کد خبر: 128393
|
۱۳۹۵/۰۴/۱۶ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

نگاهی به مشکلات نابینایان؛

روشن‌دلان بی حقوق

به تازگی رستورانی که غذاهای فست فود در تهران ارائه می کند و شعبه های متعددی دارد، منوی مخصوص نابینایان را با خط بریل برای این افراد درست کرده است تا انتخاب و سفارش غذا برای این قشر از جامعه راحت شود و دیگر منتظر نباشند تا کارکنان رستوران منو غذا را برای آنها بخوانند. این اقدام از جمله ابداعات جدید برای بهبود حال نابینایان و رعایت حقوق آنها در کشورمان است اما از این دست اقدامات برای رعیات حقوق نابینایان و بهبود حال آنها کم صورت می گیرد.

روشن‌دلان بی حقوق
کد خبر: 128393
|
۱۳۹۵/۰۴/۱۶ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین - نابینایان نه تنها از نعمت دیدن محروم هستند بلکه از دیده شدن توسط افراد جامعه و مسئولین هم نیز محرومند. شاید بهتر باشد بیان شود که در شرایط کنونی وضعیت برای نابینایان در کشور ما مصداق این داستان است که روزی از خواب بیدار شویم و متوجه شویم که تلویزیون کار نمی کند، رادیو نداریم، در کیوسک های روزنامه فروشی نشریه ای وجود ندارد، دسترسی به کامپیوتر و سایت های خبری نداریم و از امکانات رفاهی و شهروندی نمی توانیم استفاده کنیم، آن زمان متوجه می شوید که شهروند درجه دوم هستیم. نابینایان هم در جامعه ما چنین وضعیتی دارند. استفاده از معابر و پیاده‌روها و وسایل حمل و نقل عمومی از مشکلات نابینایان است. مشکلاتی که با آن در زندگی مواجه هستند کم نیست اما عبور و مرور و گذران زندگی روزمره نیاز اولیه این قشر از جامعه ایران است.

حالا به تازگی رستورانی که غذاهای فست فود در تهران ارائه می کند و شعبه های متعددی دارد، منو مخصوص نابینایان را با خط بریل برای این افراد درست کرده است تا انتخاب و سفارش غذا برای این قشر از جامعه راحت شود و دیگر منتظر نباشند تا کارکنان رستوران منو غذا را برای آنها بخوانند. این اقدام از جمله ابداعات جدید برای بهبود حال نابینایان و رعایت حقوق آنها در کشورمان است.

از این دست اقدامات مثبت برای بهبود رفاه نابینایان در کشورما کم اتفاق افتاده است. یکی از موارد مشکل ساز برای نابینایان پیاده روهایی است که بخشی از آن برای افراد نابینا درست شده است. قسمت زرد رنگی که به واسطه شیارهایی که در دل موزاییک های پیاده رو جای گرفته است، مسیر پیاده رو را برای نابینایان مشخص می کند اما پارک کردن موتور سیکلت و خودروهای سواری بر روی این مسیر و راه رفتن شهروندانی که نابینا نیستند بر روی این مسیر باعث شده است که نابینایان تمایل چندانی برای استفاده از این قسمت پیاده روها نداشته باشند.

شجاعت یکی از اعضای انجمن نابینایان ایران در همین رابطه در گفت و گو با «اعتمادآنلاین» می گوید: خیلی وقت ها شده است که مانع های زیادی در مسیر ما وجود دارد و به قدری این اتفاق تکرار شده که دیگر تمایلی برای پیاده روی بر روی این مسیر نداریم.

او همچنین می گوید متاسفانه بچه های نابینا از این پیاده روها راضی نیستند، چرا که این قسمت از پیاده روها برجسته هستند و تعادل افراد هنگام راه رفتن بر روی آنها بهم می خورد. اما اگر این مسیر که برای نابینایان در نظر گرفته شده است، هم سطح پیاده رو طراحی شود اما جنس مسیر مخصوص نابینایان فرق کند بهتر است و البته مورد استقبال نابینایان قرار می گیرد.

