کیهان: دولت برای بیگانگان اشتغال زایی کرده است
روزنامه های حامی دولت امروز در صفحه یک خود واکنش ها به تمسخر محمد جواد ظریف توسط یکی از کانال های تلگرامی را منتشر کرده اند و در کنار این موضوع به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز پرداخته اند. در طیف روزنامه های منتقد دولت، آنها به ماجرای فیش های حقوقی و میزان اشتغال جوانان پرداخته اند.
روزنامه وقایع اتفاقیه در صفحه یک خود هم به دفاع حسن روحانی از ظریف پرداخته و هم واکنش وزیر امور خارجه را منتشر کرده است که به نوشته این روزنامه « حمدجواد ظریف، در یک درد دل خصوصی با برخی دوستانش، به انتشار این تصویر و متن تمسخرآمیز، واکنش نشان داد. ظریف در این دلنوشته، پرسیده است: آ یا این دین است؟ این تعظیم شعائر اسلامی و سالار شهیدان است؟ سیاستبازی ما را به کجا کشانده که عزای امامحسین(ع) هم بازیچه میشود؟ » روزنامه اعتماد هم برای پوشش صحبت های حسن روحانی در جمع ایرانیان مقیم مالزی و دفاع از وزیر امور خارجه دولت یازدهم نوشت « با حضور در جمع ایرانیان، حرف دل خود را میزند؛ حرفهایی که البته تا به امروز برای بیان آن از فعل جمع استفاده میکرد و به تعریف و تمجید کل تیم هستهای ایران میپرداخت، اینبار تنها به شخص فرمانده اختصاص مییابد. محمدجواد ظریف که در برابر همه ناملایمتهایی که بر او روا میشد مقاومت میکرد تا بتواند آنچه را آغاز کرده به سرانجام برساند، همچنان در تیررس منتقدان است؛ منتقدانی که نه تنها با خلف وعده طرفهای مذاکرهکننده در اجرای برجام تیغ انتقادات خود را تیز
میکنند، بلکه با هر تحرکی که به مذاقشان خوش ننشیند، بساط پرسش و پاسخ به راه میاندازند، در جملات حسن روحانی به وضوح، مورد خطاب قرار میگیرند.» روحانی در صحبت هایش بیان کرده است که « دکتر ظریف الان هم گاهی حرفهای نیشدار را تحمل میکنند. وقتی خدا میخواهد اجر و مزد بدهد همین است. گاهی نیشها در این دنیا به نوشها در آن دنیا تبدیل میشود و البته مردم قدردان زحمات خادمان خود هستند.» اما این تنها واکنش نسبت به انتشار متن تمسخرآمیز یکی از گروه های تلگرامی نبود، بلکه وزیر بهداشت اولین نفری بود که در شبکه اجتماعی اینستاگرام نسبت به این موضوع واکنش نشان داد و نوشت « اضیزادههاشمی، در کانال خود نوشت: «اَینَ تَذهَبُون» (پس به کجا میروید؟) سوره تکویر، آیه ٢۶ «در جلسات هیأت دولت، کنار دکتر ظریف مینشینم؛ عکسی که مشاهده میفرمایید، مربوط به جلسهای در ماه محرم سال گذشته است؛ لحظهای که حجتالاسلاموالمسلمین روحانی، از مظلومیت حسینبنعلی(ع) میگفتند و برادر عزیزم، دکتر ظریف، آرام میگریست. خداوند عاقبت همه ما را ختم بهخیر کند.»
روزنامه آرمان هم در همین رابطه در گزارشی با عنوان « طعنه تلخ ظریف » نوشته است « آنچه محمدجواد ظریف را «محمدجواد ظریف» کرد، نه مقام وزارت که تلاش، همت و اراده او برای تحقق حقی است که سالها به جهت بی تدبیری برخی مسئولان در داخل و چنگ و دندان نشان دادن قدرتهای خارجی، از ملت ایران دریغ شد! امروز ظریف، به پشتوانه رای مردم در ۲۴ خرداد ۹۲ و بنا به اعتماد رئیسجمهور منتخب ملت و دولت تدبیر و امید، به شخصیتی بدل شده که هیچ کس جز با احترام و ستایش از او یاد نمیکند.»
روزنامه شرق در گزارشی با عنوان « اتاق فکر مداحان» نوشته است که « «مداحها اتاق فکر دارند»، این را روحالله بهمنی از مریدان «عبدالرضا هلالی» و از طیف مداحان جوانی که زمانی به احمدینژاد خیلی نزدیک بودند، به «خبرآنلاین» گفته است. اگرچه نگفته است اعضای این اتاق فکر چه کسانی هستند و اینکه طیف مداحان سیاسی معروف چه نقش و حضوری در این اتاق فکر دارند؛ گرچه اخبار و شواهد حاکی از این است که مداحان سیاسی مشهور، تاکنون مسیر خود را رفتهاند و چندان تابع خانه یا کانون مداحان نیستند. اگرچه رئیس کانون مداحان و مدیرعامل خانه مداحان وجود چنین اتاق فکری را تأیید میکند؛ اما آنطورکه از صحبتهایش در گفتوگو با «شرق» پیداست، این نهادها نقش نظارتی چندانی، بهویژه درباره مداحان مشهور سیاسی ندارند و برعکس، آنها را از هرگونه نقدی مبرا میداند.» محسن طاهری در گفت و گو با شرق بیان کرده است که « «در زمان ما یک چیزهایی تحت این عنوان وجود داشت؛ اما مربوط به گذشته است و من درباره الان خبری ندارم».
