشتیم.
نیمه پر لیوان این است که با همین گام های کوچکی که داشتیم دستاوردهای مهمی داشته ایم و نیمه خالی لیوان این است که راه نپیموده زیاد هست و باید بر تلاشمان بیافزایم و همگرایی را در مدیریت کشور افزایش دهیم.

-**** می توانیم چنین جمع بندی داشته باشیم که دولت دو دغدغه مهم در حوزه اقتصاد دارد یکی همگرایی مجموعه قوای حاکمیتی و دیگری رفع رکود هست؟

بی شک ، هدف در همه تصمیمات اقتصادی و سیاستگذاری ها پیشرفت کشور هست. این پیشرفت می تواند در هدف رشد 8 درصد کمیت گذاری شود. اما در کنار رشد همیشه عدالت را نیز باید در نظر گرفت به این معنا که در اقتصاد حرکت همزمان رو به جلو هم در رشد اقتصادی و هم در عدالت اجتماعی را باید طلب کنیم. و اگر قرار است از گذشته ایران درس بگیریم همین است که توجه صرف به رشد با بی توجهی به عدالت می تواند تکانه های بسیار پرهزینه سیاسی، اجتماعی ایجاد کند و اگر هم فقط به توزیع عادلانه فقر نگاه کنیم و از رشد غافل شویم، آنهم می تواند به مشکلات جدی فقر و فساد منجر شود و عوارض بسیار ناگوار اجتماعی را بدنبال داشته باشد.
ریشه همه فسادها بیکاری هست. و بیکاری از عدم سرمایه گذاری حاصل می شود، پس باید به هر دو توجه کرد. اگر به رشد توجه کنیم به این معناست که باید به رونق اقتصادی بیاندیشیم. خوشبختانه دولت در همان گام نخستی که برداشت این گره به نظر باز نشدنی رکود تورمی را همزمان توانست معالجه کندیعنی هم تورم پایین آمد، هم بعد از دو سال رکود و نرخ رشد منفی توانستیم در سال 93 به رشد مثبت برسیم، اما در سال 94 به دلایل مختلفی از قبیل کاهش قیمت نفت و به دلیل تاخیر در حصول توافق و به تاخیر افتادن تقاضای کل( مردم صبر می کردند ببینند توافق چه می شود) در سال جاری نرخ رشد 93 را نداشتیم. اما با به نتیجه رسیدن برجام همه پیش بینی ها این است که ما مجددا به قلمرو مثبت وارد می شویم لذا مسئله فقط رونق نیست، بلکه رسیدن به نرخ رشد مطلوب هست.
ما همزمان با اینکه رشد اقتصادی ایجاد می کنیم باید اصلاح ساختار هم داشته باشیم، هم باید تولید را بالا ببریم و پول تولید کنیم هم مسیر تولید ثروت و توزیع آن را اصلاح کنیم که این همان چیزی است که همگرایی را نیاز دارد. در این راستا با قوانینی که به جای همراهی بخواهد مسیری کند ایجاد کند به مقصد نمی رسید و در این راه حتما کمک قوه مقننه را می خواهید. اگر بخواهید این انباشت مزاحم قوانین را از اقتصاد بردارید کمک و همراهی و همدلی قوه مقننه را می خواهد، از طرف دیگر برای مبارزه با فساد و رانت حتما یک عزم همدلانه ای از سوی قوه قضائیه را می طلبد. ما بسیار امیدواریم که با این پیش درآمد سال 94 در سالهای پیش رو این هدیه همگرایی را داشته باشیم.