لطف الله میثمی از فعالان سیاسی که صاحب امتیاز و مدیر مسئول نشریه چشم انداز ایران است و نابینا است، در گفت و گویی با آنا در رابطه با پیاده روی نابینایان در سطح شهر با گلایه بیان کرده بود که بسیاری از موتورسواران در خیابان‌های یک طرفه از پیاده‌رو تردد می‌کنند و این مشکل رفت و آمد نابینایان را دو چندان کرده است. او از تجربه خود در عبور از پیاده رو صحبت کرده که روزی عصای او در چرخ یک موتور سوار گیر می کند اما موتور سواری که در پیاده رو حضور داشته نسبت به لطف الله میثمی شاکی می شود.

شهروندانی که نابینا نیستند همین که پایشان به لبه جوی آب یا پله مغازه ای می خورد تا مدت ها درد را تحمل می کنند، این وضعیت برای نابینایان بدتر هم هست چرا که آنها در حین راه رفتن در پیاده روهای بی نظم تهران هر آن ممکن است با مانعی در مقابل خود روبرو شوند که پای آنها را زخم یا به درد آورد. پله برخی مغازه‌ها در پیاده‌رو باعث زمین خوردن نابینایان می‌شود، این در حالی است که برخی از فروشندگان اجناس و وسایل خود را در پیاده‌رو می‌گذارند، که خود مانعی برای تردد نابینایان است.

لطف الله میثمی در همان گفت وگو که در مهرماه 1394 منتشر شده بود، با انتقاد از وضعیت شهر تهران از تجربه خود در برخورد با یکی از مانع ها در سطح شهر صحبت کرده بود. او گفته بود که داربست‌هایی که برای زیبا‌سازی ساختمان‌ها و نوسازی بنا نصب می‌کنند امکان شناسایی ندارد زیرا عصا از آن رد می‌شود اما صورت فرد نابینا با این میله‌های آهنی برخورد می‌کند؛ به عنوان مثال یک بار در حال تردد از یک پیاده‌رو با وجود عصا متوجه نصب داربست نشدم و پس از برخورد با این میله‌ها تا ساعت‌ها بیهوش بودم.

شجاعت از اعضای انجمن نابینایان نیز در همین رابطه به «اعتمادآنلاین » گفت که گاهی وقت ها شده است که عابربانک ها در پیاده روها از سطح دیوار جلو آمده اند و یا بعضی از آنها سقف دارند اما چون عصای نابینایان جلوتر از خودمان است ما متوجه نمی شویم و سرمان با سقف این عابر بانک ها برخورد می کند و یا پایمان به سکوهای این دستگاه ها برخورد می کند.

نابینایان ایران هم مانند سایر اعضای جامعه معلولان کشور از حقوق شهروندی خود محروم هستند. در شرایطی که نابینا نمی تواند محیط اطراف خود را ببیند و در آن تردد کند، امنیت جانی او بیشتر در معرض خطر است. اقدامات سمبلیک خوب است اما از آنجا که وارد فضای برنامه ریزی نشده هنوز در ساختمان های عمومی اماکن عمومی نیازهای ترددی نابینایان و معلولان لحاظ نمی شود. تیراژ کتاب ها و نشریات ویژه نابینایان از ۱۰ عنوان در سال فراتر نرفته و به علت نبود نیروی کمکی امکان استفاده پژوهشگران نابینا از کتابخانه ها وجود ندارد. نبود بودجه برای تجهیز رایانه های ویژه نابینایان، نبود دسترسی به ورزشگاه های ارزان و مناسب سازی شده برای توانبخشی روحی و جسمی آنان و ضعف دانشگاه ها در ارائه امکانات و خدمات به دانشجویان نابینا در زمان امتحانات از جمله مشکلات حل نشده است. در کنار تمام این مشکلات یک شهروند نابینای ایرانی هنوز نمی تواند باامنیت در شهر حضور داشته باشد چرا که هنوز یک چراغ راهنمایی هم گویا نشده است. و این در حالی است که در ژاپن چراغ راهنمایی گویا برای نابینایان تهیه شده است که به آنها وضعیت عبور و مرور خودروها را اعلام می کند.

