تحلیل کارشناس آمریکایی از مذاکرات واشنگتن و پیونگ یانگ؛
چگونه بدانیم کره شمالی واقعاً به دنبال صلح است؟
کیم جونگ اون نمیتواند اصلاحات و سیاست درهای باز دنگ ژیائوپینگ یا حتی انور سادات را دنبال کند، مگر آنکه بپذیرد مسیری که کشورش طی میکند به بنبست رسیده است. آنچه رهبر کره شمالی به زبان میآورد برای هدایت افکار عمومی غرب است، برای آنکه به مقاصد واقعی کیم پی ببریم باید به سیاستهای اجرایی و سخنانی که به زبان کرهای میگوید توجه کنیم.
اعتمادآنلاین| به لحاظ تاریخی، تمام مذاکرات صلح میان آمریکا و دشمنانش بر این اساس استوار است که این کشورها برای تغییر استراتژیک مسیر کشورشان تصمیم گرفته باشند. بهعنوانمثال میتوان به اقدام انور سادات برای دور شدن از اتحاد جماهیر شوروی و اتحاد با بلوک غرب و صلح با اسرائیل اشاره کرد؛ یا به «اصلاحات و درهای باز» دنگ ژیائوپینگ و دوره مائوزدایی که موجب سه دهه رشد اقتصادی چین شد.
به گزارش گروه بینالملل اعتمادآنلاین ، نشریه جمهوریخواه نشنال اینترست در یادداشتی به قلم دن بلومنتال، دبیر گروه مطالعات آسیا در اندیشکده جمهوریخواه «امریکن اینترپرایز» نوشت: بااینحال به نظر نمیرسد که رهبر کره شمالی بخواهد مدل این کشورها را دنبال کند. اگر شخص کیم تغییری نشان ندهد، رسیدن به صلح یا نابودی غیرقابلبازگشت تسلیحات هستهای کره شمالی و گشایش به بازار اقتصادی آمریکا ممکن نخواهد بود.
او در ادامه ادعا کرد: کیم نمیتواند راه دنگ یا سادات را دنبال کند، مگر آنکه بپذیرد مسیری که کشورش طی میکند به بنبست رسیده است. دنگ آگاهانه به فجایعی که مائو زدونگ بار آورده بود و همچنین به پیشرفت اقتصادی کشورهای اطراف چین نگریست. او به تهدید اتحاد شوروی و نیاز به حمایت ایالاتمتحده پی برد. تصمیم دنگ باعث شد یکی از بزرگترین تغییرات استراتژیک سده بیستم رخ دهد.
دنگ و جانشینانش، خلاف کیم جونگ اون، توانستند در مقابل «آلودگی تمدن غرب» (به بیان امروز حزب کمونیست چین) باقی بمانند. اما همین «آلودگی تمدنی» اتحاد شوروی و تمام بلوک شرق را دچار فروپاشی کرد. حال این سؤال مطرح است: آیا کیم گمان میکند که بتواند همچون دنگ مقابل اقتصاد و تجارت باز مقاومت کند؟ یا اینکه با سرنوشت افرادی چون میخائیل گورباچف و دیگر دیکتاتورهای قدیمی اروپا مواجه شود که میخواستند درهای کشورشان را به روی غرب باز کنند؟
این نویسنده آمریکایی در ادامه نوشت: کیم و پدرانش بهخوبی توانستهاند قدرتهای بزرگ را مقابل هم قرار دهند. ازاینرو تعهد داوطلبانه و اجرای فرایند صلحآمیز خلع سلاح هستهای به چیزی نظیر «اصلاحات و درهای باز» نیاز دارد. باز کردن درهای کشور به روی جهان و قدرت تأثیرگذار تعامل با جهان تنها چیزی است که میتواند جایگزین قدرت اتمی شود. شفافیت کامل در برنامه خلع سلاح هستهای همچنین میتواند منجر به افشای جرائم فراوان خانواده کیم شود که ازجمله آنها، اردوگاههای کار اجباری و کشتارجمعی قابل اشاره است. کیم تنها در صورتی میتواند درهای کشورش را به جهان باز کند که جنایات علیه مردم کشورش را جبران کند و سیاستهایی را که پیشازاین نماد رهبری کره شمالی بود کنار بگذارد؛ یعنی استبداد و انقیاد کامل مردم.
نویسنده گزارش در ادامه مدعی شد: تنها در صورتی میتوان از تغییرات رادیکال کره شمالی مطمئن شد که: نخست، کیم جونگ اون بهطور مشخص به مردم کشورش و مردم کره جنوبی اعلام کند که مرزهای کره شمالی در مدار 38 درجه تمام میشود، و کره جنوبی کشوری مستقل است. دوم، تسلیحات سنگین خود را عقب کشیده و از تهدید سئول دست بردارد. سوم، پروپاگاندای رسانهای علیه ایالاتمتحده را پایان دهد. پروپاگاندایی که آمریکا را مانند امپراتوری جهنمی که برای منافعش دو کره را جدا کرده ترسیم میکند. در مقابل [کیم باید] مواردی را بر شمارد که در آن ایالاتمتحده صلح شبه جزیره را تأمین کرد. او همچنین باید بپذیرد که ایالاتمتحده برای رشد اقتصادی کره شمالی متعهد است. چهارم، اردوگاههای کار اجباری را تعطیل کند.
تمام کشورهایی که تصمیم گرفتند با ایالاتمتحده همکاری استراتژیک انجام دهند ناچار بودند این اقدامات را دستکم تا حدی اعمال کنند. نویسنده در ادامه مینویسد: اما اعمال این تصمیمات به دست کیم جونگ اون بسیار غیرمحتمل است. زیرا خاندان کیم مدتهاست که مردم کشور خود را با این افسانه به بردگی کشیدهاند که ایالاتمتحده دشمن و کره جنوبی «سگ» آمریکاست.
نویسنده در پایان گزارش نوشت: کیم استاد جهتدهی به افکار عمومی غرب از طریق رسانههای غربی است. او از زمان المپیک زمستانی کره جنوبی بسیار تلاش کرده و خودش را در غرب بهعنوان طرفدار صلح نشان داده است. اما آنچه در عمل مهم است، سیاستهای عملی او در داخل کشور و سخنانی هستند که او به زبان کرهای بیان میکند.
آنچه برخی از کارشناسان آمریکایی را نسبت به رفتار کیم جونگ اون بدبین کرده است، عدم تمایل واقعی رهبر کره شمالی برای صلح با غرب است. این کارشناسان بهطور عمده معتقدند کیم جونگ اون برای گریز از تحریمهای شدید آمریکا و سیاست «فشار حداکثری»، استراتژی صلح و مذاکره را برگزیده است. بااینحال، نگرانی از شوک اقتصادی و تهدیدات نظامی، شاید رهبر کره شمالی را وادار کند تا برای مردم کشور فقیرش دست به تصمیمی تاریخی بزند.
دیدگاه تان را بنویسید