زندهایم که روایتکنیم
سال ٩٤ به روزهای پایانی خود نزدیک میشود و ما اهالی «اعتماد» یک هدیه برای شما داریم. پس از سه ماه برنامهریزی و تلاش، سرانجام نتیجه کار آخر سالمان امروز به دست شما مخاطبان همیشه همراه میرسد.
«سالنامه» اعتماد امسال نیز با طراحی ویژه و تعیین هدفهایی مشخص برای پر کردن دوران تعطیلی بلندمدت عید نوروز، به دست شما میرسد. تلاش کردهایم امسال «روایتگر» باشیم و از روزگار چهرهها و شخصیتها تا زندگی مردمان عادی این سرزمین را بکاویم و پاسخ کنجکاویهای شما را بدهیم. هدف این بود تا در سالی که با شیرینی «لوزان» آغاز شد و با توافق «وین» ادامه یافت و به شیرینی انتخابات تمام شد، از حال و روز این سرزمین و مردمانش بیشتر برای شما بگوییم تا پنجرهای باشد برای آیندگان، بدانند در ایران ٩٤، چه مردان و زنانی میزیستند و چگونه روزگار میگذراندند.
در این روایت زندگی، البته از یاد نبردهایم چهرههای تاثیرگذار سال را، هم آنها که سکان کشتی سیاست را به دست گرفتند تا برای ما توافق هستهای ارمغان آوردند و هم آنها که مجلسنشین بودند و خاطرهها و مخاطرههای پارلمان را بازگو کردهاند تا در سالی که مجلس نو میشود، روایتهای تازهای از دوام و قوام آن بخوانیم.
مجموعه تلاش درخوری که همکارانم با زحمت شبانهروزی تهیه کردهاند، نشان میدهد که به هدف ابتدایی خود در سالنامه اعتماد نزدیک شدهایم. ازخاک تفتیده و خشک کناره هامون تا گربهراههای پاکدشت، از تودرتوهای ذهن دیپلمات برجسته چون جواد ظریف تا ناگفتههای مشهورترین جنایتهای دو دهه اخیر ایران به نقل از شاهد عینی، از زندگی سلبریتیها تا لحظههای سرمایهگذاران خارجی در تهران، ما کوشیدهایم روایتها و سوژههای دست اول را برای شما بازگو کنیم و اکنون این تلاش پیشروی شما قرار گرفته تا بخوانید و ما را قضاوت کنید. جا دارد، هم از یک سال تلاش و کوشش همکارانم در تحریریه اعتماد و هم از کار طاقتفرسای دو ماه اخیر برای سالنامه امسال سپاسگزاری کنم که اگر نبود این همراهی و همدلی، روزنامهنگاری این زمانه هیچ ارج و ارزشی نداشت.
دیدگاه تان را بنویسید