با وجود اینکه بارها از سوی اعضای شورای شهر مطرح شده که محل زندگی نابینایان باید در شهر مناسب‌سازی شود اما وضعیت برای نابینایان همچنان مناسب نیست و همانطور که بیان شد این افراد در معرض خطر هستند.

عضو انجمن نابینایان در رابطه با استفاده نابینایان از وسایل حمل و نقل عمومی به «اعتمادآنلاین» می گوید: اکثر نابینایان ترجیح می دهند که از مترو استفاده کنند چرا که مسیر این وسیله حمل و نقل عمومی از دیگر وسایل مشخص تر است و مامورین مترو نیز به نابینایان کمک می کنند اما با این وجود ای کاش که نشانه یا علامتی در مترو برای نابینایان به کار گرفته می شود که سفر ما هم راحت تر باشد.

او در صحبت هایش افزود: استفاده از اتوبوس و تاکسی برای نابینایان سخت است چرا که ایستگاه ها در اتوبوس اعلام نمی شود و کسی هم نیست که به ما کمک کند و از طرف دیگر پیاده و سوار شدن در این وسیله حمل و نقل عمومی برای ما مشکل است.

تیراژ کتاب ها و نشریات ویژه نابینایان به شدت پایین است و به علت نبود نیروی کمکی امکان استفاده پژوهشگران نابینا از کتابخانه ها وجود ندارد. در همین رابطه شجاعت از اعضای انجمن نابینایان می گوید: برای استفاده ما از کتاب ها دو موسسه وجود دارد که کتاب های دعا، شعر و رمان را به خط بریل باز می گردانند اما چون خط بریل باعث استفاده از حجم کاغذ زیادی می شود، کتاب های درسی به خط بریل تبدیل نمی شوند و همه کتاب های درسی برای ما گویا است.

او افزود: مغازه خاصی برای خرید کتاب نداریم و همان موسسه رودکی است که از آنجا کتاب هایمان را تهیه می کنیم. همچنین چند روزنامه و ماهنامه هم برای بچه های نابینا داریم.

شجاعت همچنین در مورد استفاده از اسکناس و تشخیص آنها توسط نابینایان گفت: پول اگر نو باشد می توان از ویژگی هایی که بر روی آن برای نابینایان در نظر گرفته شده است، استفاده کرد اما چون پول خیلی زود کهنه می شود بعد از مدتی خیلی قابل لمس نیست.

او می گوید برای اینکه به مشکل بر نخورد قبل از اینکه از خانه خارج شود، پول هایش را می دهد یکی از اعضای خانواده برایش مرتب کند. البته می گوید گاهی هم پیش آمده که در خیابان مجبور شده از دیگر شهروندان بپرسد که پولی که در دست دارد چقدر است و اینجا اصل را بر اعتماد به شهروندان گذاشته است.

این فعال حوزه نابینایان می گوید که برای پارک رفتن هم باید کسی همراهشان باشد چرا که شرایط رفت و آمد در پارک برای نابینایان مهیا نیست.

کشورهای جهان در تعهدی مشترک، پیمان سپرده اند تا سال 2020 نابینایی های قابل پیشگیری در دنیا ریشه کن شود. با این وجود ما در کشورمان همچنان مشکل عبور و مرور شهروندان نابینا را داریم و امکانات کمی برای رفع حداقل نیازهای جمعیت نابینایان و کم بینایان در کشورمان در نظر گرفته شده است.

برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها