واکنش رسانه لبنانی به آزادی چند اسیر لبنانی از سوی رژیم صهیونیستی

یک رسانه مخالف دولت فعلی لبنان، آزادی چند اسیر لبنانی از سوی رژیم صهیونیستی را «نمایشی» خواند و پرسید: آیا این نمایش می‌تواند مذاکرات رم را پیش ببرد؟

به گزارش اعتمادآنلاین، عبدالکافی الصمد در یادداشتی که در پایگاه اطلاع‌رسانی حزب المرده لبنان منتشر شده نوشت: از روز گذشته، دشمن اسرائیلی قصد خود را برای آزادی پنج غیرنظامی، شامل سه لبنانی و دو سوری، اعلام کرده است؛ اقدامی که کافی بود حامیان سازش آن را سکویی برای دمیدن جانی دوباره به مذاکرات مستقیم میان لبنان و دشمن اسرائیلی قلمداد کنند.

از زمانی که دشمن اسرائیلی اعلام کرد قصد دارد پنج اسیر غیرنظامی، شامل سه لبنانی و دو سوری، را آزاد کند، عده‌ای بلافاصله کوشیدند این اقدام را به ازسرگیری دورهای مذاکرات مستقیم میان لبنان و دشمن اسرائیلی که به میزبانی رم، پایتخت ایتالیا، برگزار می‌شود، مرتبط کنند؛ مذاکراتی که پس از توقف در دور هفتم، در ششم آگوست گذشته، به دلیل خودداری دشمن اسرائیلی از پاسخگویی به خواسته‌های لبنان- که یکی از آنها آزادی اسرای لبنانی در بند نزد دشمن بود- متوقف و عملاً به بن‌بست کشیده شد.

اما این اقدام که برخی آن را «مثبت» ارزیابی کردند و مدعی شدند نتیجه تسلیم‌ شدن دشمن اسرائیلی در برابر فشارهای آمریکا و در چارچوب درخواست لبنان بوده است، پس از دیدار بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، با سفیران آمریکا در لبنان و رژیم اشغالگر، میشل عیسی و مایک هاکابی، در اول سپتامبر جاری انجام شد.

با این حال، با بررسی دقیق روند و جزئیات این اقدام، می‌توان گفت این تحرک در عمل بیش از آنکه به یک «گام مثبت» شباهت داشته باشد، به نمایشی سیاسی شبیه است.

نخستین نکته‌ای که ماهیت نمایشی این اقدام را آشکار می‌کند، بازداشت سه شهروند لبنانی از منطقه شبعا به دست ارتش اشغالگر اسرائیل است. این حادثه در جریان پیشروی نیروهای ارتش اشغالگر در این منطقه رخ داد؛ به بیان دیگر، تقریباً همزمان با اعلام قصد ارتش اشغالگر برای آزادی سه شهروند لبنانی به همراه دو شهروند سوری، این پیشروی‌ها نیز صورت گرفت؛ اقدامی که عملاً وضعیت پرونده اسرای لبنانی نزد دشمن را به نقطه صفر بازمی‌گرداند.

دومین نکته درباره نمایشی بودن این اقدام آن است که سه لبنانی آزادشده، برخلاف ادعاهای پیشین رژیم صهیونیستی، غیرنظامی بوده و هیچ ارتباطی با حزب‌الله نداشته و ندارند. همچنین نام آنان در فهرستی که حزب‌الله پیش‌تر از اسرای لبنانی دربند نزد دشمن اسرائیلی اعلام کرده بود، قرار نداشته است.

با وجود استقبال از آزادی این افراد و بازگشت شهروندان لبنانی به آغوش خانواده‌هایشان، اقدام دشمن را باید تحرکی گزینشی تلقی کرد که ارتباطی با پرونده اصلی اسرای لبنانی دربند نزد این رژیم ندارد و صرفاً دستاوردی تبلیغاتی و سیاسی برای تل‌آویو به همراه می‌آورد؛ به‌گونه‌ای که چنین القا شود که رژیم صهیونیستی تحت فشار آمریکا و در پاسخ به خواسته‌های لبنان، در این پرونده از خود انعطاف نشان داده است.

سومین نکته در این نمایشنامه و البته رسوایی، که شاید معنادارترین بخش آن باشد، به اظهارات نتانیاهو بازمی‌گردد. او تاکید کرد که «آزادی این غیرنظامیان لبنانی و سوری در ازای مشخص‌ شدن محل و بازگرداندن اجساد رهبران جامعه یهودی در لبنان صورت گرفته است»؛ اقدامی که به گفته او پس از انجام چندین عملیات میدانی برای جست‌وجوی این افراد انجام شده است.

نتانیاهو، بدون آنکه نام این «رهبران» را فاش کند، توضیحی درباره زمان‌بندی بازگرداندن اجساد بدهد، مشخص کند این اجساد در کجا دفن یا نگهداری می‌شده‌اند، یا توضیح دهد این عملیات چگونه انجام شده و آیا نهادهای داخلی لبنان در آن دخالتی داشته‌اند یا خیر، صرفاً به کلی‌گویی در این زمینه بسنده کرد.

این موضوع برای نتانیاهو اهمیت بسیار بیشتری از آزادی پنج اسیر دارد؛ زیرا بازپس‌گیری اجساد یهودیان از لبنان، از نگاه نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، دستاوردی است که نمی‌توان آن را دست‌کم گرفت و می‌تواند در خدمت منافع شخصی و سیاسی او و افزایش محبوبیتش پیش از انتخابات کنست اسرائیل در اکتبر آینده قرار گیرد.

چهارمین نکته در این نمایش آن است که ایالات متحده می‌تواند از این اقدام برای اعمال فشار بر لبنان استفاده کند تا بیروت از تصمیم خود برای تعلیق مشارکت در دورهای مذاکرات، پس از دور ششم آگوست گذشته و در پی همراهی‌نکردن دشمن با خواسته‌های لبنان، عقب‌نشینی کند. واشینگتن نیز احتمالاً این اقدام رژیم صهیونیستی را گامی مثبت و نشانه‌ای از همراهی با خواسته‌های لبنان قلمداد خواهد کرد؛ هرچند این همراهی صرفاً ظاهری است و تداوم تجاوزات روزانه اسرائیل علیه لبنان، در عمل، ادعای چنین همراهی‌ای را نقض می‌کند.