الهام فخاری، عضو شورای شهر تهران:
بودجه 98 نه عادلانه و نه راه حل است
عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه بودجه 98 نه عادلانه است و نه در جهت تقویت و بسط عرصهی عمومی و حمایت از کنشگران مدنی و اجتماعی انگیزهای دارد، گفت: بودجه ی 98 سر ندارد! در واقع هیچ ایدهی محوری پیشرویی در بودجه ی 98 وجود ندارد که بتواند نویدگر آیندهای بهتر در افق یک سالهی خویش باشد.
اعتمادآنلاین| الهام فخاری در نطق پیش از دستور خودش در جلسه علنی امروز شورای شهر تهران با بیان اینکه هر یک از ما مسئولیت بیش از یک میلیون رای مردم را بر دوش داریم و ساعتها مردم در صفوف رای به انتظار نشسته اند تا امیدشان به بهبود تحقق یابد، گفت: ما با شعار نجات تهران آمدیم و سوگند یادکردیم که در راه صرفه و صلاح و پیشرفت شهر و شهرداری بکوشیم.این سوگند اکنون به ویژه در شرایط دشواری های زندگی مردم ناشی از تحریم های ظالمانه و آشفتگی های اقتصادی، بیشتر بر دوش ما سنگینی می کند. در این شرایط دشوار باید در کنار مردم باشیم، در کنار مردم بودن، دو معنای تؤامان با هم دارد: نخست آنکه شریک و همدرد دشواری هایشان باشیم، دوم آنکه، نیازها و مطالبات آنها را پاسخ گوییم.
این عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه مهم ترین نمود کارکردی امید، وفای به پیمان و همراهی با مردم، بودجه سالانه شهرداری است، تصریح کرد: بودجه ای که در صورتی تأمین کننده این هدف ها است که برخوردار از شرایط ویژگی های بنیادی از جمله عادلانه بودن در زمینه های گوناگون منطقه ای، اجتماعی، جنسیتی و سنی، هم خوانی با برنامه ها و اسناد بالادستی چون قانون شهرداری، طرح جامع تهران، برنامه سوم شهرداری تهران و سیاستهای کلی و الزامات اجرایی بودجه 98، انضباط مالی، شفافیت،تکیه بر درآمدهای پایدار و در خدمت شهر باشد.
وی افزود: سال گذشته گفتیم که دیگر سال آیدهبهانه ای وجود ندارد، باید بودجه را با مشارکت مردم تدوین کنیم. سال گذشته، هنوز برنامه سوم تهیه نشده بود و هم مدیریت بودجه شهرداری با مدیریت شهری گذشته بود. امسال که این هر دو این موارد تغییر کرده اند ولی در بودجه شاهد تغییری نیستیم، نه ساختار بودجه تغییری کرده است و نه تخصیص ردیفها و اعتبارات. نه بودجه را برنامه پذیر کرده ایم، نه شفاف و نه منضبط و نه عادلانه.
به گفته وی، شرایط زندگی مردم نسبت به سال گذشته دشوارتر شده است و بایسته است که عدالت در تخصیص بودجه و توجه به کاهش نابرابری شمال و جنوب شهر بتواند نقش مرهمی برای آلام شهروندان ایفا کند وگرنه این ابرهای تیره خواهند بارید و پیامدهایش را با هزینه های جبران ناپذیر اجتماعی،اقتصادی و حتی امنیتی و سیاسی باید بدهیم. سال گذشته گفتیم که بودجه باید صدای شهروندان را بشنود. صدایی که از دل زیست و معیشت دشوار مردم برمی خاست.
فخاری اظهار کرد: اکنون نمی توانیم نسبت به فقدان عدالت منطقه ای در بودجه(هم از حیث سرانه و هم از حیث شاخص محرومیت مناطق) ، بی توجهی به سهم زنان، کودکان و معولان و سالمندان و نبود عدالت جنسیتی و سنی و قابلیتی، افزایش سهم عوارض ساختمانی و درآمدهای ناپایدار نسبت به بودجه سال گذشته، نادیده انگاری احکام برنامه سوم شهرداری و اولویتهای مسائل کلیدی شهر و شهرداری در سیاستهای کلی و الزامات اجرایی بودجه 98 شهرداری و حتی اصلاحات شورا بر لایحه بودجه 97 و بی انضباطی مالی در بهای خدمات در مناطق 22 گانه، بی تفاوت باشیم و اجازه دهیم که مسیر بودجه بدون اصلاحات به راه نادرست طی شده، ادامه دهد.