احمد شیرزاد فعال سیاسی اصلاح طلب در یادداشتی با عنوان درباره رفتار سیاسی اصولگرایان در روزنامه اعتماد نوشته است « فکر میکنم آقای باهنر به عنوان یک اصولگرای قدیمی و ریشهدار میتواند تشکیلاتی نیز عمل کند و اصولگرایان را بسیج کند. اما مشکلی که امروز گریبان جبهه اصولگرایی را گرفته است میتوان در منش آنها جستوجو کرد. اصولگرایان اهل ریسک کردن نیستند، آنها دوست دارند در صورتی وارد میدان شوند که به نوعی پیروزیشان تضمین شده باشد. درست است که شانس پیروزی اصولگرایان پایین است اما صفر نیست.» او همچنین نوشته است « در واقع اصولگرایان در صورتی میتوانند برای دورههای بعد و عرصههای دیگر ادعا داشته باشند که در سال آینده صحنه را خالی نکنند. فراموش نکنیم در سال ٨٤ محمود احمدینژاد کاندیدای اصولگرایان نبود اما اصولگرایان صحنه را برای او خالی کردند و زمینههای موفقیتش را فراهم کردند. این اتفاق در سال ٨٨ هم رخ داد و اصولگرایان بار دیگر صحنه را برای احمدینژاد خالی کردند. در سال ٩٢ هم با چند کاندیدا وارد میدان شدند و نتوانستند متحد شوند. به بیان دیگر این رفتار سیاسی مناسب جبههای که ادعا میکند توانایی اداره
کشور را دارد، نیست. در واقع اصولگرایان وقتی نتوانند در میان خودشان متحد شوند و مسائل درونی خود را حل و فصل کنند، چطور میتوانند ادعاهای بزرگتری داشته باشند؟ به باور من اصولگرایان باید در انتخابات سال آینده متحد و منسجم ظاهر شوند و این واقعیت را نیز بپذیرند که ممکن است شکست بخورند. در واقع شکست خوردن در انتخاباتی که تمام قد و با تمام قوا و منسجم در آن حضور داشته باشی بهتر از این است که عرصه را خالی کنی. این خالی کردن عرصه برای اصولگرایان تنها یک پیامد داشته باشد، این است که از این پس آنها وابسته به رانت سیاسی خواهند بود نه اقبال عمومی و رای مردم. حضور اصولگرایان با یک چهره قوی در عرصه انتخابات هم به نفع خودشان خواهد بود و هم به نفع کشور.»
روزنامه جوان در یادداشتی با عنوان « افعی هفت سر ول کن چپ ها نیست! » نوشته است « هنوز ماجرای حقوقهای میلیاردی برخی دولتیها به انتها نرسیده و متخلفی در این رابطه توبیخ نشده، خبرهایی رسیده است که «محمد- ش»، از مسئولان بلندپایه در هیئت دولت را با فساد میلیاردی دیگری زمین گیر کرده است. پازل چهلتیکه فساد اعتدالی - اصلاح طلبی به نحوی است که هر روز و هر هفته تیکهای از آن هویدا شده و جورچین این فساد ساختاری در حال تکمیل است؛ البته اگر فساد چهل تیکه، چهارصد تیکه و چهار هزار تیکه نشود!» یادداشت نویس این روزنامه در ادامه نوشته است « جریان به اصطلاح چپ از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی که بعدها به دوم خرداد و اصلاح طلبی و اعتدالی تغییر نام داد، همواره با فساد سیستماتیک مالی و غیرمالی دست و پنجه نرم کرده و هرازچندگاهی اخبار این فسادهای ساختاری رسانهای هم شده است. دهه 60 شاهد پرونده فساد مشهور به «المکاسب» به سرکردگی اسدالله امیراصلانی بود که با حمایتهای «کارگزاران»ی از طریق بانک ملی وقت چندصد میلیون اختلاس رخ داد؛ در دهه 70 فاضل خداداد با ولیالله سیف، رئیس وقت بانک صادرات وارد مذاکراتی شده که در
نهایت اختلاسی 123 میلیاردی را رقم زد و با حکم دادگاه اعدام شد. در همان دهه کرباسچی، شهردار «کارگزاران»ی تهران هم با رشوه چندده میلیونی و اختلاس و جابهجایی ارقام به چند سال حبس و محرومیت از فعالیتهای دولتی محکوم شد. شهرام جزایری در دهه 80 شمسی با برداشت بلاوجه 38 میلیاردی و جعل اسناد و تبانی در معاملات دولت اصلاحات به 27 سال حبس محکوم شد. مهآفرید امیرخسروی هم با گشایش السیهای بیپشتوانه در دولت اصلاحات و با پشتوانه «کارگزاران»ی خود توانسته بود قریب به 3 هزار میلیارد اختلاس کند که در نهایت با حکم دادگاه اعدام شد.»
