کد خبر: 147275
|
۱۳۹۶/۰۹/۰۸ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

«اعتمادآنلاین» نتیجه تمرکز مشاوران مدارس بر هدایت تحصیلی را بررسی می‌کند

رشد آسیب‌های اجتماعی بین دانش‌آموزان در غیاب مشاور

به ازای هر 300 دانش‌آموز یک نیروی مشاور در مدرسه وجود دارد. همین تعداد هم بیش از هر چیز بر موضوعات درسی مانند هدایت تحصیلی تمرکز دارند. در چنین شرایطی هر روز خبر جدیدی از رشد انواع آسیب‌های اجتماعی در مدارس شنیده می‌شود.

رشد آسیب‌های اجتماعی بین دانش‌آموزان در غیاب مشاور
کد خبر: 147275
|
۱۳۹۶/۰۹/۰۸ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین | فاطمه رجبی: مدت‌هاست که خبرهای بدی درباره وضعیت روانی و رفتاری دانش آموزان شنیده می‌شد. یک روز خبر می‌رسد که سن استعمال دخانیات در دانش آموزان به 13 سال رسیده و روزی دیگر اخبار بهت‌آوری از شیوع خودزنی و خون بازی به گوش می‌رسد. بعد از هر خبری هم مسئولان آموزش‌وپرورش خودشان را به رسانه‌ها می‌رسانند و درباره اقداماتی که قرار است انجام دهند و انواع و اقسام طرح‌هایی که روی میز دارند توضیح می‌دهند درحالی‌که خبری از فعالیت مؤثر نهاد آموزش‌وپرورش در مدارس نیست.

اوضاع به نقطه‌ای از بحران رسیده که حتی نهادهای شهری مانند شورای شهر هم به موضوع ورود کرده‌اند و از مسئولان آموزش‌وپرورش خواسته‌اند که به موضوع آسیب‌های اجتماعی در مدارس رسیدگی کند. اما مسئولان این وزارت خانه خودشان هم مانند بقیه در جایگاه منتقد می‌نشینند و اوضاع را تحلیل می‌کنند. به‌عنوان‌مثال معاون پرورشی و فرهنگی وزیر آموزش‌وپرورش می‌گوید: «باوجود بحران‌های رفتاری و بلوغ مربوط به دوران نوجوانی و جوانی تنها 15 درصد مدارس متوسطه دوم کشور دارای مشاور هستند.»

مهدی فیض تأکید می‌کند که رویکرد مشاوران در مدارس باید پرورشی باشد. با این‌وجود آنچه از حضور مشاوران در مدارس دیده می‌شود هیچ شباهتی به این نظریه ندارد. طبق اعلام مسئولان آموزش‌وپرورش چیزی حدود 20 هزار مشاور در مدارس کشور وجود دارد و این یعنی اگر تعداد دانش‌آموزان 12 میلیون و 300 هزار نفر باشد، به ازای هر 615 دانش‌آموز یک مشاور در مدارس وجود دارد.

آمارهایی که از سوی آموزش‌وپرورش اعلام‌شده است نشان می‌دهد که مقطع ابتدایی حدود 6 میلیون دانش‌آموز، راهنمایی یا همان دوره متوسطه اول هم 3 میلیون دانش‌آموز و مقطع دبیرستان هم 3 میلیون دانش‌آموز در خود جای‌داده است.

بدون شک بیشترین گروهی که در مدارس احتیاج به مشاوره و راهنمایی دارند، دانش‌آموزان مقاطع راهنمایی و دبیرستان هستند؛ حال اگر به‌صورت میانگین دانش‌آموزان راهنمایی و دبیرستان 6 میلیون جمعیت داشته باشند با در نظر گرفتن 20 هزار نیروی مشاور می‌توان گفت به ازای هر 300 دانش‌آموز یک نیروی مشاور در مدرسه وجود دارد.

رضا سعیدی پور، مشاور یکی از مدارس متوسطه تهران است. او به اعتمادآنلاین می‌گوید: «اولاً تعداد مشاوران در مدارس بسیار کم است و این تعداد کفاف اینکه به تمام امور دانش‌آموز رسیدگی شود را نمی‌دهد. ضمن اینکه در شرح وظایف ما تأکید بسیار زیادی روی هدایت تحصیلی و نظارت بر روند درسی دانش آموزان شده است.»

او ادامه می‌دهد: «در حال حاضر فقط مقطع نهم یعنی همان اول دبیرستان مشاور دارد و این مشاور هم باید روی شرایط تحصیلی دانش آموزان نظارت کند.»

سعیدی پور که در رشته مشاوره تحصیل کرده می‌گوید: «هر سن و مقطع نیازهای مشاوره‌ای خودش را دارد حتی دانش آموزان ابتدایی هم نیازهایی دارند که باید به آنها رسیدگی شود. بچه‌ها ساعات زیادی از روزشان را در مدرسه می‌گذرانند و آموزش‌وپرورش بعد از خانواده‌ها بیشتری برخورد را با آنها دارد بنابراین باید نقش حاکمیتی خودش را در تعلیم و تربیت ایفا کند. مدرسه که فقط جای درس خواندن نیست.»

مهدی بهلولی فعال آموزشی هم در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین می‌گوید: «متأسفانه مشاوران مدارس توجیه نمی‌شوند که باید به مقولات روحی و اخلاقی دانش آموزان نظارت کنند. دانش‌آموزی که اقدام به خودزنی می‌کند و یا به سیگار رو می‌آورد نشانه‌های روانی و رفتاری مختلفی دارد که اینها از طرف یک متخصص قابل‌تشخیص است.»

بهلولی می‌گوید: «آموزش‌وپرورش برای خودش وظیفه تعلیم و تربیت تعریف کرده اما شاهد انجام این وظیفه نیستیم. مدارس خیلی که بخواهند هنر کنند سعی می‌کنند موفقیت تحصیلی به دست بیاورند و به آن افتخار کنند درحالی‌که زیرپوست کلاس‌های درس شاهد مشکلاتی هستیم که بعداً گریبان جامعه را خواهند گرفت.»

او رویکرد تنبیهی در مدارس را هم زیر سؤال می‌برد و می‌گوید: «متأسفانه شرایط طوری است که اگر از دانش آموزش خطایی سر بزند مسئولان مدارس به تنبیه دانش‌آموز رو می‌آورند به‌جای اینکه دلیل این رفتار را بررسی کنند و خودشان را در بروز آن سهیم بدانند. این رویکرد کلی آموزش‌وپرورش است که تا بدنه آن هم سرایت کرده است.»

بهلولی فضای حاکم بر مدارس را هم ملال‌آور و بستری مناسب برای رشد بزهکاری‌ها و رفتارهای ناهنجار می‌داند و می‌گوید: «وقتی دانش‌آموز مجبور است ساعت‌های طولانی را در محیطی ملال‌آور بگذراند که بویی از نشاط و شادی ندارد و بیشتر شبیه پادگان است تا جایی برای آموزش‌وپرورش، چندان بعید نیست که به سراغ هیجان‌های دیگر برود.»



برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها