طبسِ دوم در اصفهان؛ فرجامِ شومِ «دستبرد هسته‌ای» زیر پوشش «عملیات نجات»

علیرضا رجایی طی یادداشتی برای اعتمادآنلاین نوشت: تقلاهای ۴۸ ساعته‌ی پنتاگون و حضور سراسیمه‌ی ترامپ در اتاق جنگ، پرده از حقیقتی هولناک برمی‌دارد: آنچه «عملیات جستجو و نجات» (SAR) نامیده شد، در واقع یک عملیات ویژه برای سرقتِ قرن بود که با دیواری از آتش و اراده‌ی پولادین پدافند ایران برخورد کرد.

۱. چرا اصفهان؟ چرا اکنون؟انتخاب اصفهان، شهر شهیدان و مهد فناوری‌های نوظهور ایران، نشان‌دهنده استیصال دشمن است. دشمن که در «دیپلماسیِ ویترینی» شکست خورده، گمان می‌کرد می‌تواند با یک شبیخونِ برق‌آسا به سبک فیلم‌های هالیوودی، «اورانیوم غنی‌شده» ایران را به یغما ببرد. اما فرود در فرودگاهی متروکه نه از سرِ اضطرار، بلکه بخشی از یک نقشه‌ی نفوذِ از پیش طراحی شده بود که توسط «ارواح زیرزمینی پدافند ایران» رصد و شکار شد.

۲. بمبارانِ خودی؛ اعتراف به شکستِ مطلق:انهدام هواپیماهای آسیب‌دیده توسط خودِ آمریکایی‌ها، بالاترین سطح از «پنهان‌کاریِ ناشی از شکست» است. آن‌ها نه برای جلوگیری از دستیابی ایران به تکنولوژی (که ایران خود در آن پیشروست)، بلکه برای پاک کردن آثارِ جرمی بمباران کردند که قرار بود یک «پیروزیِ بزرگ» برای ترامپ در آستانه بحران‌های داخلی‌اش باشد. این «زمین‌سوزیِ تاکتیکی»، نشانه‌ی خروجِ سراسیمه از تله‌ای است که خودشان پهن کرده بودند.

*۳. توئیت‌های خشمگین و اتاقِ جنگِ متشنج:*عصبانیت بی‌سابقه ترامپ و توئیت‌های نامربوط او، خروجیِ مستقیمِ شکستِ یک «معامله‌جوش‌بده» در برابر یک «نظمِ راهبردی» است. نظارت مستقیم و بی‌وقفه بر عملیاتی که قاعدتاً باید توسط فرماندهان میانی مدیریت می‌شد، نشان می‌دهد که «قمارِ بزرگی» در جریان بوده است. وقتی رئیس‌جمهوری تمام تعطیلات خود را در اتاق جنگ می‌گذراند، یعنی هدف نه یک «خلبان»، بلکه «هژمونیِ در حال سقوط» بوده است.

۴. از طبس تا کوه سیاه؛ معجزه‌ی ایستادگی:

اگر در سال ۱۳۵۹ شن‌ها مأمور الهی بودند، در فروردین ۱۴۰۵، ترکیبی از «هوش مصنوعیِ پدافندی»، «غیرتِ مردم محلی» و «سامانه‌های پسیو بومی»، چشمانِ عقاب‌های پوشالی را کور کردند. ایران بار دیگر ثابت کرد که نه تنها «سرِ مار» قطع‌شدنی نیست، بلکه هر تعرضی به خاک و زیرساخت‌هایش، به «تله‌ی مرگی» برای پیشرفته‌ترین ماشین‌های جنگی جهان بدل خواهد شد.

نتیجه‌گیری:عملیاتِ ناموفقِ «دستبرد هسته‌ای»، تیر خلاصی بر باقیمانده‌ی اعتبار نظامی آمریکا بود. امروز جهان متوجه شده است که «امپراتوریِ آسمان» فروپاشیده و ایران نه تنها در میدانِ نبرد، بلکه در صیانت از دستاوردهای علمی و هسته‌ای خود، نفوذناپذیر است. دشمن باید بداند که در اصفهان و کهگیلویه، تنها هواپیماهایشان پودر نشد، بلکه رؤیای «سرقتِ اراده‌ی ملی ایران» برای همیشه دفن گردید.