روزنامه کیهان در گزارشی با عنوان « دولت اشتغال زایی کرد اما برای خارجی ها » نوشت « در حالی که کمتر از 10 ماه تا پایان عمر دولت موسوم به تدبیر و امید باقی مانده است آمارها نشان میدهد وضعیت اشتغال برای جوانان ایرانی روزبروز بدتر میشود.» گزارش نویس کیهان نوشته است « اما نکته تاسفبار در این میان آن است که نتیجه اغلب سیاستهای دولت تدبیر و امید با وجودی که منجر به بیکاری فزاینده جوانان ایرانی شده اما برای خارجیها اشتغالزایی داشته است. و اگذاری آشپزی قطارهای کشورمان به اتریشیها، سپردن معماری ایرانی اسلامی آزادراه تهران - شمال به ایتالیاییها و تسلط دوباره فرانسویها بر صنعت خودروی کشورمان تنها نمونهای از اشتغالزایی برای بیگانگان در طول دولت یازدهم بوده است. البته از دولتی که مشاور رئیسجمهورش معتقد است ایرانیها فقط در پختن آبگوشت و قرمهسبزی مهارت دارند تعجبی نیست که برای خارجیها فرش قرمز پهن کند و بازار کشور را به آنها بسپرد.»
روزنامه وطن امروز نیز در یادداشتی نوشته است « انحراف در انقلاب از آنجایی شروع شد که نخبگانی که در موقعیتی برتر نسبت به دیگر مردم قرار گرفته بودند، کمکم به سوی پذیرش این 4 اصل دنیای جدید متمایل شدند که منابع در جوامع محدودند و چه بهتر این است که تکلیف توزیع منابع را رقابت در وضعیت طبیعی تعیین کند. وضعیتی که شروع آن اگر چه در نظر و در بدو حیات اجتماعی شاید به نظر عادلانه بیاید ولی در عمل و در دنیایی پر از نابرابریها و عدم توازنها اعتقاد به آن، آن روی دیگر ظلم برهنه است.» یادداشت نویس این روزنامه نوشته است « نخبگان انقلابی که اکنون تبدیل به سرمایهدارانی تجدیدنظرطلب شدهاند در وضعیتی به سر نمیبرند که خواستار آزادسازی اقتصادی و سپردن امور به دست نامرئی بازار باشند، چرا که رقابت از جایی شروع خواهد شد که بازندگان از همانجا معلوم خواهند بود. رقابت به واقع رقابت فیل و گنجشک خواهد بود. اما این فیلها چگونه رشد کردند؟ فیلهای امروز همان گنجشکهای دیروزند که با اعتماد ملت به عنوان خادمان مملکت انتخاب شدند و قرار بر این بود به نیابت از همه و به عدالت، امور را سامان دهند اما کمکم با انحرافات کوچک، ذره ذره
رشد کردند و امروز تبدیل به فیلهایی شدهاند که معتقدند «مملکت به خادم نیاز ندارد، بلکه به مدیر نیازمند است». فیلها از زمانی شروع به استخوان ترکاندن کردند که خود را در موقعیتی دیدند که قادر بودند سهم بیشتری از منابع را برای خود طلب کنند. مانند همین داستان فیشهای حقوقی نجومی که امروز ملت با آن روبهرو شدهاند و بیجهت هم انتظار دارند فیلها زیر پای یکدیگر را خالی کنند و برای آنها عدالت به ارمغان بیاورند، چرا که فیلها معتقدند فیشهای نجومی آنطور هم که شلوغش کردهاند نیست و در نهایت 13 نفر حقوق نجومی گرفتهاند. تازه! همین 13 نفر هم ذخایر انقلابند و چه حقها که بر گردن گنجشکها ندارند.« در پایان این یادداشت نوشته شده است « ملت ایران کماکان انقلابیاند ولی دیگر به فیلها نیازی ندارند. برای ساخت دنیایی بهتر همانگونه که همه میپسندند باید جلوی فیل شدن گنجشکهایی را گرفت که از اعتماد ملت سوءاستفاده میکنند و نباید انتظار داشت تا فیلهایی هستند که میتوانند گنجشکها را فریب دهند، جریان منافع و منابع در کشور به سمت توزیع عادلانه حرکت کند.»
دیدگاه تان را بنویسید