-**** در حوزه اقتصاد شخص آقای روحانی در تدوین برنامه های اقتصادی شخصا چقدر ایده و طرح دارند؟ آیا از مشورت استفاده می کنند یا خودشان دارای ایده هستند؟

شاید این نکته جالب باشد که در این دو سال و نیم آغاز کار دولت به همان میزان که آقای رئیس جمهوری به بحث هسته ای اهتمام داشتند (جزئیات کارها را دنبال می کرد) به همان میزان هم به اصلاح کلان اقتصاد اهتمام داشتند. یعنی ما در هفته دو جلسه ستاد اقتصادی علاوه بر جلسات دولت داشته ایم. جلسات این ستاد گاهی حداقل دوساعت و شاید تا چهارساعت هم طول می کشید و جهت گیری های اصلی اقتصادی آنجا مطرح می شد، در واقع سیاست گذاری های اصلی اقتصادی در این ستاد صورت می گرفت.
آقای رئیس جمهوری هم با تجربه طولانی حضور در اداره کشور و بخصوص سالهای طولانی نظر به مسائل کشور از منظر استراتژیک، تمرین مشورت با کارشناسان را به خوبی داشته اند و گرچه خودشان در جهت گیری های اقتصادی نظرات روشنی دارند اما معمولا هیچ تصمیمی را بدون مشورت با ستاد اقتصادی اتخاذ نمی کنند. در مباحث هم بطور جدی شرکت می کنند واعضای ستاد اقتصادی هم این فرصت را دارند که نظراتشان را ولو خلاف نظر رئیس جمهوری مطرح کنند.
گاهی شاهد بحث های جدی طلبگی در این ستاد هستیم.

- بحث طلبگی یا واقعا اختلاف وجود دارد؟
به هرحال نظرات مختلف که در اقتصاد وجود دارد، یکی از روسای جمهورهای آمریکا گفته بود که من دنبال یک اقتصاد دان یک دست می گردم. که یک دست داشته باشد. چون اقتصاددان ها وقتی مورد سوال قرار می گیرند اینطور جواب می دهد که از این دست اینطور هست و از آن دست طور دیگر....
اختلاف نظر در مسائل مختلف اقتصادی فراوان هست و معمولا در این ستاد بحث های جدی کارشناسی می شود اما در نهایت به یک اجماع می رسد. اما این نکته قابل ذکر است که موارد متعددی اتفاق افتاد که رئیس جمهوری نظری داشتند اما وقتی اجماع جلسه با آن نظر مخالف بود آقای روحانی از نظر خود عدول می کردند و نظر جمع را می پذیرفتند که این در واقع روحیه اعضای حاضر در جلسه را تقویت می کند.

-**** شما بعنوان چهره فعال اقتصادی و در اصل از پارلمان اقتصادی وارد دولت شدید در مباحث اقتصادی طرف کدام را می گیرید، فعالان اقتصادی یا دولت؟

من در دوره ای که توفیق خدمتگذاری در اتاق بازرگانی را داشتم ، هرچند خودم فعال اقتصادی نبودم اما سعی می کردم نظرگاه فعالین اقتصادی را با استدلال علمی در سطوح تصمیم گیری و سیاستگذاری مطرح کنم و خوشبختانه اگر مقایسه کنیم میزانی که درحال حاضر صدای فعالان اقتصادی در کشور در بالاترین سطوح شنیده می شود با ده سال گذشته یک تفاوت قابل توجهی می بینید.
خوشبختانه الان دولتی سر کار هست که در جهت گیری اقتصادی خود این اصل توجه به فعالان اقتصادی و اولویت دادن به مدیریت بخش خصوص محور را قبول دارد. در خط مشی که به مردم ارائه کرده نیز به صراحت بازگو کرده است. لذا یک مطلب پنهان و پوشیده ای نیست و خوشبختانه این مطلب هم ویژه جناح ها نیست، در یک تجربه طولانی سی ساله بعد از انقلاب با وجود اینکه عامل اصلی اختلاف و تمیز جناح چپ و راست در دهه اول انقلاب همین مسائل اقتصادی بود اما بعد از تجربه 30 ساله همه به این رسیدند که باید دولت را از تصدی گری های اقتصادی خارج کنیم و باید تصدی گری ها به بخش خصوصی وتعاونی سپرده شود که در سیاست های کلی اصل 44 هم آمد و این دولت در نظر دارد در این خصوص یک اجماع ملی را محقق کند. این جهت گیری اجماعی نظام هست اما بجای اینکه مرتب این را لفظ تکرار کنیم و حاصلی نداشته باشد، وقتی بحث واگذاری های اصل 44 شد انتقال از دولت به شبه دولت صورت گیرد و در طبیعت و ماهیت تغییری ایجاد نشود این دولت عزم جدی دارد که این انتقال تاریخی صورت گیرد و معتقد است که با مشارکت بخش خصوصی باید انجام شود.
اینگونه نمی توان کار را پیش برد که تصمیم گیری یک جا باشد و ابلاغ بخشنامه ای کند و از آنطرف از فعال اقتصادی انتظار داشته باشیم که کورکورانه این کار را انجام دهد. اگر شما تحقق می خواهید باید مشارکت در تصمیم گیری هم داشته باشید. لذا این روحیه در دولت و تیم اقتصادی وجود دارد ، شاید بنده بدلیل اینکه این توفیق را بیشتر داشتم که از نزدیک تر مشکلات بخش خصوصی و تعاونی را دیده و شنیده باشم بتوانم کمک بیشتری کنم اما مایه خوشوقتی وفراوان هست که هم شخص رئیس جمهوری و هم اعضای دیگر دولت در این جهت گیری کمک می کنند.

-**** شما به بحث برجام اشاره کردید ، جدای مباحث جدی که برای رسیدن به توافق رخ داد در این تاخیرها و رفت و آمده با توجه به اینکه شما نزدیک ترین فرد به آقای روحانی بودید، ایشان چه حال و هوایی داشتند و آن روزها چطور گذشت؟

روزهای سخت فراوان و شب های طولانی بی خوابی بر ایشان گذشت. اصلا اینطور نبود که جاده همواری باشد، بدلیل بسیار روشن اینکه این توافق مخالفان جدی و دشمنان قسم خورده داشت همان کسانی که توانسته بودند این جو منفی دروغین را علیه ایران در مجامع بین المللی ایجاد کنند، شش قطعنامه بر علیه ایران در شورای امنیت به تصویب برسانند، این نیروها و منافع که یکباره از صحنه واقعیت حذف نشده بودند. اینها با تمام توان در مقابل این حرکت منطقی ایران سنگ اندازی می کردند، مشاهده کردید که نخست وزیر رژیم صهیونیستی چه اقداماتی کرد، پول هایی که در واشنگتن هزینه شد و هنوز هم می شود. برای اینکه برجام به نتیجه نرسد. ما گزارش های مستند از این نوع اقدامات و لابی ها در کنگره برای مقابله با این حرکت داشتیم. یک فضاسازی گسترده علیه برجام در کشورهای خارجی داشتیم. بعضی از همسایه های ما هم که از این جو ایران هراسی در طول این سالیان منتفع شده بودند و برای خودشان یک منزلت و موقعیت منطقه ای به عنوان مقابله با ایران ایجاد کرده بودند. و طبعا پیش بینی کرده بودند که اگر این ایران هراسی متوقف شود و روابط با ایران نه تنها عادی بلکه اشتیاق آمیز شود دیگر مخالفت با ایران برای آنها کاسبی نخواهد داشت که اینها هم متاسفانه در کنار محافل صهیونیستی پول خرج می کردند و فضاسازی های منفی می کردند.
در داخل هم برخی اطلاعات نادرست ، قضاوت های نادرستی ایجاد می کرد و تلاش فراوانی می برد که به این تصاویر نادرست پاسخ داده شود. مشاهده می کردید که مذاکره کنندگان یک وظیفه داشتند که بروند و با طرف های خارجی مجادله کنند و حرفشان را به کرسی بنشانند و بعد از اتمام باید بر می گشتند به ایران تا از این میزگرد و سخنرانی، ساعتها به آن مصاحبه و همایش و کمیسیون بروند تا از آنچه که بدست آورده بودند یا مواضعی که گرفته بودند دفاع کنند. یعنی کار تنها در یک جبهه و یک سو نبود ، کار دشواری بود. البته آنچه که بیشتر دل آزردگی گاهی در دست اندرکاران ایجاد می کرد حرف های غیر منصفانه ای بود که مطرح می شد.
هیچ اشکالی ندارد که کسی چیزی را نداند و سوال کند.اما اینکه بر پایه یک اطلاعات نادرست قضاوت هایی کنند و بعد بر آن قضاوت ها هم علی رغم ارائه اطلاعات درست پافشاری کنند و تعابیر نادرست بکار ببرند و در نیت خدمتگذاران کشور تردید کنند مواردی بود که بر خستگی می افزود. اما الان دیگر خیلی نباید در مورد این مطالب حرف زد و باید خدارا شکر کرد و در شادمانی مردم شریک شد و الان باید به برجام دو بیاندیشیم. به تعبیر آقای دکتر روحانی به برنامه جامع اقدام مشترک ملی باید برسیم.

