می‌توان به مذاکرات ایران و آمریکا خوش‌بین بود؟

مرتضی مکی، کارشناس مسائل بین‌الملل با روزنامه اعتماد  درباره ارزیابی‌اش از نتایج حاصل از مذاکرات ایران و امریکا گفت‌‌وگو کرده است.

به گزارش اعتماد، بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید:

• روند مذاکرات روز جمعه میان ایران و ایالات‌متحده، براساس اخبار منتشر شده، حاوی نشانه‌های مثبتی ازسوی طرفین درباره امکان دستیابی به یک چارچوب مشخص برای گفت‌وگوهاست. با این حال، نگاهی به گذشته و به‌ویژه مذاکراتی که پیش از جنگ و در مسقط میان هیات ایرانی و طرف مقابل شکل گرفت، نشان می‌دهد که همچنان دلایل متعددی برای احتیاط و پرهیز از خوش‌بینی افراطی وجود دارد.
•  شخصیت غیرقابل پیش‌بینی دونالد ترامپ، رییس‌جمهور امریکا، یکی از عوامل اصلی این ابهام است. همین ویژگی او باعث شد که در میانه روندهای دیپلماتیک، ایران هدف حملات و اقدامات نظامی ایالات‌متحده و اسراییل قرار گیرد. با این وجود، نمی‌توان گشایش‌هایی را که در مسیر دیپلماسی و در جهت جلوگیری از جنگ ایجاد شده، نادیده گرفت.
•  اظهارات مطرح‌شده در گفت‌وگوهای طرف امریکایی با خبرنگاران درباره محدود بودن دامنه مذاکرات با ایران، نکته‌ای قابل توجه و تا حدی مثبت تلقی می‌شود، چراکه این همان رویکردی است که ایران نیز بر آن تاکید دارد. محدود ماندن موضوعات مذاکراتی می‌تواند نشانه‌ای از توجه به خواسته‌های ایران و پرهیز از گسترش بی‌ضابطه مطالبات باشد.
• سکوت دوطرف درباره میزان غنی‌سازی در ایران را می‌توان به عنوان نشانه‌ای از دستیابی به نوعی تفاهم اولیه یا چارچوب مشترک در این زمینه تفسیر کرد؛ تفاهمی که فعلا ترجیح داده شده است درباره آن اظهارنظر علنی صورت نگیرد.
•  ایران می‌تواند خواسته‌ها و خطوط قرمز خود را روی میز مذاکرات مطرح کند و از هرگونه همکاری امنیتی و اطلاعاتی در منطقه صرفا محدود به ایران، پرهیز شود. چنین همکاری‌هایی باید در سطح کل منطقه طراحی و اجرا شود. 
•  تحرکات اخیر که ازسوی جرد کوشنر، داماد ترامپ و نزدیکان وی انجام شده، اگرچه از نگاه برخی به ایران ممکن است منفی به نظر برسد، اما همزمان می‌تواند فرصتی برای انتقال پیام‌های شفاف‌تر ازسوی هیات مذاکره‌کننده ایران فراهم کند. هر چند این فرد رابطه نزدیکی با اسراییل دارد اما به نظر می‌رسد اختلاف‌نظرهایی با شخص نتانیاهو نیز دارد.