تحلیل المانیتور از توانایی روسیه برای محدود کردن حضور ایران در سوریه
آیا روسیه میتواند با خروج ایران از سوریه ترامپ را خوشحال کند؟
هنوز مشخص نیست که آیا ایالاتمتحده سوریه را ترک خواهد کرد یا نه. با این حال، هر اقدامی که واشنگتن انجام دهد، ازجمله امتناع از تغییر رهبری سوریه یا خارج کردن نیروهایش، بستگی به تلاشهای روسیه برای به حداقل رساندن نفوذ ایران دارد.
اعتمادآنلاین| بر اساس منابع ذکرشده در روزنامه «کومرسانت» روسیه، ممکن است سوریه موضوع اصلی بحث و گفتوگو بین ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ در نشست 16 جولای در هلسینکی باشد. مسکو پیش از این یک سند دوصفحهای که میتواند پیشنویس یک توافقنامه دوجانبه باشد به واشنگتن فرستاده است و انتظار میرود که روسای جمهور این دو کشور در انتهای این نشست آن را ارائه کنند.
به گزارش گروه بینالملل اعتمادآنلاین به نقل از المانیتور، سوریه یکی از چندین موضوع مهم در دستور کار است که میتواند منجر به توافق بین پوتین و ترامپ شود. ایالاتمتحده در عوض خارج کردن نیروهای خود از سوریه و صرفنظر از برکنار کردن دولت اسد، از روسیه میخواهد که نفوذ ایران در سوریه را کاهش دهد.
درواقع، برخی از جنبههای توافق مخفی میان روسیه و ایالاتمتحده در حال اجراست. برای مثال، حمله ارتش سوریه به جنوب استان درعا و کونیترا که از 18 ژوئن آغاز شد. این حمله که در ناحیه جنوب غربی منطقهای که توسط روسیه، اردن و ایالاتمتحده محافظت میشد اتفاق افتاد، تنها زمانی امکانپذیر بود که اطمینان حاصل شود ایالاتمتحده با زور به آتشبس پاسخ نخواهد داد. سفارت ایالاتمتحده در عمان در 24 ژوئن نامهای مبنی بر اینکه مخالفان نباید انتظار پشتیبانی از ایالاتمتحده را داشته باشند به رهبران جبهه نیروهای جنوبی ارسال کرد. همان روز، نیروی هوایی روسیه به ارتش سوریه پیوست.
اسرائیل و اردن همچنین به مسکو برای انجام عملیات نظامی در درعا و کونیترا چراغ سبز نشان دادند؛ اما تحت شرایطی که تنها نیروهای دولت سوریه در آنجا مستقر شوند و تمام گروههای طرفدار ایران که عمدتاً حزبالله لبنان هستند از این منطقه خارج شوند.
درنتیجه، نمایندگان روسیه و گروههای مخالف سوریه در 6 جولای به توافق رسیدند. احتمالاً 6 هزار سرباز جبهه جنوبی عقبنشینی کردند و به سمت شمال غربی، مخصوصاً ادلب روانه شدند. برخی از اعضای جبهه جنوبی در شرایط خلع سلاح در جنوب قرار خواهند گرفت.
به نظر میرسد که تمایل ایالاتمتحده برای امضای قرارداد با مسکو بهمنظور استفاده از تواناییهای روسیه برای محدود کردن قدرت ایران در سوریه است. درواقع، مسکو حضور خود را در دمشق بیشتر کرده و به دنبال تاثیزگذاری در تصمیمهای دولت است.
یک دیدگاه در مسکو وجود دارد که رهبران سوریه بهشدت نگران آن هستند، وابستگی بیشازحد به ایران است که سوریه را از بین میبرد. تصورها مبنی بر این است که با بازگشت تحریمها ایران قادر به تأمین مالی سوریه نخواهد بود و سوریه زمان لازم برای پیدا کردن منابع کمکی دیگر را نخواهد داشت. انگیزه بالقوه برای دمشق بهمنظور کاهش روابط با ایران میتواند در خلیجفارس پیدا شود. حمایت امیرنشینان خلیجفارس از انقلاب سوریه بیشتر تلاشی بود تا سوریه را از زیر چتر ایران بیرون بکشد.
با این حال، توانایی روسیه برای بیرون راندن ایران از سوریه بسیار محدود است. یک منبع در ارتش روسیه به المانیتور گفت که در شرایط نامعلوم، حضور ایران در این مناطق از طریق نیروهای شیعه عراق و افغانستان، فاطمیون و نیروهای طرفدار ایران بوده است.
با توجه به همه این مسائل، هنوز مشخص نیست که آیا ایالاتمتحده سوریه را ترک خواهد کرد یا نه. با این حال، هر اقدامی که واشنگتن انجام دهد، ازجمله امتناع از تغییر رهبری سوریه یا خارج کردن نیروهایش، بستگی به تلاشهای روسیه برای به حداقل رساندن نفوذ ایران دارد.
دیدگاه تان را بنویسید