این عضو شورای شهر تهران خاطرنشان کرد: همه ی ما وامدار و وابسته به جریان اصیل اصلاح طلبی هستیم، جریانی که قدمتی بیش از یکصد سال در تاریخ این مرز و بوم کهن دارد. آنچه به عنوان فصل مشترک تمامی ادوار اصلاح طلبی در این یکصد سال اخیر می توان نام برد، تأملی انتقادی در وضعیت حاضر جهت اصلاح آن و تحقق توسعهی گام به گام است. بر همین اساس پرسش سهمگینی که باید شجاعانه بدان پاسخ داد آن است که بودجه ی 98 ما را به کجا خواهد برد؟ آیا بعد از سپری شدن یک سال از عمر شورا و شهرداری اصلاح طلب، ما توانسته ایم حتی به اندازه ی یک گام در نظام بودجه ریزی شهری اصلاح ایجاد نماییم؟
وی با طرح این سوال که آیا باید بنا به قاعده ی مصلحت شورای شهر و شهرداری، ضرورت اصلاحات را دوباره یک سال دیگر به تأخیر بیندازیم، اظهار کرد: این چه مصلحتی است که اصلاحات را به مسلخ خود می برد و امید اجتماعی میلیون ها نفر از شهروندان را ناامید می کند؟ به خاطر داشته باشیم که مصلحتی که فقط متضمن تثبیت و استمرار روزمرگی های غلط مدیریتی در حوزهی شهری است باد می کارد و قطعا طوفان درو خواهد کرد!
فخاری با بیان اینکه بودجه 98 نه عادلانه است و نه در جهت تقویت و بسط عرصهی عمومی و حمایت از کنشگران مدنی و اجتماعی انگیزهای دارد، گفت: بودجه ی 98 سر ندارد! در واقع هیچ ایدهی محوری پیشرویی در بودجه ی 98 وجود ندارد که بتواند نویدگر آیندهای بهتر در افق یک سالهی خویش باشد.
این عضو شورای شهر تهران ادامه داد: متاسفانه نه در حوزه ی فرهنگ و جامعه ی شهری، چرا که نگاه کالبدی و توسعهی فیزیکی در حوزه ی اجتماعی، فرهنگی غالب است و کل بودجه ای که برای کاهش آسیب های اجتماعی، توانمند سازی و جلب مشارکت های اجتماعی و بهبود سرمایه اجتماعی، حمایت ازنهاد خانواده و مشارکت زنان و سلامت شهری در نظر گرفته شده تقریبا برابر است با ردیف بودجه ای که برای توسعه، تعمیر و تجهیز اماکن ورزشی در نظر گرفته شده است، و نه در حوزه مالی، اداری شهری ، چرا که همچنان تمرکز گرایی شدیدی بر بودجه عارض است و همچنان شاهد وجود بعضی از فعالیت ها و پروژه های غیر مأموریتی در آن هستیم!
وی با بیان اینکه بودجه 98 راه حل نیست، مسئله است، مسئله ای که در سال آتی تبدیل به عارضهای سخت خواهد شد و گرهی بر گره های حوزهی مدیریت شهری خواهد افزود چرا که وامدار عقلانیت انتقادی نیست و به تأملی خودبنیاد دست نمیزند، گفت: شجاعت اصلاح طلب بودن بر تکیه بر عقلانیت انتقادی است که شکل میگیرد. عقلانیت انتقادی ای که مصلح است نه مصلحت جو! پرسشگر است نه توجیه گر! به دنبال تحول و اصلاح ساختاری است نه تثبیت و آرامش کاذب! بر همین اصل اساسی اصلاح طلبی است که باید ایستاد و درنگ کرد، باید فرصتی برای بازاندیشی ایجاد کرد و برای این درنگ، باید شجاعت نه گفتن را داشت.
فخاری در پایان افزود: بر همین اساس و بر پایهی سوگندم در شورای شهر به کلام الله مجید، خداوند متعال و با تکیه بر شرف انسانی و براساس عهدی که با شهروندان بسته ام، در اجرای وظایف نمایندگی در شورای اسلامی شهر تهران و برای حفظ باور به امید و نجات تهران و پایبندی به راه و اصول اصلاح طلبی، به کلیات لایحه بودجه 98 شهرداری تهران رای منفی می دهم و درخواست می کنم که فرصتی برای بازاندیشی در آن برای دستیابی به عدالت،شفافیت و سلامت فراهم شود.
دیدگاه تان را بنویسید