-**** با توجه به برگزاری انتخابات ونتایج بدست آمده برجام دو چطور پیش خواهد رفت؟

حاصل برجام در واقع رفع موانع هست، موانع اقتصادی به عنوان تحریم از سر راه برداشته شود یا موانع ایران هراسی برداشته شود و حالا ما می توانیم با کشورهای دیگر بدون فشارهای تحریمی و تهدیدی ارتباط برقرار کنیم اما حالا که جاده باز شده در این جاده باید تاخت ، حرکت در این مسیر دوندگان و بازیگران صاحب برنامه ای می طلبد ، درحوزه اقتصاد باید سرمایه گذاری کرد، در حوزه اجتماعی باید ابتلائات و گرفتاری های اجتماعی که بدلایل مختلف از جمله تحریم ایجاد شد را از سر راه برداشت. بدلیل بیکاری های این سال ها ما مشکل اعتیاد داریم و نمی توانیم این مشکلات جدی را در پستو پنهان کنیم. این مهم ابعاد مختلفی دارد از آموزش و پرورش و خانواده و رسانه ملی و همه و همه درگیر هستند . این حرکت مشترک ملی می خواهد، در بحث خانواده مسائل مختلفی هست، طلاق بالا رفته و ازدواج پایین آمده و این حاصل یک روند ده یا بیست ساله هست و الان باید به این مسائل بپردازیم که جز با همدلی انجام نمی شود. در مسائل سیاسی مردم از این دعواهای جناحی خسته شده اند، یکی از دلایل رای مردم در سال 92 این بود که دعوای بین قوای مختلف را نمی خواستند. نیاز به یک آرامش داشتند. این پیام را باز هم دادند، از حذف خوشنود نیستند، مردم مدلی از با هم زیستن را می خواهند که همه در آن مشارکت داشته باشند. از سیستم انحصاری خوشنود نیستند.اینها یعنی برجام 2.
به این معنا که همه با هم اقدام مشترک ملی داشته باشیم. بخشی از این دیدگاه را در برنامه ششم ارائه کردیم اما برنامه دولت بسیار فراتر از مواردی است که به مجلس داده شده است، آنها مباحثی بود که به تقنین نیاز داشته است. اما مجموعه تصمیمات و سیاست های دولت چیزی هست که با تعبیر برجام 2 می توان از آن یاد کرد، در حوزه های سیاست خارجی، داخلی فرهنگی که میدان وسیعی است که کارهای زیادی باید انجام شود و اینها در واقع برجام 2 را شکل می دهد.

-**** افکار عمومی علاقمند هستند که بدانند از صبح تا شب آقای رئیس جمهوری چطور می گذرد؟ چه اتفاقاتی در دفتر کار آقای روحانی می افتد؟ چه رفتارها و برخوردهایی دارند؟

