پرونده تقابل ایران و رژیم صهیونیستی در سوریه (۱)
اسرائیل چگونه با همدستی روسیه، آمریکا و ترکیه اهداف خود را پیش میبرد؟
سفارت آمریکا در بغداد به مسئولین عراقی نسبت به حمله رژیم اشغالگر اسرائیل به مواضعی در داخل خاک عراق هشدار داده بود. این مواضع متعلق به حشد شعبی عراق بوده و دربرگیرنده کارخانههای تولید موشک برای انتقال به حزبالله لبنان است. هدف از این هشدار ادامه فشار بر دولت عراق در رابطه با نفوذ ایران در این کشور از طریق سازمانهایی همچون حشد شعبی و دیگر گروههایی است که در محور ایران فعالیت میکنند.
اعتمادآنلاین| چندی پیش برخی ازمطبوعات گزارش دادند، سفارت آمریکا در بغداد به مسئولین عراقی نسبت به حمله رژیم اشغالگر اسرائیل به مواضع در داخل خاک عراق هشدار داده بود.
به گزارش اعتمادآنلاین ، به نقل از روزنامه القدس العربی این مواضع متعلق به حشد شعبی عراق بوده و دربرگیرنده کارخانههای تولید موشک برای انتقال به حزبالله لبنان است.
اگر این اطلاعات صحیح بوده باشند و در سایه این حقیقت که کمتر سابقه داشته که واشنگتن مانع از عملیات امنیتی حساس اسرائیل میشود، باید به این نتیجه رسید که هدف از این هشدار ادامه فشار بر دولت عراق در رابطه با نفوذ ایران در این کشور از طریق سازمانهایی همچون حشد شعبی و دیگر گروههایی است که در محور ایران فعالیت میکنند.
مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا هم در جریان دیدار خود با عادل عبدالمهدی نخست وزیر عراق در بغداد که اوایل ماه جاری میلادی انجام گرفت، اشاراتی به این امر که واشنگتن در وقوع چنین حملاتی دخالت نخواهد کرد، داشت.
وی حتی ارزیابی اسرائیل را هم به اطلاع عبدالمهدی رساند که در آن صراحتا اعلام شد حمله به گروههای حشد شعبی در داخل خاک سوریه همانند آنچه جنگندههای اسرائیلی در ژوئن گذشته در شرق دیر الزور انجام دادند، کارایی چندانی ندارد زیرا این گروهها مجددا از داخل عراق خود را سازماندهی کرده و باز میگردند.
حال در سایه این عربدهکشیهای مستمر اسرائیل در حریم هوایی سوریه از جنوب گرفته تا شرق وغرب این کشور و نیز تخریب تونلهای حزب الله در جنوب لبنان در کنار استفاده از حریم هوایی لبنان برای انجام تهاجم علیه سوریه وعراق که تا سطح یک جنگ صریح و کامل هم پیشرفته است و حال تهدید به هدف قرار دادن مناطقی در عمق خاک عراق و نه در طول مرز این کشور با سوریه همگی در حالی انجام میشود که اسرائیل به شدت به دنبال تثبیت معادلات درگیری با ایران است، معادلاتی که قصد دارد ساختاری کاملا مشخص با المانهایی مستحکم، کارایی بالا و غیر قابل بازدارندگی باشند.
این رویکرد اسرائیل قبل از هر چیز مورد حمایت واشنگتن بوده واز سکوت مسکو وبی تفاوتی ترکیه هم بهره میبرد.
به ویژه که حملات هوایی اسرائیل با مهارت خاصی، از وقوع هر نوع زیانهای جانبی در ضربات خود امتناع کرده و زیانی چه به ائتلاف بین المللی، چه روسی و چه ترکیه ای وارد نمی کند.
هر گاه که امر اشتباه و ممنوعهای همچون سرنگونی هواپیمای «ایل ـ 20» روسیه در آسمان ساحل سوریه که در سپتامبر گذشته رخ داد، به وقوع می پیوندد بازهم این اشتباه از سوی سکوهای پدافندی سوریه رخ داده وطبق توصیف ولادمیر پوتین رئیس جمهور روسیه جزو حوادث غیر مترقبه محسوب می شود.
پس میتوان گفت معادلات درگیری که اسرائیل به آن سامان داده در راستای راهبردی است که قدرت های سه گانه فعال در پرونده سوریه یعنی آمریکا، روسیه و ترکیه به دنبال تحقق آن هستند ومیتوان آن را در کاهش نفوذ ایران در سوریه به طور اعم و حضور نظامی این کشور در خاک سوریه به طور اخص خلاصه کرد.
به بیانی دیگر این راهبرد به دنبال کاهش برگ های برنده تهران در زمان تقسیم (غنایم) فعلی و آینده در این کشور است.
با این حال این معادلات هرگز به دنبال شعلهور کردن جنگی ایرانی ـ اسرائیلی بالفعل وفراگیر یا ویرانگر نیستند، بلکه در دورهای کوچک رویارویی خلاصه می شود که در آن نه فقط ناخنهای ایران بلکه انگشتهایش هم قطع می شوند تا این کشور نتواند در طول پهنه ژئوسیاسی که رژیم صهیونیستی آن را خطوط قرمز خود میداند، حضور پیدا کند.
در سایه شاخصهای این معادله میتوان گفت که غرض، هدف قرار دادن شخص قاسم سلیمانی، حسن نصرالله یا ابومهدی المهندس فرمانده حشد شعبی عراق و یا حتی مقرهای موجود در خاک سوریه که شماری از سمبلهای حاکمیتی، مذهبی یا اطلاعاتی را در خود جای داده نیست.
در این راستا باید گفت، این راهبرد از عمق سیاسی رژیمهای وابسته و مستبد عربی سود میبرد، رژیمهای فاسد و شکست خوردهای که صدها میلیارد دلار را خرج قراردادهای خرید سلاحهایی میکنند که تصور نمیشود روزی بتوانند از آن استفاده کنند مگر آنکه آن را به سوی مردم خویش نشانه بروند.
با این وجود با کمال خوشبختی و تواضع در پروژهها وطرحهایی سازش شرکت کرده اما اصولا به دنبال از بین بردن مسایل و هدر دادن حقوق هستند.
این البته سوای گرفتاری آنها در کشمکشهای نظامی عربی و منطقهای است که هدف اصلی آن آرام کردن نگرانیهای داخلی و جلوگیری از شکلگیری قیام مردمی است.
دیدگاه تان را بنویسید