به هرحال در تخصیص وقت باید اولویت ها را رعایت کرد. خوشبختانه عملکرد نشان داد که اولویت گذاری که رئیس جمهوری و دولت داشتند در هر دو به توفیق خوب رسیدیم. دو اولویت تعیین شده بود یکی حل مسئله هسته ای و دیگری آرامش در اقتصاد. که خوشبختانه دستاوردها نشان از نتیجه اولویت گذاری است.
بیشترین میزان وقت آقای روحانی صرف حل مسئله هسته ای، پیگیری مذاکرات، ایجاد اجماع در سطوح بالای سیاستگذاری بود. اما به این معنا نیست که وظایف جاری رئیس جمهوری فراموش شود. رئیس جمهوری بطور منظم در جلسات شورای عالی امنیت ملی، شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی انقلاب فرهنگی شرکت می کند. در بعضی حوزه ها تعداد جلسات بسیار بیشتر از گذشته بوده است. مثل حتی شورای عالی سلامت و محیط زیست که وقت رئیس شورا را به خود اختصاص می داد. مشورت با روسای قوا چه بطور رسمی وچه بطور غیر رسمی شمار قابل توجهی داشته است. اگر این همدلی و مشورت های نزدیک مستمر بین سران قوا نداشتیم شاید به این دستاوردها نمی رسیدیم. بالای سر همه اینها تبادل نظر مستمر و منظمی که بین رئیس جمهوری با رهبر معظم انقلاب هست، جایگاه ویژه ای دارد که بطور هفتگی صورت گرفته است.
یک برنامه منظمی هم دارند که در جامعه هم انعکاس مطلوب داشته که سر زدن به خانواده شهدا و جانبازان هست و ایشان می گوید که من برای خودم و روحیه گرفتن این کار را می کنم.
طبعا وزرا مسائل ویژه ای دارند که وقتی در کنار دولت حل نمی شود یا فرصت ویژه می خواهد وقت های خاص می گیرند . یکی از مباحثی که شما اهل رسانه باید متوجه شده باشید میزان گفت و گو با رسانه ها قابل توجه بوده است. یکی از بخش هایی که به شکل جدی در برنامه های آقای رئیس جمهور مدنظر هست حفظ ارتباط با مردم و تاکید بر پاسخگویی هست.
همیشه از وزرا هم خواستند که نسبت به مردم پاسخگو باشند، گاهی در جامعه با غرض یا بی غرض سوالی ایجاد می شود که همواره خواسته اند تا دستگاه ها واکنش و پاسخگویی فوری داشته باشند. شاید این دولت اولین دولتی است که در ابزار رسانه ای امکانات کم و محدودی دارد اگرچه رسانه ها همواره محبت داشته اند اما رسانه ای کم محبت هم اندک نبوده اند بخصوص فضای باز انتقاد که تشویق شده گاهی بسیار بیش از حد هم مورد استفاده ها یا سواستفاده ها قرار گرفته اما مانع تماس با مردم و اهل رسانه نشده است، اینطور هم نبوده که یک اولویت خاص به رسانه های خارجی داده شود، سعی شده که رسانه های داخلی از فرصت گفت و گو با رئیس جمهور را داشته باشند.

-**** آقای رئیس جمهوری عصبانی می شوند و عصبانیت شان را بروز می دهند؟

طبیعتا گاهی.

-**** یعنی با صدای بلند معترض می شوند؟

هرگز. داد نمی زنند.

-**** در جلسات دولت با تحکم وعصبانیت صحبت نمی کنند؟

چنین ادبیاتی ندیده و نداشته ایم.

-*** چه چیزی بیشتر آقای روحانی را ناراحت می کند؟ ناراحت به این معنا که آقای روحانی را برای مردم ناراحت یا دغدغه مند کرده باشد؟

گاهی که به حقوق مردم و یا آبروی اشخاص تعرض شده است، ما ناراحتی آقای روحانی را زیاد میبینیم.

-**** مثل چه مواردی؟

مثلا در طرح سلامت که خدمت به محروم ترین اقشار جامعه هست. وقتی مشکلاتی در پیشرفت این طرح بوجود آمده بود شاهد ناراحتی آقای روحانی بودیم و دستورات جدی دادند، اما هرگز در دولت ندیدیم که آقای روحانی کسی را ناچار به سکوت کنند یا مانع از طرح نظرات مختلف بشوند البته درجایی که لازم به تصمیم گیری باشد باید چنین کنند اما به معنای عدم ارائه نظر اعضای دولت نبوده است.
گاهی در سنگ اندازی هایی که دشمنان ایران داشته اند ، مسائل ناراحت کننده ای پیش آمده است، این مواردی است که در کنار عقل ، قطعا احساس انسان هم جریحه دار می شود.

برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها